de brief
wat verlegen en houterig
achter zijn grote nieuwjaarbrief,
doch 'liefste omoe' lipt wel mee
de brief
wat verlegen en houterig
achter zijn grote nieuwjaarbrief,
doch 'liefste omoe' lipt wel mee
ieder zijn verzetje
geef hem toeters
geef hem bellen
laat hem roepen
langs de lijn
zodat hij mij
de rust laat
en de stilte
met een goed glas
wijn !
tranen
|
het rokje
|
snuffel
snuffel
fijntjes snuffelend
met goesting in de ogen
om de koekjes,
op de tafel.
een hondeleven
valavond
welhaast verloren
daar hoog tussen de sterren
een streepje vliegtuig
ontmoeting voorbij
Nog een kus ,
een laatste blik
en ze vervliegt
in een vleugje parfum.
een leeg blad
|
de eerste letter op een wit vel ,mijn moeilijkste
de bus
|
de tekening
|
een appeltje tussendoor
een groen appeltje
wordt niet zomaar
uit zichzelf rood en rijp
Pluisje
|
het getij
|
de bromvlieg
|
sleur
sleur
labeur
humeur
gezeur
heur beurt
mijn jas.
mijn jas aan de kapstok
laat zijn schouders hangen
omdat hij niet mee mag.
Slank
|
nomaden.
We zijn reizigers door de tijdkomen uit het onbekende
gaan naar het onbekende
Heel even ‘wij’ op deze stip
in de oneindigheid.
Om elkaar te horen , te zien
aan te raken en lief te hebben.
Een stille wens .
|
vlinder
|