Pubol
van fantasmen op hol in hun gesloten burcht
de akelige wereld van Salvator Dali \'s verwend nest
Ingrid Lenaerts
Pubol
de wind en zijn taal
van kleine wanhoop
rechthoekmaagdelijk blank voor de storm
nu gescheurd in lappen
met vele stippen overvol vragen
uit zijn woelig leven.
Nu zijn lekgeslagen boot de sterren volgt
wanneer hij een engel hoort zingen
over een blijde boodschap
vaart hij de haven binnen
als kleine matroos
die zegt dat hij verder wil .
Ingrid Lenaerts
zuidamerikaans thuis
geldMunten bij elkaar in hoopjes en kolmmen
Biljetten op een rij of verwaaiend in de wind
Beduimeld bezweet verweerd geoxideerd
om de duivel en zijn trawanten om te kopen
voor oorlog en misdaad
voor de deugd en zijn mildheid
voor de goede gang van zaken
voor een betere mentale en fysieke gezondheid
Geld voor de verzamelaar de rijke de oliebaron
De arme man die het deert en die het verlangt
zo broodnodig voor wie het niet heeft
Geld dat stinkt geld dat blinkt geld dat achervolgt
en nochtans zonder geld .Wat dan ?
Ik zou het niet weten
Ingrid Lenaerts
Groene stadMijn kleinzoon houdt van de groene stad zegt hij
de nacht is nooit meer daar in "donkerzwart"
maar in varianten van zijn lievelingskleur
De hoge torens schitteren in een magisch ....
want hij herhaalt dat groen zijn kleur is
Een spoorwegbrug over een rivier
net een oerwoudserpent tussen de lianen
de weg,een lange asfaltbaan natuurlijk.... maar licht....
de straatverlichting mag even blauw
de maan verpinkt een traan ondanks
de groene nachten
Ingrid Lenaerts
allegria
nevelOmfloerste weiden
nevelbedden dwalen traag
over de morgen
Ingrid Lenaerts
Je kan er
dat gevoel
op de zandberg
op de trappen
de loop der dingenJij liep dan weg en ik draaide met een smak
de loop der dingen als wegwaaiende zaadkorrels
gouden regen na de bloei giftig als nietéén
Cadeau doe ik je mijn afstamming in gedachten
mijn wereldbol met zoeklicht op de schaduw
van mijn rookpotten waar alles uit verwaait
Mijn parkiet in zijn witte kooi onderhoudt gezang
de kat herinnert zich wel die prooi van begeerte
en dehuismus zit nog ergens zeldzaam onder dak
Grote arend zag alle vervlogen jaren op zijn scherm
de witte muur die zijn verzande emoties projecteerde
als clown de eindeloze vlucht die mij verdreef
INGRID LENAERTS
tegendraadse samenlevingKlant van ridderlijke hoffelijkheid
bood hij zijn zitplaats aan
zomaar als bereidwillige bejaarde
aan een hooggzwangere vrouw
die hem dan koud in het gezicht slingerde
dat hij dit toch wel vroeger kon aanbieden
Ze moest al afstappen
bij de volgende halte
Verstoord de oude man
toen hij opnieuw wou gaan zitten
Een andere tiener had dit al gedaan
en grijnsde om de perverse originaliteit.
Ingrid Lenaerts

NarcissenveldNarcissen in bloei
mijn grote verwondering
bij elke lente
Ze buigen in wind
voor een klein natuurapplaus
van moeder aarde
Ingrid Lenaerts
dode herinneringEen dode herinnering op het grondgebied deugdzaamheid
Een verzameling krakers in lege panden blowen de maan
Zoals antieke schoorstenen hun rook majeur uitbraakten
Ze sluipen nu langs haar lijf met mentale sloophamers
Toen het ijsfabriek nog op volle toeren draaide bij dag en nacht
Bleef een gat in de tijd zijn muil sperren voor verandering
Die haar verankerden in het heden van staal en beton
Waar eens rijen populieren ruisten als een betovering
Het verhaal van romantiek dat nooit zou overgaan dacht zij
Het leven zo als het ten volle was zwaard danste jaren gelden
Nu nog slechts een glimp voor stadsmussen in de goot.
Ingrid Lenaerts
Haast