De splitsing van de kieskring en de staatshervorming. (27-11-2008 20:00:00 VVB Middenkust)

In de lijn van onze verwachtingen stellen wij vast dat alle loze beloften van vijf minuten politieke moed ten spijt, onze huidige bewindvoerders voorgegaan door een raad van drie eminente wijzen (?) tot heden niets konden waarmaken van De splitsing van de kieskring en de staatshervorming. Dhr Willy De Waele,burgemeester van het Vlaams Brabantse LENNIk, hij weet er alle van. Aan het hoofd van de Vlaamsgezinde bestuurscoalitie aldaar, verwierf hij bekendheid om zijn inzet voor de BHVsplitsing, maar vooral sinds 11 juli 2008 als de burgemeester die aan zijn gemeentehuis de nationale driekleur niet langer wil zien wapperen omdat die vlag de lading niet meer dekt. Het loont de moeite om de man uit de vuurlijn even aan het woord te hebben. Daarom leggen we ons oor te luisteren.

Plaats gerust uw wagen op de binnenplaats. Aan de leden vragen we € 3 deelname, € 4 voor nietleden. Plaats gerust uw wagen op de binnenplaats.Wij zien er reeds naar uit, U toch ook!

Den Anklap Leffingestraat 85, 8400 Oostende

Info: Wilfried Windels (wilfried_windels@telenet.be) 059 322 455

Waarom willen we geen 200 jaar België ?

Solidariteit ? Of een diefstal van 11,3 miljard euro ?

België belast letterlijk en figuurlijk de Vlamingen. De jaarlijkse geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië bedragen vandaag 11,3 miljard euro. Een bedrag dat veel groter is dan de totale Vlaamse onderwijsbegroting. Solidariteit móet er zijn, ook met de Walen, onze naaste buren. Maar geen solidariteit zonder soevereiniteit. Vandaag betaalt elk Vlaams gezin jaarlijks meer dan 5.000 euro voor de geldstromen naar Wallonië, terwijl de modale Waal daar niet beter van wordt.

Berekeningen van ABAFIM (administratie van de Vlaamse overheid) houden geen rekening met de transfers via de afbetaling van de Belgische staatsschuld (ze beperken zich tot de geldstromen via de sociale zekerheid, de federale begroting en de financiering van de deelstaten). In mei 2003 had de studiedienst van de KBC-bank deze drie geldstromen berekend op 5,4 miljard euro. De nieuwe studie wijst uit dat Vlaanderen via de sociale zekerheid, via de financiering van de deelstaten en via de federale begroting in totaal 6,6 miljard euro per jaar afdraagt.
De ABAFIM-cijfers houden echter geen rekening met de transfers via de afbetaling van de staatsschuld. De laatste betrouwbare berekening van deze transfer gebeurde voor het jaar 1985 door de K.U.Leuven en kwam uit op 3,5 miljard euro. Als we dezelfde berekeningswijze aanhouden, dan was dit bedrag in 1999 reeds aangegroeid tot 4,72 miljard euro. De totale transfer van Vlaanderen aan de Franstaligen bedraagt niet minder dan 11,3 miljard euro per jaar. De Vlamingen verliezen op deze manier ruim 7% van hun primair inkomen. Dit is, per hoofd van de bevolking, allicht de hoogste afdracht aan een andere gemeenschap, waar ook ter wereld. Het is zeker hoger dan wat West-Duitsers afdragen aan het voormalige Oost-Duitsland.

Wie zijn stem verheft over de transfers wordt vaak om de oren geslagen met het argument dat vroeger het rijke Wallonië heeft ingestaan voor het verpauperde Vlaanderen en dat de Vlamingen vandaag dus eigenlijk een soort historische schuld aflossen. Meestal wordt er dan in één adem gewezen op de snellere vergrijzing van de Vlaamse bevolking waardoor de geldtransfers binnen afzienbare tijd zouden gaan omkeren. Het werk van professor Juul Hannes maakte al brandhout van de eerste stelling, de ABAFIM-studie doet nu hetzelfde voor de tweede.

Echte solidariteit veronderstelt transparantie, objectiviteit en doelmatigheid. De huidige geldstromen vanuit Vlaanderen voldoen aan geen enkel van die drie criteria.
Het volledige dossier over de transfers vindt u op www.n-va.be/transfers

- Beschouwt u de huidige bewezen transfers van 11,3 miljard euro per jaar als een vorm van solidariteit ?
- Ziet u de toestand in Wallonië merkelijk verbeteren door deze transferstroom ?
- Vindt u dat deze transferstroom moet behouden blijven of bent u het er mee eens dat deze stroom dringend aan herziening toe is?

Laat uw mening weten over de transferstroom van 11,3 miljard euro !

Mark Demesmaeker
Vlaams volksvertegenwoordiger

Anciaux wil Koningshuis weg

Wallonië: driemaal meer leefloners, maar minder activering

Jan Van de Casteele 14-11-2008

Bovenop de crisis: economisch kerkhof Wallonië wordt niet gesaneerd

Jan Van de Casteele 14-11-2008

Waar de huidige financiële en economische crisis zal eindigen, is niet duidelijk. Wat wel duidelijk is: in betere tijden (2003-2007) waren de Vlamingen niet bij machte om het economische kerkhof Wallonië te saneren. De kloos tussen noord en zuid is nog vergroot.

Andermaal bevestigen uitgebreide statistische cijferreeksen dat Wallonië en Brussel in de jongste jaren van economische voorspoed de sociaal-economische kloof met Vlaanderen absoluut niét hebben gedicht. Van een financiële en economische crisis was einde 2007 nauwelijks sprake. De Belgische staat verzekerde via Vlaamse transfers volop de opvang van de sociale gevolgen van de gigantische werkloosheidskloof tussen noord en zuid in dit land. Waalse politici die de heropstanding van hun gewest om de haverklap aankondigden namen hun wensen voor werkelijkheid. Meer zelfs, de kloof tussen noord en zuid blijft groeien.

Werkloosheidsgraad (situatie 2007)

De werkloosheidsgraad informeert ons over het aandeel niet-werkende werkzoekenden in de beroepsbevolking (werkenden + niet-werkende werkzoekenden). In Wallonië is de werkloosheidsgraad (16,8%) verhoudingsgewijs 2,5 maal hoger dan in Vlaanderen (6,3%). Brussel (21,6%) is er nog slechter aan toe.

Werkzaamheidsgraad (situatie 2007)

De werkzaamheidsgraad informeert ons over het aandeel werkenden in de bevolking op arbeidsleeftijd (15-64 jaar). In Wallonië is de werkzaamheidsgraad (56,4%) bijna 20 procent lager dan in Vlaanderen (65,8%). Brussel

Nog erger

Werkloosheidsgraad (2003-2007)

Zowel in Wallonië als in Brussel was de werkloosheidsgraad einde 2007 nog hoger dan vijf jaar eerder (Brussel: toename van 20,6 naar 21,6% - Wallonië: toename van 20,6 naar 21,6%). In Vlaanderen daarentegen daalde de werkloosheidsgraad van 7,6 naar 6,3%

Werkgelegenheidsgraad (2003-2007)

De werkzaamheidsgraad, die andere indicator, toont aan dat ook hier de Vlaamse voorsprong groeit. In Vlaanderen steeg die van 64,3 procent naar 65,8 procent (+1,5%). In Wallonië was er een minder uitgesproken groei, van 55,8 naar 56,4 procent (+0,6%). De stijging van de werkzaamheidsgraad is in Vlaanderen dubbel zo groot. Bedenkelijker nog is de situatie in Brussel, waar de werkzaamheidsgraad nog verder daalde.

Commentaar

In weerwil van onophoudelijke goednieuws-rapporten vanuit Wallonië en Brussel is de toestand daar sinds 2003 nog rampzaliger geworden dan voorheen. De paarse regering Verhofstadt heeft de frustrerende sociaal-economische kloof in dit land in geen enkel opzicht gedicht. De gevolgen van het taboe op een solide aanpak van de geldstroom (en van de sociaal-economische malaise) zullen in tijden van financiële crisis nog worden uitvergroot.

Het ziet ernaar uit dat de regering Leterme daar evenmin een punt van maakt. Het Belgische staatsbestel lijkt er nog altijd in te slagen om de Vlaamse Gemeenschap op een allerminst open manier de nodige “solidariteit” op te leggen. In deze zijn onbegrijpelijk veel Vlaamse politici en mediamensen karig met informatie voor de Vlaamse burger. (Bron geciteerde cijfers: WSE-nieuwsbrief, Vlaamse overheid - De Vlaamse Arbeidsrekening: een coherente set van arbeidsmarktindicatoren tot op gemeentelijk niveau, november 2008; meer info: zie bijlage)

2007 Act. Werk Werkloos Vl 2007 70,2 65,8 6,3 Br 62,5 49,1 21,6 Wall 67,8 56,4 16,8

(Act = activiteitsgraad / werk = werkloosheidsgraad / werkloos = werkloosheidsgraad) Bron: WSE (arbeidsindicatoren, 2003-2007)

11/11 "België heeft staatsschuld van meer dan 300 miljard euro"

De Belgische staatsschuld heeft begin november de kaap van de 300 miljard euro bereikt. Met dat cijfer pakte de N-VA dinsdagmorgen uit. Ons land heeft zo per inwoner nu een hogere schuld dan de Verenigde Staten.

Volgens Jan Jambon (foto), fractieleider voor de N-VA in de Kamer, zou de Belgische schuld 28.125 euro per inwoner bedragen. In de Verenigde Staten bedraagt dat cijfer 26.047 euro.

Overbodige uitgaven

Als gevolg van de nieuwe cijfers roept Jambon premier Yves Leterme (CD&V) nu op om opnieuw met een begrotingsdiscipline voor de dag te komen en voor 2009 beter op te letten dan als voor 2008. "De federale regering kan alvast beginnen met niet langer uitgaven te doen op bevoegdheidsdomeinen van de deelstaten", zegt Jambon.

Volgens de N-VA is de hoge staatsschuld te wijten aan de miljardensteun van de overheid aan de verschillende noodlijdende banken.