Splitsing van de Orde: alweer een kilometer…

Jan Van de Casteele 16-09-2008

Gezindsbond: Verdeling kinderbijslagen gebeurt niet eerlijk

Jan Van de Casteele 16-09-2008

De Gezinsbond wil het Belgisch kindergeld (gefinancierd door werkgevers) naar Vlaanderen, want ‘de verdeling gebeurt niet eerlijk’. Waalse uitkeringen situeren zich in een ‘verhoogde schaal’, tegenover amper 12% Vlaamse. Vlaanderen wil volgens voorzitter Roger Pauly meer doen voor de kinderen dan het federale niveau. Het moet dan ook bevoegd worden voor kinderopvang en voor de bijslagen.

De federale regering heeft de Gezinsbond beloofd dat er bovenop de 50,3 miljoen euro verhoging die reeds is beslist, er nog meer extra geld in de pijplijn zit. Roger Pauly, voorzitter van de Gezinsbond, is tevreden. Toch zou hij het Belgisch kindergeld liever naar Vlaanderen zien komen. 'De verdeling gebeurt nu niet eerlijk', zegt hij.

Kinderbijslagen zijn kostencompenserend, zoals de ziekteverzekering. En van een totaal andere orde als werklozensteun of pensioenen. Het kindergeld hoort niet thuis in de sociale zekerheid.

Pauly wil het gezinsbeleid, inclusief het kindergeld, overhevelen naar Vlaanderen. ‘Ik ben er van overtuigd dat Vlaanderen meer wil en kan doen voor de kinderen dan het federale niveau. Bovendien kan het wettelijk. In de Grondwet van 1980 is ingeschreven dat de zogeheten persoonsgebonden materies een bevoegdheid zijn voor de Gemeenschappen. Het hele gezinsbeleid hoort daar duidelijk bij. En dat heb ik het over meer dan kinderopvang, óók de bijslagen.’

‘Ik ben voor een behoorlijke solidariteit. Maar laat ze alsjeblieft wel doorzichtig blijven. Nu is er een scheefgroei in de verdeling van de kindergelden. Weet u bijvoorbeeld dat in Vlaanderen 12 procent van de uitkeringen in een verhoogde schaal ligt, en dat dit in Wallonië 26 procent is? Van waar komen die verschillen. Zijn die gerechtvaardigd?

In Vlaanderen loop het geboortecijfer ook sterker terug. Dus moet in Vlaanderen een specifiek beleid kunnen gevoerd worden. Dat geldt trouwens voor de hele sociale zekerheid.

De sociale zekerheid is een anachronisme aan het worden. De situatie is compleet anders dan in de tijd dat ze werd opgericht, juist na de Tweede Wereldoorlog. Er was toen een jonge bevolking met hoge tewerkstelling. Vandaag is de toestand omgekeerd. Wist u dat België ongeveer het enige land te wereld is waar het kindergeld wordt gefinancierd met bijdragen van de werkgevers? Elders gebeurt dat vanuit de algemene middelen, maar Wallonië wil dat niet veranderen. (Info: GVA, 165 sept.)

Splitsing van België niet voor de centen, maar voor de democratie

Jan Van de Casteele 15-09-2008

In deze rubriek verscheen al een repliek op de jongste publicatie van Rudy Aernoudt, die meent de kost van de splitsing van België te kunnen berekenen. Misschien zal Aernoudt niet verwacht hebben dat hij vanuit de Vlaamse Beweging applaus kreeg voor zijn telraam. ‘Als het dat maar is’, is de reactie. Uitgerekend een Belgicist rekent voor hoe goedkoop de onafhankelijkheid wel is… Bovendien is het wetenschappelijk gehalte van Aernoudts cijfergeschuif verre van indrukwekkend, de berekening van de “winst” van een splitsing ontbreekt compleet.

In een opiniestuk in De Standaard (15 sept.) had Brecht Arnaert het ook over Aernoudts steriel boekhoudkundig relaas, maar voegde daar een dimensie aan toe. ‘Het Belgisch probleem is in essentie een probleem van democratie’ en niet van geld of taal’.

‘Ik wil een staatshoofd dat ik kan verkiezen, één parlement en geen acht, 15 ministers en geen 58, en 150 volksvertegenwoordigers en geen 524’… Maar dat kan niet omdat je niet enkel binnen je eigen democratie tot consensus moet komen, maar daarna nog eens met minstens vier andere. In België is de hoeksteen van elke democratische samenleving onderuit gehaald. Pariteit in de regering, belangenconflicten, alarmbelprocedures, de hele Belgische constructie is erop gebouwd om de meerderheid te muilkorven’.

Integrale tekst: zie bijlage

Grond

ARDOOIE - De gemeenteraad heeft beslist dat de verkoop van vijf loten bouwgrond in de Hoflandstraat toevertrouwd wordt aan het comité van aankoop. Enkel particulieren kunnen een bod doen op maximum één perceel. De te bouwen woning moet binnen de vijf jaar in gebruik genomen worden. De minimale instelprijs bedraagt 150 euro per m2. Koppelbouw is niet toegelaten. (mr)

Peiling RTBF/Le Soir: alleen LDD wint fors

Jan Van de Casteele 15-09-2008

Mochten er op dit moment federale verkiezingen zijn, zou het kartel CD&V/N-VA in Vlaanderen veruit de grootste politieke formatie blijven. Grote overwinnaar zou echter Lijst Dedecker worden. Dat blijkt uit een opiniepeiling van RTBF en Le Soir.

                          2004 (1)    2007(2)    2008(3)
CD&V/N-VA           26,1            29,5      28,2
Open VLD              19,8            18,8      17,5
Sp.a-Vla.Pro          19,7            16,3      15,0
Vlaams Belang       24,0            19,0      14,9
LDD                         0,0               6,5      12,5
Groen!                     7,4               6,3        7,3
1. Regionale verkiezingen 2004
2. Federale verkiezingen 2007
3. Peiling RTBF/Le Soir 2008

In Wallonië bevestigt het septemberonderzoek de vorige peilingen: MR zakt verder weg, nu al een behoorlijk eind onder de PS. Ecolo en CdH mogen op flinke winst rekenen.
PS: 28,8 (29,5%)
MR 24,6% (31,12%)
Ecolo: 17% (12,8%)
CdH: 18,3% (15,8%)

In Brussel blijft de MR (29,2%) ondanks verlies wel de grootste partij, voor de PS (22,6%) en Ecolo en cdH schommelen (beide rond de 14%).

Het bureau Dedicated Research ondervroeg tussen 5 en 10 september 600 Vlamingen, 500 Brusselaars en 600 Walen van 18 jaar en ouder. 74 procent van de gecontacteerde personen antwoordde ook op de vragen. De maximale foutenmarge van de peiling bedraagt tussen de 4 en 4,4 procent. (info: Belga 14 sept.)

Commentaar

Wat RTBF en Le Soir nu peilen, kan een indicator zijn van een politieke tendens op de flink krimpende afstand naar de regionale verkiezingen van juni 2009. Maar (on)gunstige electorale vooruitzichten kunnen in acht maanden worden omgebogen. In de partijhoofdkwartieren zal men wel degelijk rekening houden met de tendensen, zeker als die bevestigd worden in ander opinieonderzoek (ook al weet men daar dat een deelname van 70 procent aan de enquête staat voor 30 procent vraagtekens). Ook over de methodiek van Dedicated Research (internetbevraging bij eigen panel), dat zichzelf ‘het grootste onafhankelijke bureau voor marktonderzoek en opiniemetingen in België’ noemt, geven de Vlaamse kranten weinig (kritische) details.

> Nieuws

"N-VA wil mee aan tafel"

Vlaams minister Geert Bourgeois.

Mocht het toch tot een dialoog van gemeenschap tot gemeenschap komen "dan vind ik het aangewezen dat ook de N-VA mee aan tafel zit", zegt Vlaams minister Geert Bourgeois.

Lege handen
Het ziet er niet goed uit voor het N-VA-congres van 21 september. Komen er geen of ongeloofwaardige communautaire onderhandelingen, en CD&V blijft de regering-Leterme steunen, dan springt volgens Vlaams minister Geert Bourgeois het kartel en stapt hij zelf uit de Vlaamse regering. "Wij kunnen in juni 2009 niet met lege handen naar de kiezer."

Zeer sceptisch
De N-VA-minister gelooft niet dat het iets wordt met de dialoog van gemeenschap tot gemeenschap. "Ik ben zeer sceptisch. Als het niet geloofwaardig kan, hoeft het niet."Geloofwaardig betekent voor hem "dat de Franstaligen willen meewerken aan een confederale staatsinrichting en niet opnieuw beginnen te palaveren over de uitbreiding van Brussel of inschrijvingsrechten voor de Franstaligen."

Goede samenwerking
Bourgeois benadrukt dat hij goed samenwerkt met Kris Peeters - "Er is meer ruimte voor overleg dan met Yves Leterme" - maar mocht het onverhoopt toch tot een dialoog van gemeenschap tot gemeenschap komen "dan vind ik het aangewezen dat ook de N-VA mee aan tafel zit." (belga/tdb)

Izegem koekoekt
Geert Bourgeois wil de Izegemse koekoek weer op de kaart zetten. Letterlijk en figuurlijk. Met o.m. het culinaire evenement 'Izegem koekoekt' op 19, 20 en 21 september wil hij samen met enkele stadsgenoten de Izegemse koekoek meer bekendheid geven en uitspelen als toeristische troef. Tijdens 'Izegem koekoekt' kan je in 13 lokale restaurants proeven van het Izegemse streekproduct.
Op de foto zie je Geert Bourgeois tussen enkele deelnemende restaurantuitbaters en de 'vrienden van de Izegemse koekoek'.Meer over de koekoek op www.izegemsekoekoek.be

Eyskens en De Roover over de keuze van de christendemocraten

Jan Van de Casteele 12-09-2008

Dat Marc Eyskens het kartel wil breken is duidelijk. Heeft hij goede argumenten tegen het Vlaams-nationalisme? Niet volgens Peter De Roover.

Hoeft er een kloof te zijn tussen christendemocratie en Vlaams-nationalisme? Mark Eyskens, de spits van de belgicisten binnen CD&V, vindt van wel (“Christendemocratie versus nationalisme”, DS, 9 september, zie bijlage). Zijn gestook tegen de Vlaamse vleugel van zijn partij en tegen Kris Peeters (“Leve de Franstalige B-ploeg”, HLN, 12 sept.) en zijn geflirt met B-Plus openen makkelijk de deuren tot de pers van de oud-premier, die volgens Hugo Camps nog zot loopt van ambitie om toch nog eens premier te worden, maar dit tussendoor. Kort samengevat de repliek van Peter De Roover in De Standaard van 12 september (“Welke onderbroek dragen Vlaamse christendemocraten”).

De definitie van Eyskens:

‘Het nationalisme behoort tot het natuurlijke instinct van alle volkeren en heeft te maken met het gevoel van lotsverbondenheid tussen mensen die zich solidair voelen door hun geboorteverwantschap en dan ook gezamenlijk hun belangen verdedigen.’

De variant van De Roover, ‘perfect verenigbaar met christendemocratie’, klinkt als volgt: ‘Het nationalisme behoort tot het natuurlijke instinct van alle volkeren en heeft te maken met het besef van bijzondere lotsverbondenheid tussen mensen die zich extra solidair voelen door hun gedeeld verleden en/of toekomst en dan ook gezamenlijk een aantal van hun belangen verdedigen’.

Grenzen en vrede

Eyskens koppelt nationalisme aan ‘onverdraagzaamheid, agressiviteit, veroveringsdrang’. Dit is ‘niet zelden’ het geval. Niet per definitie dus. Tegenover het spookbeeld van ‘ontaard nationalisme’ stelt De Roover de kracht van het nationalistisch beginsel van ‘respect voor grenzen’. Dat beginsel zorgde in West-Europa nu sinds zestig jaar voor vrede. ‘De vaders van de EU opteerden voor het model Zaventem, Liedekerke of Overijse, niet voor dat van de Franstalige imperialisten in Kraainem of Wezembeek-Oppem’, aldus De Roover.

Meer Vlaamse solidariteit

Eyskens suggereert dat nationalisten niet ‘solidair’ zouden zijn. Nationalisten zijn niet tegen solidariteit, maar willen de grenzen tussen solidariteitsniveaus (familie/kennissen – nationale (interpersoonlijke) – internationale) hertekenen. Voor Vlaams-nationalisten is het tweede niveau Vlaanderen, niet België, maar een onafhankelijk Vlaanderen moet op het derde niveau (internationaal) ‘een veelvoud besteden van de zelden bereikte doelstelling van 0,7% van het bbp).

Efficiënte solidariteit
Waar Eyskens suggereert dat Vlaanderen de Walen aan hun lot zou overlaten, repliceert De Roover dat Eyskens beeld van de Waalse sukkelaar niet door moderne nationalisten, maar precies door figuren als Eyskens wordt gecreëerd. Transfers kunnen verlammend werken en zijn binnen België pijnstillers in plaats van medicijnen. Bovendien, wie echt internationaal denkt, zou even solidair moeten zijn met Moldavische armen dan met Waalse’.

Onverenigbaar?

Er bestaat geen onverenigbaarheid tussen christendemocratie en nationalisme, wel tussen een christendemocratie die vasthoudt aan het Belgische dogma en Vlaams-nationalisme. ‘De houdbaarheid van de kartelformule zal bepaald worden door het antwoord op de vraag in hoeverre de CD&V zich kan bevrijden van het Belgisch-dogmatisch staatsdenken’.

Invulling van Vlaanderen een probleem?

De Roover reageert ook op Reynebeau. Diens vraag ‘Hoe moet het nieuwe Vlaanderen er dan uitzien?’ zouden nationalisten niet kunnen invullen. Hoeft ook niet, zegt De Roover. ‘Ons Vlaams-nationaal streven beoogt niet het beëindigen, maar juuist het begin van het politieke debat in Vlaanderen, zonder Belgische hindernissen die dat debat alleen maar vervuilen.

Integrale tekst van beide tribunes: zie bijlage

VVB roept Vlaamse partijen op federale regering te verlaten

Peter De Roover 11-09-2008

Politiek moet ernstig blijven. Resoluties van het Vlaams Parlement zijn 'geen vodjes papier', de regeringsnota (5/9) is geen wegwerptekst. De 'federale' gijzeling duurde lang genoeg. De VVB roept de Vlaamse partijen op de federale regering te verlaten.

Het ‘antwoord’ dat de Franstalige partijen formuleerden op 9 september geeft geen enkele waarborg dat ze akkoord gaan met de geformuleerde “strikte en noodzakelijke voorwaarden”. In feite hernemen de Franstalige partijen gewoon wat ze al maanden herhalen: ze gaan akkoord om te praten, zonder enige verduidelijking waarover ze wel en niet praten, zonder waarborgen dat ze niet op die manier de noodzakelijke staatshervorming op de lange baan willen schuiven.

Eigenlijk negeren ze het Vlaamse akkoord van 5 september volkomen.

We verwachten dat de Vlaamse regeringspartijen niet elk uur van mening veranderen en klaarheid eisen van de Franstalige partijen omtrent de gestelde “strikte en noodzakelijke voorwaarden”, onder meer dat er een onderhandeling komt tussen beide grote gemeenschappen, met door die gemeenschappen gemandateerde onderhandelaars; een engagement van de Franstalige partijen dat ze een akkoord ook goedkeuren in het federale parlement; een akkoord dat BHV verder wordt afgehandeld in de kamer op basis van de voorliggende voorstellen; een akkoord dat het zwaartepunt van de bevoegdheden naar de deelstaten verschuift; een akkoord dat er concrete resultaten worden geboekt voor de deelstaatverkiezingen van juni 2009.

Aan geen van deze “strikte en noodzakelijke voorwaarden” is momenteel voldaan, zodat de Vlaamse partijen bij de huidige stand van zaken moeten besluiten dat de uitnodiging door de Franstalige partijen werd afgewezen.

In het bijzonder CD&V en N-VA kunnen, gezien de tekst van 31 juli, geen vrede nemen met het antwoord van de Franstalige partijen. De Vlaamse Volksbeweging roept deze partijen op consequent te blijven met hun engagement van 31 juli en de regering te verlaten.

Weliswaar bindt de verklaring van 31 juli niet VLD en SP.a, maar ook van deze partijen verwachten we enige consequentie met de Vlaamse regeringsnota van 5 september. Ook zijn mogen het geweer niet elke dag van schouder veranderen en kunnen niet akkoord gaan met het Franstalige antwoord. Ook in de politiek mag verwacht worden dat men ernstig blijft.

Voor de Vlaamse Volksbeweging,

Peter De Roover

Politiek secretaris

0497 451 113