idool

Ze kwam er aan miauwend dun
krabde aan de keuken deur
een verloren kat dacht ik
staart omhoog angstig blazend
Ze was me naamloos en onbekend
hongerig  verwaarloosd.
ze at een bakje kattenvoer leeg
als een schranser van dagen
Ze nam haar rust achter de kachel
spon  naderhand haar dromen
's anderdaags is ze vertrokken
het huis was haar te eng.
Ik heb ze uitgewuifd
nooit meer teruggezien.
Ik denk nog vaak
aan de kat zonder naam.

Ingrid Lenaerts

Bloeiende kriekenbomen
in het vierkant tijdloosheid
verankerd in het landschap
herinneren  me jeugd
op witte wolken onschuld bij dag

Bij nacht en rosse maan
Chopin die aan de piano zit
naast mijn moeder wuivend
uit een ver verleden heelal
over de dood heen.
En nog altijd maakt ontroering mij klein
als leerling tovenaar.

Ingrid Lenaerts

Lente liet zich even zien
gaf nadien verstek
om ons weer over te leveren
aan winterse nukken
sneeuw en ijs kou en wind

Wat bezielt deze dame?
Het kwellen lijkt haar eigen
deze lady die wij betrachten
laat zich eerst zien 
van haar mooiste zijde
laat dan bomen mens en dier
verweesd achter

Onberekenbaar schepsel
wanneer je te vroeg
onze contreien aandoet.

Ingrid Lenaerts

Hij voelde zich verward  en miskend
Zoals een god op een zandbank
die niet meer weet wat hij geschapen heeft
uit het niets of uit anders
de kracht der herinnering is hem vergaan
om nog meer te weten
Met dit menselijle trekje van vergetelheid
onttroont hij zichzelf
zoekt zichzelf weer onder mensen
Hij die dacht de wetten te miskennen
de gewoonten te negeren
verloor zijn voetstuk

Ingrid Lenaerts

Van harte lacht zij in mijn hoofd
bij de geboorte van een een nieuwe dag
de zon als zij hemelgloren gaat
wanneer de nacht moet wijken
voor een hemelsblauwe lucht
en de eindeloze stilte
van dromende dauwdruppels
Een vuurbol
die klimt tussen het wolkrek
de nevels verdrijft
op zijn triomfwagen

Ingrid Lenaerts

Ik moet er de wind ontvangen
komend uit het noordzeegat
sta er niet voor te trappelen
met zijn staart en nukken
in de voorjaarsmaanden

bederft hij onze luchten
met grijze kliederwolken en regenvlagen
stuur ik hem heen maar hij wil niet luisteren
gaat nog in het water woelen
zijn onstuimigheid valt niet in te tomen.
Kierewiet is dit heerschap wel..

Ingrid Lenaerts

Veel dennenappels
verdorren traag in stilte
hun gevleugeld zaad

Ingrid Lenaerts

Hij  kweekt alleen maar hamsters
niet één niet twee maar veel
tegen de eenzaamheid van nachten en dagen
die roffelend op zijn deuren tokkelt
die hij niet wil openen

met het hart van een beunhaas
amsters moeten hem beschermen
hun aanwezigheid bevestigen
met een groot aantal in verschil
die hij als troostend ervaart
in de stoofketel van angsten
die hem beloeren
 hiermee heeft hij zijn burcht gebouwd
oersterk als een beer
erin verschansd

Ingrid Lenaerts