Jaloezie...

In stilte en

vrede rust je hier

terwijl een treurwilg  

je 

graf kust.

Waarin een merel 

haar lied zingt. 

En je zwijgzaam

vol erbarmen

herbergt tot 

in 

eeuwigheid...

Gezang tegen de angst
niet bang zijn
voor een zachte melodie
die de zoete ondertoon verlicht
de duisternis.
Het geluid van mijn willen
"My beating heart"
zal mij leiden
voet voor voet
stap voor stap
traag heel op mijn gemak
naar daar waar ik wil wezen...
Hilda 26/06/2000

Dromen van vervlogen tijden
kwamen voorbij zowat is niet te vermijden.
het is niet voor herhaling vatbaar
het was mij duidelijk en ben er helemaal mee klaar.

Hersenspinsels vliegen heel ver van mij vandaan 
ik zucht eens diep en denk dan bij mijzelf laat je niet gaan
normaal gezien is dit mijn motto van de dag
dat ik weer in betere tijden geloven mag.

Omarmen wil ik die met een blij gemoed
nieuwe dingen proeven dat doet goed
want diep was de put waar ik uit moest klimmen
maar kan nu in de armen van een nieuwe liefde glimmen
Hilda 06/01/2005

Donder en bliksem zitten mekaar in het haar
iets wat ik vol ontzag aanstaar
niet dat ik het kan waarderen
maar denk dat de natuur ons een lesje wil leren

Ook de wind doet zijn best tussen de takken
alsof die wil zeggen ik ga je pakken
de regen zal zich in zijn element voelen
en de modder doet de straten overspoelen.

Maar nu is de vrede hersteld
ik heb de donderslagen niet geteld
al is het leven nog zo donker als de nacht
t' is de zon die ons gemoed opnieuw verzacht...
Hilda 16/06/2005

    

Toentertijd...
als ik afstudeerde
legde mijn pleegmoeder
haar beide handen op mijn schouders
en zei
onthoud dit goed mijn kind
dit is je eerste en belangrijkste levensles
wanneer je ooit eens helpende handen
nodig hebt voor iets of wat
dan vind je die wel
aan de uiteinde van je beider armen
en gelijk had zij...

Citaat : Dat wil zeggen
dat als je problemen hebt
gij ze zelf moet proberen op te lossen
andere mensen kunnen en zullen dat niet in uw plaats doen
het enigste wat ze kunnen doen
is u steunen en goede raad geven...
Hilda 20/02/1996

Mijn rug is stram
mijn vingers staan stijf
ik weet niet hoe dat kwam.
lijk nu wel een versleten wijf.

Benen stram en moe
mijn lichaam plomp en zwaar
waar gaat dat toch met mij naartoe
alles voelt zo raar.

Toch zal ik niet klagen
het grappen en grollen gaat nog best
durf zelfs nog iets te wagen 
humor maken en daarna komt de rest...
Hilda 25/09/2004

Kan weer niet slapen
alweer eens niet.
En wacht en wacht
alweer eens.
Tot alles wat in mijn hoofd zit
de vlucht gaat nemen.

Ik leg mijn hoofd
op mijn kussen neer.
Kijk eens op
en leg mij weer neer.
Keer op keer
telkens weer.

Weifeld
en zoekend.
Tussen het denken
en het voelen.
Tast ik
naar mijn eigen...
Hilda 14/05/1998

De boom van uw leven
liet haar nog jonge bloesems vallen
de knoppen stierven af
en de bruine verschrompelde blaadjes
bedekken nu uw graf.
Niets blijft er nu nog over
van uw levensboom
oh! het doet zo pijn van binnen
wetend dat je nooit meer
terug zal komen.
Op een morgen was plots uw stem verdwenen 
verstomd voor eeuwig en altijd
door een ongeval
een boogscheut hier vandaan
er blijven nu alleen nog maar
die mooie herinneringen.
Buiten hoor ik nog altijd het fluisteren
van uw levensboom
dat wij ooit eens terug samen zouden komen
maar in een andere wereld
heel ver hier vandaan...
Hilda 05/04/1995

Bezorg mij maar pen en papier
dan doe je mij een groot plezier
Letters vloeien uit mijn pen
en vertellen wie ik ben.

Lang hoef ik niet na te denken
en schrijf zonder iemand anders te krenken.
Woorden worden zinnen
wat zou ik zonder pen en papier wel beginnen

Als het alfabet nu niet bestond
dan verzon ik het zelf terstond.
Zonder schrijven zou ik niet meer kunnen leven
al was het maar om het leven wat aandacht te geven.

Mijn pen en papier bijeen  
houd mij jaren lang ter been
en niemand kan mij beletten
om dit alles in mijn blogske te zetten
Hilda 18/11/2004

"Nooit"
dat woord maakt mij kapot
omdat ik dacht
dat je het meende
en dat het echt waar was
dat ik je nooit meer kwijt zo raken.

Maar het was een leugen
en hield jij echt wel van mij?
of was het soms
om uw eigen verdriet te verdringen
ach! laat maar
het maakt voor mij niets meer uit.
Maar wat ik wel weet
"Nooit"
is een woord
wat ik nooit meer vergeet.
dat kan en mag je
je alleen gebruiken
als je echt weet wat het betekent
en wat de inhoud ervan is.

Als ik nu zeg nooit
meen ik dat
maar heb angst
dat ik het niet uit kan laten komen
omdat het nu een leugen is van mijzelf.
Zodus wanneer je nooit zegt
weet dan zekers!
"Nooit"
moet je niet zomaar zeggen
allen als dit nodig is...
Hilda 21/06/2002

Mijn verdriet is heel erg stil
er is niemand wat dat ziet omdat ik het niet wil           
mijn stil verdriet durft niets te zeggen
ze is bang het niet goed te kunnen uitleggen
mijn stil verdriet is bang dat de liefde er niet meer zal zijn
omdat de vorige keer deed het zo'n pijn.
mijn stil verdriet wil haar liefde niet kwijt nu niet of nooit
ze zegt niets omdat anders de liefde ontdooit
mijn stil verdriet maakt daarom bijna geen geluid
maar in haar binneste schreeuwt ze heel luid
mijn stil verdriet zie je bijna altijd met een lach
ze huilt stillekes heel de dag maar ach
mijn stil verdriet hoopt dat je goed kan luisteren
zodat ze niet meer hoeft te fluisteren
of wil mijn stil verdriet graag getroost worden misschien
en wil ze gewoon wat meer aandacht en gehoord worden misschien...
Hilda 10/12/1999

Ik zit heel vaak op de chat
ga soms daarom ook te laat naar bed.
Ik vind het zo gezellig om te doen
maar soms erger ik me echt heel groen.
Dan veranderen chatters hun namen
en hebben de grootste leute samen.
Awel ik vind daar echt niets aan
omdat dan de praatjes over raarste dingen gaan.
Ik open dan een andere chat of mijn msn
er is daar wel iemand die ik ken.
Zo niet doe ik andere dingen op de pc
of anders kijk ik naar de tv.
Maar dat komt niet zo vaak voor
ik ga dan maar met mijn gedichten door.
Lukt het dichten niet dan bewaar ik het gewoon
heb geleerd hoe dat het moet van mijn jongste zoon.
En ga er dan de volgende dag ermee door
of delet het heel gewoon
zit er in het geheel niet mee in hoor.
Maar soms ga ik vroeg naar mijn bed toe
ben dan wel heel vreselijk moe.
Slaap dan een nachtje over mijn gedicht
en bekijk het de volgende dag met een ander gezicht.
Dan schud ik weer vanalles uit mijn mouw
en dat gaat er dan wel heel gauw.
Plaats het dan op mijn gedichtenblogske heel snel
en lees daarna al die commentaar goed of slecht dan wel.
maar krijg dikwijls lieve mailkes van de andere bloggertjes.
Echt dat doet mij veel plezier al die lieve berichtjes,
op mijn grote en kleine gedichtjes...
Hilda 16/06/2002

Als je in het leven door
pijn en smart
wordt
verdrukt.
Het waarom
van dit allemaal je
aan niemand
vragen
kan.
Dan is het
goed
dat je zoveel
mensen
ziet.
Ook al vinden zij de
juiste
antwoorden
voor dit
allemaal niet...
Hilda 26/07/2000

Zo in de vroege ochtend gloren
nog donker buiten en slaapdronken
zit ik te fluisteren naar het snetteren van de vogels
ergens in een van de bomen hier buiten
wat vertellen die toch allemaal
is wat die allemaal snetteren wel echt waar
of gebruiken zij ook van die leugens
om bestwil met zoals wij
zijn ze net als wij ook soms ook niet even stil.
Om te begrijpen wat er wordt bedoeld
zijn argumenten op feiten
of op gebakken lucht gestoeld
vertellen ze elkaar ook over hun leven
of wat ze zo al beleven
om te worden in wie je bent
zijn ze rijk of draaien ze ook iedere cent om
met het vergaren van jonge takjes
voor hun knusse nestje.
Wie doet niet zijn best
en wie is de slimste
overleven zij net als wij op deze manier.
Want eigelijk verschillen wij niet veel van een dier
kijken zij naar ons
waartoe wij in staat zijn
zo met mekaar
en zien het verschil.
tussen ons hier zijn en het hunne daar...
Hilda 15/05/2001

Dat het tussen ons zover zou komen
had ik nooit gedacht
dat ik zoveel van je zou houden
had ik niet verwacht.
We leerden elkaar kennen
ik was vrij
en jij gebonden.
Maar al snel werden we een
het werd een geheime relatie
vol passie en hartstocht.
Wij voelden elkaar aan
maar na een paar jaar
heb ik je toch laten gaan
al was ik van je gaan houden
meer dan jij misschien wel wou.
Dat het zover is gekomen
realiseer ik me nu maar al te goed.
Want ik mis je behoorlijk
en weet niet hoe ik verder moet
jij bent voor altijd in mijn hart en gedachten.
Of we elkaar ooit
nog zullen spreken of zien
ik weet niet
of ik dit nog mag verwachten.
Maar heb je uiteindelijk laten gaan
een ding is zeker
het heeft mij verdomd pijn gedaan.
Ik koester nu
elke herinnering aan jou
En hoop dat het toch ooit zover komt
dat ik verder kan zonder jou........
Hilda 02/05/1990

Ken je die boom
die grote boom op de hoek
die met zijn laaghangende groene takken
ik loop er vaak langs
als ik naar de winkel ga
soms zit ik daar op de bank
met opgetrokken knieën op de rand
om een vriendschappelijk babbeltje te slaan
soms met nog mensen van de straat
maar het meest
tegen die boom alleen
het is een heel bijzondere boom
hij zegt niet dat ik zeur
en wil ook niet dat ik treur
er is wat speciaals aan die boom
maar alleen!
weet ik niet wat
het enigste wat ik weet
er hangt daar een speciale sfeer
een sfeer van echte kameraadschap
vanaf  de eerste dag
was die boom al mijn allerbeste maatje
hij gaat niet lopen voor een praatje
maar soms als ik de moed liet zakken
kon ik daar alles gaan uitpraten onder zijn laaghangende takken
en daarna voelde ik mij weer een heel ander mens...
Hilda 18/06/1995

Er wordt gezegd
dat het ooit eens terug gemakkelijker wordt
dat het verdriet wel slijt.
Er wordt gezegd
dat ooit het gemis zal wennen
met het verstrijken van de tijd.
Er wordt nooit gezegd
hoe lang het gaat duren
vooraleer die pijn verdwijnt.
Er wordt nooit gezegd
hoe lang het donker blijft
vooraleer ook weer de zon weer gaat schijnen.
Er wordt gezegd.
Er wordt zoveel gezegd.
Er wordt altijd zoveel gezegd.
maar komt dat wel ooit wel eens uit...
Hilda 05/01/1995

Wat zou je doen
als ik zou gaan.
Wat zou je doen
als ik niet langer zou bestaan.
Wat zou je doen
als ik straks niet meer leef.
Wat zou je doen
als ik het gevecht verlies.
Wat zou je doen
als ik dood ben zou je huilen.
Zou jij je achter je verdriet schuilen.
Zou je me dan gaan haten
omdat ik je alleen heb gelaten.
Zou je lachen of huilen
of je verschuilen...
Hilda 05/08/1996

Mijn gedachten en droombeelden vervagen.
er zijn dingen die reeds lang bestaan
en er zijn dingen die pas ontluiken.

Mijn verleden wat een grote toekomst moest worden!
werd opgeslorpt in het niets.
Mijn verleden is onvolledig en onontkeerbaar
en de toekomst is onafwendbaar.

Heel mijn verleden
met haar donkere schaduw lost niet op.
Want al die dingen
en levensvormen zijn nu mijn leven geworden.
Die vormen leven als dingen in mij.

Elke levensvorm wordt weerspiegeld
in zijn eigen vorm
en in zijn eigen ritme.
Deze dingen worden allemaal herhaald
en komen weer tot leven.

Die levensvorm die herhaalt
en weerspiegelt zich
in die dingen.
En ook in mijn levensvorm
die tot terug tot stand komen.
Die dingen en levensvormen leven
en die dingen leven in mij...
Hilda 17/06/1998