Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Woensdag 3 oktober 2007

soms...

Soms schudt de tijd zijn  gerimpelde huid
de zorgen die hij dagelijks draagt wegen door
hij sleept zijn zware gedachten mee
over de rulle aarde en  vochtige grond

en moe van tobben en dwalen
hij rust nodig bij  zijn gekromde rug
overschouwt zichzelf in maanden en jaren
breekt zich het hoofd over de smeltkroes
van honger en dorst ellende en verdriet
maar hij kan zich  bezinnen
in het brein van zijn essentie
hij weet zich de perfecte heler
van alle wonden

Ingrid Lenaerts.



Geschreven door Ingridstanella om 23:35 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 2 oktober 2007

liefde in....

Liefde in tijd schemerduister
daar op de hoogbrug
waar de dag aan de horizon verdween
de tijd van komen en gaan
als een schichtige vogel
de aanraking als goud
de siddering als een aal
varend door je lijf
de kus die schroeit
het hart dat bonkt
de scheepsmotor
van matroos en meester
liefde in tijd schemerduister
het houdt me gevangen
in slagvaardige armen
herinnering aan onze waarheid 

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:23 Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 oktober 2007

blauwe liederen

Je hoort ze in de verte
de blauwe liederen van verdriet
zoals de zee aanrolt
in haar oneindige spel
tussen water en wind.
Ze bezingen de donkere dagen
in het grijs van de avondlucht
ze zwijgen als dood
bij het einde van de klaagzang
die hen eigen is
de blauwe liederen kennen geen einde
zelfs wanneer de tijd
hen de vergeetput induwt
ze ontsnappen bij eindeloze pijn.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:01 Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 oktober 2007

koude dagen

Koude dagen rollen over de einder
ze maken zichzelf ijl en doorschijnend
als de adem uit de bek van de nacht
wanneer zonsopgang zijn intrede doet.

In het moerasland huist de watergeest
die als een mager spook dwaalt
in lange slierten wattige nevel
onuitgesproken sensatie van de vlucht

de legenden leven er nog altijd bloeiend
hun eigen bestaan als een zwervende keien
die het rollen in gang zetten de vallei door
her en der verspreid als graankorrels in de wind


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:29 Reageer op dit bericht
Woensdag 26 september 2007

ik lees je

Ik lees je in de rozentuin
die september me te bieden heeft
De zon weerkaatst nog weinig warmte
nu ze verder langs de hemel reist,
haar jaarlijkse uittocht die ze doet
noodgewongen om simpelweg
zon te blijven , de aarde te koesteren
de vruchten te laten rijpen
tussen de geelbruine blaren
het fenomeen van het meeste normale
de wisseling der seizoenen
waarmee we vergroeid zijN;

ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:31 Reageer op dit bericht
Woensdag 26 september 2007

wie is zij

Ze vertrok met gave en goed
de jeugddroom achterna
ze zag de bergen en zwarte sneeuw
toen ze hem ontmoette
hij de leider zei de volgeling 
onder de sterren die ik nooit zag
de buitenrand van taal en teken 
werd grillig zen grimmig  
ik herkende haar boodschap niet meer
duidelijk tekende zich een andere wereld
met diepe sporen van afgunst.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:50 Reageer op dit bericht
Woensdag 26 september 2007

pompoenen

Terug van weggeweest
de keuken heeft ze weer lief
na jaren verbanning
de fee heeft hen niet meer nodig
de gouden koets blijft op stal
pompoenen gaan in de soep
zacht van smaak mooi van kleur
bovendien heel lekker
verder om je te laten griezelen
voor de boze geest met hol gezicht
de gemene lach en de brandnde kaars
de stoet halloween heksen doodshoofden
en trawanten
en dat alle smet de onschuld
van een schitterende ora,je pompoen.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:31 Reageer op dit bericht
Dinsdag 25 september 2007

herfst op komst

De koude blaast haar lokken weg
uit haar gezicht  door nevel omkranst
ze schudt het hoofd meewarig
de wolken ritsen dreigend tussen grijs en blauw
de wind speelt het spel venijnig
vanuit het zuidwesten dreigt storm
een flauwe zon kan de aarde niet verwarmen
Ze is reeds vertrokken naar een andere wereld
verzuurd loopt de lucht dicht boven de horizon
De wind bijt zich vast in de bomen
laat er zijn klaaglied huilen in bogen verdriet
nog enkel regen wacht ons een kille dag in spe.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht
Zondag 23 september 2007

afscheid van een soldatenlief

Ik moet het van de tijd die mij rest
ik moet het halen als een renner
die zijn overwinning niet wil laten gaan

de klok tikt tegen de tijd
leven meandert met mijn wensen
alvoor ik afscheid kan nemen
voor je vertrekt wil ik nog even
je taal en tederheid zijn
nu we maanden zonder moeten
voor we elkaar terugzien
laat die vreselijk oorlogen stoppen
dat de vuurlinie zwijgt voor een nieuwe dag
zonder geratel en geweld.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:40 1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 23 september 2007

In het park vlakbij
tegen de oude kloostermuur
kruipen de laatste zonnestralen
over mijn rug
Ik zit er nu
op een bank te mijmeren
de vrije tijd te koesteren
ik zie een verhaal
van even die relatieve rust
op een zondagnamiddag
wandelaars met kleine kinderen
lopen zorgeloos voorbij
ze lopen over het gazon
onder de goudgele kastanjebomen
Laat ons dit moment bewaren
in het onaantastbare vierkant
van de gelukkige herinneringen
nu de zon ons nog bejegent


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:20 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten