De steen
Marmerbeeldhouwen in Toscane.
De steen.
Ik heb me moe naast je neergezet .
Praat met je. Maar je luistert niet.
Koppig hard als je bent.
Al weet ik dat je iets moois verbergt.
Angstvallig voor me omklemt.
Toch wil ik weten.
Die bolster breken.
Ik hamer, ik tik.
Hoor nu hoe je klinkt .
Slag na slag met me zingt.
Tot ik tenslotte mezelf in je vind.



2 reacties op dit bericht
kappen
Je verliest en vindt jezelf in het kappen in steen.
Maar kap en tik ook met woorden,afwisselend verliezen en vinden.
groetjes
bénedicte
een verrassing
ha, fijn .... je bent er weer !
Jij dacht zeker : nu pak ik meteen een héél groot stuk , daar kunnen veel keitjes uit
Hugo, je hebt mij ( en waarschijnlijk vele anderen ) hier blij mee gemaakt.
De maand februari begint goed ....
liefs, Selene