De regering Leterme II heeft op het paleis van Laken de eed afgelegd zoals gebruikelijk is wanneer er een nieuwe premier wordt benoemd.
Nu vijf minuten politieke moed of anders ,wie geloofd die mensen nog .
Wat is de trouw van de CD&V aan het Vlaamse volk,over de splitsing van B.H.V en of de staatshervorming ? Vergeet niet dat ook zij de vijf resoluties in het Vlaams parlement hebben goed gekeurd. Als je het weet laat het weten in het gastenboek.

Mythes rond BHV

Peter De Roover 25-11-2009

Peter De Roover, politiek secretaris van de Vlaamse Volksbeweging heeft het in De Standaard van 25 november over mythes rond BHV. Dat Vlaamse rechtlijnigheid (wetsvoorstel stemmen) de regering in gevaar zou brengen is er zo een. Klopt niet. Franstaligen die een wet niet aanvaarden, dat is staatsgevaarlijk. Dat een terugkeer naar de oude kieskringen zonder splitsing kan verlopen, is er een andere. Ook dan zal een noodwet keuzes inhouden: BHV of B én HV? Een keuze voor een nieuwe kieskring BHV zou het tegenovergestelde zijn van wat de Vlaamse meerderheidspartijen naar eigen zeggen altijd hebben gewild... Dat komt neer op vijf minuten politieke zelfverachting...

Hieronder integraal de tekst van Peter De Roover:

‘“BHV”, de meest gebruikte en vervloekte afkorting', lees ik in de krant (DS 24 november). Het circus draait weer op volle toeren en er wordt geschreven en gewreven dat het een lieve lust is. Alles lijkt gezegd. En toch... BHV is ook een afkorting waarrond een aantal hardnekkige mythes groeien.

Zo wordt voor waarheid verkocht dat de regering zal vallen als de Kamer het Vlaamse voorstel tot splitsing goedkeurt. Klopt niet. De regering valt als de Franstaligen weigeren een parlementaire meerderheidsbeslissing te aanvaarden, omwille van BHV het land actief in een crisis storten en de uitvoerende macht zouden misbruiken om een beslissing van de wetgevende macht af te blokken. Dat laatste moet in ons bestel trouwens een soort staatsgreep genoemd worden. Vreemd toch hoe een normale, democratische parlementaire meerderheidsbeslissing voorgesteld wordt als een daad van onfatsoen en een aangekondigde blokkering van het normale democratische besluitproces als de normaalste zaak van de wereld.

Een nieuwe BHV-mythe steekt deze dagen de kop op. Terugkeren naar de oude kieskringen ‘zonder dat aan de kieskring BHV hoeft te worden geraakt' zou een neutrale oplossing bieden, waarbij iedereen (tijdelijk) het gezicht kan redden en tijd kopen. Toen Verhofstadt in 2002 een nieuwe kieswetgeving invoerde, verdween de oude regeling uiteraard. Wil men kiezen voor een tijdelijke noodwet, dan volstaat het niet de huidige kieswet af te schaffen om de oude situatie automatisch weer uit een soort coma te zien opstaan. Als we morgen het algemeen kiesrecht afschaffen, krijgen we niet automatisch cijnskiesrecht terug. Men kan zich inspireren op oude en voorbije regelingen, maar ook bij een noodwet zal de meerderheid actief een regeling moeten uitwerken.

Dat betekent dat ook zo'n noodwet een keuze inhoudt. Ofwel voert men (tijdelijk) niet-provinciale kieskringen in, waarvan Brussel-Halle-Vilvoorde er één is; ofwel voert men die in waarbij Brussel en Halle-Vilvoorde twee aparte kieskringen zijn. Oeps, daar gaat de zeepbel. Ook in dat noodscenario ligt de prangende vraag even open en bloot op tafel.

Voor alle duidelijkheid. Als deze regering zou beslissen kleine kiesarrondissementen in te voeren mét Brussel-Halle-Vilvoorde, dan betekent dat niet meer of minder dan dat CD&V en Open VLD een wet goedkeuren die actief een kieskring BHV opricht. Niet aan BHV raken is dan een actieve keuze, geen automatisme waarachter ze zich kunnen verschuilen. Ze beloofden BHV te splitsen en zouden beslissen een nieuw BHV op te richten. Tijdelijk, zoals de faciliteiten ooit. Dat is geen vijf minuten politieke moed, dat is vijf minuten politieke zelfverachting.

Nederlandse actrice Josine Van Dalsum overleden

Wereldtoiletdag

In het lijstje ‘Internationale dagen van…’ neemt 19 november een opmerkelijke plaats in. Vandaag is het Wereldtoiletdag, een dag uitgeroepen door de World Toilet Organisation. Deze ngo ijvert voor het recht op sanitair, iets waar het in bijzonder veel landen nog aan schort.

Zo’n 2,5 miljard mensen op deze planeet hebben geen toegang tot degelijke sanitaire voorzieningen, wat grote gezondheidsrisico’s inhoudt. Geschat wordt dat er jaarlijks 1,8 miljoen sterven ten gevolge van het gebrek aan sanitair.

Ook in het rijkere deel van de wereld verdient de wc de nodige aandacht. Vuile openbare toiletten vormen op vele plaatsen een steen des aanstoots, niet het minst op grote publieke evenementen. De verwerking van al het afvalwater zorgt ook voor grote problemen op vlak van milieu.

Genoeg redenen dus om eens stil te staan bij wat het toilet allemaal voor ons betekent. Wie dat wil kan de World Toilet Organisation steunen door een donatie te maken. Of je kan je wc vandaag eens een goede beurt geven.