Vele gedaantes...

Vriendschap heeft iedereen wel eens nodig
door steeds die ruzie's krijg jij die niet
maar laat iedereen zoals hij is
en laat gewoon iedereen met rust.

Roddel niet achter hun rug
zet de mensen niet tegen mekaar op
gewoon omdat jij denkt dat die er anders uitzien
jijzelf bent ook heel anders dan de andere.

Iedereen heeft zo zijn eigen doen en laten 
jijzelf hebt waarschijnlijk ook niet dezelfde smaak
en iedereen mag toch een eigen mening hebben
maar breek daarom een mens niet af
laat iedereen gewoon zoals hij is.

PS : Ik vind het belangrijk dat we allen vrienden zijn 
want niemand is volmaakt en zonder zonden
een vogeltje fluit toch ook maar hoe hij gebekt is
en zo heeft iedereen zijn eigen
aardje naar zijn vaartje...
Hilda 15/08/1999
 

  
Jaloezie haat en nijd
het zit allemaal op je geschreven
jaloezie haat en nijd
al je spieren zijn verkrampt
de handen gekromd
chagrijn is te lezen van uw gezicht.

Andere personen
sleept gij met u mee
in je jaloerse vernietigingsdrang
ze geloven je
in alles wat je verdraaid
gaan in alles mee
wat gij met uw harteloze woorden
allemaal ten gronde richt.

Maar eens op een dag
zal er inzicht komen 
dan loop je tegen de lamp
en dan komt
boontje om zijn Loontje...
Hilda 25/02/1998

Stukken ongenoegen
breken mij in stukken uit elkaar
mijn hoofd breekt zich over onverantwoorde gedachten
die mijn terzijde geschoven bladzijden ontstoffen
en gonzen met duizende gedachten gelijk.

Verwacht dat enkel
in deze schaarse tijden
geen onbezonnen maaksels meer verdwijnen
in een diepte waar het diepst nog altijd verder gaat
en blijft teren op wat men liever achterlaat.

Waar was ik dan nog niet klaar
dacht ik zeer onwetend
en wat onverwacht wellicht
met antwoord ver uit zicht
prefereer ik een stem die meent te horen
wat mijn schreeuw verbergt in bescheidenheid.

Gebroken en verlangend
met sturende handen aanklampend
smekend en doordringend
niet loslaten waar ik ben begonnen
want hoe graag ook
deze hartkreten blijken niet te zijn verzonnen...
Hilda 26/06/2000
   

Sta eens stil bij het leven
een ieder is het leven gegeven
maar ieder is door de tijd teveel gedreven.

En denk dan eens heel even
even maar niet teveel in het verschiet
want voor je het weet ben je er morgen weer niet
je bent er wel maar dat is maar voor even.

Heel even dan kun je beter om mekaar geven
rijkdom en geld is werkelijk niet wat telt 
maar wie je bent is meer waard dan al het geld. 

Nu ben je er nog morgen misschien niet
dan is daarna ook minder verdriet 
en  zullen we om elkander ook veel meer geven
sta eens stil bij het leven.

Het leven is
kleine dingen grote waarden geven...
Hilda 21/08/1998
 

Verdriet van de mensen.
Zouden regendruppels het verdriet van de mensen zijn
want bijna niets meer hier op aarde is nog fijn
ruzie, haat, verdriet en pijn
dat wordt met de dag nog erger
er is niemand die dat ziet
de wolken huilen omdat er geen vriendschap kan zijn
het valt op ons neer al dat
geruzie, haat, verdriet en pijn
niemand luistert nog nog een ander
iedereen heeft zijn eigen hoogste woord,
De vriendschap die er voor iedereen moet zijn is alleen maar
ruzie, haat, verdriet en pijn
want er is niets of niemand wat nog respect heeft voor een ander
zelfs niet voor een kind of dier
wij schelden maar naar mekaar en voelen geen waarde
en wij doen maar verder met die
ruzie's en haat
en met elkaar verdriet en pijn aan te doen
ik wou dat er ooit een dag kwam waar alles voor altijd opklaarde
het lijkt net of ons leven op aarde ten einde is
eigenlijk zijn alle mensen op aarde een grote familie
maar niemand die dat weet.
wij weten het eigenlijk wel maar het interesseert ons geen fluit
niemand houd van regen
maar van zonneschijn...
Hilda 15/06/1999

Komen er ooit rozen bij je aan
voor het wegvegen van een traan
doordat je wat pijnlijks werd aangedaan.

Komen ze heel spontaan
van je maatje
draai dan open die kraan.

Dan komen er rozen in je armen
om je hartje te verwarmen
daar zulen ze prima staan die rozen.

Vriendschap worden rozen
teveel om op te noemen
en die rozen worden terug vriendschap ...
Hilda 12/01/1997

Je bent gespleten door twee
een helft van je is het goede
en een helft van je is het kwade
altijd ben in gevecht met je eigen ik.

Maar telkens opnieuw
overwint zij jou
zij neemt de controle van je over
tot je haar weer even in
bedwang kan houden.

Wanneer die tweede ik van je
je weer eens overwint
ben jij weer even verdwenen
en herken ik je weer niet 
dan plots is die vriendelijkheid van je
weer eens verdwenen...

Citaat : Er zijn geen reden voor al het kwade
want geen van al is een excuus waard...
 Hilda 16/08/2000

Hoe meer je in vrede bent met jezelf
des te meer vrede is in je directe omgeving
als het vuur van illusie
verlangen
afgunst
wrok
jaloezie
en de haat is gedoofd
dan kan de liefdevolle geur van vrede zich verspreiden
en zal er rust en vrede in je hoofd zijn
en ook als je bereid bent om al wat je pijn doet 
en je afstoot en tegenstaat 
achter je te laten
en verder gaan met het leven van heden...
Hilda 09/05/1997
 

    

Het leven
kan eigenlijk zo simpel zijn
wie doet er tegenwoordig nog een goede daad
zodat het ook eens met een ander goed gaat.

Het leven zou er plots heel anders uit zien
als ieder mens dat eens in zou zien
maar helaas is dat niet zo
dat zou een te mooi sprookje zijn.

Een leven zonder verdriet en pijn
als we er wat meer voor de ander wilden zijn
dan zouden er ook geen ruzie's meer zijn
want eigenlijk worden er veel mensen gepest.

Omdat ze niet volmaakt zijn in hun ogen
terwijl er niemand is
die zonder fouten zit
wat is er toch met de mensen loos
vriendschap heeft toch iedereen nodig...

Zodat het leven voor iedereen mooi zou zijn ...

Citaat : Wie zichzelf kent, Veroordeelt niemand anders...
Hilda 28/09/1996

 
Gij ligt langs mij en fluistert
goede morgen liefste
dan streel jij heel zachtjes
de nacht uit mijn gelaat
verdwenen zijn kommer en last.
Aan wat anders denk ik dan niet
want jij zijt hemel en aarde voor mij
liefde en zekerheid vind ik bij u
nooit meer wil ik nog zijn zonder jou
zeker wanneer ik uw warmte voel.
Jij bent daar zonder een woord te verliezen
voor mijn droom wil je alles riskeren.
Ik voel dat jij mij liefhebt
wanneer ik uw hand aanraak
voel ik die liefde van u voor mij
uw diepe blik die mij vervoerd.
En dit hoor ik niet meer
de fluistering der gevoelens volgen mijn hart.
Hoe wondermooi is deze wereld
geniet van deze wonderbare zoeten smarten
die ik als dromen bestel ...
Hilda 25/09/1999
 

Ik ben van nacht
op zoek geweest naar de zon
het was een eindeloze
lange en vermoeiende tocht.
Ik heb hem gevraagd
of hij voor jou
zo nu en dan eens schijnen wou.
En hij knikte van ja
en lachte breed.
Het was vanzelfsprekend
dat hij dat deed.
Zodus
zo gauw als je vandaag
een warm straaltje
op gelaat voelt prikken.
Dan moet je
echt
niet hard te schrikken.
Het is slechts een warme groet
van mij
die de zon 
aan u bezorgen moet...
Hilda 25/07/1998
 

Als je van de pas gearriveerde trein stapt
met uw volgeladen tas
op zoek naar mij.
Kom ik je tegemoet
met snelle tred
jij pakt mij dan zwijgend
in de armen.
Dan pas besef ik
maar al te goed
dat ik je mijn hart
hebt veroverd.

Want na
lange weken
van ongeduldig wachten.
Heb ik nood aan jou
en het verlangen
zal pas verzachten.
Als jij me knuffelt
en zachtjes in mijn oren
fluistert
mijn liefste mijne...

Ik hou van jou
en ik kan niet verder
zonder jou...
Hilda  28/09/2000

De zon schijn door het openstaande raam
gouden stralen verlichten de kamer
zachtjes speelt de radio mijn favoriete muziek.

Terwijl witte wolken dansen aan de hemel
die de blauwe lucht domineren
en leven brengt in dit mooie tafereel.

Sluit ik mijn ogen en laat mij meevoeren
en voel de frisse lucht
die traag mijn longen binnen dringt.

Ik leef als in een droom
en laat mij mee voeren als een blad in de wind
die zijn weg vind in de blauwe lucht...
Hilda 05/09/1996
 

   
De weg van de liefde
is soms zeer moeilijk te begaan
je zal nooit weten
hoe lang het zal bestaan.

Bij vlakke wegen
doet de liefde soms vreselijk pijn
die pijn is op geen manier te verzachten
je zal gewoon de betere tijden moeten wachten
die zullen ooit eens komen
dat zal die weg u steevast beloven
zodat iedereen in die tocht
zal blijven geloven.

De weg van de liefde is hard en oneindig lang
wees sterk en verstandig
en wees voor niets of niemand bang
je kan niets vragen
maar je kan ook niets weten
maar een ding is zeker
het wordt een tocht om nooit te vergeten...
Hilda 08/06/1998

  
Hmmm! wat belieft
wat vertel jij daar.
Ziet gij het even niet meer zitten
hoe komt het.
Vertel mij nu eens
wat er op uw hartje ligt.

Het is niet waar he
dat meen je niet.
Ik ben echt stom verbaasd
wat jij mij daar allemaal verteld.
Iedereen heeft toch 
recht op wat geluk in zijn leven.

Ik weet zekers en vast 
dat ooit de zon weer zal schijnen
En dat hij niet voor eeuwig
onder zal gaan blijven
Want de zon schijnt toch
voor iedereen...
 
Geniet van het leven 
 want het duurt maar heel even...
Hilda 17/05/1999
 

Het is vier uur 's nachts
en lig in bed.

Ik wil slapen
maar neen
het lukt mij niet.

Mijn hoofd barst
en draai mij
nog een keer om
mijn nek doet zo'n pijn

Ik denk van
morgen
gaat het misschien beter.

Alweer een uurtje later
stoppen
wil die hoofdpijn niet
en die misselijkheid
wil maar niet verdwijnen.

Ik voel mij echt miserabel
en probeer te denken
aan leuke dingen.

Maar het lukken
doet het me echt niet...
Hilda 25/06/2001
  

Een stil verlangen
voor liefde
en voor genot.

Een klein plekje
voor mijn gedachten
en voor mijn verwachtingen.

Een stil verlangen
naar het onbereikbare
en naar het onmogelijke.

Een mooi moment
om te bewaren
en om te koesteren.

Een stil verlangen
naar een klein plekje
voor mijn mooie momenten...
Hilda 14/06/1996
  

Waarom steeds die ruzie's
waar eerst hechte vriendschap was.
 
En die haat tegenover mekaar
terwijl ze anders met alles eens waren.
 
Waar nu alleen harde woorden staan
waar eens vriendschapsgedichtjes stonden.
 
Mekaar uitmaken met snedige woorden
waar eens lieve koosnaampjes werden uit gesproken.
 
Ook dat hatelijk zijn tegenover mekaar
waar ooit vriendschap was.
 
Waarom verstommen telkens die dromen
over hechte vriendschap...
Hilda 07/03/2000
 

In de voorwereldlijke schemering
waar nacht en dag elkaar vluchtig omhelzen
slapen zij naakt en schuldeloos
verstrengeld als op een goddelijk bevel
heerlijk te genieten van een zalige en mooie droom.

Voor hun geen boom der kennis
geen appel en geen slang
maar wel het tikken
van een feilloos afgestelde klok
straks laten ze elkaar weer los
en zoeken hun voeten de begane grond weer op...
Hilda 13/05/1996