Mijn belofte...

Vaarwel mijn geliefde
vaarwel mijn mooie dromen 
vaarwel die uren van samen zijn
wij hadden het samen zo fijn
konden wij alles maar alles eens overdoen
nu heb ik niets meer om voor te leven
en niets meer om te geven
mijn hart is leeg
leeg zonder jou
geen doel meer om te leven
en geen doel meer om te streven
ik heb niets meer om van te houden
samen met jou verdween zelf de zomerzon
die eens samen met jou begon
ik voel die warmte niet meer om mij heen
wat ik voel is alleen leegte en gemis
en eenzaamheid in de duisternis
ik ben bang zo alleen
zal ik ooit nog een nieuw leven beginnen
en terug gelukkig worden
samen met iemand waar ik op kan bouwen
en mijn hart kan toevertrouwen
een iemand net zoals jij
nu alleen heb ik nog die tranen in mijn ogen
en mijn hart doet pijn
steeds moet ik aan jou denken
jij alleen kon mij die liefde schenken
nu is mijn leven dood zonder jou
ik ga u nu laten
vaarwel mijn liefste vaarwel...
Hilda 05/01/1990

Waar zijn de verzen onzer jeugd
die zingend op hun handen liepen.
En danste in de maneschijn
of tussen het hooi lagen te slapen.

Wij plukten bloemen in de wei
zoals boterbloempjes en vergeet-mij-nietjes.
En vlochten dan met handige handen
een mooie bloemenkrans voor ons.

Op de leidingen van de telefoons
kwetteren de zwaluwen en de mussen.
Heel de noten van de notenbalk
een zangspel mooi om aan te horen.

Voor ons was het toen altijd lente
en zetten toen veel kattenkwaad uit.
Wij hadden ook tien vogels in de handen
en men leerde ons achter de jongens te fluiten...
Hilda 09/05/1996
 

Elke dag schenkt het leven
je een blanco bladzijde
in je dagboek van het leven
je verleden is reeds lang geschreven.
Daar kan je niets meer aan veranderen
op die bladzijden vind je uw verhaal.
Sommige bladzijden hebben zachte tinten
andere zijn weer aan de donkere kant.
Soms zou je echt willen
dat je de mooie herinneringen.
en periodes van liefde en geluk
er gewoon kon uit scheuren.
Om die opnieuw te kunnen schrijven
op de blanco bladzijde van vandaag...
Hilda 25/09/2003

  
Die vragen
'Kan ik u vertrouwen '
Zal je mij niet van mijn jonge jaren beroven
mag ik dan ' ik ' zijn
wil je mij dat beloven.
Zal je tevens mijn nare dromen verwoesten
zal je mij dan eeuwig toebehoren
tot in mijn laatste dagen.
En mag ik zelf kiezen
en je zeggen waar ik vreugde aan beleef.
Mag ik het je zegen als ik verdriet heb
Ook als mijn hart vanbinnen lacht.
Ik smeek je help mij dan
want dan zijn wij samen 'wij '
Hilda 17/09/1999
 

Heel traag ga
ik dood van
binnen van verdriet en
niemand die dat
ziet alleen
ik zie het heel
diep van binnen
in mij het gaat
niet om mij te
uiten omdat ik
altijd denk dat
niemand mij zal
begrijpen en
ik doe veel
mensen verdriet door
zo afgezonderd
te leven...
Hilda 05/01/2000

Jij bentde regenboog
ik de kleurenpracht.

Jij bent de dag
ik de nacht.

Jij bent de bloem
ik de stengel.

Jij bent de warmte
ik de koelte.

Jij bent de lucht
ik de aarde.

Jij bent de zon
ik de maan.

Jij bent de lach
ik de traan.

Jij bent de liefde
ik ben de haat.

Jij bent mijn allerliefste
En ik die van jou...
Hilda 19/06/1996
 

Jaloezie
haat en nijd
het zit allemaal op je geschreven
jaloezie, haat en nijd
je spieren zijn verkrampt
handen gekromd
chagrijn is van je gezicht af te lezen.

Andere personen
sleept gij met u mee
in je jaloerse vernietigingsdrang
ze geloven je
in alles wat je verdraaid
gaan in alles mee
wat gij met uw woorden
ten gronde richt.

Maar op een dag
zal er inzicht komen
dan krijg je
van het zelfde laken een broek...
Hilda 05/10/1996

In stilte en

vrede rust je hier

terwijl een treurwilg  

je 

graf kust.

Waarin een merel 

haar lied zingt. 

En je zwijgzaam

vol erbarmen

herbergt tot 

in 

eeuwigheid...

Gezang tegen de angst
niet bang zijn
voor een zachte melodie
die de zoete ondertoon verlicht
de duisternis.
Het geluid van mijn willen
"My beating heart"
zal mij leiden
voet voor voet
stap voor stap
traag heel op mijn gemak
naar daar waar ik wil wezen...
Hilda 26/06/2000

Dromen van vervlogen tijden
kwamen voorbij zowat is niet te vermijden.
het is niet voor herhaling vatbaar
het was mij duidelijk en ben er helemaal mee klaar.

Hersenspinsels vliegen heel ver van mij vandaan 
ik zucht eens diep en denk dan bij mijzelf laat je niet gaan
normaal gezien is dit mijn motto van de dag
dat ik weer in betere tijden geloven mag.

Omarmen wil ik die met een blij gemoed
nieuwe dingen proeven dat doet goed
want diep was de put waar ik uit moest klimmen
maar kan nu in de armen van een nieuwe liefde glimmen
Hilda 06/01/2005

Donder en bliksem zitten mekaar in het haar
iets wat ik vol ontzag aanstaar
niet dat ik het kan waarderen
maar denk dat de natuur ons een lesje wil leren

Ook de wind doet zijn best tussen de takken
alsof die wil zeggen ik ga je pakken
de regen zal zich in zijn element voelen
en de modder doet de straten overspoelen.

Maar nu is de vrede hersteld
ik heb de donderslagen niet geteld
al is het leven nog zo donker als de nacht
t' is de zon die ons gemoed opnieuw verzacht...
Hilda 16/06/2005

    

Toentertijd...
als ik afstudeerde
legde mijn pleegmoeder
haar beide handen op mijn schouders
en zei
onthoud dit goed mijn kind
dit is je eerste en belangrijkste levensles
wanneer je ooit eens helpende handen
nodig hebt voor iets of wat
dan vind je die wel
aan de uiteinde van je beider armen
en gelijk had zij...

Citaat : Dat wil zeggen
dat als je problemen hebt
gij ze zelf moet proberen op te lossen
andere mensen kunnen en zullen dat niet in uw plaats doen
het enigste wat ze kunnen doen
is u steunen en goede raad geven...
Hilda 20/02/1996

Mijn rug is stram
mijn vingers staan stijf
ik weet niet hoe dat kwam.
lijk nu wel een versleten wijf.

Benen stram en moe
mijn lichaam plomp en zwaar
waar gaat dat toch met mij naartoe
alles voelt zo raar.

Toch zal ik niet klagen
het grappen en grollen gaat nog best
durf zelfs nog iets te wagen 
humor maken en daarna komt de rest...
Hilda 25/09/2004

Kan weer niet slapen
alweer eens niet.
En wacht en wacht
alweer eens.
Tot alles wat in mijn hoofd zit
de vlucht gaat nemen.

Ik leg mijn hoofd
op mijn kussen neer.
Kijk eens op
en leg mij weer neer.
Keer op keer
telkens weer.

Weifeld
en zoekend.
Tussen het denken
en het voelen.
Tast ik
naar mijn eigen...
Hilda 14/05/1998

De boom van uw leven
liet haar nog jonge bloesems vallen
de knoppen stierven af
en de bruine verschrompelde blaadjes
bedekken nu uw graf.
Niets blijft er nu nog over
van uw levensboom
oh! het doet zo pijn van binnen
wetend dat je nooit meer
terug zal komen.
Op een morgen was plots uw stem verdwenen 
verstomd voor eeuwig en altijd
door een ongeval
een boogscheut hier vandaan
er blijven nu alleen nog maar
die mooie herinneringen.
Buiten hoor ik nog altijd het fluisteren
van uw levensboom
dat wij ooit eens terug samen zouden komen
maar in een andere wereld
heel ver hier vandaan...
Hilda 05/04/1995

Bezorg mij maar pen en papier
dan doe je mij een groot plezier
Letters vloeien uit mijn pen
en vertellen wie ik ben.

Lang hoef ik niet na te denken
en schrijf zonder iemand anders te krenken.
Woorden worden zinnen
wat zou ik zonder pen en papier wel beginnen

Als het alfabet nu niet bestond
dan verzon ik het zelf terstond.
Zonder schrijven zou ik niet meer kunnen leven
al was het maar om het leven wat aandacht te geven.

Mijn pen en papier bijeen  
houd mij jaren lang ter been
en niemand kan mij beletten
om dit alles in mijn blogske te zetten
Hilda 18/11/2004

"Nooit"
dat woord maakt mij kapot
omdat ik dacht
dat je het meende
en dat het echt waar was
dat ik je nooit meer kwijt zo raken.

Maar het was een leugen
en hield jij echt wel van mij?
of was het soms
om uw eigen verdriet te verdringen
ach! laat maar
het maakt voor mij niets meer uit.
Maar wat ik wel weet
"Nooit"
is een woord
wat ik nooit meer vergeet.
dat kan en mag je
je alleen gebruiken
als je echt weet wat het betekent
en wat de inhoud ervan is.

Als ik nu zeg nooit
meen ik dat
maar heb angst
dat ik het niet uit kan laten komen
omdat het nu een leugen is van mijzelf.
Zodus wanneer je nooit zegt
weet dan zekers!
"Nooit"
moet je niet zomaar zeggen
allen als dit nodig is...
Hilda 21/06/2002

Mijn verdriet is heel erg stil
er is niemand wat dat ziet omdat ik het niet wil           
mijn stil verdriet durft niets te zeggen
ze is bang het niet goed te kunnen uitleggen
mijn stil verdriet is bang dat de liefde er niet meer zal zijn
omdat de vorige keer deed het zo'n pijn.
mijn stil verdriet wil haar liefde niet kwijt nu niet of nooit
ze zegt niets omdat anders de liefde ontdooit
mijn stil verdriet maakt daarom bijna geen geluid
maar in haar binneste schreeuwt ze heel luid
mijn stil verdriet zie je bijna altijd met een lach
ze huilt stillekes heel de dag maar ach
mijn stil verdriet hoopt dat je goed kan luisteren
zodat ze niet meer hoeft te fluisteren
of wil mijn stil verdriet graag getroost worden misschien
en wil ze gewoon wat meer aandacht en gehoord worden misschien...
Hilda 10/12/1999

Ik zit heel vaak op de chat
ga soms daarom ook te laat naar bed.
Ik vind het zo gezellig om te doen
maar soms erger ik me echt heel groen.
Dan veranderen chatters hun namen
en hebben de grootste leute samen.
Awel ik vind daar echt niets aan
omdat dan de praatjes over raarste dingen gaan.
Ik open dan een andere chat of mijn msn
er is daar wel iemand die ik ken.
Zo niet doe ik andere dingen op de pc
of anders kijk ik naar de tv.
Maar dat komt niet zo vaak voor
ik ga dan maar met mijn gedichten door.
Lukt het dichten niet dan bewaar ik het gewoon
heb geleerd hoe dat het moet van mijn jongste zoon.
En ga er dan de volgende dag ermee door
of delet het heel gewoon
zit er in het geheel niet mee in hoor.
Maar soms ga ik vroeg naar mijn bed toe
ben dan wel heel vreselijk moe.
Slaap dan een nachtje over mijn gedicht
en bekijk het de volgende dag met een ander gezicht.
Dan schud ik weer vanalles uit mijn mouw
en dat gaat er dan wel heel gauw.
Plaats het dan op mijn gedichtenblogske heel snel
en lees daarna al die commentaar goed of slecht dan wel.
maar krijg dikwijls lieve mailkes van de andere bloggertjes.
Echt dat doet mij veel plezier al die lieve berichtjes,
op mijn grote en kleine gedichtjes...
Hilda 16/06/2002