Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Zaterdag 6 oktober 2007

van een kreeft

Waarom heb jij zo'n vreslijke naam

Wil je wetenschappelijle faam?

Doe maar eens gewoon mijnheer de kreeft

voor wie iedereen siddert en beeft

Met scharrelpoten als tangen

wil je voor ons de stoere uithangen

Ik wil je niet op mijn bord ontmoeten

blijf rustig in zee, zo zou het moeten

verpakt in plastic zakken in de toonbank

het loopt ook voor jou mank

waarom levend gebakken in een frituurpan ?

geef toe dat het ook anders kan

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 16:45 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 5 oktober 2007

wandelaars

wandelaars tussen velden mais
op reuzenstengels als oerwouden
voor een kleiner volkje van verbeelding
De wind waait ons in de haren
de aarde ruikt naar vergankelijkheiid
het water is rauw en brak in zijn taal
de beek kolkt nijdig in haar meanders
ze lijkt een sombere beer die slaapt
die ontwaakt als een gorgelende duivel
waar de stroming  over de bodem schuurt.
ze laat zich niet bedwingen de beek
ze gaat haar gang zegt ze
wanneer wij haar loop bewonderen
vanop het nieuwe bruggetje
vol romantiek en tederheid.
Onze beek heeft karakter, ze is de onze.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:45 1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 oktober 2007

moeder

Al lang ben je er niet meer
de jaren gingen heen
zoals ver waaiend stof
tussen vergeelde herinneringen

wij waren te jong toen je ons verliet
ziekte maakte je kleiner en angstig
tegen wil en dank het leven moest geruild
voor een afspraak met de dood

Wij werden rebellen van een ander
die je gedachtenis verpauperden
tot een lellebel van bestaan.
ze vervloekten ons als duivelsgebroed
uit gele jaloersheid die ons nekte
wij hebben ze verbannen
uit alle dagen van onze jeugd

Moeder wij hebben de strijd beslecht
het gele beest is geweken
wij zijn nu in veilige handen
de maan weze onze getuige

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:32 Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 oktober 2007

vader

Vader kromt zijn rug
zoals  de hoogbrug in onze stad
Hij draagt zijn hoofd tussen schouders
bekijkt alleen neerwaarts de barre aarde
de grijze straatstenen tijdens een regenbui

Vader wil geen hulp zegt hij
hij wil alles nog zelf doen
het lukt hem nauwelijks
te verstoppen dat hij geen twintiger is.
vader is trager maar ontkent
valt in slaap na de middag
beweert nog springlevend te zijn

Hij vult zijn dagen op
met vaste gewoontes die heilig zijn
zoals de wekelijkse hoogmis
en zijn bezoek aan het zondagscafé.
vader houdt de leeftijd op afstand
terwijl hij mijmerend de tuin inkijkt
de vergeelde blaren weg ziet waaien .
Weldra komt de winter weer zegt hij
hij zit me in het bot kneutert hij
we moeten er iets aan doen
om hem weg te jagen heel ver
die winterkweller

klokt dan de rode wijn achterover
Even later ligt hij in de armen
van zijn verjongende wijngod.

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 22:08 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 3 oktober 2007

soms...

Soms schudt de tijd zijn  gerimpelde huid
de zorgen die hij dagelijks draagt wegen door
hij sleept zijn zware gedachten mee
over de rulle aarde en  vochtige grond

en moe van tobben en dwalen
hij rust nodig bij  zijn gekromde rug
overschouwt zichzelf in maanden en jaren
breekt zich het hoofd over de smeltkroes
van honger en dorst ellende en verdriet
maar hij kan zich  bezinnen
in het brein van zijn essentie
hij weet zich de perfecte heler
van alle wonden

Ingrid Lenaerts.



Geschreven door Ingridstanella om 23:35 Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 oktober 2007

liefde in....

Liefde in tijd schemerduister
daar op de hoogbrug
waar de dag aan de horizon verdween
de tijd van komen en gaan
als een schichtige vogel
de aanraking als goud
de siddering als een aal
varend door je lijf
de kus die schroeit
het hart dat bonkt
de scheepsmotor
van matroos en meester
liefde in tijd schemerduister
het houdt me gevangen
in slagvaardige armen
herinnering aan onze waarheid 

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:23 Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 oktober 2007

blauwe liederen

Je hoort ze in de verte
de blauwe liederen van verdriet
zoals de zee aanrolt
in haar oneindige spel
tussen water en wind.
Ze bezingen de donkere dagen
in het grijs van de avondlucht
ze zwijgen als dood
bij het einde van de klaagzang
die hen eigen is
de blauwe liederen kennen geen einde
zelfs wanneer de tijd
hen de vergeetput induwt
ze ontsnappen bij eindeloze pijn.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:01 Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 oktober 2007

koude dagen

Koude dagen rollen over de einder
ze maken zichzelf ijl en doorschijnend
als de adem uit de bek van de nacht
wanneer zonsopgang zijn intrede doet.

In het moerasland huist de watergeest
die als een mager spook dwaalt
in lange slierten wattige nevel
onuitgesproken sensatie van de vlucht

de legenden leven er nog altijd bloeiend
hun eigen bestaan als een zwervende keien
die het rollen in gang zetten de vallei door
her en der verspreid als graankorrels in de wind


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:29 Reageer op dit bericht
Woensdag 26 september 2007

ik lees je

Ik lees je in de rozentuin
die september me te bieden heeft
De zon weerkaatst nog weinig warmte
nu ze verder langs de hemel reist,
haar jaarlijkse uittocht die ze doet
noodgewongen om simpelweg
zon te blijven , de aarde te koesteren
de vruchten te laten rijpen
tussen de geelbruine blaren
het fenomeen van het meeste normale
de wisseling der seizoenen
waarmee we vergroeid zijN;

ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:31 Reageer op dit bericht
Woensdag 26 september 2007

wie is zij

Ze vertrok met gave en goed
de jeugddroom achterna
ze zag de bergen en zwarte sneeuw
toen ze hem ontmoette
hij de leider zei de volgeling 
onder de sterren die ik nooit zag
de buitenrand van taal en teken 
werd grillig zen grimmig  
ik herkende haar boodschap niet meer
duidelijk tekende zich een andere wereld
met diepe sporen van afgunst.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:50 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten