Archief

de lente druk in de weer prikkelt het leven om nog een keer het mooiste van zichzelf te geven.

en wij genieten mee

in jeugdig zot hun hoofden samen gniffelend, gidderend meisjes in speels complot

 

tien elf twaalf eieren in de mand vader weet je nog waar dertien is geland ?

we zijn er wel eentje kwijt aan de hond.

de avond strooit nog een snuifje wind de dag is gaar nu een milde herinnering

‘naïef, zei je ‘je ben naïef’   'ach kom'zei ik  ik voel me goed, of is dat soms  té primitief'

ze zat in de mooie kleertjes     tot ze in haar zoom trapte      en haar \'schone\' woorden voor één schaars keertje  in eenvoud om lucht hapten

mietje precies was veel te kies pietje werd vies die nam zijn valies nu treurt zie om het verlies

   al is dit een 'rijmelap' (= dichterlijke smartlap),
   hij stemt toch tot nadenken
   (p.s : mietje en pietje zijn hier wel omwisselbaar)

aarde,   ik voel de aarde lucht ,   ik proef de lucht water,   ik hoor het water vuur,     ik ruik het vuur ik ,        ik leef

hij huppelt wat op één been      want er zit een blaar op zijn linkerteen

hij droeg een geheim al jaren met zich mee en toen hij het zeggen wou luisterde al niemand meer