Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Maandag 6 oktober 2008

kudde schapen

Een kudde schapen stroomlijnde de tocht
bij groot aantal kop aan kop vooruit
blatend vanuit de stal door de wei
Ze trokken richting schaarse grond
op de hei onder een weinig heldere hemel
boven hun koppen stonden collega's wolken
die de schapen onverschillig liet.
Ze mekkerden hun taal ondereen
De herder stuurde ze op het rechte pad
de hond assisteerde in zijn functie.
Wij zagen het wollig landschap voorbijtrekken
zowel aan de hemel als op aarde
een zonderling moment gelijkenis.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 6 oktober 2008

geloof in een alfabet

Zou iemand ooit zijn geloof bevestigd hebben
in een alfabet als een soort god van communicatie
die we even evident vinden dat hij bestaat
met zijn zesentwintig afspraken
met oneindige mogelijkheden ?

Hij voert ons dagdagelijks door elke droom
aanwezige of toekomende werkelijkheid
hij heeft ons lief en draagt de haat
zoals wij willen of verbergen
hij kan  nog veel meer vertellen of onthullen
zwijgen of verbergen
elk woord keleeft hij tegen de taalberg
tot zin of onzin van ons hebbben en houden
Hij is alles en niets om in te verzinken
om uit te herrijzen

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:07 Reageer op dit bericht
Zaterdag 4 oktober 2008

blokkendoos

Roodkapje en de wolf
hans en grietje
zeven geitjes en de wolf
de gelaarsde kat
sneeuwwitje en zeven dwergen
beleefden in de blokkendoos
de verdeling op velerlei vlakken
ze werden weer bij elkaar gezet
na ,o zo, verscheurd te zijn
de blokkendoos van het leven
de doos der hartstochten
van chaos naar ordening
de wereld in een notendop.

Ingrid Lenaerts.
Geschreven door Ingridstanella om 23:20 Reageer op dit bericht
Zaterdag 4 oktober 2008

verdriet

Zij ,op afspraak bij dreigende lucht
de zon achter onweerswolken
in de portiek cirkelt een wervelwind
herfstbladeren dansen
zij wacht geduldig bij de eerste regen
hij is er nog niet, weer te laat
waar is hij gebleven ? Wat gebeurde?
Het blijft zwak alleen bij gissen
bij excuses die haar voorbijvliegen
de wind steekt op en blaast
de voorbijgangers vluchten
op zoek naar beschutteing
de regen striemt nu over het plein
zij blijft er wachten en wachten
onder een lekke paraplu.
Ze wordt doornat,een waterhoen
van valse hoop enellende
Om een lafaard en nietsnut
Zij snikt verregend verdriet

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:12 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 1 oktober 2008

Noordpooldichter

Noordpooldichter dicht bij de pool
zo helemaal in het noorden
hij houdt van wit en sneeuw
wilde vlakte glinsterend in de zon
zon boven eeuwig blauw
en van de poolbeer zo krachtig
als de kou langs zijjn oren fluit
de noordenwind over de zwijgende stilte
het ijs dat waterwas en weer wordt
de noordpooldichter duffelt zich dicht
met het warme van zijn verzen
vraag hem en je zalzien en horen
zijn adem draagt zijn kristallen
in één lange ijskegelop zijn pen .
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:34 Reageer op dit bericht
Dinsdag 30 september 2008

uit het dagboed der miserie

ik moet je vertellen van zoveel

ik heb nieuwe schoenen gekocht

ze kwellen me nu al van links naar rechts

zitten mijn tenen als haringen in een ton

ik heb mijn brilleglazen gebroken

dus moest ik bij de opticien langs

want ook hem zag ik dubbel

een klier van een vent die nooit went

ik had nog geen miserie genoeg

nauwe schoenen dubbel zicht

kwam daarbij dat ik mijn rok verloor

tussen een menigte tieners

die niet wisten wat hen overkwam

Ze gibberden en sourdine

zoals de doffe roep van scheepshorens

ik stond erbij alsof ik door de bliksem getroffen was

als de bliksem er vandoor

zonder rok aan mijn lijf mijn rok in de hand

ik heb me achter een bushokje gewrongen

de rok met een veiligheidsspeld bevestigd

en weg was ondergetekende van deze tekst

ik had de pech aan mijn zijde

de miserie in een notedop speelde zich voor mij af

als een komische film bij uitstek

ik voelde me een belachelijke toevalligheidals niet één

ik ben gaan slapen met mijn hoofd in de kussens

van de schaamte binnen de woorden

in mijn dagboek der domme fratsen

die me zomaar overkwamen

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:18 1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 september 2008

telkens

Telkens alsde zon schittert
en baadt in haar eigen licht
dan denk ik aan jou,
dan wou ik dat je terstond hier was
om ook bij die zon te horen
het dronken gevoel bekruipt me
als een feestvierder des levens
het licht maakt de veren los
diep in mijn hoofd
om kortstondig de regen te vergeten
die zal komen zegt men
maar er nog niet is
hoera,de zon is er nog
en als jij nu nog wil komen
voor die regen
dan is alles dik in orde.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 14:53 Reageer op dit bericht
Vrijdag 26 september 2008

taal

Ingesnoerd in gedachten nog net niet
op papier rommelen de bevelen
de richtlijnen en nota's
initiatief wordt in de kiem gesmoord
het hoort anders ,gedicteerd
Kortom het moet binnen het corset
zonder vrijheid
ratten en katten aan elkaar gebonden
binnen de enge ruimte
je krijgt luchtjuist genoeg
niet te stikken,happen zoals devis
doe je niet dan word je corset toegedrukt
dat willen we toch niet

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:01 Reageer op dit bericht
Vrijdag 26 september 2008

De bijenkorfdichter

De bijenkorfdichter houdt van bijen
zeker ook van korven met bijen
de bijenkorven inspireren hem
bij dag en bij nacht.
hij houdt er de wacht
om bijen te zien en opnieuw
zegt hij weer opnieuw
hij raakt bezeten van al die bijen
en van die korven gonst het in zijn hoofd
begint hij ook niet te zoemen
in een zwart en geel ,al dat gezoem
laat hem nog meer bij zijn
dichter bij de korf
schrijft hij meesterlijk
hoe hij
 oneindig van bijen houdt


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Dinsdag 23 september 2008

We liepen over kolensporen
indrukwekkende stellen perslucht
angstaanjagend tegen de wand
van de benauwde ondergrond
vervoerden mensen
als sardienen in blikjes
speelgoed voor spoken
griezelruimtesmenselijke conditie
Eens geleden, nu voorbij
het kolentijdperk


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:33 Reageer op dit bericht
Donderdag 18 september 2008

bedanken

Bedanken maakt blijheid wakker
in het kleine en in het grote moment
een greep in de bloemenmand
een zacht gebaar met zilveren schaduw
een vogel naar de vrijheid
de zon op je rug met het milde woord
dat de wind je brengt.
Het is allemaal om te koesteren
in de binnenkamers van een leven.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:57 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten