De donkere tunnel...

Mijn hart is te klein
voor al mijn groot verdriet
En de zon te ver
om mij te verwarmen.
De zee te ondiep
voor al mijn bittere tranen
En mijn rug te smal
om al deze zware lasten te dragen
Omdat mijn leven te kort
om zo verder te moeten gaan
Maar waarom!
waarom begrijpen ze mij dan niet...
Hilda 28/08/1999

Kijk mij nu eens
Sprak de morgen
Ik ben nog zo moe.

Ik kap ermee
Verzuchte de middag
Ben aan een middagdutje toe.

Zie mij dan maar eens
Zo sprak de avond
Ik ben alweer zo moe.

Ik waak wel
Zo wiegde zacht de nacht
En zegt, doe je oogjes maar toe...
 Hilda 03/07/1976 

Als je even de ogen sluit
dan hoor je vast en zeker een vogel die fluit
vaak zingt hij zijn hoogste lied
en kent al onze zorgen niet.

Vrolijk fladdert hij van tak naar tak
en dat allemaal op zijn dooie gemak
zijn leventje is korter dan dat van ons
hij draagt geen kleren alleen een vederdons.

Want wij mensen hebben vele eisen
en kunnen dikwijls onterecht naar anderen wijzen
een voorbeeld is die vogel toch onbewust
het lijkt wel of hij ons daarmee sust.

Laten wij een beetje als die vogel zijn
en steeds niet denken aan het mijn en rein
laat ons vrij en onbevangen te leven
en je onbevooroordeeld onder mensen begeven.

Dan word je leven rijk van zin
maak daarom vanaf vandaag een nieuw begin...
20/12/2005

Ik zou graag een vogel willen zijn dan kon ik vliegen over zeeën en stromen
om te kijken in welk land ik terecht zou komen.
Ik zou graag een vis willen zijn dan kon ik in de grote oceaan zwemmen
om zomaar de water elementen te temmen.

Ik zou graag een zwaan willen zijn dan kon ik statig de vijver bezien
om te kijken of ik mooi wit ben bovendien.
Ik zou graag een bever willen zijn dan kon ik dammen  bouwen
om met zware takken te schouwen.

Ik zou graag een uil willen zijn dan zou ik veel wijsheid willen uitstralen
omdat de meeste mensen dikwijls balen.
Maar ik als mens wil aan iedereen alle liefde en hulp geven
omdat er veel het slechter hebben in dit leven...

Ik heb gedachten
kunt jij dat van mij verwachten
ik heb er goede maar ook rotslechte
maar deze dat zijn de echte.

Zo van die gedachten
waarvan ge zou denken
zou ze die niet even aan mij willen schenken
dan moet ik zowat niet uit mijn eigen bedenken.

Ik heb zo van die gedachten
waar ik lang op moest wachten.
het zijn er geen acht
maar veel meer dan verwacht

Zo van die gedachten
die goed zijn maar ook die rotslecht zijn
ge krijgt ze niet zomaar bij een gijn
maar ook niet bij hartepijn.

Ik heb zo van die rare gedachten
waarvan je zal denken                  
hoe komt zij daar nu weer aan
moet ik het u nu proberen uit te leggen
maar 't is misschien beter te zwijgen...
Hilda 25/02/1999

Eenzaam en alleen
kijk door het raam.
En zie de mensen
al lachend voorbij mijn raam gaan.
Ik wou dat ik dat ook nog kon
het lijkt me zo fijn.
Maar neen ik ben eenzaam en alleen
en dat bezorgd mij
alleen maar verdriet en pijn.

Ben zo alleen
geen mens nog om me heen
en voel me triest.
En vraag me soms af
waarom is er niemand
die mij nog beziet.

Is het omdat ik ziek ben
en niet meer mee kan met de maatschappij.
Dikwijls werd er met mij gelachen
en ze zeiden
uw ziekte zit alleen maar in uw gedachten.

Voel mij verdrietig
en stel me dan de vraag
Waarom wil er niemand mij nog te vriend zijn
waaraan heb ik dit toch verdiend.
Dit is geen leven
een leven vol verdriet, pijn en eenzaamheid
zonder vreugde en andere geneugden.
Heb dikwijls de zin
om dit allemaal op te geven.

Wie zou er wel om geven
als ik niet meer verder wil gaan met dit leven
ik kan het niet meer aan
om alleen verder te moeten gaan
zelfs niet meer voor even
zwijg stil voor nog een heel leven...
Hilda 18/04/2004

Iedereen weet wel wat eenzaamheid is,  
ook weet iedereen wat hartepijn hebben is.

Je kan je evengoed eenzaam,
voelen tussen de mensen.
Waarvan er niemand is,
die je echt kent.

Ook kan je u eenzaam voelen,
als ze u niet gegrijpen willen.
En als je weet,
dat het leven maar kort is.

En je kan je ook eenzaam voelen,
in een wild vreemd land.
Waar alles anders is,
dan je eigelijk gewend bent.

Ook kan je eenzaam zijn,
als je telkens wordt gediscrimineerd.

En je kan ook eenzaam zijn,
als je door uw vrienden.
En door je eigen familie,
niet wordt geaccepteerd zoals je bent.

Maar je kan ook heel eenzaam,
en triest zijn.
Als je een geliefde verliest,
een persoon die u heel nauw aan het hart lag.

In de eenzame uren weet je pas echt,
hoe gelukkig je toen was...
Hilda 25/09/1990

Eens was ik een klein meisje
verdrietig en alleen
ik liep van huis weg
en niemand wist waarheen.
Ik weet het juist niet meer
was toen nog zo klein
en weet dat ik weer eens alleen was
altijd alleen zijn dat deed zo'n pijn.
Niemand hield van mij
mijn ouders waren niet eens blij met mij
ik liep toen heel hard weg
en liep er maar op los
plots stond ik voor het groot en donker bos.
In dat groot en donder bos
daar was ik al vaker gaan spelen
soms even met mijn grote broers erbij
maar de meeste tijd heel alleen.
Het was op een bewuste dag
ik weet het even niet meer
en was zo'n jaar of zes
kon het toen nog niet overzien.
Vermoeid ging ik even zitten
en keek triest om mij heen
maar deze plaats kende ik niet
en voelde mij alweer alleen.
Met mijn knuffelbeertje
angstig tegen mijn hartje gedrukt
liet ik mijn traantjes de vrije loop
en maakte mijn knuffeltje helemaal nat.
Er was niemand die mij zag
en niemand die mij hoorde
ik had zo'n verdriet
en weende bittere traantjes.
Er werd toen naar mij gezocht
ze liepen door heel het bos
en doorkruisde elk pad
ik hoorde ze mijn naam roepen
en zochten zelf tussen het kreupelhout.
Ik hoorde ze wel
maar dacht ga maar weg
laat mij hier maar achter
zoek maar naar een ander kind
een kind dat wel gewenst is...
Tot een buurvrouw mij vond
maar voor mijn ouders was ik beter weg gebleven
even daarna werd ik uit huis gehaald
en op een internaat geplaats
tussen anderen kinderen die ik niet kende.
Maar toen was ik beter af
en kreeg wat ik hebben moest 
behalve de liefde
waar ik al die jaren op wachten
en tijdens mijn verblijf daar 
heb ik mijn ouders niet meer gezien.
Nu vele jaren later
is mijn geheime plekje
waar ik mij als kleine meisje verstopte
dat plekje waar niemand mij vond.
Daar waar ik mij toendertijd
verstopte als ik verdrietig en alleen was
is nu voorgoed verdwenen
ze hebben mijn plekje gevonden.
daar op die plek staat nu een groot gebouw...
Hilda 26/11/2002

Een nieuw begin.
Geef niet op
ik weet dat het moeilijk is
en heb het zelf ook meegemaakt
zonder waarschuwing
ging het ook bij mij plotseling mis.

Maar voor mij is het nu al lang geleden
ik heb die ellende ook gehad
geloof me! het duurt lang
maar uiteindelijk
echt waar
verandert dat.

Er zijn zoveel mensen
die van de ware liefde dromen
eens komt de dag eraan
dat je zo iemand zal ontmoeten
het is mij
gelukkig ook overkomen.

Dus wees sterk
en neem de tijd
kom tot rust.
En hier mijn belofte aan jou
dat verleden
raak je uiteindelijk kwijt...
Hilda 26/06/1996

Vaarwel mijn geliefde
vaarwel mijn mooie dromen 
vaarwel die uren van samen zijn
wij hadden het samen zo fijn
konden wij alles maar alles eens overdoen
nu heb ik niets meer om voor te leven
en niets meer om te geven
mijn hart is leeg
leeg zonder jou
geen doel meer om te leven
en geen doel meer om te streven
ik heb niets meer om van te houden
samen met jou verdween zelf de zomerzon
die eens samen met jou begon
ik voel die warmte niet meer om mij heen
wat ik voel is alleen leegte en gemis
en eenzaamheid in de duisternis
ik ben bang zo alleen
zal ik ooit nog een nieuw leven beginnen
en terug gelukkig worden
samen met iemand waar ik op kan bouwen
en mijn hart kan toevertrouwen
een iemand net zoals jij
nu alleen heb ik nog die tranen in mijn ogen
en mijn hart doet pijn
steeds moet ik aan jou denken
jij alleen kon mij die liefde schenken
nu is mijn leven dood zonder jou
ik ga u nu laten
vaarwel mijn liefste vaarwel...
Hilda 05/01/1990

Waar zijn de verzen onzer jeugd
die zingend op hun handen liepen.
En danste in de maneschijn
of tussen het hooi lagen te slapen.

Wij plukten bloemen in de wei
zoals boterbloempjes en vergeet-mij-nietjes.
En vlochten dan met handige handen
een mooie bloemenkrans voor ons.

Op de leidingen van de telefoons
kwetteren de zwaluwen en de mussen.
Heel de noten van de notenbalk
een zangspel mooi om aan te horen.

Voor ons was het toen altijd lente
en zetten toen veel kattenkwaad uit.
Wij hadden ook tien vogels in de handen
en men leerde ons achter de jongens te fluiten...
Hilda 09/05/1996
 

Elke dag schenkt het leven
je een blanco bladzijde
in je dagboek van het leven
je verleden is reeds lang geschreven.
Daar kan je niets meer aan veranderen
op die bladzijden vind je uw verhaal.
Sommige bladzijden hebben zachte tinten
andere zijn weer aan de donkere kant.
Soms zou je echt willen
dat je de mooie herinneringen.
en periodes van liefde en geluk
er gewoon kon uit scheuren.
Om die opnieuw te kunnen schrijven
op de blanco bladzijde van vandaag...
Hilda 25/09/2003

  
Die vragen
'Kan ik u vertrouwen '
Zal je mij niet van mijn jonge jaren beroven
mag ik dan ' ik ' zijn
wil je mij dat beloven.
Zal je tevens mijn nare dromen verwoesten
zal je mij dan eeuwig toebehoren
tot in mijn laatste dagen.
En mag ik zelf kiezen
en je zeggen waar ik vreugde aan beleef.
Mag ik het je zegen als ik verdriet heb
Ook als mijn hart vanbinnen lacht.
Ik smeek je help mij dan
want dan zijn wij samen 'wij '
Hilda 17/09/1999
 

Heel traag ga
ik dood van
binnen van verdriet en
niemand die dat
ziet alleen
ik zie het heel
diep van binnen
in mij het gaat
niet om mij te
uiten omdat ik
altijd denk dat
niemand mij zal
begrijpen en
ik doe veel
mensen verdriet door
zo afgezonderd
te leven...
Hilda 05/01/2000

Jij bentde regenboog
ik de kleurenpracht.

Jij bent de dag
ik de nacht.

Jij bent de bloem
ik de stengel.

Jij bent de warmte
ik de koelte.

Jij bent de lucht
ik de aarde.

Jij bent de zon
ik de maan.

Jij bent de lach
ik de traan.

Jij bent de liefde
ik ben de haat.

Jij bent mijn allerliefste
En ik die van jou...
Hilda 19/06/1996
 

Jaloezie
haat en nijd
het zit allemaal op je geschreven
jaloezie, haat en nijd
je spieren zijn verkrampt
handen gekromd
chagrijn is van je gezicht af te lezen.

Andere personen
sleept gij met u mee
in je jaloerse vernietigingsdrang
ze geloven je
in alles wat je verdraaid
gaan in alles mee
wat gij met uw woorden
ten gronde richt.

Maar op een dag
zal er inzicht komen
dan krijg je
van het zelfde laken een broek...
Hilda 05/10/1996

In stilte en

vrede rust je hier

terwijl een treurwilg  

je 

graf kust.

Waarin een merel 

haar lied zingt. 

En je zwijgzaam

vol erbarmen

herbergt tot 

in 

eeuwigheid...

Gezang tegen de angst
niet bang zijn
voor een zachte melodie
die de zoete ondertoon verlicht
de duisternis.
Het geluid van mijn willen
"My beating heart"
zal mij leiden
voet voor voet
stap voor stap
traag heel op mijn gemak
naar daar waar ik wil wezen...
Hilda 26/06/2000

Dromen van vervlogen tijden
kwamen voorbij zowat is niet te vermijden.
het is niet voor herhaling vatbaar
het was mij duidelijk en ben er helemaal mee klaar.

Hersenspinsels vliegen heel ver van mij vandaan 
ik zucht eens diep en denk dan bij mijzelf laat je niet gaan
normaal gezien is dit mijn motto van de dag
dat ik weer in betere tijden geloven mag.

Omarmen wil ik die met een blij gemoed
nieuwe dingen proeven dat doet goed
want diep was de put waar ik uit moest klimmen
maar kan nu in de armen van een nieuwe liefde glimmen
Hilda 06/01/2005