Archief

Het werk van Allaah, Mina.

Vraag aan de dokter waar zijn genade is gebleven, 
vraag aan de patiënt wie hem beter heeft gemaakt 
na de dood van zijn hart, 
Nadat de medische kant het had opgegeven. 
Vraag aan de blinde wie hem begeleidt, 
de drukte in, zonder te vallen. 
Dat is allemaal het werk van Allaah, echt van Allaah. 

Vraag aan de ziende waarom hij in een kuil viel? 
Waarom hij de duivel volgde? 
Wie heeft hem daar naartoe gebracht? 
Vraag aan de zwakke foetus wie hem beschermde 
tegen alle gevaren van besmettingen? 
Hoe is het mogelijk dat hij in een kleine donkere ruimte 
helemaal alleen woont, zonder angst? 
Vraag aan een baby waarom die huilt bij zijn geboorte? 
Waarom vloeien tranen als regen op zijn schone wangen? 
Hij heeft het paradijs verlaten, de ultieme liefde van zijn moeder, 
en de hel betreden; hij zal nooit één worden met iemand anders. 
Vraag aan de slang hoe hij kan leven met gif in zijn mond? 
Dat is het werk van Allaah, echt van Allaah.

Vraag aan de bijen hoe ze aan honing komen, 
diep verborgen in hun magen. 
Wie heeft dat gemaakt, wie heeft dat geschapen? 
Vraag aan de koe hoe ze aan melk komt, 
helemaal afgescheiden van afvalstoffen en bloed. 
Wie is zo nauwkeurig en zo genadig? 
Dat is het werk van Allaah, echt van Allaah.

She smliled...
She smiled at a sorrowful stranger.
The smile seemed to make him feel better.

He remembered past kindness of a friend
And wrote him a thank you letter.

The friend was so pleased with the thank you
That he left a large tip after lunch.

The waitress, surprised by the size of the tip,
Gave part to a man on the street.

The man on the street was grateful,
For two days he'd had nothing to eat.

After he finished his dinner,
He left for his small dingy room.

He didn't know at that moment
that he might be facing his doom.

On the way he picked up a shivering puppy
And took him home to get warm.

The puppy was very grateful
To be in out of the storm.

That night the house caught on fire.
The puppy barked the alarm.

He barked till he woke the whole household
And saved everybody from harm.

One of the boys that he rescued
Grew up to be president.

All this because of a simple smile
That hadn't cost a cent.

Moeders en dochters

In een volksuniversiteit
verkocht een vrouw brochures en zei
ik ben de moeder van Frigga
die straks de lezing houdt

Op een vergadering van vrouwen voor vrede
smeerde een vrouw broodjes en zei
ik ben de moeder van Eva
die jullie allemaal kennen
Bij een demonstratie
droeg een vrouw het spandoek en zei
ik ben de moeder van Maria
dat had ze zo bedacht

Toen ik het voor de derde keer hoorde
moest ik huilen
omdat mijn moeder niet achter me staat

En ik die mooie woorden
alleen van anderen heb gehoord
die mij omhelsden en zeiden
ik zou je moeder kunnen zijn

je bent het heb ik eens gemompeld
ach het was niet waar
maar ze gaf mij een vest
omdat ze zag hoe koud ik het had

Ik groeide op tot een volwassen meid, Maimunah.

Ik groeide op tot een volwassen meid, 
en besteedde aan mijn familie maar weinig tijd.
Ik voelde me van mijn ouders vervreemd 
en van mijn cultuur, mijn wortels ontheemd.
Mijn moeder kwam nooit naar de ouderbezoeken, 
mijn vader negeert me vanwege mijn broeken.
Mijn broer, met wie ik vaak goed kon praten, 
heeft ons huis laatst plotseling verlaten.
Van kleins af aan had ik altijd een droom;
een gezellig huis, sfeervol, een home! 
Maar we leven al jaren langs elkaar heen, 
het voelt thuis zo koud, zo kil als een steen.

Ik draag sinds mijn dertiende al deze kleren, 
zoek liefde van jongens, van mannen, van heren.
Ik hoopte altijd dat ik met mijn zichtbare string 
op een dag de blik van een mooie jongen opving 
en vervolgens in zijn armen alles zou gaan vergeten 
wat ik in mijn bewustzijn niet langer wil weten.
Eindelijk voelen wat liefde, wat warmte is, 
na al die jaren van vreselijk gemis.
Nadat ik mij aan hem had gegeven 
wilde ik voor altijd met hem samen leven.
Het bleef maar spelen in mijn gedachten, 
maar hij zei iedere keer dat ik nog moest wachten.
Ik ging van hem houden, me diep aan hem hechten, 
wou voor een leven met hem samen vechten.
Ik raakte zwanger, het was niet zo bedoeld.
Ik was zo blij, had me nooit zo gevoeld!
Toen de vreugde opwelde en ik het hem vertelde 
sloeg hij in mijn gezicht, ik verloor evenwicht, 
viel op de grond, hoorde toen uit zijn mond: 
"Ik zal wel betalen, maar je moet 't weghalen, 
ik ben er niet klaar voor om me te binden, 
ik denk dat je maar een andere jongen moet vinden."

Zo heb ik mijn liefste en mijn baby verloren 
en kan geen een man mij ooit nog bekoren.
Ik besloot te gaan leren, heel hard te studeren, 
mijn hoofd van mijn hart te laten gaan winnen, 
een heel nieuw leven voor mijzelf te beginnen, 
niemand te vertrouwen; ze zullen niet van me houwen...
Maar vandaag kwam ik mee naar deze moskee, 
Ik wou niet gaan, ik had geen tijd.
Maar ik voel hier iets dat mijn hart verblijdt.
Ik wist niet dat hier meisjes kwamen zoals mij, 
die zitten dicht naast je, voor je, zij aan zij.
Ik zie in hun ogen iets dat ik herken, 
en merk dat ik niet langer de enige ben.
Ik durf niet te voelen, durf niet te kijken, 
maar zie een hand naar m'n been uitreiken.
De hand is warm, van een zuster die lacht, 
ik kijk in haar ogen, ik zie zoveel kracht! 
Ze zegt: "Ik houd van jou vanwege islaam, 
zul je altijd hier blijven komen gaan?"

Een traan uit mijn oog valt neer op mijn wang, 
dit is heel wat anders dan eigenbelang.
Dit is wat ik miste in mijn eenzame leven, 
dat mensen elkaar vanwege Allaah kunnen geven.
Ogen van een hart dat mij ziet hoe ik ben, 
is een gevoel dat ik al lang niet meer ken.
Mijn hart was te lang niet met Allaah verbonden,
ondanks dat heeft Hij mij hierheen gezonden.
En kijk wat ik vind en wat ik hier tref: 
wat een prachtig gevoel; wat een heerlijk besef! 
Ik wil mij bekeren; over mijn roots gaan leren.
Ik heb nooit geweten, nooit eerder gedacht; 
ik behoor tot een oud islamitisch geslacht!
Laat ik blij zijn, er trots op gaan wezen, 
alles over islaam gaan leren en lezen.
Op een dag met een broeder gaan trouwen 
die omwille van Allaah van mij zal houwen.
Zodat ik onze kinderen een bodem kan geven 
voor een islamitisch, succesvol leven.
Ik hoop dat jullie er altijd zullen zijn, 
voor ieder meisje met verdriet en pijn.
Zodat jullie haar alles leren, 
en zij met zelfvertrouwen terug kan keren 
naar de harde buitenwereld die op haar wacht, 
geef elkaar die liefde, die warmte, die kracht!

Isn't the woman there my sister

Isn't the woman there my sister?
in Islaam, I mean to say.
For I just took my shahaadah
at the masjied here today.

Isn't the woman there my sister?
I openly ask without any qualms.
The one who just walked past me
without offering me her salaams.

Isn't the woman there my sister,
though she stands alone to pray.
Each time I move to touch her shoulder
she takes a step and pulls away.

Isn't the woman there my sister,
the lady that is not of my race.
For both of us are muslim women
with varied hues making up our face.

Isn't the woman there my sister,
who laughed and made fun of me.
And those other sisters of mine who listened,
doesn't their silence make them also guilty?

Isn't the woman there my sister,
who didn't call me when I was sick.
For she seems to only show concern
for those special sisters, in her own click.

Isn't the woman there my sister,
who I invited for iftar in my home.
But unfortunately she did not make it,
how I wish she had bothered to phone.

Isn't the woman there my sister,
don't we both love our religion; this Deen?
Then why am I sharing my lament
about her being uncaring, indifferent and mean?

Isn't the woman there my sister?
Won't she open up and try to treasure
the love I want and need to share with her
as we both seek Allaah’s Merciful Pleasure.

Een zus met wie je alles kan delen.
Dat kan ik een ieder aanbevelen.
Je kunt tegen haar je hart luchten.
Zij zal niet voor jouw problemen vluchten.

Ook als het je eens tegen zit
en je voelt je niet helemaal fit.
Dan kun je op haar bouwen.
dat geeft dan wel veel vertrouwen.

Tegen haar kun je alles zeggen.
Zonder het vaak te moeten uitleggen.
Zij zal er altijd voor je zijn.
En deelt in je vreugde en je pijn.

Met een zus deel je lief en leed.
Zij die ook alles van je weet.
Oh wat ben ik blij
Met een zus zoals jij.

Jij kwam in mijn leven
een jaar of wat gelee
alles mee beleven
een gezin heel tevree.

We konden uren praten
luisteren naar elkaar
gezellig samen zaten
stil en bij mekaar.

De alledaagse dingen
ze waren zo gewoon
ik hoorde je vaak zingen
op een zachte toon.

Nooit was er iets teveel
het was zo heel apart
daarom geef ik mijn deel
aan jouw gouden hart.

Dank je voor de duizend dingen,
die je me zei,voor de geheimen
die je met me deelde.

Dank je voor de ogenblikken
waarop we samen lachten,
voor de keren dat je met me meeleefde.

Dank je dat je precies my koos
als je beste vriendin en dat je
zoveel by me was.

Dank je voor het heerlyke gevoel
met jou verbonden te zyn.

Myn liefste vriendin,ik trek
me op aan je vriendschap,
laat me daarom alsjeblief nooit 
in de steek.

Al zou de klok stoppen met tikken, zouden wij doorgaan met leven.
Al zou mijn hart niet meer ontvangen, zou jij toch alles aan me geven.
Al zou ik verdrinken van verdriet, hou jij mijn hoofd boven water.
Al zou ik niets meer willen zijn, 
zou jij me nooit laten gaan.

Al zou ik tranen laten vallen, 
zou jij ze voor me beschermen.
Al zou ik vragen om minder, 
geef jij me toch het allerbeste.
Al zou ik doodgaan van verdriet, 
is het mijn ziel waar je van houd.
Al zou ik ooit mezelf kwijt raken, hou ik altijd nog van jou.

Ben ik dan zo verwend?
Dat ik de gunsten van Allah swt vergeet?
En zo enorm egoistisch..
Dat ik dacht dat alleen ik verdriet had en pijn leed?
Ben ik dan zo ondankbaar?
Dat ik alleen blij word, als het goed met mij gaat?
En zo ontzettend oneerlijk..
Dat ik in goede tijden mijn gebed zo snel mogelijk verlaat.

Ben ik dan zo vervreemd van mijn geloof?
Heeft mijn geloof mij niet geleerd om geduldig te zijn..
Om in slechte tijden te blijven lachen, ondanks alle pijn?
Weet ik dan niet dat ik mezelf alleen maar ongelukkiger maak,
Wanneer ik me focus op alle slechte dingen en daardoor in een depressie raak?
Begrijp ik dan niet dat Allah swt het beste met mij voor heeft...
En dat Hij mijn geduld zal belonen en me met de tijd een beter leven geeft?
Snap ik dan niet dat alles goed komt zolang ik maar door blijf gaan..
Dat ik zal blijven staan, enkel door die ene geduldige traan!