Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Dinsdag 16 januari 2007

grote mensen

Ik ben van alle grote mensen thuis
kan ik je vertellen ze maken alles moeilijk
Zij zeggen dan ingewikkeld het leven
we hebben heel veel problemen zegt hij
papa krabt in zijn haar
telt zijn centen op de tafel
mama heeft altijd hoofdpijn
wanneer ze slapen gaat
mama zegt dazt ze nooit tijd heeft
ik heb alle tijd van het hele huis
ik moet me haasten roept mama
anders te laat  , ik moet toch nergens heen
ik moet van mama naar school
ikzelf blijf liever thuis
Grote mensen zijn rare beesten
en ze zeggen dat ik ook zo zal worden
Wacht maar zegt mama
je tijd komt wel
de tijd moet niet komen  hij is er al
Ik wil niet groot worden 

Ingtrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:28 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 15 januari 2007

sketch

Sketch
afgesproken alledaags tafereel
uitvergroot de personages
grof en burlesk
vragen en antwoorden
verwarrende begrippen
billenkletsers
tussen goed en kwaad
tussen slim en dom
salvo's gelach en applaus
de goede wordt op handen gedragen
de slechte wordt uitgejouwd
een volle zaal
voor het plakboek van de volkswil
brood en spelen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:40 Reageer op dit bericht
Maandag 15 januari 2007

Van de takken viel de ijskegelstilte
Geen woord ontsnapte uit gevangenschap
Tranen tot kristallen versteend
doorschijnend verdriet gestold in dat moment
dat je op de schouders zit als onwezenlijk

Onze passen gemeten gevreesd te laten ontwaken
het bos uit zijn winterslaap van gedachten
het rook naar kastanjes op terugweg
de blaren lagen er in hun afwerpplunje

Een tocht tussen kristallijne bomen
we voelden ons als vreemde gluurders
in een spiegelpaleis der illusies
dat bij de eerste zonnestralen wegsmolt.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:29 Reageer op dit bericht
Maandag 15 januari 2007

dat zij niet begreep

Dat hij niet langer bleef
een held op sneeuwwit papier
de prins op het grote paard
toen hij door de mist verdween
achter de horizon
lijnen achter de grenzen
van haar waarneming
de roep van een zwaan
met trage vleugelslag.


Zij was troosteloos
bleef in het grote bed
kreeg zwarte winterslaap
kreeg de dromen van het sprookje
maar ontmoette hem nooit meer
tastbaar in vlees en bloed
Zij wandelde door haar schimmen
door schijnbaar eeuwige tijd
wat zij niet begreep.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:47 Reageer op dit bericht
Zondag 14 januari 2007

stof

Stof dat zij opwaaien doet
onthullende verklaringen
uit de vergeetput van jaren
behoorlijk bijgekleurd
verandert een stralende dag
in een nachtmerrie
waar zij zich geen rekenschap van geeft


Een soort sport
verdraaien van feiten
zij laat in het stof bijten
tot poets weerom poets
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 14:56 Reageer op dit bericht
Zondag 14 januari 2007

Sinds jaren vergeten na de grote brand
overwoekeren bramen haagdoorn en netels
het kasteel van Horstdonk
nog slechts een schim
van de grote weelde en sier van toen
zijn adem afgesneden zwart geblakerd
verval en erosie van eeuwen geschiedenis

Vogels nesten er ongestoord
de natuur gaat er zijn gang traag maar zeker
Voor kwajongens is het hun rovershol
waar zij hun schatten verbergen
de tuin en het grote bos
een paradijs voor stopers
voor jonge geliefden the place to be
wij maken er onze dromen waar
een eigen liefdesnest in het dons
van onze gespannen verwachting
onze heerlijkheid achter slot en grenzel

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:10 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

Eleutheria

Ik vind je sinds lang de poort
tot mijn muze
die in mijn nabijheid zweeft
wanneer ik aan je denk

dan klopt ze me op de schouder
neemt me terhand schrijft haar waarheid
tussen jou en wij
ik geef  haar naam eleutheria door
in al mijn woorden
het zout der dagen
als een geschenk dat dobbert
tussen jou en mij
te veroveren als het grote goud
op een levenstocht.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:52 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

blabla generatie


De bla bla generatie zit in koffieshops
met moderne gedachten die snel verouderen
Dat weten jonge mensen nog niet
hen hoort het de toekomst en ook het bla-blaën
spreken zij een ander taal gehakt en versneden
in sms berichten en andere turbosituaties
chatten in donkere en geheime kamers
of webcammen tusen happen fastfood en broodjes
Ik ben een  te ouderwetse tante troubadoer
die de sneltrein heeft gemist toen hij vertrok
Ik bleef tussen de deuren van de trein gevat
spreek en schrijf  gewoon mijn dagelijkse keuken.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:17 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

Momenten van ontroering
tussen jou en mij
ze zetten zich vast in herinnering
met stevige wortels
zoals bomen in zware grond

Ze gloeien als kolen
vanonze innnerlijke kachel
die niet dooft maar smeult

Zodra de wind ons aanblaast
Momenten van ontroering
tussen jou en mij

ze verwarmen de tijd
verzachten het woord
laten hun krachten stromen
ze zullen me nooit gestolen worden
diep in het hart geboren juwelen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:51 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

boodschappers

Er zijn geen boodschappers meer
die de winter aankondigen
Zijn herauten raakten het noorden kwijt
de westenwinden beheersen ons
met hun wilde krachten op zee
regen bij bakken op het land
duistere luchten om te huiveren
bang voor de zoveelste storm
die ons onderwater zet
onze huizen vernietigt
het wordt dagelijkse kost
die ons niet zint
Winter anno 2007 je bent een lafbek

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:21 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

Soma

Soma verkent haar lichaam dagelijks
van top tot teen voor de spiegel
Zij is niet tevreden met haar beeld
straft haar lijf dagelijks met onthouding
organiseert het grote vasten tot de rand

Soma vraagt de spiegel zijn opinie
Deze gruwel is nooit content
Hij geselt haar tot de uitputting
Soma en de anorexia, het spook
dat niet wijken wil sinds maanden

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 12:56 Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 januari 2007

stoomboot

Stoomboot die niet op zee voer
opdook uit een liftkoker
het hellegat der voortplanting
stoomboot die de kinderen aan land zette

boorlingen voor jonge moeders
een hele lading uit het niets getoverd
Zij zag hem nooit aankomen
hij moet er nochtans ooit geweest zijn

in wezen van een naslepende kabel
bij stijgen en dalen zag je zijn periscoop
waar en wanneer
werden hier de babys geleverd?

althans was er eentje aan land gebracht
mijn moeder had mijn zus gekocht
aan de stoomboot die ik nooit zag.
en nu lag ze in bed met zus Noémie

Teveel voor een kinderverstand

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:58 Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 januari 2007

wachten op

Wachtend op de laatste trein
het ultieme moment maar je bent er niet
ik de wanhoop nabij
neemt de nacht me op
in zijn grote zwarte bek
waarin ik dwaal als een spook
stamp mijn woede naar de maan
die onverschillig schijnt
geen emotie ontsnapt haar rosse vlak

tot de ochtend daagt
waaruit alweer een trein binnenrijdt
het station me wekt
zie ik je slapend op een bank
zoals een zwerver op de walletjes

Ik zal je.....

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 22:22 Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 januari 2007

wachten op

wachtend bij  volle maan
bij de vijver op de hei
tot de weerwolf uit de struiken springt
tot hij huilt als lijkhond
in de bleke schaduw
van het nachtlicht

en jij dan ziet
hoe ik huiver van schrik
je niet meer durf naderen
loerend achteraan de zandheuvel

 ik merk  dan dat je wolvenpels afvalt
dat  jij weer in je kleren springt
alsof er niets geweest is

wachten tot ik bekom van deze nachtmerrie
 jij slaapt daar
gewoon in bed
bij het eerste ochtendgloren
ontwaak je

ik ben geen weerwolf meer verzeker je me
ik sta perplex.




Geschreven door Ingridstanella om 20:52 Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 januari 2007

Met een aankondiging van gewisse verminking
moet de post haar executie langzaam aanzien.
Door trieste eminenties werd er gewichtig beslist
het niet rendabele kantoor te lande gaat dicht


Je kan je altijd wenden tot een postpunt of automaat
waarbij Jan met de pet zich moet bij neerleggen
want het is de mens die de organisatie moet eren
zoals een onderdaan zijn almachtige koning


Jij, postkantoor dat niet op grote voet leeft
jij staat in de rij voor een eerste amputatie
dan volgt weldra de verdere pallaitieve zorg
om uiteindelijk te verdwijnen in het niets


Ach , wat zijn we toch stumpers der gemeenschap
in warme relatie en goede communicatie
We laten machine en robot onze wereld verschralen
alsof dit een volwaardige vorm is van moderniteit


Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 19:12 Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 januari 2007

Ik lees het verhaal van de wind
in herinnering jaren terug
toen jij nog kleine Ara was

het plezier van een kermisvogel
onschuldig was je jeugd
de pretlichten in je ogen

Nu lees ik het verhaal
van de stilstandhier en nu
met heel spijt en medeleven
nu je eenzamer dan ooit
je huis niet meer verlaat

Ik kom je halen Ara, op kousenvoeten
tussen schouderklop en ruggesteun
opweg naar een nieuwe toekomst

met open vensters en zicht opzee
dietijd die we stilaan zullen verbouwen
tot onze bestemming van de hoop.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:46 Reageer op dit bericht
Donderdag 11 januari 2007

haar schoenen

Haar schoenen
dragen twee zwerversvoeten
eindeloze uren verkenning
over velden en bossen

Haar schoenen ademen
lief en leed van de wandelaar
doorzettingsvermogen
blaren en pijn

haar schoenen bergen
eigener dan het vreemde
immer de nieuwe ontmoetingen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten