Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Maandag 15 september 2008

behoren

Je behoort tot de de dans van het leven
onuitsprekelijke verwondering beslaat me
als nieuwe hoeven onder een paard
het vuur dat knettert van onderhuidse warmte

Draag me zonder voorwaarde 
over de bruggen van zware dagen 
als een pluim aan je toverhoed 

dat ik je vergezel hier en nu 
altijd als een begeerde en onmisbare
ik wuif je toe en je ziet me niet 
ik vraag je en ik moet geen antwoord
ooit behoor ik ook  tot de dans van leven. 

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:55 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zondag 14 september 2008

Ike

Ike is aan land gekomen
even wreed als andere broers en zussen
raast hij als een ontketende helleduivel
zuigt zijn bek vol als een waterreus
vernietigt alles op zijn weg
tot hij zijn woedegekoeld heeft
blijft puin en waterellende
van zoveel natuurgeweld.
Zijn macht is nu gebroken
hij had ze echter niet mogen grijpen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:02 Reageer op dit bericht
Donderdag 11 september 2008

in een tuin

Het kan in elke tuin gebeuren
zo gewoon en alledaags
de wapperende was  aan de draad
de lakens die als spoken draaien
om hun eigen as
de rustige taal van een bloem die bloeit
die ons niet vertelt wat ze denkt
dat wij denken dat de bloem
alleen maar bloeien moet
en als bij toeval de roos dan geurt
ons bedwelmend vervoert
zijn wij de bloem verschuldigd
haar zoet parfum

Dat zij ons prikt
en liefde symboliseert
zoals wij haar toedragen 
het rode verlangen.

Het kan in elke tuin gebeuren/

Ingrid Lenaerts

 



Geschreven door Ingridstanella om 22:42 Reageer op dit bericht
Woensdag 10 september 2008

De vogelverschrikkers van het stoppelveld
eenzaam en vergeten
wapperden nog steeds in de wind
als sjofele bedelaars
beroofd van elk aanzien

de eksters pikten in hun hoeden
rafelden hun sjalen uit
ze leken waarachtige skeletten
de gewezen heren van de akker
bijnak nielend van ellende.
ze wilden opnieuw geborgen
tot het nieuw seizoen

maar helaas noch kind noch kraai
zag hen nog staan.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:16 Reageer op dit bericht
Zondag 7 september 2008

het deemstert

Het deemstert al vroeg
in de steegjes van de stad
het licht versmalt tot repen
ondergaande zon
de straatlantaarn werpt
dansende schaduwen op een muur
zoals avond onder nauwe ramen glipt.


Een zwerfhond blaft naar een kat
voelt zich bedreigd
door een rivale
die eveneens de vuilisbak inspecteert.
de overgordijnen sluiten
verbergen realileit en ellende
in de al te kleine woningen.
van zwarte rand-armoede.


Ingrid Lenaerts

 

Geschreven door Ingridstanella om 23:07 Reageer op dit bericht
Donderdag 4 september 2008

Uit een gedicht viel zijn liefde
opgespaard en ingewikkeld
in heel veel woorden
voor een behouden ingebeelde
maar mogelijke toekomst.

hij had ze jaren opgeborgen
gekoesterd in de binnenkamers
van zijn hart dat overstroomde
maar stolde en stokte bij daglicht

Hij hoopt dat zij  z'n roep
ooit zal horen
als prinsheerlijke zielsverwante.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:52 Reageer op dit bericht
Donderdag 4 september 2008

Zaten de laatste bewoners samen
aan hun laatste tafel in het dorp
bedreigd te verdwijnen in eeuwig water
maanden kwamen ze bijeen
grimmig in de strijd om het behoud ervan
Het mocht niet baten ondanks alle verzoek
de bede werd verworpen
de laatste bewoner wou niet weg
werd uitgedreven bij wet
alvorens de afbraakmachines
brulden hun werk verrichten
de stilte werdadembenemd
verbroken door de vleugelslag
van zwarte roofvogels
nu is het dorp verdwenen
in het zoveeelste havendok
overstroomd gebied
Zeereuzen versassen er nu constant.
dit overstroomd gedicht
is slechts een luttele herinnering.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:38 Reageer op dit bericht
Woensdag 3 september 2008

vrij over vrij

Zo vrij als de vergelijking
die vrijheid zich laat aanmeten
een vogel heeft ze
vliegt ermee weg
vrij op aarde
de ketens doorbreken
soms alleen maar een woord
om van te dromen
op een wolk
in jehoofd
die je overal brengt
waar je de vleugels kan spreiden
van verwondering.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:27 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten