Peeters wil verder met CD&V, N-VA en SP.A

N-VA wil niet in een Vlaamse regering met vier partijen

19/06/2009 12:27

De SP.A wil deelnemen aan de onderhandelingen voor de vorming van een Vlaamse regering, maar stelt bijkomende eisen. Dat werd vrijdag gezegd na afloop van het partijbestuur. De Vlaamse socialisten willen ook het liefst in een regering met drie partijen. Dat is ook de mening van de N-VA, die niet in een vierpartijencoalitie wil stappen.

Peeters sprak woensdag met delegaties van CD&V, N-VA, Open VLD en SP.A. Hij legde hen een onderhandelingsnota voor. CD&V en Open VLD hebben intussen beslist aan de onderhandelingen deel te nemen.

De SP.A zei woensdag niet ja of niet neen. Of de nota van Peeters een goede basis is om te onderhandelen, moest het partijbestuur uitmaken. Dat partijbestuur kwam vrijdagvoormiddag samen. Voorzitster Caroline Gennez werd om 13 uur verwacht bij Peeters in het Errerahuis.

Daar vertolkte ze het unanieme standpunt van het partijbestuur dat er bijkomende sociale en ecologische elementen in het Vlaamse regeerprogramma moeten staan. Het gaat onder meer om een plafonnering van de rusthuisfactuur en meer en goedkopere kinderopvang.

Vierpartijenregering taboe voor N-VA

De N-VA stond positief tegenover de nota van Peeters. Maar partijvoorzitter Bart De Wever liet donderdagavond weten dat hij nog een aantal vragen en bezorgdheden wilde uitgeklaard zien in een gesprek met Peeters. Hij werd vrijdag op het middaguur uitgenodigd bij de formateur.

Daar zei hij dat de N-VA niet in een coalitie wil stappen die bestaat uit vier partijen of onderhandelingen wil aanvatten met vier partijen.

In een dergelijke coalitie zou één van de kleinere partijen (N-VA, SP.A of Open VLD) mathematisch immers niet nodig zijn. 'Ik wil niet meespelen in een pokerspel om ons er af te rijden', aldus De Wever.

Peeters ontmoet straks De Wever

Vlaams formateur Kris Peeters (CD&V) heeft vrijdag om 12 uur in het Errerahuis een gesprek met N-VA-voorzitter Bart De Wever.

De Wever had donderdagavond om een persoonlijk onderhoud met Peeters gevraagd omdat het N-VA-partijbestuur nog een aantal "vragen en bezorgdheden" wil uitklaren alvorens helemaal het licht op groen te zetten voor deelname aan de Vlaamse regeringsonderhandelingen. (belga/mvdb)

VVB, het geweten van De Wever?

Jan Van de Casteele 15-06-2009

In Het Nieuwsblad van woensdag 10 juni probeerde de redactie de omgeving van Bart De Wever in kaart te brengen. Men kwam zo ook uit bij een VVB-connection, met name bij voorzitter Eric Defoort ('zijn linkse geweten' genoemd) en Peter De Roover (dan maar uitgeroepen tot 'zijn rechtse geweten'). De Wever erkent de verdiensten van beide VVB-toppers, maar ze zijn daarom geenszins 'zijn geweten'.

De Roover is ere-voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, en nog steeds politiek secretaris, weet Het Nieuwsblad. Wat zegt De Wever over De Roover? 'Een fijne man. Ik waardeer zijn puntige denken. Een vat vol spitsvondigheden is hij. Ik sta telkens weer paf hoeveel niet-tegen-te-spreken wijsheid hij kan ballen in één enkele zin. Ik bedenk soms ook wel eens een oneliner, maar De Roover is een grootmeester.' Van De Roover wordt volgens Het Nieuwsblad ook gezegd dat hij een bruggenbouwer is tussen Vlaams Belang en N-VA. 'Onzin', zegt De Wever. 'Het water tussen ons en het Belang was en blijft te diep. Overigens is hij mijn rechtse geweten niet.'

Over Defoort weet Het Nieuwsblad dat hij professor geschiedenis is aan de Hogeschool-Universiteit Brussel. 'Als linkse flamingant werd hij voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, die hij uit de greep van het Vlaams Belang tracht te houden. Defoort was de laatste ondervoorzitter van de Volksunie. In 2003 nam hij na een conflict met Geert Bourgeois ontslag als ondervoorzitter van N-VA.' Wat zegt De Wever over Defoort? 'Hij blijft een vriend voor het leven... Historici hebben altijd een speciale band met elkaar. Omdat leven voor de geschiedenis een roeping is, want de kans dat je daarmee ooit veel geld verdient, is klein. Defoort heeft een culturele bagage van hier tot in Tokio. Met hem spreken is altijd een feest, want hij brengt altijd een nieuw inzicht bij. Overigens is hij niét mijn linkse geweten. Want dat heb ik niet nodig, ik heb mijn eigen geweten.'

Commentaar

De VVB links, de VVB rechts, de 'VVB en N-VA' en nog niet zo lang geleden de 'VVB en VB'... daar gaan we weer? Voor 'splitsers' zich misschien van doel te vergissen... de VVB is er voor links én rechts, met de Vlaamse staatsvorming als hoofddoelstelling. Met veel plezier mogen we vaststellen dat er almaar meer Vlamingen en Vlaamse partijen in die richting meeschuiven. Zo hoort het ook. Dat die bij de VVB nu en dan eens het licht zien branden, is een stimulans voor al wie zich realiseert dat een onafhankelijke beweging, die streeft naar samenwerking, best nog zin heeft.

Van Rompuy wil B-H-V regelen voor midden 2010

Premier Herman Van Rompuy (CD&V) heeft op La Première van de RTBF laten verstaan dat hij de staatshervorming en het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde (B-H-V) wil oplosssen voor het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie midden 2010. "We mogen niet het risico lopen dat de regering valt tijdens het voorzitterschap van de Europese Unie."

De premier toonde zich in het VRT-programma De keien van de Westraat dan weer weinig onder de indruk van eerdere uitspraken van Open Vld'er Sven Gatz. Die had in Terzake verklaard dat er eerst een akkoord moet komen over de aanpak van de staatshervorming alvorens er een Vlaamse regering kan worden gevormd.

Gatz en zijn partij geloven ook niet in een nieuwe gemeenschapsdialoog, maar willen de staatshervorming aanpakken via contacten tussen de partijvoorzitters aan Vlaamse en Franstalige kant.

Formule van de wijzen
De enige formule die tot nu toe tot resultaten heeft geleid wat akkoorden over de staatshervorming betreft in de voorbije twee jaar is de formule van de wijzen, zo zei Van Rompuy. De onderhandelingen tussen de partijvoorzitters hebben zes maanden geduurd en geen resultaat opgeleverd. Zelf vindt Van Rompuy de gemeenschapsdialoog ook een goede formule. (belga/mvdb)

Antwoord aan de provocatie van Didier Reynders

Huguette De Bleecker-Ingelaere (voorzitter OVV) 10-06-2009

De eis van Reynders dat het aantal Vlaamse volksvertegenwoordigers in het Brusselse Parlement omlaag moet, is best lachwekkend. Wanneer men dan toch één en ander zou willen rechtzetten, zijn er wel andere verhoudingen en cijfers die in aanmerking komen. 

• Het aantal deelregeringen waarin de Franstaligen de alarmbelprocedure in gang kunnen zetten? Vlaamse volksvertegenwoordigers hebben maar één de facto mogelijkheid daartoe; Franstalige een handvol. Wanneer wordt deze discriminatie aangepakt?

• Het aantal deelregeringen zelf? Zouden één afgeslankte federale regering, twee deelregeringen voor constitutieve deelstaten, en afgeslankte, autonome besturen voor Brussel en de Duitstaligen niet ruim volstaan? Kortom, twee minder.

• Het aantal Brusselse gemeenten (19)?

• Het aantal Brusselse maatschappijen voor sociale huisvesting? Of toch minstens het aantal daarin betaalde directeurs-generaal!

• De hoogte van de subsidies van de Vlaamse overheid voor Franstalige scholen in het ééntalig Vlaams Gewest. Nu lopen deze op tot 10 miljard euro per jaar. De Franstaligen weigerden echter altijd dat er Nederlandstalige scholen konden opgericht worden in die Waalse gemeenten waar er bij de laatste talentelling tussen de 30 en 50% Vlamingen woonden. Eist het wederkerigheidsprincipe niet dat de Vlaamse subsidies aan de Franstalige minderheid in het Vlaamse Gewest aangepast worden aan datgene wat de Franstaligen zelf gunnen aan 'hun' Vlaamse minderheid?

Vlaamse partijen hebben al uitgelegd waarom het zo oneerlijk is om éénzijdig één institutionele waarborg voor één gemeenschap te willen dumpen. Het OVV sluit zich daarbij aan, maar wijst op de vele andere "Belgische aantallen" die wijzen op stuitend slecht bestuur en/of op manifeste discriminatie van de Vlamingen.

Huguette De Bleecker-Ingelaere, voorzitter van het OVV.
Meer info: Rudi Dierick, politiek secretaris, 0494 58.78.65.

Politieke kloof Vlaanderen-Wallonië nog verdiept

Jan Van de Casteele 09-06-2009

Voor wie er mocht aan twijfelen: ook de verkiezingen illustreren perfect de gespletenheid van dit land. De illustratie in de bijlage (klik onderaan dit bericht) is duidelijk: of we nu de voorkeur op de links/rechts-as vergelijken, of het 'gewicht' van liberaal of socialist, of we nu Groen! vergelijken met Ecolo of stilstaan bij partijen die voorstander zijn van confederalisme/separatisme, er valt gewoon niet naast te kijken.

We maken een snelle oefening:

1. PS en Ecolo, uitgesproken links dus, wordt in Wallonië gesteund door meer dan de helft van de kiezers. In Vlaanderen halen sp.a en Groen! samen met moeite een vijfde van de stemmen.

Radicaal rechtse partijen scoren alleen in Vlaanderen (LDD en Vlaams Belang)

2. De traditionele partijen zijn in Wallonië (in een vierpartijenlandschap) goed voor 73 procent, in Vlaanderen halen dezelfde partijen (in een zevenpartijenlandschap) nog net de helft (53 procent).

3. Ecolo werd in Wallonië de derde partij met 18,3 procent van de stemmen. Groen! bengelt in Vlaanderen - even boven de kiesdrempel - achteraan. Ecolo scoort fors, Groen! stagneert.

4. In Vlaanderen sturen drie partijen richting radicaal confederalisme of onafhankelijkheid, en samen zijn die V-partijen (een behoorlijk percentage confederalisten in CD&V niet eens inbegrepen) nu al goed voor 36 procent van de Vlaamse stemmen. In Wallonië is die politieke strekking zo goed als verdwenen.

 

 

 

Verkiezingen 09 Split Vlaanderen-Wallonië

partijen versterkt, tripartite haalt nog net de helft

Jan Van de Casteele 08-06-2009

V-partijen winnen, tripartite in het nauw

De V-partijen – de partijen die kiezen voor een onafhankelijk Vlaanderen of iets in die buurt - hebben samen een forse vooruitgang gerealiseerd. Hun gezamenlijke score steeg van 28,9 in 2004 over 31,1 in 2007 naar 36 procent bij de verkiezingen van 2009. Er zijn dus ongetwijfeld opvallende interne verschuivingen, met VB als verliezer, maar er is even duidelijk een gezamenlijke bonus. Sommigen zullen wel weer vaststellen dat Vlaanderen niet communautair heeft gestemd, maar goed, frustratie is nooit ver weg na een verkiezing.

De stemmen van CD&V daarbij optellen is helaas een nogal kromme oefening, want de sterkte van de autonomisten binnen die partij is niet meetbaar. In de tabel hebben we die oefening pro forma gemaakt, met het nodige voorbehoud. Trekt CD&V ooit de Vlaamse kaart, dan stijgt het V-totaal van 50,9 (2004) over 56,1 (2007) naar 58,9 (2009).

De traditionele partijen zakken ondertussen nog maar wat verder weg. In 2004 waren CD&V (raming 22 procent), Open VLD en sp.a samen nog goed voor 61,9 procent van de stemmen. Vandaag vertegenwoordigen ze nog amper 53,2 procent van de Vlaamse kiezers.

De opiniepeilingen hebben de verkiezingen verloren

Jan Van de Casteele 08-06-2009

Veel meer nog in Wallonië dan in Vlaanderen hebben de opiniepeilingen de verkiezingen verloren.

We beperken ons tot de vergelijking met de drie jongste grote peilingen (VRT/DS, LLB en HLN), alle uitgevoerd kort voor de verkiezingen.

Zoals in 2007 de voortreffelijke score van nieuwkomer Dedecker niet werd voorzien, zo vergiste men zich bij de verkiezingen van 7 juni 2009 in het succes van N-VA (drie tot vier procent onderschat) en overschatte men de score van Dedecker (met vier tot zelfs zeven procent).

N-VA “kreeg” 8,4 procent van Het Laatste Nieuws, 9,2 procent van La Libre, 10 procent van VRT/DS en 13,1 procent van de kiezer.

LDD kreeg 14,7 procent van Het Laatste Nieuws, 11,9 procent van La Libre, 11,7 procent van VRT/DS en toch maar 7,6 procent van de kiezer.

In minder mate werden ook Open VLD overschat. Anderhalf procent door VRT/DS, tot bijna drie procent door Het Laatste Nieuws.

De sp.a kreeg dan weer een tot anderhalf procent meer dan gepeild.

Blijkbaar zijn de peilingbureaus in Wallonië nog meer op de sukkel.

Wallonië

De drie recentste peilingen in Wallonië gingen zo mogelijk nog meer in de fout.

De PS zou ergens landen op 24,2 procent (RTBf), 26,2 procent (La Libre) of 27,2 procent (Le Soir)… maar kreeg van de kiezer op 7 juni toch 33,9 procent.

Ecolo behaalde uiteindelijk 18,3 procent, een mooie winst, maar mocht volgens de peilers van LLB op 21,3 procent en volgens die van RTBf zelfs op 24,5 procent rekenen.

MR was wellicht euforisch na een prognose van 25 procent bij Le Soir en La Libre en werd door RTBf met meer dan 28 procent zelfs vier procent boven de PS geschat. Helaas. De partij van Reynders en Michel kreeg maar het vertrouwen van 22,8 van de Walen.

Dit artikel met ingevoegde tabellen: zie bijlage

Uitslagen 7 juni 2009 versus jongste peilingen