Archief

Jongeman, waar werk je?’ vroeg de rechter. ‘Zo hier en daar’,zei de beklaagde. ‘En wat doe je voor de kost?’ ‘Dit en dat;’ ‘Voer hem maar af’, zei de rechter. ‘Wacht even, Wanneer kom ik vrij,’ Vroeger of later,’ antwoordde de magistraat.

Mijn moeder pronte huisvrouw als ze is, sakkert vaak op mijn vader omdat hij aan zijn schoenen straatvuil mee naar binnen brengt. Op een dag vond hij haar op haar knieën bezig met het wegschrobben van een lelijke vlek op het tapijt. Ze begon onmiddellijk te foeteren. ‘Ik weet niet wat je nu weer mee naar binnen hebt gesleept, maar dit krijg ik echt niet meer weg.’

Vader bekeek de situatie. Zonder een woord te zeggen liep hij naar de vensterbank en verplaatste een beeldje dat daar in de volle zon stond te blinken. De vlek was als bij toverslag verdwenen.

Mijn vrouw zat in de cockpit van mijn gevechtsvliegtuig en haar hoofd duizelde toen ik wees naar de talloze knopjes, hendels en schakelaars op het besturingspaneel. ‘Weet je echt precies waar al die knopjes voor dienen? Vroeg ze. ‘Jazeker,’ zei ik trots. Ze fronste haar voorhoofd en zei: ‘en dan moet ik nog steeds geloven dat je niet begrijpt hoe je de wasmachine aan moet zetten?’

Toen zijn vrouw bezig was met het avondeten ging Joe een meter of vijf achter haar staan en zei: ‘Schat, wat eten we vanavond?’ Geen antwoord Wat dichterbij stelde hij de vraag opnieuw. Weer geen reactie. Zelfs toen hij minder dan een meter bij haar vandaan stond, reageerde ze niet. Ten slotte sloeg hij zijn armen om haar heen en vroeg: ‘Schat, wat eten we vanavond?’  Geïrriteerd draaide ze zich om; ‘Voor de vierde keer, Joe – kip?’

Ik ben bang dat mijn vrouw doof wordt, vertelde Joe de huisarts. ‘Probeer thuis eerst eens haar gehoor te testen’, zei de arts; ‘En laat me dan weten hoe ernstig het is. En anders moet ze eens langskomen voor verder onderzoek.

Jan en Mark zijn aan het jagen als Mark plotseling ineenzakt. Jan belt 112 en stamelt: Mijn vriend is dood neergevallen? Wat moet ik doen?’

Een bedaarde stem aan het andere eind van de lijn zegt: ‘blijf kalm, ik kan u helpen. Weet u wel zeker dat hij echt dood is?’ Na een korte stilte hoort de man een geweerschot. Dan is Jan terug aan de telefoon. ‘Oke, hij is echt dood. En wat nu?’

Ik vertelde de dokter dat ik mijn benen op twee plaatsen had gebroken. Hij raadde me aan die plaatsen voortaan te mijden.

Een Amerikaan ging voor twee weken naar Ierland om te vissen, maar de vissen beten nauwelijks. Hij ving er welgeteld een kleine zalm; ‘Tegen zijn gids zei hij: ‘Die zalm heeft me meer dan vijfhonderd dollar gekost.’ Daarop sprak de gids de troostende woorden: ‘Nog een geluk dat u er geen twee hebt gevangen.’

Breng nooit onaangekondigd een bezoek aan het studentenkot van je eigen kind! Ik leerde dat op nogal pijnlijke wijze toen ik op zakenreis was en mijn zoon wilde opzoeken. Nadat ik het adres van zijn huis met veel moeite had gevonden, belde ik aan. ‘Ja?’ snauwde iemand door de intercom; ‘Woont Dylan Houseman hier? ‘Ja,’ antwoordde de stem. ‘Leg hem maar bij de deur, dan halen we hem straks wel binnen.

De Japanners eten weinig vet en hebben minder last van hartaanvallen dan Britten of Amerikanen. De Fransen eten veel vet en hebben eveneens minder last van hartaanvallen dan Britten of Amerikanen. De Italianen drinken veel wijn en ook zij hebben minder last van hartaanvallen dan Britten of Amerikanen. Conclusie: je kunt eten en drinken wat je wilt – zolang je maar geen Engels spreekt.