Niet te vergeten.
De IJzertoren: een beetje geschiedenis
Het is vandaan precies 63 jaar geleden dat de IJzertoren in Diksmuide volledig verwoest werd bij een dynamiet-aanslag.
Enkele jaren later werd op enige meters daarvandaan een nieuwe en veel hogere (84 meter) toren gebouwd, de toren die we vandaag kennen. Met de resten van de opgeblazen toren werd op het voorterrein, in de IJzerbedevaartweide, in 1950 de Paxpoort of Poort van Vrede gebouwd. De ruïne van de oude toren wordt zorgvuldig bewaard. Hierbij bevindt zich een crypte, waarnaar tussen 1930 en 1937 de stoffelijke resten van enkele bekende Vlaamse frontsoldaten werden overgebracht.
Met zijn 84 meter is de IJzertoren het grootste vredesmonument van Europa.
De IJzertoren is in de eerste plaats een herdenkingsmonument voor de Vlaamse gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog, maar het staat tegelijk ook symbool voor de aan de IJzer ontstane wil tot politieke onafhankelijkheid van Vlaanderen (zie o.m. frontbeweging, frontpartij). De jaarlijkse IJzerbedevaart aan de voet van de toren is een politieke manifestatie tegen oorlog en voor Vlaams zelfbestuur.
De IJzertoren is in 1986 door de Vlaamse overheid erkend als Memoriaal van de Vlaamse ontvoogding en wordt algemeen beschouwd als een symbool van verzet tegen de onderdrukking van Vlaanderen.
In de IJzertoren bevindt zich een museum over Oorlog, Vrede en Vlaamse ontvoogding dat sinds 1998 deel uitmaakt van het vredesmusea-netwerk van de Verenigde Naties.
