Zaterdag 1 oktober 2011
welkom op de site met info over de islam
Zaterdag 1 oktober 2011
Mijn lieve zuster,
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 29 september 2011
de rahma
dit geeft me zo en rust om naar te kijken dus deel ik het met julliee.
Donderdag 29 september 2011
mohammed rasoeloellah

mashaallah hoe mooi is deze foto nou allahoe akbarWoensdag 28 september 2011
laat elkaar nooit in de steek

Woensdag 28 september 2011
De liefde van Allah (Subhana Wa Ta'ala)
Op een dag, ontwaakte ik vroeg in de morgen om op de zonsopgang te letten. Ah, de schoonheid van de schepping tart elke verbeelding , onbeschrijfbaar Terwijl ik oplette, prijsde ik Allah voor het mooie werk.
Terwijl ik daar zat, voelde ik de aanwezigheid van Allah met me. Hij vroeg me, "houdt je van me?" Ik antwoordde, "natuurlijk Ya Allah! U bent mijn Rabb!" Dan vroeg hij me, "als je fysisch gehandicapt zou zijn, zou je nog van me houden?" Ik was verward, Ik keek neer naar mijn armen, benen en de rest van mijn lichaam en vroeg me af hoeveel zaken ik niet zou kunnen doen, terwijl ik ze normaal vond. En ik antwoordde, "het zou hard zijn Ya Rabb, maar ik zou nog steeds van jouw houden."
Dan vroeg hij me,"als je blind zou zijn, zou je nog van mijn schepping houden?" Hoe kon ik van iets houden zonder het te kunnen zien ? Dan dacht ik aan alle blinde mensen in de wereld en hoeveel ze nog van Allah houden en zijn schepping. En ik antwoordde, "het zou moeilijk zijn Ya Rabb, maar ik zou nog steeds van jouw houden."
Dan vroeg hij me,"als je doof zou zijn, zou je dan nog luisteren naar mijn woorden?" Hoe kon ik luisteren als ik doof was? Dan begreep ik het. Het luisteren naar het woord van Allah is niet slechts met onze oren maar ook met onze harten. En ik antwoordde, "het zou hard zijn Ya Rabb, maar ik zou nog steeds luisteren naar jouw woorden."
Dan vroeg hij me,"als je doofstom zou zijn, zou je dan mijn Naam prijzen?" Hoe kon ik Allah prijzen zonder stem? Dan begreep ik het, Allah wil dat we hem prijzen vanuit ons hart en ziel. Het is niet van belang hoe wij klinken. En ik antwoordde, "hoewel ik psychisch U niet kan prijzen, zou ik nog uw Naam prijzen."
Dan vroeg hij me, "houdt je werkelijk van me?" Met volle moed en sterke overtuiging, antwoordde ik dapper , "JA YA RABB!!" Ik houd van u omdat u de enige en de ware Allah bent!"
Ik dacht dat ik goed had geantwoord, maar dan vroeg hij me , "waarom zondig je dan?" Ik antwoordde, "omdat ik slechts een mens ben, en ik niet perfect ben."Waarom dwaal je dan in tijden van vrede het meest ? En waarom bidt je alleen in tijden wanneer je een probleem hebt? "Geen antwoord. Alleen tranen.
Allah vervolgde :
Waarom bidt je slechts bij samenkomsten?
Waarom zoek je me alleen op in tijden van aanbidding?
Waarom vraag je altijd egoïstische zaken?
Waarom vraag je altijd zo onvertrouwelijk?
De tranen bleven over mijn wangen naar beneden rollen. Waarom ben je beschaamd van me? Waarom spreidt je het goede nieuws niet ? Waarom huil je, in tijden van vervolging bij andere, Wanneer ik Mijn schouders aanbied? Waarom gebruik je excuses, wanneer ik je kansen geef om in Mijn Naam te dienen?
Ik probeerde te antwoorden, maar ik kon geen antwoord geven. Je bent gezegend met het leven. Ik schiep je om deze gift niet weg te werpen. Ik heb jouw met talenten gezegend om me te dienen, maar je blijft je afwenden. Ik heb Mijn woord aan jouw geopenbaard, maar je wint niet in kennis bij. Ik heb je toegesproken, maar uw oren waren gesloten. Ik heb mijn zegen aan jouw getoond, maar uw ogen waren afgewend. Ik heb jouw dienaars gestuurd, maar jij zat nutteloos terwijl zij werden weggeduwd. Ik heb jouw gebeden gehoord en ik heb hen allen beantwoord.
Houdt je echt van me echt? Ik kon niet antwoorden. Hoe kon ik? Ik was beschaamd . Ik had geen verontschuldiging. Wat kon ik na dit zeggen?
Toen mijn hart had uitgehuild, en de tranen hadden gestroomd, zei ik, "Ya Rabb vergeef me alstublieft. Ik ben het onwaardig uw dienaar te zijn." Dan antwoordde hij me,"dat is mijn gunst, Oh mijn dienaar" Ik vroeg, "waarom blijft u me vergeven? Waarom houdt u zo van me? Dan antwoordde hij me, "omdat je mijn schepping bent.
Ik zal jouw nooit verlaten.
Wanneer je huilt, zal ik medeleven hebben en met jouw meehuilen.
Wanneer je met vreugde schreeuwt, zal ik met je lachen.
Wanneer je triestig bent, zal ik je aanmoedigen.
Wanneer je valt, zal ik je omhoog heffen.
Wanneer je moe wordt , zal ik je dragen.
Ik zal met jouw tot het einde van de dagen zijn en ik zal altijd van jouw houden." Nooit had ik zo
Woensdag 28 september 2011
lezing van broeder ismael
Maandag 26 september 2011
en verhaal over depressie
Maandag 26 september 2011
Ya Oeghtie fi Deen.
Ya Oeghtie fi Deen.
Stop met treuren
Ik heb je twee armen te lenen
Mijn hart staat vol open deuren
Om jou er in op te nemen
Ya Oeghti Fi Deen
In de naam van Allah zijn we verbonden
Via Zijn religie islam
Ik zal je weerhouden van zondes
En in moeilijke tijden bij je staan
Ya Oeghtie fi Deen
Ik zal je nooit de rug toekeren
Dus heb geen vrees alleen voor Allah, mij kun je vertrouwen
Samen kunnen we ALLAH Subhana Wa Ta3ala EREN
En veel van elkaar Leren
Je bent de moeder van de gelovigen
Zo mooi dat ze je hart willen roven
Zij die geen angst kennen
Die verstoppen en weg willen rennen
Van de woorden van ALLAH Subhana Wa Ta3ala
De Heerser, De Schepper, De Genadevolle, De Barmhartige, De Liefdevolle
'O mijn zuster'.... samen staan we sterk..
En ALLAH Subhana Wa ta3ala doet het verdere werk
'O mijn Oeghtie Ik heb jou lief en droog je tranen
Ik leef met jou mee in al je zorgen en onduidelijke levenspaden
Vertrouw op ALLAH Subhana Wa Ta3ala , Vertrouw op Hem
Open je Hart mijn lieve zuster, want je bent een ware diamant.
Ookal spreken wij elkaar niet veel en zien we elkaar nooit
Stop met treuren
Ik heb je twee armen te lenen
Mijn hart staat vol open deuren
Om jou er in op te nemen
Ya Oeghti Fi Deen
In de naam van Allah zijn we verbonden
Via Zijn religie islam
Ik zal je weerhouden van zondes
En in moeilijke tijden bij je staan
Ya Oeghtie fi Deen
Ik zal je nooit de rug toekeren
Dus heb geen vrees alleen voor Allah, mij kun je vertrouwen
Samen kunnen we ALLAH Subhana Wa Ta3ala EREN
En veel van elkaar Leren
Je bent de moeder van de gelovigen
Zo mooi dat ze je hart willen roven
Zij die geen angst kennen
Die verstoppen en weg willen rennen
Van de woorden van ALLAH Subhana Wa Ta3ala
De Heerser, De Schepper, De Genadevolle, De Barmhartige, De Liefdevolle
'O mijn zuster'.... samen staan we sterk..
En ALLAH Subhana Wa ta3ala doet het verdere werk
'O mijn Oeghtie Ik heb jou lief en droog je tranen
Ik leef met jou mee in al je zorgen en onduidelijke levenspaden
Vertrouw op ALLAH Subhana Wa Ta3ala , Vertrouw op Hem
Open je Hart mijn lieve zuster, want je bent een ware diamant.
Ookal spreken wij elkaar niet veel en zien we elkaar nooit
Vrijdag 23 september 2011
bericht hoe mooi
hoe mooi is de islam?
Bericht hoe mooi....
Hoe mooi kan het zijn dat opeens je imaan word versterkt
Een wonder van Allah(soebhanna wa ta3ala) want hij leidt wie wil...
Bij hem is er verlof en bij hem eindigt jouw ziel...
Smekend op je knieen...
denkend aan hem..
hoeveel zondes kan je nog begaan
voordat je stil gaat staan
Hij biedt ons het mooiste eindeloze rivieren stromend als parel..
Een oneindige genot..
Een echte leven met zonnestralen zonder bedrog..
En het enige wat ie voor terug wil is dat je zijn dien opvolgt en zijn regels accepteert..
Tot de "dag der opstanding"....
waarom maken we het voor onze zelf dan moeilijk
We verdwalen in de pad van verleiding..
waarheen leidt de weg de weg leidt ons alleen naar ons eindbestemming de "hel" .
Denken we daar wel over na
Weten we wel waarom we in dit leven voort bestaan
Of laten we de goede gedachten van Allah (soebhanna wa ta3ala) zomaar gaan en vergeten we onze gebed...
die ons kan redden en ons imaan kan versterken
Zo zijn er eindeloze gesprekken en vragen..
die jouw lot niet kunnen verdragen..
NIEMAND gaat het voor je doen en niemand zal het voor je doen..
Jij bent de enige die je
je eigen levensloop kan veranderen
Woensdag 21 september 2011
Brief aan degene die niet bidden..
|
Brief aan degene die niet bidden..
“ A Salaam'Alaikoem Waruhmatullaah wa Barakatoeh,
Deze brief is aan een dienaar die zich van Allah heeft afgewend. Ik zal proberen om zijn hart aan te trekken tot Allah, omdat ik van Allah houd, en ik houd ervan dat alle schepsels van Allah houden. Want als zij van Allah houden, zal Hij hen leiden, en wanneer Hij hen leidt, zal Hij hen bij de handen nemen en hen het Paradijs doen binnentreden. O, jij die het gebed niet verricht... Ik weet niet hoe ik je moet aanspreken. Het is moeilijk voor mij om van je te houden, terwijl jij een hekel hebt aan Allah. Nu zul je vast zeggen: "Waarom? Waarom zeg je dat ik een hekel heb aan Allah?! Ik houd van Allah!" Dan vraag ik je: Als je van Allah houdt, waarom weiger je dan om Zijn huis te betreden? Als je van Allah houdt, waarom gehoorzaam je Hem dan niet? Als je van Allah hield, zou je voor Hem staan om je gezicht voor Zijn Gezicht te plaatsen. Je zegt dat je van Allah houdt, en ik wil je graag geloven. Maar ik wil je 1 vraag stellen. Een duidelijke en directe vraag die een stellig antwoord vereist: "Waarom bid je niet?" Antwoord mij, zodat ik van jou kan houden, zodat ik jou kan helpen. Ik wil niet dat je dit antwoord aan mij richt, maar dat je bij jezelf stil blijft staan en jezelf afvraagt: "Inderdaad, waarom bid ik niet? Deze mensen die het gebed verrichten en de moskeen vullen, in welk opzicht zijn zij beter dan ik? Waarom bidden zij wel en ik niet?" Kan het zijn dat je hooghartig bent? Dat je je voorhoofd niet op de grond wil leggen voor Allah? Dat je niet voor Allah wil staan en je handen op je borst wil plaatsen? Stel je je hooghartig op tegenover Allah? Nee! Nee! Ik zoek toevlucht voor je bij Allah hiertegen. Als dit het geval is, dan is het een groot probleem! Wees nederig, je bent immers een dienaar van Allah. En zeg niet: "Ik ben geen dienaar, ik ben een vrij mens!" Nee, jij bent de dienaar van Allah, en jij - mijn zuster die het gebed niet verricht - bent de dienares van Allah. Denk niet dat het gebed alleen voor de mannen verplicht is. Het gebed is verplicht voor de mannen en de vrouwen. Het gebed is verplicht voor elk schepsel dat zuurstof in en uitademt, voor ieder schepsel dat een ziel in zich heeft. O jij die het gebed niet verricht! Lees deze woorden van mij en word niet boos, want ik zal mijn best doen om je niet boos te maken in deze brief. Integendeel, ik wil graag dat je van mij houdt en dat ik van jou houd, opdat we samen het Paradijs kunnen bereiken. Of wil je het Paradijs niet betreden? Jawel toch? Weet je dat er vele mensen zijn die wensen dat zij zouden bidden? Maar zij zijn ongelovig. De ongelovigen benijden jou - o Moslim - omwille van het gebed, terwijl jij niet bidt! Hoezeer wensen degenen die ongelovig zijn dat zij Moslims waren. [ Soerah al-Hidjr 15:2 ]. Vele mensen zijn tot de Islaam gekomen door middel van het gebed, toen zij de Moslims zagen bidden! Lees wat deze Franse filosoof, genaamd Renan, zegt: "Ik ben geen enkele keer een moskee binnengaan, zonder dat een vurig gevoel mij overstelpte, of anders uitgedrukt: zonder dat ik overmand werd door een enorme spijt dat ik geen Moslim ben." Een ongelovige die spijt heeft dat hij geen Moslim is, wanneer hij de Moslims ziet bidden! Terwijl jij een Moslim bent, en weigert de moskee binnen te gaan, weigert om te bidden. De vraag staat nog steeds. Antwoord mij: Waarom? Waarom bid je niet? Geef me antwoord. Bij Allah, ik zal naar je luisteren, en proberen je te helpen. Maar antwoord me: Waarom bid jij niet? |
Woensdag 21 september 2011
Ik blijf, Wanneer je je alleen voelt.
Maandag 19 september 2011
Zorg dat je geen onrecht verricht: Het verhaal van de visser en de vis
Het wordt verteld dat er ooit een visser was met vrouw en kinderen, aan wie al een paar dagen geen vangst was geschonken. De etensvoorraden begonnen voor het gezin op te raken maar de visser was geduldig en vroeg Allah om hulp.
De honger begon zijn tol te eisen van de kinderen. De visser ging elke dag naar de zee maar telkens kwam hij met lege handen terug. Dit duurde een paar dagen voort.
Op een dag verloor de visser zijn hoop om die dag nog wat te vangen vanwege zijn vele mislukte pogingen. Hij besloot voor de laatste keer zijn net nog te werpen. Als hij niets ving, zou hij terugkeren naar huis om het de volgende dag weer te proberen.
Hij vroeg Allah om hulp en gooide het net. Toen hij het net begon terug te trekken voelde het zwaar aan. Verheugd haalde hij het net binnen en vond een hele grote vis. Nog nooit in zijn leven had hij zo een grote vis gezien!
“Op het meest benauwde moment waarop ik (de visser) machteloos stond, kwam de verlossing waarvan ik dacht dat die er niet meer zou komen.”
Hij hield de vis met zijn handen vast terwijl hij begon te dagdromen met de vraag: Wat zou hij met deze grote vis doen?
Hij begon tegen zichzelf te praten.
“Ik zal mijn kinderen van deze vis te eten geven” “Ik zal een stuk van de vis bewaren voor andere benodigdheden” “Ik zal een stuk aan de buren geven” “De rest zal ik verkopen”
Zijn droom werd ruw verstoord door de stemmen van de soldaten van de koning. Ze eisten dat hij hen de vis zou overhandigen omdat de koning het een mooie vis vond. Het lot was namelijk zo bepaald dat de koning en zijn konvooi de visser passeerden op het moment van de grote vangst. De koning zag de vis en bewonderde deze zo dat hij zijn soldaten opdracht gaf om het bij hem te brengen.
De visser weigerde de vis te overhandigen. De vis was aan hem gegeven en het was het eten voor zijn kinderen. Hij vroeg de soldaten om eerst de prijs voor de vis te betalen. De soldaten namen de vis echter met geweld in beslag!
In het paleis van de koning:
De koning vroeg aan de kok om de grote vis klaar te maken zodat hij het tijdens het avondeten kon nuttigen.
Na een aantal dagen werd de koning getroffen door een ziekte (Gangreen: een infectie waarbij gezond weefsel afsterft. In die tijd werd de ziekte anders genoemd). De koning schakelde artsen in en zij ontdekten de ziekte. De artsen vertelden hem dat zijn tenen van zijn getroffen voet geamputeerd moesten worden zodat de ziekte niet verder zijn been in kon verspreiden.
De koning weigerde echter krachtig en gaf de opdracht om een medicijn voor hem te zoeken. Na een tijd schakelde de koning artsen van buiten de stad in. De artsen vertelden hem dat nu zijn hele voet geamputeerd moest worden omdat de ziekte er zich had verspreid. Echter ook nu weigerde de koning.
Na een niet al te lange tijd ontdekten de artsen voor de derde keer dat de ziekte verspreid was. Nu tot aan de knie van de koning. De artsen drongen bij de koning aan om zijn been te amputeren zodat de ziekte niet nog meer zou verspreiden… De koning stemde in en zijn been werd geamputeerd.
Ondertussen vonden er allerlei opstanden in het land plaats en begon de bevolking te klagen. De koning was verbaasd over al deze gebeurtenissen. Eerst de ziekte en toen de opstanden. Hij vroeg een van de wijzen van de stad bij hem te komen en vroeg hem wat zijn mening was over alles wat er gebeurd was.
De wijze man antwoordde: “Het kan niet anders dan dat u iemand onrecht heeft aangedaan!”
Verbaasd antwoordde de koning: “Maar ik kan mij niet herinneren dat ik een van mijn onderdanen onrecht heb aangedaan!”
De wijze man: “Denk goed na, datgene wat er gebeurd is, is het gevolg van uw onrecht tegen iemand. Het kan niet anders.”
De koning herinnerde zich de grote vis en de visser en hij gaf opdracht aan zijn soldaten om de visser te zoeken en hem onmiddellijk bij hem te brengen. De soldaten begaven zich naar de kust, vonden daar de visser en brachten hem naar de koning.
De koning sprak tot de visser zeggende: “Vertel mij de waarheid, wat heb je gedaan toen ik je de grote vis afnam?”
Vol angst zei de visser: “Ik heb niets gedaan!!!”
De koning: “Spreek, je veiligheid is gegarandeerd.”
De visser was een beetje gerustgesteld en zei: “Ik richtte mij tot Allah met een smeekbede zeggende: "Oh Allah U heeft mij zijn (de koning) macht over mij laten zien, laat mij nu Uw macht over hem zien"
Ook al heb je de macht, zorg ervoor dat je geen onrecht verricht.
Immers het eindresultaat is altijd spijt.
Je oog slaapt terwijl je slachtoffer aandachtig een smeekbede tegen jou aan Allah richt.
En Allah slaapt nooit, dat is een feit.Zondag 18 september 2011
De zak snoep
De zak snoep
In één van de avonden zat een vrouw in een vliegveld te wachten op haar vlucht. Tijdens het wachten, ging zij naar een winkel en kocht een boek en een zak snoep om zo de tijd door te brengen in het lezen. Plotseling terwijl zij geconcentreerd aan het lezen is, merkte zij op dat er een meisje naast haar zat en een snoepje uit een zak, die tussen hen lag, pakte en opat. Ze besloot eerst haar te negeren, maar ze raakte snel geïrriteerd omdat het meisje telkens snoep van de zak pakt en in haar horloge kijkt. De vrouw dacht bij zichzelf: “als ik nou ongemanierd en niet goed opgevoed was, dan had ik dit meisje een pak slaag verkocht”.
Zo ging het verder, elke keer als de vrouw een snoepje pakt, pakt het meisje ook een snoepje, terwijl de vrouw haar met een boze blik aankijkt. Op een gegeven moment was het meisje vlug dat ze het laatste stukje snoep pakte en deze deelde in tweeën, waarna ze met een glimlach op haar gezicht de ene helft aan de vrouw gaf en de andere helft zelf at. De vrouw dacht bij zichzelf: “wat een stumperd, naast dat zij niet gemanierd is, bedankt zij mij ook niet.”
Vervolgens hoorde ze een oproep dat de vliegtijd aangebroken is. Ze stond woedend op, zonder achterom te kijken naar de plek waar de dief zat, en stapte het vliegtuig in. Toen ze heerlijk op de stoel zat en van plan was het boek dat zij bijna afkreeg in haar tas neer te leggen, schrok ze bij het zien van de zak snoep die in haar tas was. Ze begon na te denken: “Oh mijn Allah, de zak snoep was van dat meisje en zij liet mij toe om met haar te eten!!” Toen besefte ze met pijn in haar hart, dat zij juist de stumperd is, niet gemanierd is en ook nog de dief is in deze situatie.
Hoe vaak denken wij niet dat wij gelijk hebben in een zaak, terwijl dat achteraf niet zo is? Hoe vaak hebben wij niet ons vertrouwen in iemand opgegeven omdat we ons vastklampen aan onze meningen die achteraf niet waarheid bleken te zijn? Dit moet de reden zijn om twee keer na te denken voordat we anderen veroordelen. Laten we de anderen duizenden kansen geven, voordat wij hen veroordelen!
In één van de avonden zat een vrouw in een vliegveld te wachten op haar vlucht. Tijdens het wachten, ging zij naar een winkel en kocht een boek en een zak snoep om zo de tijd door te brengen in het lezen. Plotseling terwijl zij geconcentreerd aan het lezen is, merkte zij op dat er een meisje naast haar zat en een snoepje uit een zak, die tussen hen lag, pakte en opat. Ze besloot eerst haar te negeren, maar ze raakte snel geïrriteerd omdat het meisje telkens snoep van de zak pakt en in haar horloge kijkt. De vrouw dacht bij zichzelf: “als ik nou ongemanierd en niet goed opgevoed was, dan had ik dit meisje een pak slaag verkocht”.
Zo ging het verder, elke keer als de vrouw een snoepje pakt, pakt het meisje ook een snoepje, terwijl de vrouw haar met een boze blik aankijkt. Op een gegeven moment was het meisje vlug dat ze het laatste stukje snoep pakte en deze deelde in tweeën, waarna ze met een glimlach op haar gezicht de ene helft aan de vrouw gaf en de andere helft zelf at. De vrouw dacht bij zichzelf: “wat een stumperd, naast dat zij niet gemanierd is, bedankt zij mij ook niet.”
Vervolgens hoorde ze een oproep dat de vliegtijd aangebroken is. Ze stond woedend op, zonder achterom te kijken naar de plek waar de dief zat, en stapte het vliegtuig in. Toen ze heerlijk op de stoel zat en van plan was het boek dat zij bijna afkreeg in haar tas neer te leggen, schrok ze bij het zien van de zak snoep die in haar tas was. Ze begon na te denken: “Oh mijn Allah, de zak snoep was van dat meisje en zij liet mij toe om met haar te eten!!” Toen besefte ze met pijn in haar hart, dat zij juist de stumperd is, niet gemanierd is en ook nog de dief is in deze situatie.
Hoe vaak denken wij niet dat wij gelijk hebben in een zaak, terwijl dat achteraf niet zo is? Hoe vaak hebben wij niet ons vertrouwen in iemand opgegeven omdat we ons vastklampen aan onze meningen die achteraf niet waarheid bleken te zijn? Dit moet de reden zijn om twee keer na te denken voordat we anderen veroordelen. Laten we de anderen duizenden kansen geven, voordat wij hen veroordelen!
Vrijdag 16 september 2011
voor al myn broeders en zusters !!
Vrijdag 16 september 2011
Hou van elkaar,

Hou van elkaar,

Laat de liefde van Allah, niet tot je zelf blijven,
Hou van elkaar, en ga niet met elkaar, wedijveren,
Rijk elkaar de hand, waar de liefde van Allah, in rust,
Sta elkaar bij, ook voor jezelf, je eigen gemoedrust.
Hoe groot is het geschenk, wat wij hebben gekregen,
De Edele Qoraan, wat met zoveel liefde, is omgeven,
Omring zo ook, je broeders en zusters, onder elkaar,
Het wordt allemaal opgeschreven, jou lieflijk gebaar.
Hou van elkaar, het is een onderdeel, van het geloof,
Zonder de liefde door te geven, doe je aan ongeloof,
Leef niet voor jou alleen, wees toch geen grote egoïst,
Laat je liefde bloeien, met Rachma, jaaa, je wint beslist.
Wie zijn liefde, omwille van Allah, weet door te geven,
De deuren van het Paradijs, zullen voor hen bewegen,
Allah zal jou doen respecteren, als jij om je naaste geeft,
Iederéén is een schepsel Gods, wat liefde nodig heeft.
Hou van elkaar, en sta elkaar bij, als het echt nodig is,
Jou hartelijke liefdadigheid, wordt door Allah bemind,
Doe het beste, wat je voor jezelf, en een ander kunt doen,
Allah zal jou belonen, Zijn Rachma, komt jou tegemoet.

Laat de liefde van Allah, niet tot je zelf blijven,
Hou van elkaar, en ga niet met elkaar, wedijveren,
Rijk elkaar de hand, waar de liefde van Allah, in rust,
Sta elkaar bij, ook voor jezelf, je eigen gemoedrust.
Hoe groot is het geschenk, wat wij hebben gekregen,
De Edele Qoraan, wat met zoveel liefde, is omgeven,
Omring zo ook, je broeders en zusters, onder elkaar,
Het wordt allemaal opgeschreven, jou lieflijk gebaar.
Hou van elkaar, het is een onderdeel, van het geloof,
Zonder de liefde door te geven, doe je aan ongeloof,
Leef niet voor jou alleen, wees toch geen grote egoïst,
Laat je liefde bloeien, met Rachma, jaaa, je wint beslist.
Wie zijn liefde, omwille van Allah, weet door te geven,
De deuren van het Paradijs, zullen voor hen bewegen,
Allah zal jou doen respecteren, als jij om je naaste geeft,
Iederéén is een schepsel Gods, wat liefde nodig heeft.
Hou van elkaar, en sta elkaar bij, als het echt nodig is,
Jou hartelijke liefdadigheid, wordt door Allah bemind,
Doe het beste, wat je voor jezelf, en een ander kunt doen,
Allah zal jou belonen, Zijn Rachma, komt jou tegemoet.
Vrijdag 16 september 2011
Hadith 16
Hadith 16
O Mijn dienaren.
Ik heb mezelf verboden te onderdrukken en Ik heb het jullie verboden.onderdruk elkander niet
O Mijn dienaren .jullie dewalen allen alleen degenen die Ik geleid heb.zoek daarom Mijn leiding en Ik zal jullie leiden
O Mijn dienaren jullie hebben allen honger .behalve degene die Ik gevoed heb-zoek daarom Mijn voedsel en Ik zal jullie voeden
O Mijn dienaren jullie zijn nallemaal naakt .behalve degene die Ik gekleed heb .zoek daarom Mijn kleding en Ik zal jullie kleden
O Mijn dienaren jullie zondigen bij nacht en bij dag .en Ik vergeef alle zonden.zoek daarom Mijn vergiffenis en Ik zal jullie vergeven
O Mijn dienaren jullie kunnen Mij niet kwetsen.want Ik ben onkwetsbaar en jullie kunnen Mijn gunsten niet van Mij afnemen en jullie kunnen Mij niet begunstigen
O Mijn dienaren asl de eerste van jullie en de laatste van jullie en de djins van jullie.zo vroom waren als het vroomste hart van welke man van jullie dan ook.dan zou dit Mijn koninkryk met niets vermeerderen
O Mijn dienaren als de eerste van jullie en de laatte van jullie
.de mensen van jullie en de djins van jullie ,zo verdorven waren als het meest verdorven hart van welk man van jullie ook.het zal Mijn koninkryk met niets verminderen
O Mijn dienaren als de eerste van jullie en de laatste van jullie .de mensen van jullie en de djins van jullie .met elkaar zouden opstaan en Mij een verzoek zouden doen,en Ik iedereen zou geven waar hy om vroeg.dan zou dit niet verminderen wat Ik heb.niet meer dan een naald in de zee vermindert als hy daar in wordt gestoken´´
O Mijn dienaren het zijn Uw daden waarvoor Ik jullie verantwoordelijk stel en jullie vergoed.laat daarom degene die het goede vindt Allah Soebhan Wa Ta Allah pryzen
En laat degene.die iets anders vindt.dat.niemand anders dan zichzelf verwyten´´
Amin
O Mijn dienaren.
Ik heb mezelf verboden te onderdrukken en Ik heb het jullie verboden.onderdruk elkander niet
O Mijn dienaren .jullie dewalen allen alleen degenen die Ik geleid heb.zoek daarom Mijn leiding en Ik zal jullie leiden
O Mijn dienaren jullie hebben allen honger .behalve degene die Ik gevoed heb-zoek daarom Mijn voedsel en Ik zal jullie voeden
O Mijn dienaren jullie zijn nallemaal naakt .behalve degene die Ik gekleed heb .zoek daarom Mijn kleding en Ik zal jullie kleden
O Mijn dienaren jullie zondigen bij nacht en bij dag .en Ik vergeef alle zonden.zoek daarom Mijn vergiffenis en Ik zal jullie vergeven
O Mijn dienaren jullie kunnen Mij niet kwetsen.want Ik ben onkwetsbaar en jullie kunnen Mijn gunsten niet van Mij afnemen en jullie kunnen Mij niet begunstigen
O Mijn dienaren asl de eerste van jullie en de laatste van jullie en de djins van jullie.zo vroom waren als het vroomste hart van welke man van jullie dan ook.dan zou dit Mijn koninkryk met niets vermeerderen
O Mijn dienaren als de eerste van jullie en de laatte van jullie
.de mensen van jullie en de djins van jullie ,zo verdorven waren als het meest verdorven hart van welk man van jullie ook.het zal Mijn koninkryk met niets verminderen
O Mijn dienaren als de eerste van jullie en de laatste van jullie .de mensen van jullie en de djins van jullie .met elkaar zouden opstaan en Mij een verzoek zouden doen,en Ik iedereen zou geven waar hy om vroeg.dan zou dit niet verminderen wat Ik heb.niet meer dan een naald in de zee vermindert als hy daar in wordt gestoken´´
O Mijn dienaren het zijn Uw daden waarvoor Ik jullie verantwoordelijk stel en jullie vergoed.laat daarom degene die het goede vindt Allah Soebhan Wa Ta Allah pryzen
En laat degene.die iets anders vindt.dat.niemand anders dan zichzelf verwyten´´
Amin
Donderdag 15 september 2011
Dit is een verhaal van een jongeman die op een zeer mooie maar tegelijkertijd tragische manier geleid is door Allah
Dit is een verhaal van een jongeman die op een zeer mooie maar
tegelijkertijd tragische manier geleid is door Allah. Hij vertelt:
“ Ik was een persoon die graag bij zijn vrienden was. Wij waren altijd samen, altijd op zoek naar manieren om onszelf bezig te houden met verwerpelijk vermaak en verdorven zaken, waar we onze dagen mee vulden en onze nachten mee doorbrachtten. Dit terwijl mijn lieve arme vrouw thuis eenzaam haar dagen voorbij zag gaan. Zij klaagde steeds vaker over de eenzaamheid en de dagelijkse ellende waarin zij leefde maar ik had daar geen oor voor, en negeerde het.
Op een nacht kwam ik, zoals gewoonlijk in die tijd, rond een uur of drie thuis. Mijn vrouw en dochter lagen al lang te slapen. Ik ging naar de woonkamer en zette mijn verdorven gedrag waar ik net van thuiskwam gewoon binnenshuis voort door wat vieze films te gaan kijken. Plotseling ging de deur van de kamer open !!! Daar zat ik dan, oog in oog met mijn vijfjarige dochter. Ik keek haar recht in de ogen, aan de andere kant werd er tot mijn grote verdriet teruggekeken met een teleurgestelde en trieste blik.
Verstijfd was ik, elke poging om iets te zeggen op dat moment stokte al bij de eerste klank. Na een seconde of wat die in mijn verlamde situatie als een eeuwigheid voelde bereikten de eerste klanken mijn bewustzijn. Het was haar lieve stem waarmee ze zei: “Papa, je zou je moeten schamen, ben je niet bang voor Allah…Heb toch vrees voor Allah!” en zij zei dit drie maal, deed de deur dicht en ging terug naar haar kamer.
Ik bleef onthutst achter en wist niet hoe te reageren. Een tijd lang zat ik als door de bliksem getroffen stil en bewegingsloos voor me uit te staren met open mond. Toen ik een beetje uit mijn toestand begon te raken irriteerde ik mij gelijk mateloos aan de verachtelijke beelden die nog steeds speelden en die er nu opeens heel anders uitzagen. Ik stond op, deed de tv uit en begon na te denken over de gebeurtenis die mij voor de rest van mijn leven haarscherp zou bijblijven, uit nervositeit begon ik door de kamer te ijsberen. Haar woorden hadden mij heel diep geraakt. Zij riepen bij mij een gevoel op dat ik tot dan toe nooit had ervaren.
Ik besloot voor mijzelf dat het het beste was om naar haar kamer toe te gaan, dus ik begaf mij zenuwachtig die kant op terwijl ik nog klampachtig zat te bedenken wat ik zou zeggen. Eenmaal daar aangekomen, zag ik dat zij weer in slaap was gevallen. Ik ging kapot van binnen en dacht dat ik gek werd. In het holst van de nacht zat ik mijzelf op te vreten terwijl ik niks dan de stilte hoorde. Ik voelde mij ellendig als nooit tevoren, maar wat moest ik doen? Wat kon ik doen? Ineens werd de oorverdovende stilte onderbroken door een geluid dat alles veranderde, een geluid dat ik altijd al heb gehoord maar waar ik nooit naar heb geluisterd, een geluid waar ik de laatste jaren liever mijn oren voor sloot en pas blij was als die afgelopen was. Het was de oproep tot het ochtendgebed. Een rustig gevoel kwam over mij en ik begon na te denken. Aarzelend besloot ik om de kleine wassing te gaan verrichten, toen ik daar klaar mee was besloot ik mij op weg te begeven naar de moskee. Ik had niet veel zin om te gaan maar de woorden van mijn kleine dochter bleven mij achtervolgen.
De Imam opende het gebed en las een aantal verzen uit de Koran. Op het moment dat hij knielde en ik hem volgde, barstte ik spontaan in tranen uit. Ik kon mij niet inhouden al zou ik het gewild hebben. Dit was de eerste keer in zeven jaar dat ik weer voor Allah stond om het gebed te verrichten. De huilbui deed mij goed. Ik was opgelucht en het voelde alsof alle ongeloof, hypocrisie en verdorvenheid die ik in mij had, samen met de tranen uit mij wegstroomden. Thuis aangekomen, ging ik zitten en wachtte totdat het tijd was om naar mijn werk te gaan. Nog steeds zat ik mij te verwonderen om de reeks gebeurtenissen.
Toen ik op mijn werk kwam, zag ik mijn collega verbaasd en vreemd naar mij kijken. Het was natuurlijk een vreemde gewaarwording voor hem dat ik zo vroeg binnen was, terwijl ik daarvoor door mijn levensstijl vaak ofwel altijd laat was. Hij wilde meteen het fijne ervan weten. Ik vertelde hem wat mij overkwam, waarna hij zei: “Wees Allah dankbaar voor het geven van zo’n dochter die jou aan het denken heeft gezet en wees Hem ook dankbaar voor het niet sterven in de toestand waarin je verkeerde.”
Ik voelde mij na een tijdje werken onwijs vermoeid (ik had namelijk nog steeds niet geslapen) en vroeg om een halve dag vrij te nemen om de rest van de dag uit te rusten. Ik verlangde ook naar het zien van mijn kleine dochter. Ik kon gaan, dus vol goede moed ging ik onderweg naar huis. Ik keek er zo naar uit om mijn dochtertje te spreken, mijn excuses aan te bieden, haar te bedanken en te omhelzen. Er stond mij heel wat anders te wachten.
Toen ik het huis binnenliep, kwam mijn vrouw in paniek en huilend op mij af. Mijn hart begon sneller te bonzen, ik vreesde al het ergste. Ik vroeg angstig wat er aan de hand was en zij overdonderde mij met precies dat ergste waar ik voor vreesde. Ze was dood, mijn vijfjarige bloempje, waar ik sinds de nacht ervoor nog meer van was gaan houden, was overleden. Ik kon het niet geloven. Haar woorden die mij zo diep hadden geraakt waren de laatste die ik van haar gehoord heb. Een onbeschrijfelijk heftige pijn kwam over mij. Ik kon mijzelf niet meer beheersen en tranen begonnen wild te stromen.
Ik besefte mij na een tijdje dat dit een beproeving van Allah was om mijn geloof op de proef te stellen, en wist dat ik mij sterk moest houden. Ik belde mijn collega op en vertelde moeizaam wat er gebeurd was. Toen ik hem vroeg of hij kon komen om mij te helpen met het wassen en begraven van mijn dochter, gaf hij hier meteen gehoor aan. Wij verrichtten het gebed voor haar en droegen haar naar de begraafplaats. Op de begraafplaats zei mijn collega tegen mij: “Het is niet gepast dat een ander dan jij jouw dochter in het graf plaatst.” Ik pakte haar met tranen in mijn ogen en legde haar voorzichtig in het graf terwijl ik dacht; ik ben niet mijn dochter aan het begraven maar het licht dat mij weer naar Allah heeft geleid."
“ Ik was een persoon die graag bij zijn vrienden was. Wij waren altijd samen, altijd op zoek naar manieren om onszelf bezig te houden met verwerpelijk vermaak en verdorven zaken, waar we onze dagen mee vulden en onze nachten mee doorbrachtten. Dit terwijl mijn lieve arme vrouw thuis eenzaam haar dagen voorbij zag gaan. Zij klaagde steeds vaker over de eenzaamheid en de dagelijkse ellende waarin zij leefde maar ik had daar geen oor voor, en negeerde het.
Op een nacht kwam ik, zoals gewoonlijk in die tijd, rond een uur of drie thuis. Mijn vrouw en dochter lagen al lang te slapen. Ik ging naar de woonkamer en zette mijn verdorven gedrag waar ik net van thuiskwam gewoon binnenshuis voort door wat vieze films te gaan kijken. Plotseling ging de deur van de kamer open !!! Daar zat ik dan, oog in oog met mijn vijfjarige dochter. Ik keek haar recht in de ogen, aan de andere kant werd er tot mijn grote verdriet teruggekeken met een teleurgestelde en trieste blik.
Verstijfd was ik, elke poging om iets te zeggen op dat moment stokte al bij de eerste klank. Na een seconde of wat die in mijn verlamde situatie als een eeuwigheid voelde bereikten de eerste klanken mijn bewustzijn. Het was haar lieve stem waarmee ze zei: “Papa, je zou je moeten schamen, ben je niet bang voor Allah…Heb toch vrees voor Allah!” en zij zei dit drie maal, deed de deur dicht en ging terug naar haar kamer.
Ik bleef onthutst achter en wist niet hoe te reageren. Een tijd lang zat ik als door de bliksem getroffen stil en bewegingsloos voor me uit te staren met open mond. Toen ik een beetje uit mijn toestand begon te raken irriteerde ik mij gelijk mateloos aan de verachtelijke beelden die nog steeds speelden en die er nu opeens heel anders uitzagen. Ik stond op, deed de tv uit en begon na te denken over de gebeurtenis die mij voor de rest van mijn leven haarscherp zou bijblijven, uit nervositeit begon ik door de kamer te ijsberen. Haar woorden hadden mij heel diep geraakt. Zij riepen bij mij een gevoel op dat ik tot dan toe nooit had ervaren.
Ik besloot voor mijzelf dat het het beste was om naar haar kamer toe te gaan, dus ik begaf mij zenuwachtig die kant op terwijl ik nog klampachtig zat te bedenken wat ik zou zeggen. Eenmaal daar aangekomen, zag ik dat zij weer in slaap was gevallen. Ik ging kapot van binnen en dacht dat ik gek werd. In het holst van de nacht zat ik mijzelf op te vreten terwijl ik niks dan de stilte hoorde. Ik voelde mij ellendig als nooit tevoren, maar wat moest ik doen? Wat kon ik doen? Ineens werd de oorverdovende stilte onderbroken door een geluid dat alles veranderde, een geluid dat ik altijd al heb gehoord maar waar ik nooit naar heb geluisterd, een geluid waar ik de laatste jaren liever mijn oren voor sloot en pas blij was als die afgelopen was. Het was de oproep tot het ochtendgebed. Een rustig gevoel kwam over mij en ik begon na te denken. Aarzelend besloot ik om de kleine wassing te gaan verrichten, toen ik daar klaar mee was besloot ik mij op weg te begeven naar de moskee. Ik had niet veel zin om te gaan maar de woorden van mijn kleine dochter bleven mij achtervolgen.
De Imam opende het gebed en las een aantal verzen uit de Koran. Op het moment dat hij knielde en ik hem volgde, barstte ik spontaan in tranen uit. Ik kon mij niet inhouden al zou ik het gewild hebben. Dit was de eerste keer in zeven jaar dat ik weer voor Allah stond om het gebed te verrichten. De huilbui deed mij goed. Ik was opgelucht en het voelde alsof alle ongeloof, hypocrisie en verdorvenheid die ik in mij had, samen met de tranen uit mij wegstroomden. Thuis aangekomen, ging ik zitten en wachtte totdat het tijd was om naar mijn werk te gaan. Nog steeds zat ik mij te verwonderen om de reeks gebeurtenissen.
Toen ik op mijn werk kwam, zag ik mijn collega verbaasd en vreemd naar mij kijken. Het was natuurlijk een vreemde gewaarwording voor hem dat ik zo vroeg binnen was, terwijl ik daarvoor door mijn levensstijl vaak ofwel altijd laat was. Hij wilde meteen het fijne ervan weten. Ik vertelde hem wat mij overkwam, waarna hij zei: “Wees Allah dankbaar voor het geven van zo’n dochter die jou aan het denken heeft gezet en wees Hem ook dankbaar voor het niet sterven in de toestand waarin je verkeerde.”
Ik voelde mij na een tijdje werken onwijs vermoeid (ik had namelijk nog steeds niet geslapen) en vroeg om een halve dag vrij te nemen om de rest van de dag uit te rusten. Ik verlangde ook naar het zien van mijn kleine dochter. Ik kon gaan, dus vol goede moed ging ik onderweg naar huis. Ik keek er zo naar uit om mijn dochtertje te spreken, mijn excuses aan te bieden, haar te bedanken en te omhelzen. Er stond mij heel wat anders te wachten.
Toen ik het huis binnenliep, kwam mijn vrouw in paniek en huilend op mij af. Mijn hart begon sneller te bonzen, ik vreesde al het ergste. Ik vroeg angstig wat er aan de hand was en zij overdonderde mij met precies dat ergste waar ik voor vreesde. Ze was dood, mijn vijfjarige bloempje, waar ik sinds de nacht ervoor nog meer van was gaan houden, was overleden. Ik kon het niet geloven. Haar woorden die mij zo diep hadden geraakt waren de laatste die ik van haar gehoord heb. Een onbeschrijfelijk heftige pijn kwam over mij. Ik kon mijzelf niet meer beheersen en tranen begonnen wild te stromen.
Ik besefte mij na een tijdje dat dit een beproeving van Allah was om mijn geloof op de proef te stellen, en wist dat ik mij sterk moest houden. Ik belde mijn collega op en vertelde moeizaam wat er gebeurd was. Toen ik hem vroeg of hij kon komen om mij te helpen met het wassen en begraven van mijn dochter, gaf hij hier meteen gehoor aan. Wij verrichtten het gebed voor haar en droegen haar naar de begraafplaats. Op de begraafplaats zei mijn collega tegen mij: “Het is niet gepast dat een ander dan jij jouw dochter in het graf plaatst.” Ik pakte haar met tranen in mijn ogen en legde haar voorzichtig in het graf terwijl ik dacht; ik ben niet mijn dochter aan het begraven maar het licht dat mij weer naar Allah heeft geleid."
Woensdag 14 september 2011
respect 2 all
RESPECT 2 ALL!
Eerbied, Iedereen mag een eigen mening hebben, Niet discrimineren, Geen vorm van geweld gebruiken, Respecteer anderen, Iedereen is gelijk, Iedereen hoort erbij!
mensen
respecteer elkaar
laat elkaar in zijn waarde
oordeel niet over anderen
kijk eerst eens bij jezelf
wees eerlijk
Vriendschap / Houden van / JIJ
Wat is Respect?
Respect
Je denkt aan elkaar
Je staat voor iemand klaar
Respect
Is anderen helpen met problemen
Is een beetje geven maar ook nemen
Respect
Is iedereen zichzelf laten zijn
Is iedereen accepteren groot of klein
Dan heeft iedereen het fijn..
- LEVENSBESCHOUWINGS OPDRACHT -
Respect is je eigen grenzen en die van een ander bewaken..
Eerbied, Iedereen mag een eigen mening hebben, Niet discrimineren, Geen vorm van geweld gebruiken, Respecteer anderen, Iedereen is gelijk, Iedereen hoort erbij!
mensen
respecteer elkaar
laat elkaar in zijn waarde
oordeel niet over anderen
kijk eerst eens bij jezelf
wees eerlijk
Vriendschap / Houden van / JIJ
Wat is Respect?
Respect
Je denkt aan elkaar
Je staat voor iemand klaar
Respect
Is anderen helpen met problemen
Is een beetje geven maar ook nemen
Respect
Is iedereen zichzelf laten zijn
Is iedereen accepteren groot of klein
Dan heeft iedereen het fijn..
- LEVENSBESCHOUWINGS OPDRACHT -
Respect is je eigen grenzen en die van een ander bewaken..
Zondag 11 september 2011
hoeveel dagen zijn er niet voorbij gegaan

Hoeveel dagen zijn er niet voorbij gegaan,
waarin ik me zo alleen voelde staan?
Een masker op naar de buitenwereld toe,
Ik voelde me door alle problemen zo moe?Ik droomd
e van iemand in wiens armen ik kon huilen,
en even tegen alles kon schuilen,
iemand die in mijn ogen kon lezen dat ik wou dat ze er voor mij zou wezen,
Iemand die luistert en mij niet veroordeelt,
iemand die de pijn in mijn hart vermindert en heelt.
Iemand die een sfeer van warmte om mij creeert;
iemand die mij de les niet leert.
deze mooie gedicht is gemaakt door:maimunah van der heiden(um sadjaad)
mashaallah
waarin ik me zo alleen voelde staan?
Een masker op naar de buitenwereld toe,
Ik voelde me door alle problemen zo moe?Ik droomd

e van iemand in wiens armen ik kon huilen,
en even tegen alles kon schuilen,
iemand die in mijn ogen kon lezen dat ik wou dat ze er voor mij zou wezen,
Iemand die luistert en mij niet veroordeelt,
iemand die de pijn in mijn hart vermindert en heelt.
Iemand die een sfeer van warmte om mij creeert;
iemand die mij de les niet leert.
deze mooie gedicht is gemaakt door:maimunah van der heiden(um sadjaad)
mashaallah
Zaterdag 10 september 2011
Hadith 16

Hadith 16
O Mijn dienaren.
Ik heb mezelf verboden te onderdrukken en Ik heb het jullie verboden.onderdruk elkander niet
O Mijn dienaren .jullie dewalen allen alleen degenen die Ik geleid heb.zoek daarom Mijn leiding en Ik zal jullie leiden
O Mijn dienaren jullie hebben allen honger .behalve degene die Ik gevoed heb-zoek daarom Mijn voedsel en Ik zal jullie voeden
O Mijn dienaren jullie zijn nallemaal naakt .behalve degene die Ik gekleed heb .zoek daarom Mijn kleding en Ik zal jullie kleden
O Mijn dienaren jullie zondigen bij nacht en bij dag .en Ik vergeef alle zonden.zoek daarom Mijn vergiffenis en Ik zal jullie vergeven
O Mijn dienaren jullie kunnen Mij niet kwetsen.want Ik ben onkwetsbaar en jullie kunnen Mijn gunsten niet van Mij afnemen en jullie kunnen Mij niet begunstigen
O Mijn dienaren asl de eerste van jullie en de laatste van jullie en de djins van jullie.zo vroom waren als het vroomste hart van welke man van jullie dan ook.dan zou dit Mijn koninkryk met niets vermeerderen
O Mijn dienaren als de eerste van jullie en de laatte van jullie
.de mensen van jullie en de djins van jullie ,zo verdorven waren als het meest verdorven hart van welk man van jullie ook.het zal Mijn koninkryk met niets verminderen
O Mijn dienaren als de eerste van jullie en de laatste van jullie .de mensen van jullie en de djins van jullie .met elkaar zouden opstaan en Mij een verzoek zouden doen,en Ik iedereen zou geven waar hy om vroeg.dan zou dit niet verminderen wat Ik heb.niet meer dan een naald in de zee vermindert als hy daar in wordt gestoken´´
O Mijn dienaren het zijn Uw daden waarvoor Ik jullie verantwoordelijk stel en jullie vergoed.laat daarom degene die het goede vindt Allah Soebhan Wa Ta Allah pryzen
En laat degene.die iets anders vindt.dat.niemand anders dan zichzelf verwyten´´
Amien
Dit is overgeleverd door Moeslim -atTirmidzi en Ibni Maadjah
O Mijn dienaren.
Ik heb mezelf verboden te onderdrukken en Ik heb het jullie verboden.onderdruk elkander niet
O Mijn dienaren .jullie dewalen allen alleen degenen die Ik geleid heb.zoek daarom Mijn leiding en Ik zal jullie leiden
O Mijn dienaren jullie hebben allen honger .behalve degene die Ik gevoed heb-zoek daarom Mijn voedsel en Ik zal jullie voeden
O Mijn dienaren jullie zijn nallemaal naakt .behalve degene die Ik gekleed heb .zoek daarom Mijn kleding en Ik zal jullie kleden
O Mijn dienaren jullie zondigen bij nacht en bij dag .en Ik vergeef alle zonden.zoek daarom Mijn vergiffenis en Ik zal jullie vergeven
O Mijn dienaren jullie kunnen Mij niet kwetsen.want Ik ben onkwetsbaar en jullie kunnen Mijn gunsten niet van Mij afnemen en jullie kunnen Mij niet begunstigen
O Mijn dienaren asl de eerste van jullie en de laatste van jullie en de djins van jullie.zo vroom waren als het vroomste hart van welke man van jullie dan ook.dan zou dit Mijn koninkryk met niets vermeerderen
O Mijn dienaren als de eerste van jullie en de laatte van jullie
.de mensen van jullie en de djins van jullie ,zo verdorven waren als het meest verdorven hart van welk man van jullie ook.het zal Mijn koninkryk met niets verminderen
O Mijn dienaren als de eerste van jullie en de laatste van jullie .de mensen van jullie en de djins van jullie .met elkaar zouden opstaan en Mij een verzoek zouden doen,en Ik iedereen zou geven waar hy om vroeg.dan zou dit niet verminderen wat Ik heb.niet meer dan een naald in de zee vermindert als hy daar in wordt gestoken´´
O Mijn dienaren het zijn Uw daden waarvoor Ik jullie verantwoordelijk stel en jullie vergoed.laat daarom degene die het goede vindt Allah Soebhan Wa Ta Allah pryzen
En laat degene.die iets anders vindt.dat.niemand anders dan zichzelf verwyten´´
Amien
Dit is overgeleverd door Moeslim -atTirmidzi en Ibni Maadjah



