Het was 14 februari, valentijn dus. De dag van de liefde. Een zekere man Jean Hellemans en zijn vrouw Julia Van Den Heuvel beschouwde deze dag als een heel bijzondere dag. s’ Morgens rond 7uur: Jean stond vroeg op zodat hij zijn vrouwtje eens goed kon verwennen, hij maakte een ontbijt voor op Julia haar bed. Julia was in de wolken met haar ontbijt op bed. Wel romantisch van Jean! Terwijl Julia haar ontbijt op at begon Jean te kuisen. Een tijdje later had Julia genoeg gegeten en Jean had de woonkamer weer laten blinken. Julia stond op en vond het zeer lief van Jean van dat ontbijt op bed en dat hij de woonkamer weer opgeknapt heeft. Maar ook Julia had een surprise in petto. Julia nam Jean mee naar een zeer chique restaurant, Jean was in de wolken. Ook al gingen ze vaak eten in een restaurant (bijvoorbeeld “bij de paters”) maar dit was toch wel een zeer speciaal restaurant. Nadien hadden ze beide hun buikje vol en keerden ze terug naar huis. Julia en Jean genoten nog van een fijne dag vol met lieve woordjes en verassingen. Het einde van de dag van de liefde was aangebroken en Jean en Julia sloten de dag mooi af met een dikke zoen. En … ze genoten nog van een lange fijne nacht…!

Geschreven door Thomas

Een paar weken geleden reden we door Oostmalle. Op het pleintje stond een vrouwtje. Ik gaf haar tachtig jaar. Ze stond er met een wandelwagentje zoals veel bejaarde mensen gebruiken om toch te kunnen stappen. Een vrachtwagen stopte. Ik kwam van de andere richting en stopte ook. De chauffeur sprong uit zijn vrachtwagen en hielp het vrouwtje naar de overkant. We vonden dat zo knap van die man. Mocht hij dit toevallig lezen, een dikke proficiat.

De vliegenvanger van Zandhoven

Nog niet zo lang geleden, werd een Kempisch dorp genaamd Zandhoven overvallen door horden vliegen. Niemand had deze soort ooit gezien. Het waren vervelende mee-eters in eethuizen .

Ook in een meubelzaak, Top interieur, met een uitstekende cafetaria, vielen de vliegen de mensen lastig.

 Tom, de kok was bijna wanhopig. Alles hadden ze al geprobeerd, niks hield de vliegen buiten. Ze waren zo brutaal dat ze gewoon in de borden van de gasten kropen. Ze zwermden  met vele binnen, zodat de mensen op het laatst geen zin meer hadden in hun eten.
Bijna vanzelfsprekend bleven er mensen weg, zeg maar vaste gasten.

Op een dag kwam een al wat ouder koppel binnen. Ze kwamen bijna wekelijks eten.

“Het is erg met de vliegen.” Zei Karin de dienster, door Tom collega genoemd. “Heb je al eens nagegaan wat de vliegen graag eten ?” vroeg de man. “Nee, dat nog niet.” Antwoordde Karin. Jean had blijkbaar honger want hij wou bestellen. De vliegen werden even vergeten. Tenminste toch tot het eten opgediend werd. Jean, zo noemde de oudere man, maakte voordurend jacht op de vervelende insecten. Echt plezant ontspannen genieten van het toch wel zeer lekker eten was er niet bij. Buiten het koppel zat nog een tafel met vier mensen. Aan de tafel naast Jean en zijn vrouw stonden nog restanten van de mensen die daar hadden zitten eten. Karin wou afruimen maar Jean zei dat ze het beter kon laten staan om te zien waar de vliegen gingen op zitten. Dat vond de dienster wel iets hebben. Tom kwam erbij.

Hij vertelde hoe het kwam dat er zoveel vliegen waren. Een kippenkwekerij in de buurt bleek de oorzaak te zijn. De gemeente spartelde tegen. Niemand wou er iets aan doen. Alhoewel het bewezen was dat de mest van de kippenkwekerij er alles mee te maken had.

De kippenboer gebaarde van krommenaas  Hij droeg altijd een vilten hoed, en een veel te grote overall.  Zijn voeten staken in klompen. De gemeenteraad was juist bijeen om nog eens te praten over deze vliegenplaag, waar niemand de stad van kon verlossen. Tom, Karin en het oudere koppel steken de koppen bij mekaar. Een mogelijke doorbraak kwam er. In theorie klopte het alvast. Nu nog in praktijk brengen. Eerst dachten ze er aan  om de burgemeester op de hoogte te brengen van hun plannen, maar dan werd het misschien op de lange baan geschoven. Tom mixte alle etensresten van de dag bijeen en deed ze in de mixer. Daar voegde hij een half pond zelfrijzende bloem bij. Daarna deed hij het in een paar kleine tonnetjes en ging die in een weiland zetten,  heel dicht bij de kippenboerderij. Plots zag je een zwarte streep in de lucht, een streep met duizenden vliegen kwamen van de kippenboerderij naar de tonnetjes. Op minder dan een kwartuur was er geen vlieg meer te bespeuren.

Tom ging elke avond na sluitingstijd de bakjes vullen. Door de zelfrijzende bloem, die eens in aanraking kwamen met de maagsappen van de vlieg enorm begon te rijzen konden de vliegen niet meer vliegen en stierven in de tonnetjes.

Zandhoven was bevrijd van  de vliegenplaag en in de cafetaria van Top interieur moest Tom personeel aanwerven.