Wij naderen het einde van het jaar...

   

Mij laat je niet schrikken
zei de kraai
ik kom even een zaadje pikken
dan ga ik even
op je brede schouders wat rusten
en mijn veren schikken.

Wat een verschrikkelijk gedrocht
zei de mens
kijk eens naar zijn jas
en zijn hoed en zijn voeten
en staat helemaal alleen in het veld
wat marginaal
wat decadent.

Ik werd even bang
maar niet voor heel lang
de kraai op mijn schouder fluisterde zacht
hou nog even vol
straks komt de nacht
en geen mens die je dan nog ziet
en dan hou ik
in jou plaats de wacht...
Hilda 29/09/1998
 

Als ik deze morgen door mijn venster keek
lag er in mijn tuintje
een maagdelijk wit sneeuwtapijt.
Vogeltjes daalde zachtjes neer
een spoor van kleine pootjes achter latend.
Dit zijn nu de kleine dingen
in het leven
waardoor ik straal van geluk.
Geen spoor van mensen voeten in mijn tuin
het was echt of dat wit deken
speciaal klaar gestoomd was voor mij.
Er zijn zeker duizende witte vlokjes neergedaald
om deze witte pracht te verwezelijken
er is nu niets meer wat mijn dag nog stuk maken kan...

Als er uit een zaadje een geurige bloem ontstaat
en uit een zaadcel en eicel
een klein mensje wordt gevormd.
Als er na iedere donkere nacht
de morgen weer verschijnt.
En na regen de zon weer schijnt.

Waarom kan ik dan op een dag niet opstaan
en veranderd zijn
van wie ik was
in wie ik nu ben.

Ik bedoel op zijn minst in iets goeds
en als alles op weg is
om herboren te worden.

Waarom kunnen dan ook de vijanden
niet veranderen in vrienden.
Waarom luistert die spiegel toch zo traag
als ik iets vraag
maar och! het was maar een domme droom van mij vannacht...
Hilda 15/02/1999
  

Zet die ruzie's aan de kant
en laat ons samen Kerstfeest vieren
mekaar mooie dagen wensen
met alle oprechtheid
zoals het hoort.

Laat ons aan heel de wereld
een Zalige Kerst en Vrede wensen
waarom niet het goede voorbeeld geven
en dadelijk er mee beginnen
met ieder zijn fouten te vergeven.

Kunnen wij niet samen vrede maken
eerlijke vrede voor iedereen
en mekaar begroeten
zonder die harde snijdende woorden
ja zo moet Kerstmis zijn...
Hilda 25/12/1998
 

Ik wens je twee sterke schouders
om de zorgen van heden en morgen te dragen.
Een sterk karakter
om al de tegenslagen te lijf te gaan.
Twee allerte oren
om het smeken van je medemens te aanhoren.
Een kloppend hart
om liefde en vriendschap te geven.
Twee stralende ogen
om te zien en de mens naast je te ontmoeten.
Een glimlach
om je grote en kleine zorgen te relativeren.
Twee open handen
om de mensen je vertrouwen te bieden en te ontvangen.
Een goed hart
groot genoeg voor wie er even in wil schuilen.
Twee onvermoeibare voeten
om je eigen levensweg te gaan.
en om wie er stil langs de weg blijft zitten aan te moedigen
Dit wens ik u 
en daarbij wens ik aan iedereen een
Een Voorspoedig en Gelukkig Nieuwjaar ...
Hilda 17/09/1997
  

Met blote handen
pluk ik de ijsbloemen van mijn raam
en laat een zucht schaatsen
op die vers bevroren sloot over mijn wangen.

Ik wenste vurig dat ik niet leven zou
in deze ijskoude wereld
waar ik in het geheel niet van hou
en waarin al het moois in het leven al haar kleur verloor.

En in mijn ijzige droom
schrijf in alle eenzaamheid mijn naam
op het raam waar de ijsbloemen op staan
al mijn hoop is mij vergaan...
Hilda 25/01/2001

'k Zit hier alleen aan tafel
de kerst en nieuwjaarskaarten te schrijven
en kijk dromend naar de mooi versierde kerstboom.
Het is hier gezellig en rustgevend in huis
net als in een droom.
Als ik nu eens de kerstvrouw was
en u meenam in mijn arreslee
en we vlogen eens de wereld rond.
Maar ben nu eenmaal de kerstvrouw niet
ben helaas maar een gewone vrouw.
Maar een goede raad kan ik je wel geven
doe iets leuks die dagen en geniet
maar vergeet al de andere mensen niet.
Ik kijk naar de kerstboom met zijn kleurige bollen
en zijn flikkerende lampjes.
ik geniet van die gezellige sfeer in huis.
Met deze vers geschreven kaart wens ik u 
een Zalig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar.
Een goede gezondheid met veel liefde en geluk
voor u voor hem voor haar voor iedereen...
 Hilda 25/12/1997
 

Misschien schrijft bijna iedereen zo zijn eigen levensverhaal.
We verzinnen het terwijl we leven,
en noteren het op papier
Maar andere lijken!
levens te hebben die al zijn gevormd en gepland.
Onontkoombaar.
Volmaakt als een cirkel.
Sommige levens vormen een volmaakte cirkel,
andere ontwikkelen zich onvoorspelbaar of onbegrijpelijk.
Verlies is een deel van mijn reis geweest,
maar het heeft me ook geleerd wat waardevol is.
En dat deed ook de liefde waar ik alleen maar dankbaar voor kan zijn.
Hilda 11/06/1998

   
Ik zet alles op papier
en niets kan mij daarin beletten
ik schrijf niet om erbij te horen
maar voor mijn gevoel.

Wat ik voel en denk
kan ik op dit blanke papier kwijt
ik ben geen dichter
maar ik beleef er veel plezier aan.

Zoals met mijn liefste om me heen
ben ik niet eenzaam en alleen
met hem om me heen is als een  feest
maar met pen en papier toch het meest...
Hilda 14/06/1998
 

   

Ken jij het gevoel
van eindeloos zweven
op een witte wolk met enkel jou gedachten.

Om met een ander je leven te delen
in een eindeloos sprookje
waar enkel de liefde je hart kan stelen.

Een raar gevoel binnen in je buik
een gevoel dat je niet kan plaatsen
je hart neemt dan een grote sprong.

Een gevoel van twijfel in je hoofd
om de liefde van die ander
die liefde die nu bezit van je neemt ...

Ken jij ook dat gevoel...
Hilda 18/09/1996

Nog niet zo heel lang geleden
was er iemand op messenger die mij zei.
Een gedicht schrijf je vanuit je hart
met veel gevoel en emoties
en niet met je verstand.

Gevoel voor taal moet ge niet hebben
en ook niet de juiste
pen of potlood in je hand
is het nu in het rood of het zwart
of je jong of oud bent
en je links of rechts schrijft
komt er niet op aan.

Maar kijk binnen diep in de kern van je hart
en je schrijft de mooiste gedichten
en weet je
ergens heeft hij wel gelijk... 
Hilda 02/09/2003
   

Als er nooit meer een morgen zou zijn
ben ik verlost van het verdriet en de pijn.
Mijn leven is niks meer waard
dat brengt me totaal van de kaart.

Kon ik maar zeggen wat ik echt voel
dan zou je weten wat ik bedoel.
De wereld is beter af zonder mij
en ik met jou aan mijn zij.

Dit gedicht is dan ook speciaal voor jou
omdat ik zo ontzettend veel van je hou.
Voor mij is het volgens mij tijd om op te geven
misschien kan ik dan wat rustiger leven.

Maar iets in me zegt dat ik het niet moet doen
komt het soms door die ene zoen.
Het leek dat we over veel dingen hetzelfde dachten
maar dat helpt me niet om de pijn te verzachten.

Ik word gek van de wanhoop en pijn
waarom kan het niet een dag anders zijn.
Een leven zonder jou valt niet te bedenken
maar de liefde die ik nodig heb zal jij mij nooit kunnen schenken...
Hilda 12/07/1999

Ik zit vast
vast met grote problemen.
en heb iemand nodig
waarmee ik altijd praten kan
en mij ook helpen kan 
als ik het weer eens even moeilijk heb
en weet wel dat die echt bestaat
en weet zeker dat die ergens waar is
maar heb die persoon nog niet gevonden
zo praten met iemand anders kan ik niet
kom gauw A.U.B en help mij
want ik heb je nodig...
Hilda 03/05/1998

Soms is het leven niet
zoals je zelf wil
en je dan zie dat rondom je heen
alles donker is en kil.

Je moet hard knokken
om weer verder te willen gaan.
of misschien anders wel
een hele nieuwe weg in slaan.

Het heeft geen zin
om te blijven treuren en te lijden.
je laat ondertussen wel mooi
heel je leven aan je voorbij glijden.

Daarom geniet van het leven
en doe die dingen welke je zelf wil
je zal dan gauw merken
dat het leven niet zo donker is en kil...
Hilda 15/02/2004

Ik hoor de vogeltjes weer  fluiten
ook de zon schijnt weer door mijn ruiten 
de vriendschap tussen de mensen valt mij terug op
en zie het leven niet meer als een strop.

Heb jaren door een donkere tunnel gekropen
maar kan nu weer door het zonlicht lopen.
genietend van de zon en de mensen
wat kan ik mij nu nog beter wensen.

En pak het dagelijks leven terug weer op
ik stop niet meer alles op in mijn krob
en wil er weer dagelijks zijn
dat is voor mijn vrienden ook fijn.

Het leven gaat met veel onevenheden
een paar jaar terug was ik er over uitgegleden.
maar heb alles bij het vuilnis gezet
en maak vanaf vandaag alleen maar pret...
Hilda 23/12/2004

Mijn hart is te klein
voor al mijn groot verdriet
En de zon te ver
om mij te verwarmen.
De zee te ondiep
voor al mijn bittere tranen
En mijn rug te smal
om al deze zware lasten te dragen
Omdat mijn leven te kort
om zo verder te moeten gaan
Maar waarom!
waarom begrijpen ze mij dan niet...
Hilda 28/08/1999

Kijk mij nu eens
Sprak de morgen
Ik ben nog zo moe.

Ik kap ermee
Verzuchte de middag
Ben aan een middagdutje toe.

Zie mij dan maar eens
Zo sprak de avond
Ik ben alweer zo moe.

Ik waak wel
Zo wiegde zacht de nacht
En zegt, doe je oogjes maar toe...
 Hilda 03/07/1976 

Als je even de ogen sluit
dan hoor je vast en zeker een vogel die fluit
vaak zingt hij zijn hoogste lied
en kent al onze zorgen niet.

Vrolijk fladdert hij van tak naar tak
en dat allemaal op zijn dooie gemak
zijn leventje is korter dan dat van ons
hij draagt geen kleren alleen een vederdons.

Want wij mensen hebben vele eisen
en kunnen dikwijls onterecht naar anderen wijzen
een voorbeeld is die vogel toch onbewust
het lijkt wel of hij ons daarmee sust.

Laten wij een beetje als die vogel zijn
en steeds niet denken aan het mijn en rein
laat ons vrij en onbevangen te leven
en je onbevooroordeeld onder mensen begeven.

Dan word je leven rijk van zin
maak daarom vanaf vandaag een nieuw begin...
20/12/2005

Ik zou graag een vogel willen zijn dan kon ik vliegen over zeeën en stromen
om te kijken in welk land ik terecht zou komen.
Ik zou graag een vis willen zijn dan kon ik in de grote oceaan zwemmen
om zomaar de water elementen te temmen.

Ik zou graag een zwaan willen zijn dan kon ik statig de vijver bezien
om te kijken of ik mooi wit ben bovendien.
Ik zou graag een bever willen zijn dan kon ik dammen  bouwen
om met zware takken te schouwen.

Ik zou graag een uil willen zijn dan zou ik veel wijsheid willen uitstralen
omdat de meeste mensen dikwijls balen.
Maar ik als mens wil aan iedereen alle liefde en hulp geven
omdat er veel het slechter hebben in dit leven...