Mirusia
- O Mio Babbino Caro.mp3 (903.6 KB)
Mirusia
kampioen
ValentijnHet was 14 februari, valentijn dus. De dag van de liefde. Een zekere man Jean Hellemans en zijn vrouw Julia Van Den Heuvel beschouwde deze dag als een heel bijzondere dag. s’ Morgens rond 7uur: Jean stond vroeg op zodat hij zijn vrouwtje eens goed kon verwennen, hij maakte een ontbijt voor op Julia haar bed. Julia was in de wolken met haar ontbijt op bed. Wel romantisch van Jean! Terwijl Julia haar ontbijt op at begon Jean te kuisen. Een tijdje later had Julia genoeg gegeten en Jean had de woonkamer weer laten blinken. Julia stond op en vond het zeer lief van Jean van dat ontbijt op bed en dat hij de woonkamer weer opgeknapt heeft. Maar ook Julia had een surprise in petto. Julia nam Jean mee naar een zeer chique restaurant, Jean was in de wolken. Ook al gingen ze vaak eten in een restaurant (bijvoorbeeld “bij de paters”) maar dit was toch wel een zeer speciaal restaurant. Nadien hadden ze beide hun buikje vol en keerden ze terug naar huis. Julia en Jean genoten nog van een fijne dag vol met lieve woordjes en verassingen. Het einde van de dag van de liefde was aangebroken en Jean en Julia sloten de dag mooi af met een dikke zoen. En … ze genoten nog van een lange fijne nacht…!
Geschreven door Thomas
Think-pink
Mannen met borstkankerBorstkanker bij mannen komt zelden voor: slechts 1 % van het totaal aantal gevallen van borstkanker. De gemiddelde leeftijd van mannen met borstkanker ligt ergens tussen 60 en 65, dus gemiddeld vijf jaar later dan bij vrouwen.
Elementen zoals erfelijkheid, blootstelling aan stralingen en voorgeschiedenis met een goedaardige ziekte van de borsten vormen risicofactoren die mannen en vrouwen gemeenschappelijk hebben. Toch bestaan er ook factoren die typisch zijn voor mannen zoals bijvoorbeeld een afgenomen werking en verschillende aandoeningen aan de testikels (teelbalontsteking, traumatisme of niet ingedaalde testikels), en het syndroom van Klinefelter (zeldzame aandoening gekenmerkt door de aanwezigheid van een extra X chromosoom), weinig ontwikkelde geslachtsorganen, hormonale afwijkingen en een gynecomastie, d.w.z. een toename van de grootte van de borsten.Mannen besteden weinig aandacht aan borstonderzoek. Zo gebeurt het dat bepaalde mannen bij de consultatie al een goed ontwikkelde kanker hebben.Ook in de media wordt zelden over mannen met borstkanker gerept. De diagnosetechnieken, de behandelingen en de overlevingskansen zijn bij vrouwen en mannen nochtans grotendeels gelijk. Ook Henk Van Daele kreeg af te rekenen met borstkanker. Hoe dit zijn leven veranderde verwoordde hij in het boek "Borstkanker met puntjes - Ervaringen van een man". Hij wou zo veel mogelijk over de ziekte weten en bundelde deze recente wetenschappelijke gegevens. De auteur brengt gelijktijdig een boodschap van hoop aan de mens met kanker, een verantwoorde vraag naar meer menselijk begrijpend aanvoelen vanwege de zorgverstrekkers en een goed onderbouwde argumentatie naar de gemeenschap toe om het principe van de centrale plaats van de patiënt tot een dagelijkse realiteit om te zetten.
Persoonlijk interview met Jean Hellemans
1. Herinner je nog het moment wanneer de diagnose werd vastgesteld en wat ging er toen door je heen?
Dat was een donderslag bij heldere hemel. Vooral ongeloof. Als man sta je er niet bij stil dat het jou kan overkomen.
2. Hoe werd je dit medegedeeld? Kreeg je antwoord op de vragen van dat moment?
Er was een punctie gedaan. Voor alle zekerheid, had de dokter gezegd. Ik kreeg toen wel een uitgebreide uitleg, op de man af.
3. Hoe reageerde je partner, je kinderen, je familie en vrienden?
Heel erg geschokt, verontwaardiging, heel emotioneel.
4. Twijfelde je nog aan de diagnose?
Het drong me toen nog niet ten volle door. Nee, twijfelen deed ik niet.
5. Ben je vanaf die dag anders beginnen leven?
Absoluut. Mijn leven kreeg een heel andere wending. Geld was plots
niet belangrijk meer. We gingen meer profiteren van het leven. Trokken
elke maand een week naar Centerparcs en zo meer.
6. Waar ging je ten rade voor meer informatie?
Bij vrienden die een jaar voor mij met borstkanker te maken kregen. Daar had ik heel veel steun aan.
7. Door wie werd je het meest gesteund?
Ik zocht overal steun, op internet, en in “leven”. De meeste steun kreeg ik van mijn familie en de kennissen.
8. Was je tevreden over de medische begeleiding?
Heel tevreden.
9. Hoe verliep je behandeling?
Omdat ik ook met mijn hart en aders op de sukkel ben, mocht ik geen
bestraling of chemo hebben en omdat ik de normale medicatie niet kon
krijgen vanwege mijn hart, kreeg ik Aremidex. Een medicament dat
vrouwen in de overgang krijgen.
10. Hoe verliep de genezing?
Het is nog maar 2 jaar, dus afwachten.
11. Word je op de dag van vandaag nog geconfronteerd met je ziekte? Op welke manier?
Zoals ik eerder zei, gaan we veel zwemmen. Als man kan je de borst
niet onderstoppen zoals bij vrouwen wel kan. Ik heb nog steeds veel
operatiepijn.
12. Denk je nog vaak aan die tijd terug?
Dag en nacht
13. Heb je, achteraf bekeken, je levensstijl veranderd (meer sport, andere voeding, meer tijd voor vrienden,…)?
Ik ben kritischer geworden. Sporten kan ik niet vanwege de pijn en mijn hart. Ik praat gemakkelijker met iedereen. Mijn voeding vormt nog een groot probleem. Vermits ik diabeet ben kan ik het nog niet opbrengen om mijn voeding aan te passen.
muziek
vrolijke bloggers
vrachtwagenchauffeurEen paar weken geleden reden we door Oostmalle. Op het pleintje stond een vrouwtje. Ik gaf haar tachtig jaar. Ze stond er met een wandelwagentje zoals veel bejaarde mensen gebruiken om toch te kunnen stappen. Een vrachtwagen stopte. Ik kwam van de andere richting en stopte ook. De chauffeur sprong uit zijn vrachtwagen en hielp het vrouwtje naar de overkant. We vonden dat zo knap van die man. Mocht hij dit toevallig lezen, een dikke proficiat.
Het levenHet leven
Het leven kan hard zijn, vaak door de ernstige pijn.
Het leven kan leuk zijn, misschien wel door lekkere marsepein.
Het leven van mijn grootouders is hard, maar zij zijn heel apart.
Ze krijgen een tegenslag hier of daar maar toch staan ze nog voor iedereen klaar.
Het leven van mijn lieve moemoe is soms zwaar, maar iedereen houdt van haar.
Het leven van mijn lieve moemoe is ook leuk, soms lacht ze zich een deuk.
Het leven van mijn vava is ook niet altijd gemakkelijk, maar moeilijk gaat ook.
Het leven van mijn vava is soms een droom, als hij denkt aan soep met room.
Moemoe en vava: Ook al waren jullie ogen niet blauw, weet dat ik voor altijd van jullie houw!
En…
Het leven van mij is fantastisch, met grote hulp door Jean Hellemans en Julie Van Den Heuvel.
Aan iedereen die dit leest, nog een prettig leven toegewenst!
De vliegenvanger van ZandhovenNog niet zo lang geleden, werd een Kempisch dorp genaamd Zandhoven overvallen door horden vliegen. Niemand had deze soort ooit gezien. Het waren vervelende mee-eters in eethuizen .
Ook in een meubelzaak, Top interieur, met een uitstekende cafetaria, vielen de vliegen de mensen lastig.
Tom, de kok was bijna wanhopig. Alles hadden ze al geprobeerd, niks hield de vliegen buiten. Ze waren zo brutaal dat ze gewoon in de borden van de gasten kropen. Ze zwermden met vele binnen, zodat de mensen op het laatst geen zin meer hadden in hun eten.
Bijna vanzelfsprekend bleven er mensen weg, zeg maar vaste gasten.
Op een dag kwam een al wat ouder koppel binnen. Ze kwamen bijna wekelijks eten.
“Het is erg met de vliegen.” Zei Karin de dienster, door Tom collega genoemd. “Heb je al eens nagegaan wat de vliegen graag eten ?” vroeg de man. “Nee, dat nog niet.” Antwoordde Karin. Jean had blijkbaar honger want hij wou bestellen. De vliegen werden even vergeten. Tenminste toch tot het eten opgediend werd. Jean, zo noemde de oudere man, maakte voordurend jacht op de vervelende insecten. Echt plezant ontspannen genieten van het toch wel zeer lekker eten was er niet bij. Buiten het koppel zat nog een tafel met vier mensen. Aan de tafel naast Jean en zijn vrouw stonden nog restanten van de mensen die daar hadden zitten eten. Karin wou afruimen maar Jean zei dat ze het beter kon laten staan om te zien waar de vliegen gingen op zitten. Dat vond de dienster wel iets hebben. Tom kwam erbij.
Hij vertelde hoe het kwam dat er zoveel vliegen waren. Een kippenkwekerij in de buurt bleek de oorzaak te zijn. De gemeente spartelde tegen. Niemand wou er iets aan doen. Alhoewel het bewezen was dat de mest van de kippenkwekerij er alles mee te maken had.
De kippenboer gebaarde van krommenaas Hij droeg altijd een vilten hoed, en een veel te grote overall. Zijn voeten staken in klompen. De gemeenteraad was juist bijeen om nog eens te praten over deze vliegenplaag, waar niemand de stad van kon verlossen. Tom, Karin en het oudere koppel steken de koppen bij mekaar. Een mogelijke doorbraak kwam er. In theorie klopte het alvast. Nu nog in praktijk brengen. Eerst dachten ze er aan om de burgemeester op de hoogte te brengen van hun plannen, maar dan werd het misschien op de lange baan geschoven. Tom mixte alle etensresten van de dag bijeen en deed ze in de mixer. Daar voegde hij een half pond zelfrijzende bloem bij. Daarna deed hij het in een paar kleine tonnetjes en ging die in een weiland zetten, heel dicht bij de kippenboerderij. Plots zag je een zwarte streep in de lucht, een streep met duizenden vliegen kwamen van de kippenboerderij naar de tonnetjes. Op minder dan een kwartuur was er geen vlieg meer te bespeuren.
Tom ging elke avond na sluitingstijd de bakjes vullen. Door de zelfrijzende bloem, die eens in aanraking kwamen met de maagsappen van de vlieg enorm begon te rijzen konden de vliegen niet meer vliegen en stierven in de tonnetjes.
Zandhoven was bevrijd van de vliegenplaag en in de cafetaria van Top interieur moest Tom personeel aanwerven.
tegen kinderporno
Bankkaart
Rusthuis
We hadden nog een tante wonen in Lier, mijn geboortestadje. Tante Victorina, iedereen noemde haar Vic, was al 85 jaar geworden. Ze was nooit de ware tegengekomen. Toen haar ouders stierven bleef ze samenwonen met een ongetrouwde broer. Na die zijn dood bleef ze alleen in een huurhuisje in de Groenstraat wonen. Een paar keer per jaar brachten mijn vrouw Julia en ik haar een bezoek. Voor ons een hele opgave omdat we zelf niet goed meer uit de voeten konden. Op een dag kreeg ik een e-mail van iemand uit de geburen met de melding dat er iets gebeurd was bij tante Vic. Ze lag in het ziekenhuis. Francine, de vrouw uit de geburen, is ook een hevige Lierse supporter net als wij en geregeld chatten we over Lierse, zo heeft ze me kunnen bereiken. In het ziekenhuis wisten ze niet veel van tante Vic. Ze wisten nog niet eens of ze al dan niet gehuwd was of kinderen had. De eerste keer dat we haar bezochten herkende ze ons niet ern sloeg wartaal uit. We namen contact op met de sociale dienst van het ziekenhuis. Na een paar weken was ze voldoende hersteld om het ziekenhuis te kunnen verlaten. Maar naar waar? De reden dat ze in het ziekenhuis was beland was een woningbrandje. Ze moest beneden slapen en op een nacht is er een kopkussen tegen de gaskachel gevallen. Daardoor durfde ze niet meer naar het huis. Ik dacht dat het mijn taak was om voor tante Vic te zorgen. Julia en ik besloten om in Lier op hotel te gaan voor 3 dagen waardoor ik niet meer alle dagen van Hoogstraten naar Lier moest rijden. In die 3 dagen kon ik van de sociale dienst van het ziekenhuis een lijst krijgen van rusthuizen. We vonden er 1 dat dicht bij ons lag, in Halle-Zoersel. De zelfde avond belde ik naar het voornoemde rusthuis en er was plaats. Er werd afgesproken dat we de volgende dag zouden gaan kijken. Het beviel ons wel, zeker door de vriendelijke ontvangst van Monika. Nadat de administratie in orde was en tante Vic voldoende middelen had mocht ze op vrijdag naar het Rust-en verzorgingstehuis Residentie Halmolen. Ze is er gelukkig en tevreden. Nu kunnen we haar wekelijks gaan bezoeken. Ze heeft er een mooie kamer met zicht op het bos. Tante Vic is heel tevreden en wij zijn blij dat we haar hebben kunnen helpen. Meer moet dat niet zijn, mekaar helpen is zo schoon.
wasmachineNog een laatste wasbeurt om genoeg kleding de volgende dag mee te nemen op vakantie. Het liep niet volgens plan. Met veel moeite konden we de was nog wel doen maar we moesten daarvoor wel drie keer het machine opgang zetten. Het was zondagavond zodat we gen technieker bij kant konden krijgen. Op maandagmorgen belde we de technieker. Hij zou ons nog terugbellen om af te spreken wanneer hij kon komen kijken. Omdat we maandagmiddag op verlof vertrokken gaven we het gsm nummer van onze dochter, tenminste dat dachten we. Dinsdagmorgen belde de goede man nar het gsm nummer dat we opgegeven hadden. Onze zoon nam op. “Met Hellemans.” Zei hij. “Is het goed dat we deze namiddag komen voor het wasmachine.” Sprak de technieker. “Dan bent u wel verkeerd.” Zei onze zoon. “Ik ben toch bij Hellemans?” “Ja” “Het is om uw wasmachine te herstellen.” Zei de man rustig. “Ik heb geen wasmachine.” Lachte onze zoon. We hadden hem niet op de hoogte kunnen brengen. Hij gaf de wasmachineman de raad om volgende week eens terug te bellen want zijn ouders waren op verlof. Een telefoontje van zoon naar zijn zus loste veel op. Onze dochter belde naar de technieker met de nodige uitleg. Er werd eens smakelijk om gelachen en tegen dat wij terug thuis waren draaide het machine als nieuw.
Steun van de kleinkinderenLiefste Moemoe,
Als je een takje wou zou ik je een hele boom geven.
Als je een boompje wou zou ik je een heel bos geven.
Als je een druppeltje water wou zou ik je een heel meer geven.
Als je een meer wou zou ik je een hele oceaan geven.
Ik bewonder jouw, want je hebt toch altijd de moed om door te gaan. (= wauw!).
Ik vind het een leuk gevoel dat je veel centen in me besteed. (= Fantastisch!).
En nog eens even zeggen:
Jij bent toch echt wel slim! Dat je vava als man gekozen hebt! Vava geeft je veel moed,….(toch wel even zeggen het is een prachtmens maar met een prachtvrouw!) Geef hem maar een dikke zoen! Want ik bewonder jullie!!!!
MET ANDER WOORDEN :
JULLIE ZIJN TE GEK EN DAARMEE BEDOEL IK NIET ALLEEN LEUK EN ZO MAAR HET IS EEN KWESTIE DAT IK VAN JULLIE HOUW!!!!!!!!!!!!!!
En moemoe:
Morgen je spuit maar je hebt al ergere dingen meegemaakt hou de moed erin, want je bent sterk je kan het aan!
Succes van Thomas
VAVA verwen ze goed want, je doet het goed!
gelukkig nieuwjaar
prutske
Prutske
Ons MariaOns Maria
Begonnen
aan het einde
bewust
of onbewust
wie zal het zeggen
misschien hoort ze ons
of niet
haar gedachten
zijn als een pc
met alleen
werkgeheugen
opslaan
is er niet meer bij
of toch wel
wie zal het zeggen
Ons Maria
is 80 geworden
bewust
of onbewust
wie zal het zeggen
weldra
verlaat ze
de inkomhal
en stapt
binnen in de
ultieme woonkamer
van God
misschien ziet ze ons dan
of niet
wie zal het zeggen
dan nemen we
geen afscheid
maar zeggen
tot weerziens
Ons Maria
zal er altijd zijn
alleen
haar lichaam
niet meer
we zullen
haar missen
allemaal
Als het uur
is gekomen
zeggen we
met zijn allen
tot straks Maria
jij was
een heel goed mens
we zijn
fier
U
te mogen kennen
bedankt
voor alles Maria
daaaag
palliatieven
Gothiatornooi
Onze 2 kleinzonen spelen samen in de knapenploeg van St-Jozef Rijkevorsel. Ze kregen de gelegenheid om naar het prestiseuze voetbaltornooi in het Zweedse Gotheburg te gaan. Om een idee te geven er waren bij de openingsceromonie 50 000 toeschouwers.GOTHIA CUP 2008 (13-19 juli 2008)
Gothia Cup is het grootste jeugdvoetbaltornooi ter wereld (11-18jaar). Het vindt in juli van elk jaar plaats in Göteborg in Zweden.Ieder jaar zijn meer dan 70 landen aanwezig met 1.500 ploegen en 30.000 spelers. Samen spelen ze meer dan 4.000 matches op een 90-tal velden.
Al sedert enkele jaren zijn er Belgische en Nederlandse ploegen aanwezig.Deze unieke ervaring voor jong en oud wordt vergeleken met het WK voetbal maar dan voor dejeugd van 11 tot 18 jaar (jongens en meisjes) en op ploeg niveau.
De eerste wedstrijd hebben ze gewonnen met 1-0
De tweede wedstrijd hebben ze ook met 1-0 gewonnen
Vandaag moesten ze al om 8 uur de wei in, ze wonnen met 3-0
Daardoor waren ze groepswinnaar en moesten ze om 15 uur opnieuw spelen
Het was de halve finale
Tot 10 minuten voor het einde stonden ze met 1-0 voor, toen kraakten ze. Niet te verwonderen want de tegenstrever Famagusta was landskampioen. We kennen Famagusta nog uit de goede tijden van Lierse.
Ondanks alles een schitterend resultaat van onze Jongens.
Langs deze weg nodig ik iedereen uit om een felicitatie E-Card te sturen. Dat mag op e-mailadres: wuytsm@skynet.be of op mijn adres. Marc Wuyts is mijn schoonzoon en trainer van de knapen.