Via de webstek van het ter ziele gegane maandblad Doorbraak begraaft Karl Drabbe in een artikel de Vlaamse Beweging en de Vlaamse Volksbeweging in het bijzonder. ‘De VVB is slechts een schim van die van 1994’ en ‘De VVB is geen opiniekanaal meer’ zijn enkele uitspraken. We twijfelden of we op die onzin zouden reageren, maar doen het bij deze toch maar.

Is de VVB in 2014 een schim ten opzichte van de VVB uit 1994? De VVB telt vandaag dubbel zoveel leden, waarvan er in het laatste jaar 800 nieuwe bijkwamen. Zo wordt de VVB opnieuw een echte volksbeweging.  De VVB is sinds kort de motor achter een Europees samenwerkingsverband waarmee meermaals de aandacht van de media werd gehaald. Denk maar aan de betoging van 30 maart. Strategieën uit het buitenland worden langs die weg bestudeerd en dit leidt tot resultaten. Weldra wordt dan ook een nieuwe campagne bekendgemaakt. Uiteraard is het zoeken naar nieuwe actiemethodes om wervende en mobiliserende campagnes te voeren. Dat weet iedereen, maar sinds kort is er onmiskenbaar een nieuwe dynamiek aanwezig in de VVB. De webstek werd vernieuwd, de VVB groeit pijlsnel op het vlak van leden en de verjonging is volop aan de gang. Was de VVB zoveel beter in 1994, toen Karl Drabbe zelf bestuurslid was van de VVB? Een goed zelfbeeld is belangrijk.

Heeft de VVB geen opiniekanaal meer? Dit klopt tot op zekere hoogte. Enkele jaren geleden werd, onder meer op vraag en met medewerking van de auteur van het artikel, Doorbraak ‘verzelfstandigd’. Men ontving nog veel (te veel) geld van de VVB, maar de VVB had niets meer te zeggen. Een gevolg van het feit dat de mensen van Doorbraak tevens beslissend waren in het VVB-bestuur. Eind 2013 zou de geldkraan worden dichtgedraaid en zou men op eigen kracht voortgaan. Niet lang voor het einde van dat jaar werd de papieren Doorbraak echter door de mensen die Doorbraak eerst uit de VVB losweekten, opgedoekt. Je moet maar durven om dit nu in het gezicht van de huidige VVB te werpen.

De VVB leert uit dit alles dat er inderdaad opnieuw nood is aan een opiniekanaal dat door de Vlaamse Volksbeweging wordt gestuurd én partijpolitiek onafhankelijk is. We maken er met uw steun werk van.

Actie bij CD&V: "quo vadis?"

Onder de actieslogan “CD&V quo vadis?”, die in spandoekvorm aan de ingang van het partijsecretariaat van de CD&V in Brussel werd opgehangen, hielden actievoerders van VVB en TAK donderdagaond een stille wake. Ook de spandoeken “Kiest CD&V voor Vlaanderen, of voor het Belgisch deficit?!” én “Vlaanderen nog vijf jaar Belgisch monddood gemaakt!?” werden meegedragen. Met tientallen kleine leeuwenklevers, die al jaren worden gebruikt tijdens de Gordel, werd op de voorgevel een grote VL gevormd om de CD&V te waarschuwen dat de “V” van CD&V al in vrije val verkeert.  De actievoerders kleefden een rode zelfklever op de mond om de CD&V duidelijk te maken dat door hun “Belgische loodgietersmentaliteit” Vlaanderen vier jaar monddood werd gemaakt en dat dit rampscenario zich nooit meer mag voor doen. De actievoerders brandden 15 minuten lang 15 noveenkaarsen in de laatste hoop dat het geestelijk gezond verstand zegeviert. Zoniet mag de CD&V zich verwachten aan een bikkelharde “JA voor Vlaanderen”- campagne tijdens de regeringsonderhandelingen. Wij zullen niet dulden dat CD&V opnieuw kiest voor de Belgische en dus francofone belangen en dat Vlaanderen nogmaals het kind van de rekening wordt.

Na het cordon tegen het Vlaams Belang, lijkt een nieuw cordon in de maak. Na de sp.a en Open VLD laat ook de CD&V zich verleiden door de sirenenzangen (lokroep van ministerportefeuilles) van de Franstalige partijen. De scherpe uitlatingen van CD&V-voorman Wouter Beke n.a.v. de videoboodschap van N-VA-voorzitter Bart De Wever aan Franstalig België tonen aan dat CD&V een heel eind meestapt in het vals francofoon verhaal dat enkel en alleen de V-partijen verantwoordelijk zijn voor het communautaire geruzie. Nog volgens Wouter Beke is er met de splitsing van BHV een definitief einde gekomen aan de “grensoorlog” in België. Voor VVB en TAK klinkklare onzin uiteraard. De actualiteit van de voorbije weken sterkt ons in die opvatting. Voeg daar nog een uitspraak bij als “Een Vlaamse meerderheid? Als het even kan, wel ja.” (Wouter Beke in De Tijd van 21 februari) en het lijkt er op alsof men in de Wetstraat 89 de publieke opinie alvast aan het voorbereiden is op een mogelijke regeringsdeelname van CD&V aan een federale regering zonder Vlaamse meerderheid.

De Vlaamse kiezer weet wat hem te doen staat op 25 mei. Het is nog niet te laat!

Een vijftiental actievoerders van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en het Taal Aktie Komitee (TAK) voerden in het kader van de campagne 'Ja voor Vlaanderen' een prikactie aan het federale parlement. De politie liet gedijen en het actiemateriaal bleef geruime tijd hangen. De plaats werd niet toevallig gekozen. Het federale parlement is immers de plaats waar sinds 1830 de Vlaamse meerderheid systematisch wordt onderdrukt via grendels, alarmbelprocedures en andere.
De laatste twee federale regeringen, en dan vooral de regering Di Rupo 2, gaan echter opnieuw een stap verder. Vandaag hebben Belgische regeringen blijkbaar geen steun van de meerderheid in Vlaanderen meer nodig. Dit heeft verregaande gevolgen: een linkse belastingregering, een zesde staatshervorming die niet deugt en het ene 'compromis belge' na het andere.
Compromissen waarbij de ene partij alles toegeeft en de andere tot in het absurde niets, zijn geen eerbare compromissen. Een extreem voorbeeld is recent nog de splitsing van het gerechtelijk arrondissement BHV, waarbij een vergissing bij de CD&V rond de werklast door de Franstaligen als een verworven recht wordt beschouwd. Gevolg: tekort aan Vlaamse magistraten en extra aanwervingen en overschot aan Franstalige zijde. Dat de Vlaamse partijen in de federale regering deze vergissing niet kunnen rechtzetten, maakt de situatie pijnlijk duidelijk.
Nochtans lijkt alles erop te wijzen dat Franstaligen en traditionele partijen opnieuw voor een regering zonder N-VA en Vlaams Belang en dus zonder meerderheid in Vlaanderen zullen kiezen. Het cordon tegen N-VA van de Franstaligen, het belgicisme van Open VLD en sp.a en de wetenschap dat CD&V uiteindelijk altijd en ten koste van alles ‘het land wil redden’.
Om deze redenen eisen VVB en TAK met hun actie dat de Vlaamse stem niet langer monddood wordt gemaakt. Om dat uit te drukken, brachten we als monddood gemaakte Vlamingen met een klever voor de mond de grendels en belangenconflicten terug naar het parlement waar ze zijn uitgevonden om van een meerderheid een minderheid te maken.
VVB en TAK roepen de Vlaamse kiezer op om twee keer na te denken alvorens voor een Belgischgezinde partij te stemmen. Vlaanderen heeft in België geen toekomst meer. Daarom, Vlaamse kiezer, laat u niet weer monddood maken en kies op 25 mei voor Vlaamse onafhankelijkheid! De enige oplossing om ook in de toekomst onze welvaart veilig te stellen voor onze kinderen en kleinkinderen.
Voor de Vlaamse Volksbeweging, Bart De Valck, voorzitter Wart Van Schel, hoofd communicatie
Voor het Taal Aktie Komitee,

Roel De Leener, woordvoerder