schaar
Ingrid Lenaerts.
schaar
nat en grijsRegendruppels op het oude raam
bij een loodzware rotdag
druipt het verdriet in kromme paden
baant het nat zich een weg
door zwaartekracht in zijn lijf
Buiten luistert alles naar grijs
de wind zorgt voor wervelingen
in de dans van oud papier
kale bomen schreien uit het naakt
om betere tijden en begrip.
Ik zoek een schuilplaats in je hart.
Ingrid Lenaerts
fabel van de mooie ekster
Hond op vrijersvoetenMijn hond springt tegen me aan
bepaalt zijn weg trekt en snuffelt
blaft en blaft wat ik doen moet
zijn wil drijft hij door zelfs aan de leiband
maakt hij mij diets dat ik volgen moet
dat hij zijn liefje wil opsporen
dat hij mij niet nodig heeft
Hij kan het wel alleen
Wat dacht je ? Hem zijn intimiteit ontzeggen ?
Hij doet dit toch ook niet bij mij
Waar wacht ik nu nog op ?
Ingrid Lenaerts
een beetje geheim op zolderEen beetje geheim op zolder
een koffer verborgen schatten
dat stukje donkere kamer
het verdoken luik in een boot
zoenen achter de heg
zweten dat je barst
verboden liefde
een loodzwaar leven vol beslotenheid
in de grot van Ali Baba tussen 40 rovers
op je rug getorst een muildier zwijgplicht
Zeg hier hier de toverfomule
sesam open u
en ik zal klaar staan met mijn vangnet
om je last te verlichten
Ingrid Lenaerts
eigenwijsWeet je liefste eigenwijs en afhankelijk
de vergelijking tussen de grenzen
wanneer wel en wanneer niet
het houden van is een godengeschenk waard
afgepeigerd
storm
je zou
het lijf en het lichaam
ontgoochelingOntgoocheling boort een gat in de grond
het laat zich niet zo meteen weer vullen
het blijft gapen alsof het wacht om verklaring
Het waarom stelt soms heel veel vragen
aan de stroman die de poten wegzaagde
alvorens de stoel in twee kraakte
Ontgoocheling is de trage vijand
die met gesloten vizier ten aanval gaat
de lafaard die zijn gezicht niet laat zien
maar je verlamt met zijn gifpijlen
de doodsteek toedient zonder medelijden
als je hem niet uit het zadel ligt.
Ingrid Lenaerts
koffiepauze
grote mensenIk ben van alle grote mensen thuis
kan ik je vertellen ze maken alles moeilijk
Zij zeggen dan ingewikkeld het leven
we hebben heel veel problemen zegt hij
papa krabt in zijn haar
telt zijn centen op de tafel
mama heeft altijd hoofdpijn
wanneer ze slapen gaat
mama zegt dazt ze nooit tijd heeft
ik heb alle tijd van het hele huis
ik moet me haasten roept mama
anders te laat , ik moet toch nergens heen
ik moet van mama naar school
ikzelf blijf liever thuis
Grote mensen zijn rare beesten
en ze zeggen dat ik ook zo zal worden
Wacht maar zegt mama
je tijd komt wel
de tijd moet niet komen hij is er al
Ik wil niet groot worden
Ingtrid Lenaerts
sketch
dat zij niet begreep
stof
verbloemd