Nachtelijk getokkel...

Men noemt ons systeem rechtvaardig
ze zeggen toch iedereen heeft gelijke rechten.
Hoe rechtvaardigt men dan
dat alles waar onze voorouders voor hebben gevochten
nu met de grond gelijk gemaakt wordt

Ziekenzorg, kinderopvang
zelf de pensioenen alles wordt aangepakt
Alles moet eraan
behalve de gouden handdrukken
die laat men mooi begaan.

En dat terwijl bij hun het grote geld zit
zo een paar duizende euro's per maand,
Terwijl de kleine man zich moet uitwringen
voor wat eurokes om wat eten en een woonst
en te zorgen voor zijn kroost...
15/07/2006

Jantje zag eens kersen hangen in een hoge boom
ze zagen er lekker uit als in een droom.
Langs de kant van de weg
kroop Jantje voorzichtig door het gat in de heg.
Niemand had hem gezien
hij plukte vlug een kers of tien.
Snel stak hij er twee in zijn mond
zijn beide wangen stonden bolrond
Maar owee! wat nu gedaan
de oude baas kwam er aan.
Maar het was al telaat
de baas had hem al gezien van op straat.
Jantje stijf van schrik
riep van : mijnheer ik heb geen een kersen gepikt.
De baas zei : waarom heb jij dan zo'n dikke wangen
Jantje zei: er waren er twee gevallen en wilde ze juist terug gaan hangen.

Zonder verbaal
was dit het verhaal.
Jantje kreeg over zijn broek van die oude baas
en dit is dan tevens het einde van mijn relaas.

Wat had je anders verwacht
dit kwam ineens op als ik wakker werd vannacht.
Ik had gedroomd dat ik gelijk Jantje kersen had gepikt
maar ik had de pitten ingeslikt.
En gelijk ik er van moest hoesten
begon ik het uit te proesten.
En dacht! om nu niet terug in slaap te vallen zal ik maar opstaan
of anders begint dit verhaaltje terug van voor af aan...
Hilda © 15/07/2009

Wat als morgen nooit zal komen
en dat je stopt met dromen
dan zou je niet weten hoeveel ik van je hou
hoeveel ik denk aan jou.

Dat ik je kwijt zou raken
dit is het ergste wat ik mee kan maken
ik wil er niet eens aan denken
dan heb ik je niets meer te schenken.

En wil dat je weet
dat ik je nooit vergeet
ook al zou er geen morgen komen
dat we stoppen met dromen.

Ik zou je zo graag willen vertellen
dat de dagen dat ik aan je denk niet meer zijn te tellen
en dat als er geen morgen meer is
dat ik je dan verschrikkelijk mis.

En wil dat je weet dat ik je nooit zal verlaten
dat ik je nooit zal gaan haten
hiermee wil ik zeggen dat ik denk aan jou
en dat ik voor altijd van je hou...
Hilda 03/06/1993

Ik ben zo eenzaam zonder jou
je moest eens weten hoeveel ik van je hou
jou gelukkig maken was mijn doel en mijn streven
maar nu zonder jou heb ik geen doel meer in mijn leven.

Ik had er alles voor over om je liefde te winnen
want zonder jou weet ik echt niet wat te beginnen
maar er iets is dat ik nu zeker weet
dat ik onze liefde nooit vergeet.

Om jou te redden volstond liefde niet
daarom dat je me uiteindelijk toch verliet
ik zei nog je geraakt er door onze liefde kan alles aan
maar de dag na je ongeval ben je toch van me heengegaan.

Je was het beste wat me ooit is overkomen,
wou dat ongeluk je nooit van me had weggenomen
ik toon je mijn liefde door dit gedicht aan je op te dragen
om te laten weten
dat ik je na die jaren nog niet ben vergeten…
Hilda 10/07/1999

Heb alle hoop opgegeven
en het gevecht is verloren
mijn lichaam bezaait met verdriet
maar het snappen dat doen de anderen niet.

Geblokkeerd zijn mijn gedachten
en alles is zwart in mij
nooit zal het nog worden als tevoren
voor de zoveelste keer heb ik weer verloren.

Ik beweeg en ik adem wel
maar leven neen dat doe ik niet
en zit in een diep gat
heb zelf geen enkel stabiel pad.

Er zal wel ergens in het duister
toch een lichtpunt moeten zijn
maar ooit zal mijn geluk eens komen
en zal het leven me voor al dat verdriet belonen...
Hilda 16/06/1995

Ik kom niet buiten vandaag
het heeft geen zin
ben teleurgesteld in het leven
men heeft op mijn hartje getrapt        
ben nu verdrietig en alleen
ik hou al
mijn deuren op slot
ook de ramen blijven toe
en de storen dicht
zelfs de rolluiken blijven benee
geen vogeltje zal mijn verdriet horen
geen straaltje licht of zon zal mijn eenzaamheid zien.

Ik zal nu mijn eigen potje wel koken
met daarin
mijn zwaar gehavend hart 
samen met mijn tranen van verdriet en eenzaamheid
              
Als ik opnieuw beginnen kan
samen met iemand
een iemand die mij beschermen zal
tegen al die tranen
tranen van verdriet en die eenzaamheid
maar nu kan het even niet
want mijn deuren en ramen zijn dicht
en ik blijf even liever alleen binnen zitten
zelf mijn gsm staat niet aan
en dan denk ik in mijn eigen ach!
laat mij maar alleen verder gaan
die tranen van verdriet en eenzaamheid zulen wel weer overgaan...
Hilda 01/06/2009

Heel zachtjes
rinkelt een zilveren belletje
ik waak niet meer
ik slaap.

Op mijn tenen sluip ik uit bed
over zachte groene mos
tussen ruisende bomen
op zoek naar het liefelijk geluid.

Steeds dichterbij
gloeit een magisch licht
stralend en helder
beter in zicht.

Tot ik voor de spiegel sta
verbaasd kijk ik naar het beeld
het laat mij zien mijzelf
met aan mijn ketting het belletje...
Hilda 21/06/2001
  

Hoog boven zijn hoofd tilde hij hem op
tot op zijn schouders
daar zat hij dan
kleine handjes in papa’s grote handen.

Soms liet hij hem vallen
of toch net niet dan schrok hij
of toch net niet.

Al gauw speelde hij het spelletje mee
daagde uit liet hem vallen
of toch net niet.

Hij raakte verslaafd aan de adrenaline
een wipplank was niet meer goed
de hoogste reuzenrad was niet hoog genoeg.

Het werden hoge toppen en diepe dalen
toen hij zich bij het benji springen in de vlakte smeet
zocht hij zoals toen
weer met die kleine handjes naar papa’s grote handen...
Hilda 06/08/2000
 

Het leven heeft voor ieder
een andere betekenis
de een is er blij mee de ander niet
voor de een is het een
saaie bedoening
en voor de ander
een belevenis.

De een heeft een
veilig en zorgeloos leven
de ander weer niet
die moet vechten voor zijn rot bestaan.

Het leven is niet eerlijk verdeeld
maar als de mensen elkaar kunnen helpen
zodat mensen zoals zij
niet staan in een schaduwbeeld.

Gelukkig zijn er nog van die mensen
het kan een vriend of
zelfs een familielid zijn
iemand met wie jij
en zij iets samen kunnen delen
bijvoorbeeld je hartenwensen.

Je doel in het leven je toekomst
de klein dagelijkse dingen.
zoals je vrienden
en de dingen wat je altijd graag wilde doen
doe het nu
morgen kan het te laat zijn.    
Hilda 25/08/1999 
 

Het geluk!

is niet te grijpen met de hand

en te zetten in een lijstje

of te binden met een band.

Je kan het zelf niet maken

uit deeg met rozijntjes

en uit chocolade wit of zwart.

Of uit marmer ruw of glad.

Het is ook niet te schilderen op doek

of te schrijven in een boek.

En te tekenen op papier

of te knippen uit een krant.

Ook niet te slijpen uit de mooiste diamant.

Of te breien en te haken.

Omdat je het zelf niet kan maken

is het ook niet te frezen of te draaien...

Daarom!

daarom is geluk zo mooi...

©Hilda 06/01/1999

Ik denkt dat niemand het ziet
maar in mijn ogen is alleen
maar pijn en verdriet
ben dikwijls gekwetst keer op keer
en dat doet mijn hartje telkens heel erg veel zeer.

Belachelijk gemaakt uitgelachen en bespot
dat maakte mijn hart van binnen kapot
nu is het nog maar een splinter van wat het is geweest
mijn hart nu is van steen
en wild gelijk een beest.

Een grote muur ondoordringbaar hoog en voos
maakt al mijn gevoelens grauw en kleurloos
maar af en toe raakt er een steentje los
en schijnt er een lichtstraaltje door het donkere bos.

Maar als je probeer naar binnen te kijken
dan ga ik mij direct ontwijken
en ren ik dan weer heel snel en hard heen
weer veilig achter die muur van steen.

Ik weet het ik mag niet zo denken
maar er zijn mensen genoeg die mij aandacht
en hun liefde aan willen schenken
maar als ik dan weer in de spiegel kijk
en zie mijn kinderen en kleinkinderen
dan kan ik zeggen wat ben ik rijk.

Ik mag het nu niet opgeven
er is nog zoveel moois om voor te leven
en kan niet vluchten
ik weet toch niet waar heen
dus sloop ik die muur om mij heen
steen per steen...
Hilda 11/03/1997
 

Tranen van woede
kreten van pijn
waarom moet ik het altijd zijn.

Die pijn
die soms niet te houden is
waarom helpt er niet één medicijn.

Rare gedachten zitten in mijn hoofd
ze willen er uit
maar het is net, of er zit een klep, wat alles binnensluit...
Hilda 17/07/2006

Pluk elke dag van je leven
heerlijk is een nieuwe dag
die je nog mee maken mag
geniet van elk moment
dat je gegeven wordt.
Zoals een heldere blauwe lucht
en een vogeltje in volle vlucht
de sterren bij volle maan
een heerlijke warme zonnestraal
of een mooi wit sneeuwlandschap
en de zon die verschijnt na elke regenbui.
Als je deze gave niet bezit
om er van te kunnen genieten.
kijk dan door de ogen van een kind
naar elk wonder dat er zich
voor je ogen ontgint
zodat elke dag een mooie dag is
je leven lang...
Hilda 17/04/1997
  

Hoeveel nog kan een mens verdragen
die armoede pijn en verdriet.
Wanneer gaat dat nu eens stoppen
zo een leven wens je niemand niet.

Je koestert je aan alles wat je lief hebt
een schouder klopje of wat zonneschijn.
Je gelijk voelen zoals iedereen
even wegstoppen die eenzaamheid en pijn.

Maar een gevoel duurt maar even
dan kom je weer terug in de werkelijkheid.
Je voelt jezelf weer net zo ellendig
en je weet nooit voor hoe lange tijd.

Waarom mag niet iedereen gelukkig wezen
zonder die eenzaamheid, armoede en verdriet.
Dit blijf ik mijzelf dikwijls afvragen
een eerlijk antwoord krijg ik niet.

Heb mijn hart en heel liefde gegeven
zelfs mijn schoenen en kleren.
En soms wat geld
maar plots was de vriendschap weg.
Hielp waar ik kon
maar ze begrepen het niet.
Maar ben nu wel een ervaring rijker
maar met veel verdriet...
Hilda 16/06/1999
    

Samen wandelen wij langs het strand
en maken twee paar sporen in het zand
en vergeten alles om ons heen
samen kijken wij naar dezelfde maan
en wanen ons alleen.

Jij wilt een schelpje pakken
maar 't bukken lukt niet meer zo
je linkse knie is versleten
en je rug doet ook zeer.

Samen wandelen wij langzaam verder
de twee paar voetsporen achter ons latent
ik pak stilletjes jouw hand
woorden hebben we niet nodig
er is gewoon die sterke band.

Wij kijken hoe de maan ondergaat
en wij vinden alles prachtig
't gaat langzaam jij bent geen twintig meer
en ik ben ook niet zo dartel meer.

En hier zeg ik!

Ho! Hilda niet te ver vooruit dromen.

Maar als het ons gegeven is
zoals boven staat beschreven
zo over een aantal jaren
dan hebben we nog een heel mooi leven...
Hilda 26/07/2004
 

Zoveelste te meer
liefde
je in u hebt
en zoveelste te meer
liefde
je geeft.

En hoe meer je
liefheb
en hoe meer je
investeerd
zoveelste te meer
pijn
het doet wanneer het weer
eens fout gaat.

Hoe meer je
dan weer eens beseft
dat pijn een
positieve stimulans kan zijn
voor een nieuwe
zoektocht
naar een nieuw begin
in uw leven.

Denk als
het nu goed is
of slecht
of het mislukt
of het is een sukses
je bent
en blijft
je eigen baas
over je leven
en je zal altijd zelf
verantwoordelijk zijn
en blijven in uw doen en laten.

Maak wat van je leven
want je leeft maar een keer
zodus ook voor u
geen herhaling meer
want het wordt maar eenmalig gegeven...
Hilda 20/09/2004

Ouderdom heeft zo zijn charmes
men heeft veel gezien
maar ook veel mee gemaakt in het leven.
Ook veel gehoord en geleerd 
mooie maar ook minder mooie dingen beleefd.
Men heeft ook leren zwijgen
al was het in strijd met de waarheid
men zweeg dan om de goede vrede te bewaren.
Ook lief en leed
heeft men samen gedeeld.
Men had ook vele vrienden
maar ook vijanden
oorlog maar ook vrede.
Ook hebben wij vele vrienden en familieleden
naar het eeuwig licht zien vertrekken.
Men heeft zowat
van alle dingen des levens geproefd
zowel armoede en rijkdom.
Vele mensen hebben en zullen deze dingen nooit beleven
daarom mensen jong of oud
ziek of gezond
geniet van het leven
in goede en slechte dagen
want het wordt niet iedereen gegeven...
Hilda 27/06/2009

Ik ben Hilda
en als hobby
schrijf ik wat gedichten
ik kribbel en krabbel er maar op los
of het rijmt of niet
dat interessant mij in het geheel niet
en trek het mij ook niet aan
en kribbel en krabbel
wat er in mijn gedachten heb
en hoe ik mij voel
ik geloof best dat gij weet wat ik bedoel
maar sommige mensen breken het af.
Er is een bepaalde site
als ik daar soms een gedichtje plaats
hoe ik daar dan in het openbaar uitgescholden wordt
van dit gedicht heeft een marginaal geschreven
een laag geschoolde rand debiel
die niet schrijven kan
en alleen de B.L.O. school heeft gedaan.
Dan denk ik in mijn eigen
die persoon kan de hoogste boom in
ik kribbel en krabbel er maar verder op los
over wat ik zelf wil
en over hoe ik mij voel
niemand is verplicht
mijn kribbels en krabbels te lezen.
Maar nu ga ik stoppen
anders gaat ge nog echt denken
dat ik een laag geschoolde randdebiel ben...
Hilda 15/10/2007

 

Zes mensen in mijn leven
hebben mijn lichaam als goed ervaren.
Mijn man die het genot ervan mocht beleven
en mijn kinderen tot ik ze mocht baren.

De eerste is al een paar jaar geleden heengegaan
en de laatste zijn reeds jaren groot.
Wie geeft mij nog een reden voor bestaan
wat geeft mij nog zekerheid.

Ik plaats mijn lichaam voor de spiegel
een troebel en wazig beeld verschijnt.
En ik zie door al die tranen heen
een vrouw die volgens mijn gedacht
er nog best wezen mag ...
Hilda 15/08/98