Archief

Shaytan stelt voor om naar de waarzegger te gaan. Daar aangekomen zien ze veel bezoekers in de wacht ruimte. Ze lachen zich een breuk om de mensen hun verzoeken. Beide shaytans vertellen leugens in de oren van de waarzegger, en die laat de mensen nog meer dwalen.
De shaytan met het kroontje vraagt opeens aan de ander “Wanneer is de laatste keer dat je werd achtervolgt door een vuur vlam?” De ander antwoord “Oh laatst nog, ik wilde afluisteren wat er gezegd werd tussen hemel en aarde en toen zag ik een onwijs grote engel die een vuurbal naar me toe schoot. Ik ben nog nooit zo bang geweest! Grappig hé, dat de mensen op aarde denken dat het een vallende ster is en dat sommigen dan nog wensen doen ook! Hahaha!”
De shaytan met kroontje krijgt honger en ze gaan samen de wachtkamer in. Daar zit iemand met zijn linkerhand te eten. De shaytans eten met diegene mee en vullen er lekker hun buikje mee.

Ze praten een poosje over hun projecten. De shaytan kent een jongen die drugs handelt en erover denkt om te stoppen. De andere shaytan zegt “Je moet ze pakken met armoede. Zeg dat hij arm word als hij stopt, dat doe ik altijd. Laatst ook weer, een jongen werkte in een club aan de bar. Hij hoorde van iemand dat het niet goed was en wilde er mee stoppen, maar ik maakte hem zo gek met armoede, en dat het werk was en dat werken goed was en zo, tot hij besloot er te blijven werken. Oh alcohol is zo gruwelijk slecht. Als iemand drinkt is het echt feest, dan treed zijn imaan uit zijn lichaam en dan weet hij niet meer wat goed of slecht is!”

Ze nemen afscheid van elkaar. De shaytan met het kroontje gaat proberen mensen van het avondgebed af te houden door ze zo moe te maken dat ze het over willen slaan. De shaytan met het kroontje denkt opeens na over een jongen die geld wil geven aan een goed doel. Shaytan wil de tip van zijn vriend nu in de praktijk brengen. Hij sprint naar die jongen die nog een beetje twijfelt over het bedrag wat hij op de accept-giro van islamic relief wil schrijven en fluistert hem in “Je bent nog een student, je hebt niet zo veel geld, en je hebt al een hele tijd geen nieuwe schoenen meer gekocht. Als je gaat werken laten kan je wel geld geven maar nu niet!” De jongen verscheurt de acceptgiro en de shaytan is helemaal blij! Hij sprint naar de andere shaytan en bedankt hem voor de tip! Hij zegt ook “Als hij wel de acceptgiro had ingevuld dan zou hij dat geld teruggekregen hebben op een andere manier, of in hasanaat, maar wij moeten ze laten dwalen. Stel je voor dat hij wel geld had gegeven dan was een zonde uitgewist of had hij een extra punt erbij, en dan was hij dichterbij het paradijs en verder van de hel!” De shaytan met het kroontje bedacht opeens dat hij nog iemand van het avondgebed moest weerhouden. Hij trok een sprintje maar zag dat hij al te laat was, het gebed was al voltooid. Hij baalde als een stekker. Toen de man de Qur'an op wilde pakken fluisterde de shaytan hem in “Je moet slapen joh, je kan de Qur'an ook morgen nog lezen” maar de man zei voor het reciteren “a'oedzoe billahi mina shaytan irajiem” en de shaytan kreeg echt overal pijn. Hij ging gauw een eindje verderop staan. Shaytan kon het niet uitstaan dat de man Qur'an reciteerde, hij kon niet meer dichtbij komen wat hij ook probeerde. Toen kwam de man bij een aya waarin je sudjud moet doen, de shaytan hoopte dat hij het niet zou doen maar toen de man meteen na de sudjud aya ging knielen werd de shaytan helemaal gek. Hij ging huilen en zei “Damn, toen Allah mij vroeg om te knielen voor Adam weigerde ik en deze man moet knielen voor Allah en weigert niet!” Huilend ging hij weg!

Op zoek naar slachtoffers loopt hij door de straat en gaat een kamer binnen. Hij ziet een jongen in bed liggen die voor het slapen gaan geen woedoe heeft gedaan en geen du'a heeft gezegd en geen surah heeft gereciteerd. Shaytan denkt 'Ik ga zijn ziel pakken en laat hem dwalen in een nachtmerrie!' De jongen zijn ziel is in angst, zijn ademhaling is onregelmatig van zijn droom, en de shaytan ligt dubbel van het lachen. De jongen heeft de gehele nacht last van nachtmerries, de ene na de andere. Hij word niet wakker voor het Fajr gebed en de shaytan begint in zijn oor te plassen. De shaytan lacht keihard en zegt “Ik ben manneke pis, en ik pis in de oren van degenen die niet opstaan voor het ochtendgebed. Ik ben manneke pis en ik gebruik de oren als toilet, blijf maar lekker in je bed.” De jongen staat vermoeid en kapot op en begint te gapen zonder zijn hand voor zijn mond te doen en maakt daar geluid bij. De shaytan moet keihard lachen om het geluid. Shaytan heeft wel zin om bij hem te blijven. De jongen loopt naar de keuken en begint te eten zonder Bismillah te zeggen. Shaytan eet lekker mee. De jongen denkt na over het sollicitatie gesprek wat hij straks heeft. De shaytan fluistert hem in “Nee joh, deze baan is veel te min voor je, blijf lekker chillen. Werken kan altijd nog.” De jongen besluit niet naar het sollicitatiegesprek te gaan en gaat in plaats daarvan met een vriend de stad in. De shaytan is blij dat hij vrienden heeft van dat soort, want die helpen elkaar in het dwalen.

Shaytan kwam een mede shaytan tegen die net terugkwam van Iblies, die zijn troon boven het water heeft. Die shaytan zei “Iblies heeft gezegd dat er iemand is die over ons schrijft, en die dit doorstuurt via de mail. Hij zei dat we diegene moeten stoppen en dat we hem moeten toefluisteren dat het niet goed is!” En eerlijk waar, ik hoorde zo'n stemmetje dat zei “Wat je nu doet is niet goed, je praat over een onzichtbare wereld waar je geen weet van hebt” Maar die verhaal is gebaseerd op vele overleveringen, hadith en Qur'an verzen.

HET IS BEST EEN LANG VERHAAL MAAR DE MOEITE WAARD!!!!!

Shaytan is in een kamer beland en kijkt om zich heen. Hij ziet dat Lotfi slaapt. Hij loopt naar hem toe, doet drie knopen in zijn nek en blaast erop, en zegt “De nacht is lang, dus blijf slapen.” Shaytan gaat zijn neus binnen en gaat daar liggen. Lotfi hoort zijn wekker maar ziet dat het echt moeilijk is om op te staan, zijn bed is nog zo lekker warm en hij is nog best moe. Hij drukt op de snooze knop en valt weer in slaap. Shaytan is vet blij en juicht en danst.

Opeens hoort hij iets in de kamer ernaast. Het is de zus van Lotfi die opstaat en zich klaarmaakt voor het gebed. Shaytan sprint erheen en hij ziet een andere shaytan huilen en krijsen. Shaytan vraagt “Waarom huil je zo shaytan?” De andere shaytan verteld: “Ze werd wakker en ze dankte Allah, deed een Du'a en zei Bismillah, toen ging de eerste knoop los. Toen deed ze woedoe en ging de tweede knoop los. Nu gaat ze bidden dus de laatste knop gaat ook los!” Opeens horen ze de adhan klok. Beide shaytans flippen en sprinten weg. Een van de twee komt weer terug, de andere heeft de hoop opgegeven. De shaytan hoort nu de Iqaamah en flipt weer. Hij barst bijna uit elkaar, en sprint weer snel weg.

Salma, de zus van Lotfi, is inmiddels begonnen met Surah al Fatihah. Shaytan gaat naast haar staan en zegt “Hey, welke hijab ga je vandaag opdoen?” Salma denkt opeens 'Hey wat voor hijab ga ik vandaag opdoen' en dan 'Ohjee, ik ben aan het bidden' en gaat weer verder met haar gebed. De shaytan word gek en gaat iets anders proberen. Hij fluistert haar in “Je moet je boeken nog in je tas doen, dat was je gisteren vergeten” Hij probeert vanalles en ziet dat ze luistert, en dat maakt hem blij. Salma vergeet door alles hoeveel rakaht ze heeft gebeden maar herinnert zich de hadith over vergeten hoeveel rakaht je hebt gebeden en doet twee extra sudjuds. De shaytan flipt maar laat haar met rust want haar gebed is inmiddels toch afgerond.

Shaytan gaat snel weer naar de kamer van Lotfi en komt daar een andere shaytan tegen. Hij zegt tegen hem “Hey, neem jij het van mij over?” en de andere shaytan zegt “Ja, je mag even een andere persoon uitkiezen” De shaytan die net aangekomen is vraagt of Lotfi Fajr heeft gebeden. De andere shaytan zegt “Nee hij bleef slapen. Goed hé!” en ze lachen allebei. De eerste shaytan gaat weg. Lotfi staat eindelijk op en is helemaal dizzy. Hij ziet op de klok dat het te laat is en ziet de zon al opkomen. Lotfi baalt dat hij niet heeft gebeden en loopt naar de badkamer, waar hij woedoe doet. Hij denkt aan het gemiste gebed en baalt ervan. De shaytan fluistert hem in dat hij nu nog kan bidden, maar Lotfi weet dat bidden tijdens zonsopgang niet goed is dus laat hij het gebed. Lotfi wil een slok water nemen. Shaytan leidt hem af in de hoop dat hij vergeet Bismillah te zeggen, maar dat mislukt.

Lotfi's telefoon gaat en het is Nadia. Shaytan weet dat ze vandaag een date hebben en heeft er zin in, want ze zijn nog niet getrouwd. Lotfi staat voor de spiegel, doet zijn haar, en trekt zijn kleren aan. Hij loopt naar beneden en treft zijn moeder daar aan, die vraagt waar hij heen gaat op zijn vrije dag. Lotfi weet even niet wat hij moet zeggen en verteld een smoes. Shaytan is helemaal blij “Yes! Liegen tegen mamma! Goed zo!”. Lotfi pakt zijn jas en rijdt naar de afgesproken plek. Nadia stapt in, ze groeten elkaar en bedenken dat ze wel zin hebben in een strand wandeling. Lotfi rijdt richting het strand. Shaytan fluistert tegen hem “Doe je hand op haar been” en Lotfi doet het. Shaytan fluistert tegen Nadia “Het is een lieve jongen, niet zoals die andere jongens” en Nadia laat het toe. Nadia denkt nog even na over de hadith die zegt Als je met z'n tweeën alleen bent is shaytan de derde, maar shaytan fluistert zoveel dat ze het helemaal vergeet.

Op het strand is het heel erg leuk en ze lopen hand in hand. Op een bepaald moment zegt de shaytan “Stop nu even, draai je om, kijk haar aan en probeer het gewoon, ze zal het leuk vinden”. Lotfi draait om en wil dichterbij komen. Nadia twijfelt maar uiteindelijk stemt ze toe en doet met hem mee. Shaytan maakt een vreugde dansje en zegt “Yes! Dwaal maar lekker!!!!!” Ze lopen naar de auto en gaan steeds een stapje verder. Shaytan is dolblij. Als ze de zonde hebben begaan ziet shaytan Nadia huilen en lacht haar uit. Hij ziet dat Lotfi heel erg spijt heeft en vertrekt. Zijn klus is geklaard. Dan beginnen Lotfi en Nadia opeens na te denken, de influisteringen zijn weg. Nadia is bezorgt en baalt enorm, Lotfi verontschuldigd zich, en zet haar zwijgend in de buurt van haar huis af.

Shaytan lacht zich kapot en gaat opzoek naar nieuwe slachtoffers. Op het terras ziet hij iemand zitten die onwijs moet geeuwen, en hij springt in de geeuwende persoon. Binnen in zijn lichaam lacht de shaytan en zegt “Ja, had je maar je hand voor je mond moeten houden vriend” Shaytan blijft daar even en gaat weer verder. Dan opeens krijgt shaytan een bericht dat er een kindje word geboren. Hij sprint naar het ziekenhuis en door zijn snelheid is hij net op tijd. Hij ziet dat het kindje vastgehouden word door de verpleegster. Shaytan knijpt de baby en die begint te huilen. Shaytan zegt “Welkom in deze wereld, ik zal mijn best doen om je te laten dwalen.”

Shaytan loopt verder door de gang van het ziekenhuis en komt een andere shaytan tegen. Hij groet hem en ziet opeens dat de ander een kroontje op zijn kop heeft. Shaytan vraagt “Wow, hoe kom je aan dat kroontje?” De ander antwoord “Die heb ik van opperbevelhebber Iblies gekregen, ik heb er voor gezorgd dat een pas getrouwd stel is gaan scheiden. Hahaha! Ik speelde met hun vertrouwen en zorgde voor een kleine ruzie die steeds erger werd. Ik lachte me krom, ik zag gelijk al dat ze geen geduld hadden en niet bezig waren Allah te gedenken. Dus ik pakte het simpel en doeltreffend aan. Toen kwam ik bij Iblies en hij riep mij en omhelsde mij en zei Jij bent goed bezig! Hij vertelde dat hij een kroontje als beloning gaf omdat een scheiding zoveel schade met zich mee brengt. En daar zijn we voor, om zoveel mogelijk mensen te laten dwalen!”

Ze bleven een tijdje praten en wisselden ideeën uit. De shaytan met het kroontje vroeg aan de ander “Kan jij me misschien helpen? Ik ken een meisje waar ik niet eens in de buurt kan komen. Misschien weet jij hoe dat komt.” Ze lopen er samen heen, wetende dat het meisje op haar kamer zit. Shaytan zonder kroontje schept op “Ik zal wel even naar binnen gaan en daar blijven” Hij wil binnenstappen maar ziet beschermers staan en die lachen. Dan hoort hij opeens een geluid waarvan hij bijna barst. Hij rent in paniek weg en word uitgelachen door de shaytan met het kroontje, die vraagt wat er aan de hand is. Shaytan zegt “Ik ken dit, dit is de bescherming waar we niet eens in de buurt kunnen komen, ze reciteert de beschermende vers uit de Qur'an, de ayat el koersi! Ik ken haar al een tijdje, zelfs als ze naar buiten gaat doet ze een du'a en heeft ze woedoe. Ik heb de hoop opgegeven, ze kost me teveel energie. Ze volgt lessen, heeft kennis van zaken en vervloekt me dagelijks.

Vervolg lees je bij mijn volgende reactie ;)

Dit is een verhaal van een jongeman die op een zeer mooie maar tegelijkertijd tragische manier geleid is door Allah. Hij vertelt: " Ik was een persoon die graag bij zijn vrienden was. Wij waren altijd samen, altijd op zoek naar manieren om onszelf bezig te houden met verwerpelijk vermaak en verdorven zaken, waar we onze dagen mee vulden en onze nachten mee doorbrachten. Dit terwijl mijn lieve arme vrouw thuis eenzaam haar dagen voorbij zag gaan. Zij klaagde steeds vaker over de eenzaamheid en de dagelijkse ellende waarin zij leefde maar ik had daar geen oor voor, en
negeerde het.

Op een nacht kwam ik, zoals gewoonlijk in die tijd, rond een uur of drie thuis. Mijn vrouw en dochter lagen al lang te slapen. Ik ging naar de woonkamer en zette mijn verdorven gedrag waar ik net van thuiskwam gewoon binnenshuis voort door wat vieze films te gaan kijken. Plotseling ging de deur van de kamer open !!! Daar zat ik dan, oog in oog met mijn vijfjarige dochter. Ik keek haar recht in de ogen, aan de andere kant werd er tot mijn grote verdriet teruggekeken met een teleurgestelde en trieste blik.

Verstijfd was ik, elke poging om iets te zeggen op dat moment stokte al bij de eerste klank. Na een seconde of wat die in mijn verlamde situatie als een eeuwigheid voelde bereikten de eerste klanken mijn bewustzijn. Het was haar lieve stem waarmee ze zei: "Papa, je zou je moeten schamen, ben je niet bang voor Allah. Heb toch vrees voor Allah!" en zij zei dit drie maal, deed de deur dicht en ging terug naar haar kamer.

Ik bleef onthutst achter en wist niet hoe te reageren. Een tijd lang zat ik als door de bliksem getroffen stil en bewegingsloos voor me uit te staren met open mond. Toen ik een beetje uit mijn toestand begon te raken irriteerde ik mij gelijk mateloos aan de verachtelijke beelden die nog steeds speelden en die er nu opeens heel anders uitzagen. Ik stond op, deed
de tv uit en begon na te denken over de gebeurtenis die mij voor de rest van mijn leven haarscherp zou bijblijven, uit nervositeit begon ik door de kamer te ijsberen. Haar woorden hadden mij heel diep geraakt. Zij riepen bij mij een gevoel op dat ik tot dan toe nooit had ervaren.

Ik besloot voor mijzelf dat het het beste was om naar haar kamer toe te gaan, dus ik begaf mij zenuwachtig die kant op terwijl ik nog klampachtig zat te bedenken wat ik zou zeggen. Eenmaal daar aangekomen, zag ik dat zij weer in slaap was gevallen. Ik ging kapot van binnen en dacht dat ik gek werd. In het holst van de nacht zat ik mijzelf op te vreten terwijl ik niks dan de stilte hoorde. Ik voelde mij ellendig als nooit tevoren, maar wat moest ik doen? Wat kon ik doen? Ineens werd de oorverdovende stilte onderbroken door een geluid dat alles veranderde, een geluid dat ik altijd al heb gehoord maar waar ik nooit naar heb geluisterd, een geluid waar ik de laatste jaren liever mijn oren voor sloot en pas blij was als die afgelopen was. Het was de oproep tot het ochtendgebed. Een rustig gevoel kwam over mij en ik begon na te denken. Aarzelend besloot ik om de kleine wassing te gaan verrichten, toen ik daar klaar mee was besloot ik mij op weg te begeven naar de moskee. Ik had niet veel zin om te gaan maar de woorden van mijn kleine dochter bleven mij achtervolgen.

De Imam opende het gebed en las een aantal verzen uit de Koran. Op het moment dat hij knielde en ik hem volgde, barstte ik spontaan in tranen uit. Ik kon mij niet inhouden al zou ik het gewild hebben. Dit was de eerste keer in zeven jaar dat ik weer voor Allah stond om het gebed te verrichten. De huilbui deed mij goed. Ik was opgelucht en het voelde alsof alle ongeloof, hypocrisie en verdorvenheid die ik in mij had, samen met de tranen uit mij wegstroomden. Thuis aangekomen, ging ik zitten en wachtte totdat het tijd was om naar mijn werk te gaan. Nog steeds zat ik mij te verwonderen om de reeks gebeurtenissen.

Toen ik op mijn werk kwam, zag ik mijn collega verbaasd en vreemd naar mij kijken. Het was natuurlijk een vreemde gewaarwording voor hem dat ik zo vroeg binnen was, terwijl ik daarvoor door mijn levensstijl vaak ofwel altijd laat was. Hij wilde meteen het fijne ervan weten. Ik vertelde hem wat mij overkwam, waarna hij zei: "Wees Allah dankbaar voor het geven van
zo'n dochter die jou aan het denken heeft gezet en wees Hem ook dankbaar voor het niet sterven in de toestand waarin je verkeerde."

Ik voelde mij na een tijdje werken onwijs vermoeid (ik had namelijk nog steeds niet geslapen) en vroeg om een halve dag vrij te nemen om de rest van de dag uit te rusten. Ik verlangde ook naar het zien van mijn kleine dochter. Ik kon gaan, dus vol goede moed ging ik onderweg naar huis. Ik keek er zo naar uit om mijn dochtertje te spreken, mijn excuses aan te bieden, haar te bedanken en te omhelzen. Er stond mij heel wat anders te wachten.

Toen ik het huis binnenliep, kwam mijn vrouw in paniek en huilend op mij af. Mijn hart begon sneller te bonzen, ik vreesde al het ergste. Ik vroeg angstig wat er aan de hand was en zij overdonderde mij met precies dat ergste waar ik voor vreesde. Ze was dood, mijn vijfjarige bloempje, waar ik sinds de nacht ervoor nog meer van was gaan houden, was overleden. Ik kon het niet geloven. Haar woorden die mij zo diep hadden geraakt waren de laatste die ik van haar gehoord heb. Een onbeschrijfelijk heftige pijn kwam over mij. Ik kon mijzelf niet meer beheersen en tranen begonnen wild te stromen.

Ik besefte mij na een tijdje dat dit een beproeving van Allah was om mijn geloof op de proef te stellen, en wist dat ik mij sterk moest houden. Ik belde mijn collega op en vertelde moeizaam wat er gebeurd was. Toen ik hem vroeg of hij kon komen om mij te helpen met het wassen en begraven van mijn dochter, gaf hij hier meteen gehoor aan. Wij verrichtten het gebed voor haar en droegen haar naar de begraafplaats. Op de begraafplaats zei mijn collega tegen mij: "Het is niet gepast dat een ander dan jij jouw dochter in het graf plaatst." Ik pakte haar met tranen in mijn ogen en legde haar voorzichtig in het graf terwijl ik dacht; ik ben niet mijn dochter aan
het begraven maar het licht dat mij weer naar Allah heeft geleid."

Dit is een waargebeurd verhaal, verteld door de trieste vader in het Arabisch en vertaald door al-Yaqeen.com.

Vandaag in de bus
Zag ik een meisje met goud haar
En ik wenste dat ik zo mooi was
Plotseling stond ze op om uit te stappen
Ik zag haar strompelen in het gangpad
Ze had een been en liep op krukken
Maar ze liep langs en lachte naar mij
Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
Ik heb twee benen en de wereld ligt voor me open.

Met voeten die me overal kunnen brengen
En ogen die de zonsopgang kunnen aanschouwen
En oren om te horen wat ik wil
Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
Inderdaad, ik ben gezegend, de wereld ligt voor me open.

Ik stopte om wat snoep te kopen
De jongen die het verkocht had zo’n charme
Ik sprak met hem en hij leek zo gelukkig
Als ik te laat zou komen zou ik het niet erg vinden
En toen ik wilde vertrekken zei hij tegen me
“Dank je, je bent zo aardig geweest”
“Je ziet”, zei hij, “Ik ben blind”
Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag.
Ik heb twee ogen en de wereld ligt voor me open.

Met voeten die me overal kunnen brengen
En ogen die de zonsopgang kunnen aanschouwen
En oren om te horen wat ik wil
Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
Inderdaad, ik ben gezegend, de wereld ligt voor me open.

Ik zag een kind met blauwe ogen
Hij keek toe hoe andere kinderen speelden
Hij wist niet wat te doen
Ik bleef staan en zei: “Waarom doe je niet mee, lieve jongen?”
Hij keek om zich heen zonder wat te zeggen
En toen besefte ik: hij was doof
Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
Ik heb twee oren en de wereld ligt voor me open

Met voeten die me overal kunnen brengen
En ogen die de zonsopgang kunnen aanschouwen
En oren om te horen wat ik wil
Oh Allah, vergeef me wanneer ik klaag
Inderdaad, ik ben gezegend, de wereld ligt voor me open

Een gift van Allah

Een jonge man was bijna toe aan zijn eindexamen.
Al maanden lang had hij een prachtige sportauto staan te bewonderen in een showroom van een auto dealer.
Wetende dat zijn vader dit makkelijk kon bekostigen had hij tegen zijn vader gezegd dat dit alles was wat hij maar wenste.

Toen de dag eindelijk naderde van het eindexamen, had de jonge man signalen van zijn vader verwacht en gehoopt dat deze de auto voor hem had gekocht.
Eindelijk op de ochtend van zijn diploma uitreiking riep zijn vader hem in zijn privé-vertrekken.

Zijn vader vertelde hem hoe trots hij toch was op zo’n goede zoon, en vertelde hem hoeveel hij van hem hield.
Hij gaf zijn zoon een prachtig ingepakt cadeau.
Nieuwsgierig maar toch wel teleurgesteld opende de jonge man het pakje en vond daarin een mooie in leer gebonden Koran.
Boos schreeuwde hij tegen zijn vader: "met al jouw geld en dan geef je mij een Koran???"
Hij stormde het huis uit en liet het Heilige boek achter.
Vele jaren gingen voorbij, de jonge man was een succesvolle zakenman geworden, het ging hem voor de wind.
Hij had een prachtig huis en een liefdevolle familie, maar hij realiseerde zichzelf dat zijn vader al behoorlijk oud aan het worden was, en dat hij hem toch maar eens moest gaan opzoeken.
Hij had zijn vader na die dag nooit meer gezien.
Maar voor dat hij kon regelen om zijn vader te gaan bezoeken, kreeg hij een telegram waarin stond dat zijn vader was overleden en dat hij de erfgenaam was van zijn vaders bezittingen en moest komen om de zaken af te wikkelen.

Toen hij arriveerde in zijn vaders huis werd hij door verdriet en grote spijt overmand.
Hij begon zijn vaders belangrijkste papieren uit te zoeken, en zag toen de nog steeds nieuwe Koran liggen precies zoals hij dat zoveel jaar geleden had achtergelaten.

Met de tranen in zijn ogen opende hij de Koran en begon erin te lezen.

Toen hij de woorden las, viel er een autosleuteltje uit een envelop wat was bevestigd achter de Koran.

Het had een plaatje met de auto dealers naam eraan hangen, dezelfde dealer die zijn o zo felbegeerde sportauto in de showroom had staan.
Op het plaatje stond zijn diploma uitreiking datum gegraveerd en de woorden… 'volledig betaald'.

Hoeveel keer missen wij ALLAH’S zegeningen niet, omdat ze niet precies is verpakt zoals wij verwachten?????

Op een dag staat een leraar voor zijn klas. Hij wil de kinderen iets uitleggen over de evolutie-theorie. Dus begint hij de kinderen vragen te stellen...

Leraar: "Zie je die boom buiten?"
Ahmed: "Ja"
Leraar: "Zie je dat gras buiten?"
Ahmed: "Ja"
Leraar: "Ga naar buiten en kijk of je de hemel ziet."
Ahmed: "Ok (een minuut later is hij weer terug)..., ja ik zag de hemel."
Leraar: "Zag je ook God?"
Ahmed: "Nee"

Leraar: "Dat wilde ik jullie even duidelijk maken. We zien God niet omdat
Hij er niet is en omdat Hij niet bestaat."

Dan is er een klein meisje dat haar hand opsteekt. ze wil Ahmed ook wat vragen stellen. De leraar vind het goed en het meisje begint......

Meisje vraagt Ahmed: "Zie je die boom buiten?"
Ahmed: "Ja"
Meisje: "Zie je dat gras buiten?"
Ahmed: "Jaaa"
Meisje: "En daarnet buiten, zag je toch de hemel?"
Ahmed: "Jaaaaa"
Meisje: "Zie je de leraar?"
Ahmed: "Ja jaaaa"
Meisje: "Zie je ook zijn hersenen?"
Ahmed: "Nee"
Meisje: "Nu naar aanleiding van wat we vandaag geleerd hebben, moet hij geen hersenen hebben.....!"

Selaam broeders en zusters,

Er was eens een Imam, genaamd Haselhoef. Op een morgen ging
hij naar de moskee met een oude, roestige vogelkooi en zette
deze op de een stoel. Vele wenkbrauwen werden gefronst.
Imam Haselhoef begon te vertellen. " Ik liep gisteren in de stad, toen ik een kleine jongen zag
met deze kooi in zijn handen.Op de bodem van de kooi zaten drie vogeltjes te bibberen van angst. Ik stopte en vroeg
hem:"Wat heb je daar bij je, jongen?"Een paar oude vogels", zei de jongen. "Wat ga je met ze doen?", vroeg ik.
"Ik neem ze mee naar huis en ga er plezier mee maken", antwoordde hij. "Ik trek ze de veren uit en laat ze met elkaar vechten. Daar heb ik plezier in". "En als je genoeg hebt van deze vogels, wat doe je dan met ze?", vroeg ik hem.
"O, we hebben een paar katten", zei de jongen, " en die houden wel van een vogeltje".
Ik was even sprakeloos en vroeg toen:"hoeveel wil je voor die vogels hebben?"
Hij vroeg:"Waarom wilt u deze vogels hebben, meneer?'Ze zijn oud en lelijk en zingen niet eens".
Opnieuw vroeg ik hem:"Hoeveel wil je er voor hebben?'
De jongen keek me aan en dacht vast:"Die is gek", en zei: "Vijf Euro". Ik betaalde hem vijf euro's en in minder dan geen tijd was
hij verdwenen. Ik ben toen naar het eind van de straat gewandeld, naar een plantsoen met bomen. Ik heb de kooi op de
grond gezet en de vogels vrijgelaten. Daarom die lege vogelkooi...
Op een dag waren satan en Mohammed (vzmh) aan het converseren. Satan was net terug van een bezoek aan de aarde
en pochte:"Ik heb net de aarde en alle mensen gekocht. Ik heb een valstrik gezet die ze niet konden weerstaan, en ik heb ze allemaal".
"Wat ben je van plan met ze te doen?", vroeg Mohammed (vzmh) Satan antwoordde:"O, ik ga plezier met ze maken! Ik ga ze
leren hoe ze kunnen trouwen en weer kunnen scheiden, hoe ze elkaar moeten haten, en hoe ze elkaar moeten misbruiken. Hoe ze kunnen roken en drinken, ik ga ze leren hoe ze wapens en bommen moeten maken en hoe ze elkaar moeten vermoorden. Dus ik heb echt veel plezier met ze!" "En wat ga je met ze doen als je klaar bent met hun?", vroeg Mohammed (vzmh) "Oh, ik vermoord ze allemaal", zei satan trots
"Hoeveel wil je voor hen hebben?", vroeg Mohammed (vzmh) "Wat wil je met deze mensen", vroeg satan. "Ze zijn slecht, waarom wil je ze hebben? Ze haten je en ze spugen je in het gezicht, ze vervloeken en vermoorden je! Je wilt deze mensen niet!". "Hoeveel", vroeg Mohammed (vzmh)weer. satan keek Mohammed (vzmh) aan en lachte."Al je tranen en je bloed", zei hij. Mohammed (vzmh) zei: "DEAL", en Hij betaalde
de prijs. Toen pakte de Imam de oude vogelkooi en liep.. Is het niet erg eenvoudig omAllah (swt) de schuld te geven dat de wereld ten onder gaat? Is het niet droevig dat wij alles geloven wat de kranten schrijven en kwesties in de kiem smoren die de Koran stelt? Is het niet droevig dat iedereen verwacht naar de hemel te gaan, terwijl ze niet eens in hun geloof geloven, nooit denken of spreken over hun geloof in ,
Allah (swt)of iets doen wat Allah (swt) van hen vraagt? Is het niet beangstigend hoe sommigen zeggen: "Ik geloof in Allah
(swt)", en toch satan volgen? Terwijl satan wel degelijk in Allah (swt)gelooft. Het is droevig dat je duizend grappen per e-mail kan versturen en iedereen neemt ze over, maar als je iets met betrekking tot Allah (swt)verstuurt, dan zullen maar weinig mensen het doorsturen.
Is het niet droevig hoe gemeenheid, grofheid, ordinaire dingen, onzedelijkheid en porno vrije doorgang krijgen, maar een gesprek over Mohammed (vzmh)op school en op het werk wordt afgehouden? Is het niet droevig dat iemand op Vrijdag in vuur en vlam kan
staan voor Allah (swt), maar door de week een onzichtbare Moslim is? Lach je nu? Is het niet droevig, dat je dit verhaal niet naar Iedereen in je adresboek durft te sturen, omdat je niet weet of hij of zij geloven, of hoe ze over je zullen denken, als je ze deze e-mail toestuurt. Is het niet droevig dat je bezorgder bent over de vraag hoe mensen over je denken, dan hoe Allah (swt) over jou denkt

~*~* Een brief…~*~*
OW moeder, mijn lieve moeder. Weet je nog dat moment toen jullie mijn ogen dicht deden? Toen keek ik naar een punt en volgde ik met mijn ogen hoe mijn geest uit mijn lichaam werd gehaald. Sommigen van jullie heeft geschreeuwd, en anderen hebben luid zitten huilen. Dat moment heeft me zo verdrietig gemaakt. Sommigen hebben voor mij dua gedaan en wensten mij dejannah. Al die mooie woorden hebben mij zo blij gemaakt! Want telkens als zij dua deden voor mij zieden de engelen AMIN! Toen hebben jullie mij uitgekleed, en mijn voeten werden aan elkaar vastgebonden. Zoals jullie toen ook zagen mijn geest was al uit mijn lichaam. En het gebed dat voor mij verricht werd was niet druk, ik had liever dat het drukker was. Want al die mensen waren voor mij een hoop. Ook zijn er mensen gekomen naar de moskee maar hebben het gebed niet verricht voor mij, dat heeft me zo verdrietig gemaakt. Waarom, wat zou er gebeuren als jullie wel voor mij zouden verrichten! Als dat zo geweest zou zijn zouden zei mij heel blij hebben gemaakt en hadden ze zelf hasanaat verdiend. Subhanallah!
OW mijn lieve moeder, laats kwam je mij opzoeken en kwam je naar mijn graf. Je had me Salaam gegeven (selamun aleykum mijn lieve zoon) ik heb je teruggegroet in de naam van ALLAH subhan ala wa tala heb je dat gehoord mijn lieve moeder! OW moeder op jou komst wacht ik met heel mijn hart, als je eens wist hoe blij ik word als jij mij komt opzoeken. Kom zo vaak mogelijk ok mijn lieve moeder!
En als je komt. Elke keer na je groet doe dua voor mij OW moeder, ik heb het zo hard nodig! Moeder wordt niet boos, maar ik voel me zo ongerust hier, moeder! Ik krijg nu mijn verdiende loon wat ik heb gedaan op deze dounya! Mijn geest is altijd in pijn! Ik heb geen vrede ik heb geen rust! Had ik maar op deze dounya goede daden verricht OW moeder! Was ik maar een goede moslim geworden! Dan was ik nu op een mooie plek, dan was mijn plek waar ik heen zou gaan al bekend. Wat heb ik dat toch zo graag gewild moeder! Want er zijn mensen hier die zo goed waren zulke goede daden hebben verricht zulke goede iman hadden, OW moeder als je hun nu ziet ze zijn zo blij alsof ze in dejannah zijn! En toch nog ben ik blij moeder, want hoe laat het ook is ik heb nog steeds een iman die mij zal redden. Want de ongelovige, huichelaars hebben het nog veel erger! Hen geest is 7 verdiepingen laag diep in de grond. Moeder! Je kunt anderen ontmoeten en praten, alleen… zullen moslims met goed iman dit kunnen doen. Allen zij kunnen met hun bekenden praten! Zij zijn degene die elkaar bezoeken en praten over de moslims hier op aarde. Maar niet iedereen kan elkaar ontmoeten….Alleen als je dezelfde hoogte hebt verdiend. Maar ik …ik kan met niemand praten! Ik ben net een gevangenen, ik heb zoveel te boeten! Of…omdat ik met zoveel zondes hier ben gekomen mag ik niet anderen ontmoeten. OW moeder zo zijn de regels hier!

OW moeder waarom heb ik geen goede daden verricht, waarom! Ik zou dan anders met goed iman en goede daden hier komen OW moeder!
Misschien had ik dan ook mijn vader kunnen ontmoeten. Ik wil hem zo graag zien! Niemand kan weten hoe graag! Alleen zijn iman en goede daden hebben hem zo geholpen dat ik hem niet kan zien hier waar ik moet boeten! Lieve moeder, toen jullie met zand mij hadden gegraven was mijn geest weer in mijn lichaam terug gekomen. Toen hoorde ik de voetstappen van al die mensen die mij in mijn graf hadden gestopt. Moeder! Gelijk daarna waren twee engelen naar mij toe gekomen. Ik was zo bang dat ik niet wist wat ik moest zeggen, want alles was al te raden!
Moeder ik heb mijn plek gezien, gezien in cehennem! OW moeder daarom wil ik niet dat het uur komt! Want dan…dan moet ik naar dat plek waar ik hoor te zijn om te boeten! Dan moet ik naar cehennem voor mijn zondes!
Ik ben bang moeder, zooo bang!
Maar moeder moslims die hier zijn met hun goede daden met hun goede iman zijn zo blij! Ze waren helemaal niet bang van die twee engelen. Ook hebben ze hun plekken in dejannah gezien, daarom willen ze zo graag dat het uur moet komen, zodat ze snel naar hun plekken in dejannah kunnen gaan!
Ik zei je al moeder, toen ik die twee engelen zag was ik al zo bang!
OW moeder ook hebben ze gevraagd wie mijn Rabbi was, wat mijn dien was en wie wie profeet was ( sal allahoe aleyhie wassallaam). En nog meer vragen als; wat is jou boek en nog veel meer! En deze keer was ik zo in de war dat ik helemaal niks kon antwoorden.
OW moeder ik heb zo vaak gegild, heb mij gehoord moeder!
OW moeder de vragen waren juist zo makkelijk!
Moslims met een goede iman hebben zo makkelijk gezegd; mijn Rabbi is ALLAH subhan ala wa tala, mijn dien is; ISLAM en mijn profeet is MOHAMMED sal allahoe aleyhie wasallaam zeiden ze. Dit is de wil van ALLAH subhan ala wa tala iedereen krijgt zijn verdiende loon. Mijn lieve moeder zonet zei ik al; ik ben in een klein strak graf. Ik ben altijd verdrietig ik kan mijn familie niet zien, jullie kan ik niet meer spreken en mijn toekomstige plek is niet bekend. Al deze dingen doen mij pijn! Lieve moeder!
Hoe ze mij de djahannam de plek waar ik zal boeten telkens weer opnieuw laten zien, dat breekt mij in duizenden! Dit geeft mij het meeste angst moeder! Maar ik geef mijn hoop niet op moeder! Als ik niet met deze angst verschoond wordt, en ook niet met de grote reis die we zullen krijgen dan ben ik echt bang moeder!
Want alleen dan kan ik verschoond worden met het vuur van djahannam!
Niemand met hun zondes kunnen de djannah in gaan, pas als je je verdiende loon hebt gekregen pas als je bent gestraft voor je daden in deze dounya pas als je verschoond bent, dan pas mag je erin!
Wat dat plek (dejannah) is alleen voor schone mensen!!
LA * ILAHE * ILALLAH * MOEHAMEDEN * RESOEL * ALLAH
Amin!

Ik kwam terug van een lange reis, en Allah oordeelde dat mijn zitplaats op het vliegtuig naast een groep zorgeloze jonge mannen zou zijn, wiens luid gelach en luide stemmen te veel voor mij waren, en de lucht was gevuld met wolken van rook afkomstig van hun sigaretten. Door de wijsheid van Allah was het vliegtuig compleet vol en kon ik mijn zitplaats niet veranderen.

Ik probeerde van het probleem te ontsnappen door te gaan slapen, maar dat was onmogelijk. Toen ik hun herrie helemaal zat was, pakte ik mijn Moes-h'af (Qor'aan), en begon op een zachte toon zoveel mogelijk Qor'aan te lezen. Snel hierna begonnen de jonge mannen rustiger te worden. Sommige begonnen een krant te lezen en sommige vielen in slaap.

Plotseling zei een van hen met een harde stem, terwijl hij naast me zat, "Genoeg! Genoeg!"

Ik dacht dat ik hem stoorde doordat mijn stem te hard was, dus ik verontschuldigde me en ging verder met lezen op een fluistertoon die alleen ik kon horen. Ik zag hem zijn hoofd met zijn handen vasthouden, toen onrustig op zijn zitplaats zitten en veel bewegen. Toen hief hij zijn hoofd en zei boos tegen mij, "Alstublieft, hou ermee op, ik kan er niet tegen!!"

Toen stond hij op van zijn zitplaats en bleef een tijdje weg, toen kwam hij terug, groette mij met de salaam en verontschuldigde zich. Hij viel stil, en ik begreep niet wat er aan de hand was. Maar na verloop van tijd richtte hij zich naar mij met zijn ogen gevuld met tranen en zei op een fluistertoon, "Drie jaar lang of meer heb ik mijn voorhoofd niet op de grond geplaatst, en ik heb niet eens één aya gelezen!

Ik ben nu al een hele maand bezig met deze reis, en er is niet één slechte daad die ik niet deed. Toen ik jou Qor'aan zag lezen, werd mijn hele wereld zwart en mijn hart vulde zich met wanhoop. Ik voelde me alsof iemand me wurgde. Ik voelde elke aya, die je las, op mijn lichaam neer komen als een zweep.

Ik zei tegen mijzelf, hoe lang zal deze verwaarlozing nog doorgaan? Waar zal dit pad je naar toe leiden? Wat zal er gebeuren na al dit dwaze gespeel? Toen ging ik naar de toilet, weet je waarom?

Ik had een sterke behoefte om te huilen, en ik kon geen andere plaats vinden om te vluchten van de blikken van de mensen, die hier aanwezig zijn!

Ik sprak met hem in algemene termen over tawbah (berouw) en terug te komen tot Allah, daarna viel hij stil.

Toen het vliegtuig geland was, hield hij me aan, en het leek alsof hij weg wou blijven van zijn vrienden. Hij vroeg me, met een serieuze uitdrukking op zijn gezicht, "Denk je dat Allah mijn berouw zal accepteren?" Ik zei, "Als je oprecht en serieus in jou berouw bent, dan zal Allah je vergeven voor al jou zonden."

Hij zei, "Maar ik heb verschrikkelijke dingen gedaan, heel verschrikkelijk."

Ik zei, "Heb je niet gehoord dat Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

'Zeg: O mijn dienaren wie tegen zichzelf zondig is geweest (door slecht daden en zonden te begaan)! Wanhoop niet over de barmhartigheid van Allah, waarlijk, Allah vergeeft alle zonden. Hij is de Vergevensgezinde, Meest Barmhartige' (Az-Zoemar 39:53)?"

Ik zag hem glimlachen van pret, met zijn ogen gevuld met tranen, toen zei hij vaarwel en vertrok. Soebhaan Allaah Al-'dheem!

Het maakt niet uit hoe groot het kwaad en zonde is van een persoon, in zijn hart is een zaad van goedheid aanwezig. Als we het alleen maar kunnen bereiken en het laten groeien, zal het zijn vruchten dragen, in sha Allah.

Dit zaad van goedheid is altijd aan het vechten in het hart van mensen, ook al is het bedekt met lagen van grilligheid en verlangens. Wanneer Allah het goede wil voor Zijn dienaar, Hij laat een licht van leiding schijnen in zijn hart en leidt hem naar het pad van diegene die geleid zijn. Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

"En als God iemand op het goede pad wenst te brengen, dan stelt Hij diens hart open voor de Islaam en als Hij iemand tot dwaling wil brengen dan maakt Hij diens borst zo nauw en beklemd dat het is alsof hij moeizaam naar de hemel opklimt" (Al-An'aam 6:125).