Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

middenweg

Dromenland nabij
of binnen realiteit
gulden middenweg
als die dan bestaat
een zoektocht van lichtjaren   
het wonder opweg

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:13 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

appel

Ik ben een appel
met bolle rode wangen
Eet mij toch liefst niet

Je tanden bijten 
happen als een ruwe hond
ik huiver van jou

Een appel blijven 
dat wil ik echt beleven 
rustend in het gras

tot witte stippen
van verderf en ontbinding
weer nieuw leven kiemt.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 21:38 1 reactie Reageer op dit bericht

Langzaam

Langzaam vergeet zij die nacht
dat zij haar dromen verkocht
voor een mindere god
die zijn gedachten nestelde 
in de vlakten van haar geheugen.
Langzaam wekt de dag weer leven
in de voren van het uur
die toegedekt worden 

eens weer aangeboord 
spuit de bron klaterend water
dat kristallijn breekt 
als een nieuw begin 
waar dromen weer vlinderden
lichtlaaiend woord  van kriebel krabbel
waar een oog tintelt
en verliefdheid weerkaatst.

Ingrid Lenaerts.











 


Geschreven door Ingridstanella om 21:18 Reageer op dit bericht

sinterklaas

Sinterklaas komt op verschillende plaatsen
Onverklaarbaar zegt mijn kleinzoon
hier draagt hij mijter en op TV
dan op KETNETdraagt hij een baseball pet
waarom doet hij dat?
Waarom is hij op zoveel plaatsen ?
jij weet het niet,moeke zegt hij vragend
maar ik wel ,ik zeg het je toch niet.
Anders kan sinterklaas niets in je schoen leggen
ik wacht nog tot na zes december
dan zal ik het zeggen.
Negeren,delegeren  of openbaren?

Ingrid Lenaerts







Geschreven door Ingridstanella om 14:38 Reageer op dit bericht

dijk

Op de dijk is het koud en nat
de regen in je gezicht striemt
laat zijn sporen humeur
nauwelijks enthousiast
de wind geniet van zijn tergkracht
gooit paraplu onderste boven
binnenste buiten omgekeerde buik
Je wordt in de rug geduwd en gepitst
een venijnig heerschap dat je uitdaagt
ik kan hem niet van me afschudden
tenzij ik hem verschalk
voor een kopje koffie binnen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 14:25 Reageer op dit bericht

kantlijn

Kantlijn spreekt een andere snediger taal
heeft zijn wallen rond elk versierd woord 
heeft vaak scherpe tanden als een wolf
de kantlijn huivert meer dan het midden 
heeft meer kou en zelden warm
de kantlijn heeft geen verdere ruimte
naast haar zijn valt ze in het niets 
de valkuil de afgrond de ravijn 
zijn nochthans haar vrienden niet

Ze verlegt haar zinnen liever naar het centrum
hoopt soms op meer begrip van grotere goden 
De kantlijn is geen zacht konijn of halve gare
maar ook  niet die harde tante of boosdoener
waar zij ook de wereld begrenst
kantlijn blijft ieders metgezel

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:20 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten