heilige warmte

halfweg augustus
de school ligt er verlaten
wacht op nieuw leven

Ingrid Lenaerts

een verdord plantje
daarnaast prijkt stil een gieter
ironie in beeld

Ingrid Lenaerts

Je leest me als bij toeval
in het nauw van een woord
waar de tijd zijn halte houdt
de stilstand van jaren hoop
die verpulvert tot poeder
een brief vol loze beloften
dat je ooit zou komen
als een boodschap in een fles
dobberend op zee
Maar niets van dit alles gebeurde
bleef alleen bij dromen die verdorden

Ingrid Lenaerts

Hij collectioneert er de zoute herinneringen van,

Van de mosselbanken die gapen uit hun verleden

De tijd van toen ze nog volkse kost waren

Lekkere eenvoud op het bord van elk benefit

Nu ze poep- chique finesse zijn aan tafels

Prijzig in gerenommeerde restaurants

betreuren ze in grote hoeveelheden

Het decadente publiek dat hen verorbert

Ze werden verkracht in hun identiteit

Door gesofisticeerde koks die hen bereiden

Met de nodige tierlantijntjes van wijn en sausen

Alsof hun smaak moet verdoezeld worden

Het gaat de mosselen niet voor de wind

Ze willen zich opnieuw organiseren in grote stilte

Verankeren in de eigen zee zonder bemoeienissen

van een schijnheilige mosseladel belust op platte winst.

• Ingrid Lenaerts

De weidse vlakte
bij noorderwind en wolken
licht en schaduwspel


Ingrid Lenaerts

Zomerse grillen
elkaar tergend voor de fun
het weer is echt  ziek 

Onder de eiken
zweeft  traag de oude stilte
zon streelt haar wangen

verliefde fietsers
strengelen zich in elkaar
de stopplaats lacht toe.


Ingrid Lenaerts

In mijn hoofd
licht bewolkt
strijk je neer
zonneklaar

bewijs je me
het vierdelig klaverblad
alsof het geluk er aangekoppeld is
een uitschieter
ware uitzondering

probeer ik te geloven
dat je  echt bent
ik omarmd door iets vaag
wat god lijkt
 
niet te verliezen
in een bede
die me achtervolgt.

Ingrid Lenaerts