Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
Zaterdag 20 januari 2007

Hond op vrijersvoeten

Mijn  hond springt tegen me aan
bepaalt zijn weg trekt en snuffelt
blaft en blaft wat ik doen moet
zijn wil drijft hij door zelfs aan de leiband
maakt hij mij diets dat ik volgen moet
dat hij zijn liefje wil opsporen
dat hij mij niet nodig heeft
Hij kan het wel alleen
Wat dacht je ? Hem zijn intimiteit ontzeggen ?
Hij doet  dit toch ook niet bij mij
Waar wacht ik nu nog op ?

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 13:41 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 19 januari 2007

een beetje geheim op zolder

Een beetje geheim op zolder
een koffer verborgen schatten
dat stukje donkere kamer
het verdoken luik in een  boot
zoenen achter de heg
zweten dat je barst
verboden liefde

een loodzwaar leven vol beslotenheid
in de grot van Ali Baba tussen 40 rovers
op je rug getorst een muildier zwijgplicht

Zeg hier hier de toverfomule
sesam open u
en ik zal klaar staan met mijn vangnet
om je last te verlichten

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:42 Reageer op dit bericht
Vrijdag 19 januari 2007

eigenwijs

Weet je liefste eigenwijs en afhankelijk
de vergelijking tussen de grenzen
wanneer wel en wanneer niet
het houden van is een godengeschenk waard

als rare vogel op de heg die me aanspreekt
zeldzaam en uniek in zijn soort
na de vijverduik gelauterd mooi en schitterend
maar met de schorre roep van de roerdomp.

Ik weet je liefste eigenwijs en afhankelijk
in het contract dat we ondertekenden
op de griffie der zielsverwanten.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:29 Reageer op dit bericht
Vrijdag 19 januari 2007

afgepeigerd

Hij was amechtig op de snee van zijn tijd
voelde zich niet begrepen ondanks alle behoefte
dat beetje aandacht als een bedelmonnik
te verdienen om te overleven in het zwarte gat

vermoeid als een afgepeigerd trekpaard
kloeg hij steen en been voor zijn goegemeente
sleepte zich door de dag als een vracht keien
als een gestraftewie het noodlot in de nek zat.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:34 Reageer op dit bericht
Donderdag 18 januari 2007

Van het zuiverste wit
dat wij 's winters als vanzelfsprekend vinden
dat wit tapijt cliché in onze gedachten
dat 's morgens in de stad de geluiden dempt
de mantel van stilte over de akkers
wij zijn ervan verstoten

we vragen de heer valse winter te vertrekken
met aandrang zijn stormen te bedaren
op stal te gaan tot een andere herfst
wij smeken de weledele echte winter op onze blote knieën
zijn sneeuwvlokken uit zijn vacht schudden
want we verlangen naar sneeuw
zoals dagelijks brood bij het ontbijt



Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:19 Reageer op dit bericht
Donderdag 18 januari 2007

storm

Je zou hem aan banden willen leggen
die wind die de bomen dwingt tot knielen
en zeggen: ze doen het één voor één
in groep worden ze geschud als boosdoeners

Je zou zijn adem moeten binden
op het wervelbed stroomvoorziening
om zijn energie te kanaliseren
in nuttiger dingen dan zo maar blazen

Ach wat is de wind ijdel een pure macho
die ons momenteel bedreigt als dictator
te land en ter zee met zijn nukken
zijn grillen zonder grenzen puur vertoon.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:58 Reageer op dit bericht
Woensdag 17 januari 2007

je zou

Je zou me in het oor kunnen fluisteren
dat je me nodig hebt bij voorbeeld
je zou me kunnen in de ogen kijken
en diep geloven dat ze bodemloos zijn
om in te verzinken van dat zot gevoel
met kriebelstaartenvan kermispaarden
Je bent me indachtig met veel plezier
nodigt me uit om toe te happen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:47 Reageer op dit bericht
Woensdag 17 januari 2007

het lijf en het lichaam

Haar lijf heeft geen manieren meer
sinds het lichaam er de brui aan gaf.
Haarl ichaam vond zichzelf te goed
om in dat lijf te blijven huizen

verdroeg geen gemene zinsspelingen
op zijn afstamming die onterecht waren
Laat het lijf maar vunzigheid vertellen
met zijn schuttingtaal die woorden neukt

waar het lichaam van walgt
ongewassen en ongekamd zwetend
zoals een trekpaard op de akker
onbeschaamde oprispingen

donderende luchtverplaatsingen
zoals een goederentrein over een brug rijdt
Haar lichaam gunt het lijf geen blik meer
het lijf dat lalt en spuwt teveel om op te noemen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:06 Reageer op dit bericht
Dinsdag 16 januari 2007

ontgoocheling

Ontgoocheling boort een gat in de grond
het laat zich niet zo meteen weer vullen
het blijft gapen alsof het wacht om verklaring
Het waarom stelt soms heel veel vragen
aan de stroman die de poten wegzaagde
alvorens de stoel in twee kraakte
Ontgoocheling is de trage vijand
die met gesloten vizier ten aanval gaat
de lafaard die zijn gezicht niet laat zien
maar je verlamt met zijn gifpijlen
de doodsteek toedient zonder medelijden
als je hem niet uit het zadel ligt.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:53 Reageer op dit bericht
Dinsdag 16 januari 2007

koffiepauze

Koffiepauze zet de werknemes bij elkaar
het pleidooi voor uitwisseling van gedachten
voor de goede gang van zaken en gewoonten
maakt de tongen los verscherpt de observatie
koffiepauze tekent de verhoudingen relevant
op de muur van de dagdagelijkse tijd
waarin wel en wee bijeen gegoten worden
tot het amalgaam van de grote gemeenschap collega's
Koffie is de intermediaire drank die iedereen kent.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:43 Reageer op dit bericht
Dinsdag 16 januari 2007

grote mensen

Ik ben van alle grote mensen thuis
kan ik je vertellen ze maken alles moeilijk
Zij zeggen dan ingewikkeld het leven
we hebben heel veel problemen zegt hij
papa krabt in zijn haar
telt zijn centen op de tafel
mama heeft altijd hoofdpijn
wanneer ze slapen gaat
mama zegt dazt ze nooit tijd heeft
ik heb alle tijd van het hele huis
ik moet me haasten roept mama
anders te laat  , ik moet toch nergens heen
ik moet van mama naar school
ikzelf blijf liever thuis
Grote mensen zijn rare beesten
en ze zeggen dat ik ook zo zal worden
Wacht maar zegt mama
je tijd komt wel
de tijd moet niet komen  hij is er al
Ik wil niet groot worden 

Ingtrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:28 Reageer op dit bericht
Maandag 15 januari 2007

sketch

Sketch
afgesproken alledaags tafereel
uitvergroot de personages
grof en burlesk
vragen en antwoorden
verwarrende begrippen
billenkletsers
tussen goed en kwaad
tussen slim en dom
salvo's gelach en applaus
de goede wordt op handen gedragen
de slechte wordt uitgejouwd
een volle zaal
voor het plakboek van de volkswil
brood en spelen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:40 Reageer op dit bericht
Maandag 15 januari 2007

Van de takken viel de ijskegelstilte
Geen woord ontsnapte uit gevangenschap
Tranen tot kristallen versteend
doorschijnend verdriet gestold in dat moment
dat je op de schouders zit als onwezenlijk

Onze passen gemeten gevreesd te laten ontwaken
het bos uit zijn winterslaap van gedachten
het rook naar kastanjes op terugweg
de blaren lagen er in hun afwerpplunje

Een tocht tussen kristallijne bomen
we voelden ons als vreemde gluurders
in een spiegelpaleis der illusies
dat bij de eerste zonnestralen wegsmolt.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:29 Reageer op dit bericht
Maandag 15 januari 2007

dat zij niet begreep

Dat hij niet langer bleef
een held op sneeuwwit papier
de prins op het grote paard
toen hij door de mist verdween
achter de horizon
lijnen achter de grenzen
van haar waarneming
de roep van een zwaan
met trage vleugelslag.


Zij was troosteloos
bleef in het grote bed
kreeg zwarte winterslaap
kreeg de dromen van het sprookje
maar ontmoette hem nooit meer
tastbaar in vlees en bloed
Zij wandelde door haar schimmen
door schijnbaar eeuwige tijd
wat zij niet begreep.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:47 Reageer op dit bericht
Zondag 14 januari 2007

stof

Stof dat zij opwaaien doet
onthullende verklaringen
uit de vergeetput van jaren
behoorlijk bijgekleurd
verandert een stralende dag
in een nachtmerrie
waar zij zich geen rekenschap van geeft


Een soort sport
verdraaien van feiten
zij laat in het stof bijten
tot poets weerom poets
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 14:56 Reageer op dit bericht
Zondag 14 januari 2007

Sinds jaren vergeten na de grote brand
overwoekeren bramen haagdoorn en netels
het kasteel van Horstdonk
nog slechts een schim
van de grote weelde en sier van toen
zijn adem afgesneden zwart geblakerd
verval en erosie van eeuwen geschiedenis

Vogels nesten er ongestoord
de natuur gaat er zijn gang traag maar zeker
Voor kwajongens is het hun rovershol
waar zij hun schatten verbergen
de tuin en het grote bos
een paradijs voor stopers
voor jonge geliefden the place to be
wij maken er onze dromen waar
een eigen liefdesnest in het dons
van onze gespannen verwachting
onze heerlijkheid achter slot en grenzel

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:10 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

Eleutheria

Ik vind je sinds lang de poort
tot mijn muze
die in mijn nabijheid zweeft
wanneer ik aan je denk

dan klopt ze me op de schouder
neemt me terhand schrijft haar waarheid
tussen jou en wij
ik geef  haar naam eleutheria door
in al mijn woorden
het zout der dagen
als een geschenk dat dobbert
tussen jou en mij
te veroveren als het grote goud
op een levenstocht.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:52 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

blabla generatie


De bla bla generatie zit in koffieshops
met moderne gedachten die snel verouderen
Dat weten jonge mensen nog niet
hen hoort het de toekomst en ook het bla-blaën
spreken zij een ander taal gehakt en versneden
in sms berichten en andere turbosituaties
chatten in donkere en geheime kamers
of webcammen tusen happen fastfood en broodjes
Ik ben een  te ouderwetse tante troubadoer
die de sneltrein heeft gemist toen hij vertrok
Ik bleef tussen de deuren van de trein gevat
spreek en schrijf  gewoon mijn dagelijkse keuken.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:17 Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 januari 2007

Momenten van ontroering
tussen jou en mij
ze zetten zich vast in herinnering
met stevige wortels
zoals bomen in zware grond

Ze gloeien als kolen
vanonze innnerlijke kachel
die niet dooft maar smeult

Zodra de wind ons aanblaast
Momenten van ontroering
tussen jou en mij

ze verwarmen de tijd
verzachten het woord
laten hun krachten stromen
ze zullen me nooit gestolen worden
diep in het hart geboren juwelen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:51 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten