Brink
Een brink in schaduw
de zon bladert in takken
gek dartelt het licht
Ingrid Lenaerts
BrinkEen brink in schaduw
de zon bladert in takken
gek dartelt het licht
Ingrid Lenaerts
ziek weer
regen in rood
idylleEen hoeve in Delfst- blauw
bij een oude molen
wieken draaiend in de wind
de ophaalbrug over het water
laat een zeilboot voorbij doorvaren
een stille visser zit te turen aan de oever
spelende kinderen op het gras
De tijd sprak toen nog van rust
die goede oude is vervaagd
vervangen door een andere
die naar adem hapt om te overleven.
Ingrid Lenaerts
leegstandVerdorde bloemen
trieste getuigenissen
van afwezigheid
verdwenen huurders
lieten er geen sporen na
alleen de kilte
Ingrid Lenaerts
regendagGrijze regendag
kwelt van morgen tot avond
vakantiegangers
water op straat
om doelloos te verzuipen
alles wat verveelt
waar blijft de zon toch?
een vraag die velen stellen
weldra is ze er.
loze belofte
neen zegt de weerman ze komt
zou hij het weten?
Ingrid Lenaerts
nachtSchaduwen maanlicht
boomstammen vergrijzen traag
hoor de uil roepen
de aarde knettert
de hitte laat de dag los
het bos herademt
Ingrid Lenaerts
watkan het anders zijn?
heilige warmteHeilige warmte wij kunnen je niets vragen
je bent voor ons de grote willekeur
of wij je nu smeken of je verwensen
je bent onze meerdere in grootheid en in graad
je bespeelt ons met je eigenste ik
de ene dag stook je de aarde af
de andere dag dompel je ons onder in water
je blijft dan de grote afwezige
we mogen voor je buigen
we mogen je verwensen
je gaat je eigen gang
dit jaar liet je ons zomaar vallen , heilige warmte
doe een eens inspanning voor onze contreien
je zal heel zeer goed scooren
Doe maar je best want dat loont.
Un nederige dienaar, een zonneklopper.
Ingrid Lenaerts
Pauwenoog
boek van tederheid
gladiolen
schoolhalfweg augustus
de school ligt er verlaten
wacht op nieuw leven
Ingrid Lenaerts
verdordeen verdord plantje
daarnaast prijkt stil een gieter
ironie in beeld
Ingrid Lenaerts
oude muur
bij toevalJe leest me als bij toeval
in het nauw van een woord
waar de tijd zijn halte houdt
de stilstand van jaren hoop
die verpulvert tot poeder
een brief vol loze beloften
dat je ooit zou komen
als een boodschap in een fles
dobberend op zee
Maar niets van dit alles gebeurde
bleef alleen bij dromen die verdorden
Ingrid Lenaerts
lindeboom
hartmassage
Hij collectioneert er de zoute herinneringen van,
Van de mosselbanken die gapen uit hun verleden
De tijd van toen ze nog volkse kost waren
Lekkere eenvoud op het bord van elk benefit
Nu ze poep- chique finesse zijn aan tafels
Prijzig in gerenommeerde restaurants
betreuren ze in grote hoeveelheden
Het decadente publiek dat hen verorbert
Ze werden verkracht in hun identiteit
Door gesofisticeerde koks die hen bereiden
Met de nodige tierlantijntjes van wijn en sausen
Alsof hun smaak moet verdoezeld worden
Het gaat de mosselen niet voor de wind
Ze willen zich opnieuw organiseren in grote stilte
Verankeren in de eigen zee zonder bemoeienissen
van een schijnheilige mosseladel belust op platte winst.
Ingrid Lenaerts
De weidse vlakteDe weidse vlakte
bij noorderwind en wolken
licht en schaduwspel
Ingrid Lenaerts