Berichten van 5 februari 2018 tot 11 februari 2018

   De crash op de beurzen heeft zich (nog) niet doorgezet, het blijft een zaak tussen hangen en wurgen. Toch zal het vroeg of laat gedaan zijn met dat goedkope geld en dat bijna gratis lenen. In de States, waar men nog steeds voorloopt op dat gebied, is de rente al iets gestegen en hier zal dat vroeg of laat ook moeten gebeuren. Met deze wijsheid in pacht zou iedereen die schulden maakt daar rekening mee moeten houden, niet in het minst de diverse landen die tot boven hun oren schulden hebben, zoals België dat op dit gebied alleen Italië en Spanje moet laten voorgaan. Nederland zit qua staatsschuld op de helft en Duitsland heeft hoegenaamd geen schuld, zelfs overschot. De Bundesbank schat de economische groei over 2017 op 2,5% en voor dit jaar zowat hetzelfde. Op de betalingsbalans is er een overschot van 7,9% en voor dit jaar zou het nog meer worden. Met dank aan Wolfgang Schäuble die zijn ‘Schwarze Null’ acht jaar overeind hield. De man in de rolstoel – een gevolg van een aanslag op hem – zal er bij de volgende Duitse regering niet meer bij zijn.

   Voor de gelegenheid ook even wijzen op de Bitcoin en andere zgz cryptomunten, zeg maar nepgeld, waarvoor nergens enige garantie bestaat. Dat zijn gewoon piramide systemen, ook wel eens Ponzi schema’s genoemd naar de naam van een ingeweken Italiaanse oplichter die in Montreal in een bank werkte waar het frauduleuze piramide systeem werd toegepast en er zelf mee doorging nadat die bank failliet ging. Voor wie het niet zou kennen, een voorbeeld. Iemand belooft hoge intresten, hoger dan wat men elders krijgt voor geleend geld. Een deel goedgelovige mensen trapt daar in en doet er aan mee. Het eerste jaar krijgen die inderdaad een serieuze interest. Dat geld komt dan wel van andere mensen die later hetzelfde gedaan hebben. Zo blijft men de interesten van de enen betalen met het verse geld van de nieuwkomers. Meestal duurt dat spelletje zo lang tot er niet genoeg vers geld meer binnenkomt. De zaak gaat dan op de fles en de ontleners zijn hun geld kwijt. Dat is van alle tijden en zou ook kunnen gebeuren met de Bitcoin en andere dergelijke nepmunten, waarvoor geen enkele garantie geldt.

    Volgens het rapport van het Commissariaat voor Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS), dat de klacht over foltering van teruggestuurde Soedanezen heeft onderzocht, is er geen enkel bewijs gevonden dat dat echt gebeurd is. Heel de heisa is feitelijk te herleiden tot een telefoontje van één teruggestuurde illegaal, dat gretig gehoor had gevonden bij de Midden-Oosten specialist van het Tahrir-instituut, Koert Debeuf - een vertrouweling van Verhofstadt - die meteen de kat de bel aanbond en die nu vertelt dat de federale regering zijn klacht eerst beter had moeten onderzoeken, volgens e.o.a. artikel van de internationale wetgeving ter zake, maar dat is het verhaal van de pot en de ketel. Hij had dat zelf ook niet gedaan toen hij daarover begon! Onze federale regering kan ondertussen weer aanknopen met het terugzenden van Soedanezen die hier niet thuis horen en Theo Francken zal daar niet rouwig om zijn. Het CGVS geeft zelfs de toelating om verder te blijven samenwerken met de Soedanese administratie – nog iets waarover de linkse oppositie moord en brand schreeuwde - al raadt ze wel aan er voortaan steeds een tolk bij te hebben en de situatie in Soedan op de voet te blijven volgen. Als ze dat straks met heel de Derde Wereld moet doen, zijn we goed af!

   Recentelijk nog was uitgekomen dat het Rode Kruis in West-Afrika miljoenen euro’s had verspeeld via plaatselijke hulporganisaties. Nu blijkt er ook een serieus schandaal te zijn geweest in Haïti, waar in de nasleep van de verwoestende aardbeving van 2010 (300.000 doden!) Oxfam medewerkers, waaronder een Belgische directeur, op kosten van ontwikkelingshulp seksfeestjes inrichtten en er prostituees mee betaalden. Ondertussen hebben enkele van die medewerkers hun ontslag aangeboden en zijn anderen ontslagen, maar het is weer eens gebeurd en het blijft a.h.w. een dogma dat van het door argeloze Westerlingen gegeven geld er weinig terecht komt bij de mensen die het nodig hebben, maar des te meer bij de organisaties die het allemaal organiseren. Het wordt hoog tijd dat men zich hier eens wat meer zou bezig houden met de eigen mensen i.pl.v. spijkers op laag water te gaan zoeken in de rest van de wereld.

   In het Europarlement verdwijnen bij de Brexit de 77 plaatsen van de Britse parlementsleden. Dat zouden dus evenveel plaatsen minder zijn die ook niet meer zullen moeten betaald worden. Maar zo werkt Europa blijkbaar niet. Waarom het nodig is, weet ik niet, maar van die 77 worden er 27 opnieuw ingevuld – één per E.U.-land - en die plaatsen moeten dan verdeeld worden onder de verschillende Europese groepen die op hun beurt diverse partijen vertegenwoordigen. Europees supernationalist Verhofstadt had daarvoor een voorstel: één lijst, waarop men overal voor eender welke kandidaat kon kiezen, ongeacht het land. Zo zou iemand uit bv Malta kunnen kiezen voor een kandidaat uit Finland, om maar één voorbeeld te geven. Zo’n verkozene zou helemaal geen verantwoording meer moeten afleggen; aan wie zou hij/zij het doen? Verhofstadt’s gekke voorstel werd dan ook met grote meerderheid verworpen. Er blijkt dus toch nog genoeg gezond verstand te heersen binnen dat verkwistend volkje. Al zou het beter zijn géén zetel toe te voegen, om welke reden ook.

   En dan nog zoiets: datzelfde parlement discuteert momenteel over de afschaffing van het zomeruur. Dat werd ooit ergens in de jaren 1970 ingevoerd om energie te besparen, maar is nu voorbijgestreefd. Met de vervanging van de gloeilampen door LED-verlichting is het elektriciteitsverbruik, zeker op openbare plaatsen en wegen, een stuk zuiniger geworden. Als het al waar zou zijn dat het gedrag en de geesten van (sommige) mensen en dieren door dat telkens weer veranderen van het uur schade zou kunnen lijden, iets wat nooit degelijk bewezen is, zeker niet voor algemene toestanden, kan men zich afvragen waarvoor zo’n discussie überhaupt nog nodig is, tenzij om de tijd te doden. Dat laatste wordt meteen bevestigd, want na de eerste dag is er al besloten dat men er eerst nog maar eens een studie van gaat maken. En dat alles om terug te keren tot een normale situatie die de rest van heel onze geschiedenis heeft bestaan…

   Vorige week was onze nationale Charel op officieel staatsiebezoek in Rusland, waar hij met alle eer werd ontvangen en zelfs een gesprek van twee uur had met de nieuwe tsaar Poetin. Men kan zich afvragen wat voor nut zo’n bezoek heeft. Wie vertegenwoordigde Michel daar? De E.U.?, de NATO?, België?. Of alleen maar zichzelf? Opmerkelijk was dat dat bezoek in Vlaanderen voor nieuws zorgde, maar in Michel’s eigen regio, Wallonië, bijna onopgemerkt voorbij ging. Men had daar meer oog voor de (trans)migrantenproblemen. Tegelijk zitten de States achter hem aan om ervoor te zorgen dat het Belgisch budget voor defensie in dit land zou worden aangepast. Dat staat ergens op 1,2% van het totaal budget, terwijl de afspraak bij de NATO was dat het 2% zou worden. De Amerikanen hebben Michel al laten weten nog wat geduld te zullen hebben, mocht België kiezen voor de aankoop van de F35 ter vervanging van de oude F16’s. Dat is voor Michel een harde keuze, want als Waal gaat zijn voorkeur naar de Franse Rafale, niet omdat die beter zou zijn - verre van zelfs – maar omdat het een Frans vliegtuig is en onze francofonen nog altijd naar Frankrijk kijken als konijnen naar een lichtbak. Frankrijk heeft laten verstaan dat het anders zijn investeringen in den Belgiek wel eens zou herbekijken. Die investeringen, o.a. bij Sonaca, liggen grotendeels in Wallonië. Extraprobleem daarbij is dat de Fransen zich niet gehouden hebben aan het gevraagde reglementaire bestek bij de aanbieding en daardoor alleen al zichzelf hebben uitgesloten. Qua prijs/kwaliteit kunnen ze gewoon niet concurreren tegen de Amerikanen en daarom hadden ze zich teruggetrokken uit de race, om dan langs een achterpoortje met de nodige chantage de Belgische regering onder druk te zetten. We mogen daar niet aan toegeven, buurland of niet, omdat Frankrijk een land is dat al lang boven zijn gewicht speelt op de internationale scene. Dat is nog een gevolg van de politiek van generaal De Gaulle die, nadat hij geweerd was op de conferentie van Jalta, er toch in slaagde, dank zij de hulp van de Sovjet Unie, zijn land toch een beslissende stem te geven in de veiligheidsraad. Huidig Frans president Macron gedraagt zich zo'n beetje als le grand Charles, maar slaagt er niet in hetzelfde gewicht in de schaal te werpen. Daar komt nog bij dat China in de tijd van De Gaulle (nog) niet meetelde, nu wel. Voor België zou het veel beter zijn aan te sluiten bij Duitsland, Nederland en de Scandinavische landen dan bij het armlastige Frankrijk. Krijg dat maar eens uitgelegd aan onze francofonen... 

   Salah Abdeslam, een van de mededaders van de bloedige aanslagen van Parijs, die het daar overleefde omdat zijn bomgordel defect was en mede betrokken was bij een schietincident in Brussel, waarbij o.m. geschoten werd op de politie, heeft bij het proces daaromtrent gewoon gezegd dat hij er niet aan meewerkt en hij alleen rekenschap van zijn daden moet geven aan zijn God, Allah. De man zit opgesloten een Franse gevangenis en werd maandag speciaal voor de gelegenheid van daar met een grote, gewapende escorte overgebracht naar Brussel (en daarna weer terug naar Frankrijk), terwijl er in en rond het Brusselse justitiepaleis nooit geziene veiligheidsmaatregelen werden getroffen om het proces door te laten gaan. Als men dan zegt dat het proces gewoon verder kan ook al werkt de terrorist niet mee – het volstaat dat zijn advocaat er is - waarom hem dan niet in Frankrijk laten? Gelukkig blijkt de kerel zelf ondertussen besloten te hebben niet meer naar zijn Belgisch proces te komen. Anders had men die hele komedie van dat transport donderdag moeten herhalen. Die jihadi verdienen trouwens niet dat men daar al die kosten nog voor maakt. Alleen de advocaten worden daar beter van en de kans is groot dat die dan nog zullen betaald worden met overheidsgeld.

---

   Een kerel die in een zatte bui een meisje van 15 dood reed en daarvoor slechts voorwaardelijk veroordeeld werd, moet opnieuw voor het gerecht komen omdat hij weer een ongeval met vluchtmisdrijf heeft gepleegd, maar komt niet opdagen op het proces ter zake. Dat proces wordt dan uitgesteld in de hoop dat hij zich daarna zal tonen, hetgeen helemaal niet zeker is. Kan hier allemaal.

---  

   Ondertussen heeft men het aantal rechercheurs voor de zaak van de bende van Nijvel opgevoerd en gaan ze daar straks met zo’n dertig man achteraan. Of dat, na 35 jaar, nog iets gaat opbrengen, is zeer de vraag. Zelfs de bekentenis op zijn sterfbed van ‘de reus’ aan zijn broer is iets dat niet kan bewezen worden. Het enige positieve in deze zaak m.i. is dat ze het dossier eindelijk gaan weghalen in Charleroi, waar men er dertig jaar zo goed als niets aan gedaan heeft en heel de zaak van de bende eerder herleid hebben tot een soort bezigheidstherapie. Hopelijk krijgt dat geen verlengstuk.

---  

   Het wordt stilaan tijd dat men zich eens gaat beramen wat het gerecht in onze zogenaamde democratie nog betekent. Men krijgt steeds meer de indruk dat die misdadigers en criminelen allerhande beschermt i.pl.v. ze veroordeelt. Ze moeten maar een deel van de uitgesproken straf uitdoen, soms komen ze zelfs nóg vroeger vrij. Voor een niemendal worden processen uitgesteld of criminelen vrijgelaten wegens procedurefouten. Het regent voorwaardelijke straffen. Recentelijk was er nog dat verhaal van die drugbende die dreigde te ontsnappen aan een straf – ze hadden tonnen drugs ingevoerd – omdat de CD waarop de bezwarende telefoongesprekken stonden niet kon worden gebruikt omdat het gerecht niet beschikte over de juiste apparatuur om zo’n CD te beluisteren… Ook in zo’n zaken varen alleen de advocaten er goed bij. Mijn vader zei het vroeger al: ‘advocaten, dat werkt als de benen van een schaar: ‘ze raken elkaar nooit, maar al wie er tussen komt wordt geknipt’…

   Het ziet er niet goed uit voor Brussels Airlines en misschien evenmin voor Brussels Airport. Het Duitse Lufthansa, dat de Belgische luchtvaartmaatschappij in feite al overnam eind 2016, is er vanaf dit jaar heer en meester geworden, in zoverre dat de Belgische vertegenwoordigers in de directieraad zelfs geen vetorecht meer hebben. Mede als gevolg daarvan gaan de Duitsers meer dan waarschijnlijk Brussels Airlines integreren in Lufthansa, wat in feite neerkomt op degraderen tot een afdeling binnen Eurowings, de low cost vleugel van de Duitse luchtvaartmaatschappij. Dat alles betekent dat de laatste grote Belgische luchtvaartmaatschappij zal ophouden te groeien, misschien zelfs ophouden te bestaan, wat grote gevolgen zou kunnen hebben voor Zaventem dat in dit land de tweede grootste pool van werkgelegenheid is, na de haven van Antwerpen.

   Sinds enkele jaren was Brussels Airlines een soort hybride maatschappij geworden, met een low cost afdeling binnen Europa en erbuiten een traditionele speler met een hub model. Met dat hub model bedoelt men dat men op Zaventem via Brussels Airlines ook aansluitingen had met andere vluchten wereldwijd, de laatste jaren steeds meer richting China. Het zou kunnen dat die laatste activiteit zal verhuizen naar Dûsseldorf en het gros van ondersteunende afdelingen, zoals marketing en verkoop, naar Frankfurt. Hoe het straks gaat verlopen met de vluchten op Afrika, is nog de vraag, want uitgerekend dat werelddeel was bekend gebied voor Brussels Airlines en niet voor Lufthansa.

   Gisteren heeft er een vergadering plaats gevonden waarop e.e.a. verder is geklaard, maar het ziet er niet echt goed uit voor de opvolger van Sabena. De Brusselse CEO, Bernard Gustin, een tweetalige Brusselaar, die al van de start bij Brussels Airlines betrokken was en de zaak had omgevormd tot een hybride maatschappij, krijgt de bons (hij mag nog blijven tot eind maart) en dat geldt ook voor de financiële directeur. De nieuwe (voorlopige?) voorzitter wordt de Duitse Christina Förster, die al commercieel directeur was. Hoe het verder moet, krijgen we waarschijnlijk woensdag te horen na een bijzondere ondernemingsraad in aanwezigheid van de topman van Eurowings. Volgens Ètienne Davignon – medestichter van de maatschappij - zal er geen sociaal bloedbad zijn en er ook niet zoveel veranderen, maar veel meer raakte ook hij niet kwijt. Hopelijk wordt het niet Deutschland über Alles…

---

   Nog minder goed nieuws is dat gisteren de beurzen over de hele wereld een daling meemaakten, bij de Dow Jones de eerste in 14 maanden, maar dan wel met bijna 5%. Het zou een teken kunnen zijn dat men vreest dat er een einde gaat komen aan het goedkope geld, wat op zijn beurt erg slecht nieuws kan worden voor wie met schulden zit, in de eerste plaats landen zoals België die dan hun staatsschuld met miljarden zouden zien stijgen. En het is nu eens niét de schuld van Donald Trump, want vóór de Dow Jones waren er al verliezen op de beurzen in Azië en Europa…

   Mie Vogels gaat weer meedoen aan bollekenskermis. Ze komt op de lijst Groen in Antwerpen, maar verklaart nu al dat ze er niet aan denkt een functie op te nemen, tenzij daar een dringende reden voor zou zijn. Mie was een van de eerste verkozenen van Agalev, zoals die verzameling vroeger heette, nota bene : opgericht door een pater jezuïet. In de statuten van de partij stond, dat verkozenen geen tweede termijn zouden doen. ‘Anders Gaan Leven”, weet u wel. Die verklaring heeft stand gehouden tot de volgende verkiezingen, nadat diegenen die verkozen waren, waaronder Mie Vogels, begrepen hadden dat er meer aan te verdienen was dan wat praat over de ‘birds and the bees’. Bij een volgende verkiezing, waarbij ze er mee in stemden dat de kiesdrempel zou worden ingevoerd, haalde Agalev die drempel zelf niet en verdween de partij uit het parlement, met dank aan secretaris Jos Geysels (secretaris was bij Agalev toen de hoogste partijfunctie, zoals bij de communisten uit het Oostblok), de uitvinder van het cordon sanitair rond het Vlaams Blok. Daarna is de naam veranderd en is Groen een partij geworden zoals een andere, die in wezen van de SP.a verschilde doordat haar kiezers iets intellectueler waren, meestal een vaste job hadden in het onderwijs of in staatsinstellingen en weinig moesten laten om de wereld te verbeteren. Sinds de SP.a is ingestort, krijgt ze ook meer andere rode kiezers achter zich, waardoor ze zich in steden zoals Antwerpen en Gent kan profileren als dé partij van links.

   In Gent gebeurt het tegenovergestelde van Antwerpen, daar trekt een ‘boegbeeld’ zich uit de gemeentelijke politiek terug. Freya Vandenbossche houdt het er voor bekeken en zal zich alleen nog politiek engageren in het Vlaamse parlement. Zolang men ze daar niet aan de subsidiekraan laat zitten, zal ze hopelijk niet veel schade meer kunnen berokkenen. Voor Gent is het wel al het derde SP.a kopstuk dat zich terugtrekt. Eerder was er al het vertrek van Tom Balthazar, de gedoodverfde opvolger van huidige Burgemeester Termont, die afhaakte na de schandalen rond Optima en Publipar en Termont zelf, die nog wel op de SP.a lijst zal staan, maar niet meer als lijsttrekker, waarmee hij de vorige keer 45.000 voorkeurstemmen haalde, stemmen die zijn concurrenten – Matthias Declerq op kop - nu proberen in te pikken.

   Tenslotte schaart ex-lifestyle journaliste (bij De Morgen en Het Laatste Nieuws) Hilde Sabbe, notoire vrijgevochten en gescheiden dame, zich achter de vlag van Abou Jahjah en zal ze mee op de lijst staan van diens nieuwste migrantenpartij. Of ze moslima gaat worden en eventueel een hoofddoek zal dragen, is nog niet bekend maar behoort tot de mogelijkheden…