Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Donderdag 6 juli 2006

ergens

Ergens op het smalle bospad dat verdamt
priemt het eerste zonnenlicht door dennentakken
Na het onweer geurt alles naar nieuw leven
Vogels oefenen hun morgenzang
de echo van de broeder weerklinkt
Waterdruppels schitteren in de zon
als ware parels nog fijner dan morgendauw
Ik voel me hier ook herboren
na al die zwoele dagen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 12:08 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 5 juli 2006

zomer

Tussen de zomervelden brandt de zon ongenadig
weilanden zijn net stoppelvelden in hun schraalheid
Runderen staan in de schaduw van enkele bomen
ze kijken triest naar de waterbak die leeggedronken is

De canada's in de hoge maten ruisen flauw
er warrelen al vergeelde blaren tussen het dorre gras
je ziet nauwelijks iets of iemand die beweegt
de landerijen slapen in de gloeiende hitte

Alleen de klok op de kerttoren luistert naar twaalf
de tijd draait ongenadig verder zonder enige bekommernis
verkoeling is een duurzaam woord  dat nu niet geldt
in dit inferno van een hoogzomerse hittegolf

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 22:56 Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

Hij draagt  een haas in zijn hoofd
die schichtig zijn lange oren spitst
vlucht bij de minste weerstand
maar rondtolt in die enge ruimte
zodanig dat hij met hoofd en haas
geen blijf weet en bijna wanhoopt
voor de neus en de staart  van het beest
die voortdurend klopt om verlossing.

Hij vraagt hem te helpen
bij het uitlaten van de haas
maar hij is nog altijd onderweg 
om de haas de wijde wereld in te sturen
Laat je dus niet misleiden
de haas vertrekt er toch nooit.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:47 Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

Elk woord blaast hij tot luchtbellen
van zijn bijna leeghoofd tenzij hoogmoed
misprijzen voor elkeen die het waagt

het woord anders naar lust te verpakken
kent alleen zijn steriele werkelijkheid
die hij over ons als een god laat druipen.


   Zijn woord haalt alleen dag en nacht

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:28 Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

trekkers

Zwoele lucht hangt als een tent boven ons hoofd
we zuchten en puffen als trekpaarden op de akker
we hebben zware dorst verlangen alleen water
maar onze drinkbussen zijn zo leeg als leeg zijn kan
we stappen traag door de brandende velden
die de warmte op onze schouders weerkaatst

In de verte enkele bomen en een grote kapel
een boerderij waar het ruikt naar varkenskweek
nestelt zich in onze neus bij dit broeierig weer
Zullen ze daar water hebben voor dorstige trekkers?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 14:49 Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

koude voeten

koude voeten
onder de sterrenhemel
verloren warmte van mijn lijf
dat bros wordt en kraakt
zoals die toverkol
die sloffend op haar bezem stapt
bij volle maan.

Maar eens zij vaart neemt
en op kruissnelheid door de hemel zoeft
kan niemand haar nog bedwingen
vergeet zij haar koude voeten
wordt weer warm van binnen
zo heerlijk dicht bij
het innerlijk vuur.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:32 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 juli 2006

kleine crisis

Zoals een verloederde tuinkabouter
die sinds jaren de wacht houdt bij de deur
een olielamp in de afgebrokkelde hand
doelloos vergeten tussen zijn en niet zijn
op zoek naar de zin van leven en dood
die weet dat hij nooit bestaan heeft
slechts een stuk ornament uit een brein

Zo vreemd voelt hij zich ook in dat bos
bij een nachtspel van jonge scouten
roepend als een uil in het bos
de wetten van duisternis te trotseren
zodanig dat hij bijna in eigen schaduw gelooft

Hij wil weg uit die verhalenbundel
van Alibaba en de veertig rovers
van Blauwbaard en zijn vrouwen
Neen dit wil hij nooit meer meemaken
Hij stikt in de beklemming schijnwereld.

Kon hij maar echt zijn zonder dit masker
schijn -engagement waarin hij stikt.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:12 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 juli 2006

Zij is met loden gedachten geladen
bij dit zwoele zweten op de zandgrond
Sinds dagen wil haar logge lijf smelten
zoals boter vloeibaar wordt bij warmte

De zon blijft schroeiend in het hoofd
dat dwalen gaat in een woestijn nihilisme
zij dorst naar koelte in de avondbries
kortbij water dat zo veraf blijft

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:33 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 juli 2006

Reuzenspin-beaufort 2006

In de schaduw van kerk en graven
incluis het graf van James Ensor
staat een grote spin als wijdpotige griezel
surplus boven het graf van de schilder

Ze heet "Maman" en zou waken
als een moeder over de dood
is zij er neergestreken extravagante
die zich niet associëert met de tijd

Ingrid lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 11:14 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 juli 2006

duiven

De tortels zitten in de spar te koeren
Ze vliegen af aan met sprokkerlhout
stro of andere bouwsteen  voor het nest

Hoog in de boom genieten ze van  de zon
een briesje wiegt hen op de takken
als twee filosofen de eenvoud der dagen
analyserend zonder enige pretentie

Hun taal is apart en voor elkaar
waarschijnlijk heel verstaanbaar
een soort liefdescode
 
Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 07:52 Reageer op dit bericht
Maandag 3 juli 2006

onafhankelijk

                                
Ze wou er echt uitbreken
uit de gouden kooi die haar omsloot
een vader die haar stappen telde
een moeder die haar de bel aanbond
allemaal omdat ze zo bekommerd waren

Ze wou weg en hier heel ver daar vandaan
waar ze de kooi kon verbranden
zingen als een vrije vogel voor de zon
Ze trok opstap in vurige vrijheidsliefde
die dronken maakte als niet één

Onafhankelijk de grote wereld in
zonder vader zonder moeder
die zouden het zowel vinden
Leve de onafhankelijkheid

Maar algauw wareen de centen verteerd
de honger begon te knagen
Hoe zou het nu verder moeten ?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:22 Reageer op dit bericht
Zaterdag 1 juli 2006

Van de appelbomen uit het Gellincklaantje
zoveel soorten en zoveel eigenste bloei
dat ik er schijnbaar dronken van word
al dat wit en roze als hier en nu almachtig
dat de Duitse herder bij elke stam verzoekt
er zijn domein af te bakenen zonder waarom
dat elke boom zijn eigen vormen tentoonspreidt
als gedurfde mannequins op het lentedefilé
dat de bladeren en de takken elkaar omstrengelen
als de vredeshaag om een jambouree
dat mijn grootmoeder onder de appelbomen zit
en ze er de lentes van haar leven schetst
Het laat me weer ontwaken uit dromen
Van de appelbomen uit het Gellincklaantje
zijn de herinneringen gestouwd sinds jaren
om open te vouwen waneer deze bomen botten

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:54 Reageer op dit bericht
Vrijdag 30 juni 2006

kastanjewouden

Door hun grillige kruin
wiegend in zuiderwind
filtert het zonnelicht zichzelf
tot dunne strepen op het mos

waar de bosgoden later feesten
met koele wijn uit de hoorn des overvloeds
in de koelte van de avond
onder pinkende sterrenhemel

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:54 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten