Schuldeloos...
In de voorwereldlijke schemering
waar nacht en dag elkaar vluchtig omhelzen
slapen zij naakt en schuldeloos
verstrengeld als op een goddelijk bevel
heerlijk te genieten van een zalige en mooie droom.
Voor hun geen boom der kennis
geen appel en geen slang
maar wel het tikken
van een feilloos afgestelde klok
straks laten ze elkaar weer los
en zoeken hun voeten de begane grond weer op...
Hilda 13/05/1996



