stemmigstemmig
binnenskamers
dat het licht filtert
in zijn gedachten
als liefde
voor het vak
hij is de briefschrijver
aan het dromenmeisje sinds jaren
hij flirt met haar levenscreatie
volleerd charmeur
op kleurrijk papier
zijn boodschap verstuurt hij echter
nooit
Ingrid Lenaerts
een oud verlangenEen oud verlangen
dat speelgoed
niet voor meisjes
Treinen waren dromen
maar taboe echt
alleen privilége voor jongens
die door het plastic dorp snorden
over de sporen
met hun stoomtrein
en dan vooruit achteruit
de signalen in werking brachten
van de helling reden
met de tender en vier wagons
want hen behoorde het rijk mobiliteit
ik was tot de poppen gedoemd
Ingrid Lenaerts
woedeTrappelend als een ongedurig paard
stampvoetend van woede
schiet hij zijn spervuur af
om de onrechtmatigheid
van een ondoordachte sanctie
zet hem buiten spel
maakt hem murf
bekaf geslagen als een hond
dient hij klacht in
gehoord te worden
Ingrid Lenaerts
ijsbloemenverdovingtatooTatoo
met al zijn boodschappen
figuratief als het verlengstuk
van het doelwit
voor wie het past
deze lijflijke liefde
als een draak
in de tuin van Eden
Ingrid Lenaerts
doodgeverfdDoodgeverfd
als chaotisch element
als was zij een zonde
binnen de quantumtheorie
nochtans
alleen de zonsopgang
is haar breedste interesse
Ingrid Lenaerts
beeldHet terracota landschap
van een tocht door de woestijn
met een oase waarin roodroeste palmen groeiden
waar de karavanen doortrokken
de kamelen graasden
daar begon de erosie van het kunstwerk
van de pottenbakker
het kunstwerk in de tuin dat regen en wind trotseerde
viel langzaam maar zeker uit elkaar.
Tot zand en stof.
infinito.
Ingrid Lenaerts
EvavulkaanNauwelijks gestold
siste de lava dampend
er in de vallei
de dorpen verwoest
één zwarte stroom deinde uit
verwoesting alom
stof en as rondom
de vulkaan leek te slapen
als bode des doods
Ingrid Lenaerts
vreugdeVreugde lijkt een ouderwets gevoel
voor aftandse knarren van ooms en tantes
vreugde dat woord
dat je distilleert uit een ver verleden
toen er nog gemoraliseerd werd
toen er nog gewikt en gewogen werd
over levenswaarden en ernst
geloof en traditie
Nu lijk je echt voor het museum
het museum der menselijke emoties
waar je de brave zielen bekijken kan
in landelijke taferelen uit vervlogen tijden
het prentenkabinet der deugden
in een tijd waar nog alleen te consumeren valt
Het leven is één grote praline
die je savoureert
als fijnproever van chocolade.
Ik ben een anachronisme
Ingrid Lenaerts
niet veel soepsalleenvleermuiskoudekilteArduinen kilte
dwaalt op het kerkhof
tot de zon doorbreekt
Ingrid Lenaerts
vermeteltraagTraag verdwijnt verdriet
langs de vensters van de dag
wacht de avondzon
nacht geeft erbarmen
schenkt met slaap zijn troost en rust
voor hert bange hart
Ingrid Lenaerts