Donderdag 4 oktober 2007
alsof
Alsof ik niet meer besta
heeft men mij weggewalst
kan geen zegels breken
deze gevangenschap weegt zwaar
de dag is slechts een stip
de nacht de toekoemst
Help ik verzuip.
Ingrid Lenaerts
Soms schudt de tijd zijn gerimpelde huid de zorgen die hij dagelijks draagt wegen door hij sleept zijn zware gedachten mee over de rulle aa…
Soms schudt de tijd zijn gerimpelde huid
de zorgen die hij dagelijks draagt wegen door
hij sleept zijn zware gedachten mee
over de rulle aarde en vochtige grond
en moe van tobben en dwalen
hij rust nodig bij zijn gekromde rug
overschouwt zichzelf in maanden en jaren
breekt zich het hoofd over de smeltkroes
van honger en dorst ellende en verdriet
maar hij kan zich bezinnen
in het brein van zijn essentie
hij weet zich de perfecte heler
van alle wonden
Ingrid Lenaerts.
Een zwarte kater miauwt triest op de nachtrand zijn verdoemenis hij verzoekt de maan die zijn verlaten pad doorkruist in het bleke licht. …
Een zwarte kater
miauwt triest op de nachtrand
zijn verdoemenis
hij verzoekt de maan
die zijn verlaten pad doorkruist
in het bleke licht.
ze hebben een doel
de communicatie vlot
gedeelde smart heelt
Ingrid Lenaerts
Liefde in tijd schemerduister daar op de hoogbrug waar de dag aan de horizon verdween de tijd van komen en gaan als een schichtige vogel de …
Liefde in tijd schemerduister
daar op de hoogbrug
waar de dag aan de horizon verdween
de tijd van komen en gaan
als een schichtige vogel
de aanraking als goud
de siddering als een aal
varend door je lijf
de kus die schroeit
het hart dat bonkt
de scheepsmotor
van matroos en meester
liefde in tijd schemerduister
het houdt me gevangen
in slagvaardige armen
herinnering aan onze waarheid
Ingrid Lenaerts
duizendpoot op drift maakt misbaar als geen ander alles maakt indruk zoals een pletwals in minimum proportie de wereld verwoest. Ingrid Le…
duizendpoot op drift
maakt misbaar als geen ander
alles maakt indruk
zoals een pletwals
in minimum proportie
de wereld verwoest.
Ingrid Lenaerts
Je hoort ze in de verte de blauwe liederen van verdriet zoals de zee aanrolt in haar oneindige spel tussen water en wind. Ze bezingen de don…
Je hoort ze in de verte
de blauwe liederen van verdriet
zoals de zee aanrolt
in haar oneindige spel
tussen water en wind.
Ze bezingen de donkere dagen
in het grijs van de avondlucht
ze zwijgen als dood
bij het einde van de klaagzang
die hen eigen is
de blauwe liederen kennen geen einde
zelfs wanneer de tijd
hen de vergeetput induwt
ze ontsnappen bij eindeloze pijn.
Ingrid Lenaerts
De beek braakt met kracht ontstuimig het uitschuren de muil van een draak Ingrid Lenaerts
De beek braakt met kracht
ontstuimig het uitschuren
de muil van een draak
Ingrid Lenaerts
De beek braakt met kracht ontstuimig het uitschuren de muil van een draak Ingrid Lenaerts
De beek braakt met kracht
ontstuimig het uitschuren
de muil van een draak
Ingrid Lenaerts
Eenden dobberen in zilverrust op de plas Broos licht weerkaatst ze Ingrid Lenaerts
Eenden dobberen
in zilverrust op de plas
Broos licht weerkaatst ze
Ingrid Lenaerts
Koude dagen rollen over de einder
ze maken zichzelf ijl en doorschijnend
als de adem uit de bek van de nacht
wanneer zonsopgang zijn intrede doet.
In het moerasland huist de watergeest
die als een mager spook dwaalt
in lange slierten wattige nevel
onuitgesproken sensatie van de vlucht
de legenden leven er nog altijd bloeiend
hun eigen bestaan als een zwervende keien
die het rollen in gang zetten de vallei door
her en der verspreid als graankorrels in de wind
Ingrid Lenaerts
Donderdag 27 september 2007
Tijd voor schemerlamp dagen verkorten hun jurk nacht doet het anders Ingrid Lenaerts
Tijd voor schemerlamp
dagen verkorten hun jurk
nacht doet het anders
Ingrid Lenaerts
Woensdag 26 september 2007
Nauwelijks geland de reiger heeft echt geen tijd andere vis wacht Ingrid Lenaerts
Nauwelijks geland
de reiger heeft echt geen tijd
andere vis wacht
Ingrid Lenaerts
Woensdag 26 september 2007
mensen om ons heen ze zijn gehaast zoals wind vluchtig als ether Ingrid Lenaerts
mensen om ons heen
ze zijn gehaast zoals wind
vluchtig als ether
Ingrid Lenaerts
Woensdag 26 september 2007
Ik lees je in de rozentuin die september me te bieden heeft De zon weerkaatst nog weinig warmte nu ze verder langs de hemel reist, haar jaar…
Ik lees je in de rozentuin
die september me te bieden heeft
De zon weerkaatst nog weinig warmte
nu ze verder langs de hemel reist,
haar jaarlijkse uittocht die ze doet
noodgewongen om simpelweg
zon te blijven , de aarde te koesteren
de vruchten te laten rijpen
tussen de geelbruine blaren
het fenomeen van het meeste normale
de wisseling der seizoenen
waarmee we vergroeid zijN;
ingrid Lenaerts
Woensdag 26 september 2007
seniorengroet kleinood voor heel veel bloggers elke dag op rij een warm woord verjaagt de kilte van het najaar houdt het vuur brandend. Ing…
seniorengroet
kleinood voor heel veel bloggers
elke dag op rij
een warm woord verjaagt
de kilte van het najaar
houdt het vuur brandend.
Ingrid Lenaerts
Woensdag 26 september 2007
Ze vertrok met gave en goed de jeugddroom achterna ze zag de bergen en zwarte sneeuw toen ze hem ontmoette hij de leider zei de volgeling o…
Ze vertrok met gave en goed
de jeugddroom achterna
ze zag de bergen en zwarte sneeuw
toen ze hem ontmoette
hij de leider zei de volgeling
onder de sterren die ik nooit zag
de buitenrand van taal en teken
werd grillig zen grimmig
ik herkende haar boodschap niet meer
duidelijk tekende zich een andere wereld
met diepe sporen van afgunst.
Ingrid Lenaerts
Woensdag 26 september 2007
Terug van weggeweest de keuken heeft ze weer lief na jaren verbanning de fee heeft hen niet meer nodig de gouden koets blijft op stal pompoe…
Terug van weggeweest
de keuken heeft ze weer lief
na jaren verbanning
de fee heeft hen niet meer nodig
de gouden koets blijft op stal
pompoenen gaan in de soep
zacht van smaak mooi van kleur
bovendien heel lekker
verder om je te laten griezelen
voor de boze geest met hol gezicht
de gemene lach en de brandnde kaars
de stoet halloween heksen doodshoofden
en trawanten
en dat alle smet de onschuld
van een schitterende ora,je pompoen.
Ingrid Lenaerts
Dinsdag 25 september 2007
De koude blaast haar lokken weg uit haar gezicht door nevel omkranst ze schudt het hoofd meewarig de wolken ritsen dreigend tussen grijs en…
De koude blaast haar lokken weg
uit haar gezicht door nevel omkranst
ze schudt het hoofd meewarig
de wolken ritsen dreigend tussen grijs en blauw
de wind speelt het spel venijnig
vanuit het zuidwesten dreigt storm
een flauwe zon kan de aarde niet verwarmen
Ze is reeds vertrokken naar een andere wereld
verzuurd loopt de lucht dicht boven de horizon
De wind bijt zich vast in de bomen
laat er zijn klaaglied huilen in bogen verdriet
nog enkel regen wacht ons een kille dag in spe.
Ingrid Lenaerts
Ik moet het van de tijd die mij rest
ik moet het halen als een renner
die zijn overwinning niet wil laten gaan
de klok tikt tegen de tijd
leven meandert met mijn wensen
alvoor ik afscheid kan nemen
voor je vertrekt wil ik nog even
je taal en tederheid zijn
nu we maanden zonder moeten
voor we elkaar terugzien
laat die vreselijk oorlogen stoppen
dat de vuurlinie zwijgt voor een nieuwe dag
zonder geratel en geweld.
Ingrid Lenaerts
herinneringen aan een zonnige zondag terwijl herfst al ritselt in een dorre beuk zijn goudrood blad lost de band met de moederstam. Ingrid …
herinneringen
aan een zonnige zondag
terwijl herfst al ritselt
in een dorre beuk
zijn goudrood blad lost de band
met de moederstam.
Ingrid Lenaerts
