vrolijke noot

Brede luchten

Boven de velden stonden de hoge stapelwolken te zonnen

in het felle licht dat weerkaatste van de aarde tot de horizon.

gedreven als een vogel met de wiekslag in zijn volle breedte

speelde de wind in mijn haren strekte ik mijn armen uit

dacht datik de roep van de wilde ganzen ooit zou horen

speelden de hoge canada's verstoppertje in hun schaduwen

de ladder tot de hemel met zijn witte ledikanten vol watten

de ijsgrotten gebouwd uit wasems van reuzen in de lucht

ijdele droom deed mij vleugels krijgen en dwarrelen

vertraagd zoalszilveren engelen naar de aarde wiekten

schouwde ik het land van Bohemen met grote trots

het gele koolzaad op de kavels als één wiegende zee.

Ingrid Lenaerts

Verlaten ligt de straat op dit uur
dat zindert in kronkels over de weg
Geen mens  tuft door deze warmte
tenzij vrachtwagens met hun warme adem
hier en daar fietsers die afkoeling zoeken
in wat windsnelheid die ze aanmaken
Asfalt kleeft aan je voeten  als pasta
Het trottoir gaapt van de hittegaten
Wat een hondse dagen !

Ingrid Lenaerts

een vroege vogel
breekt er  de morgenstilte
heel luid  kwetterend

Ingrid Lenaerts

Tussen de zomervelden brandt de zon ongenadig
weilanden zijn net stoppelvelden in hun schraalheid
Runderen staan in de schaduw van enkele bomen
ze kijken triest naar de waterbak die leeggedronken is

De canada's in de hoge maten ruisen flauw
er warrelen al vergeelde blaren tussen het dorre gras
je ziet nauwelijks iets of iemand die beweegt
de landerijen slapen in de gloeiende hitte

Alleen de klok op de kerttoren luistert naar twaalf
de tijd draait ongenadig verder zonder enige bekommernis
verkoeling is een duurzaam woord  dat nu niet geldt
in dit inferno van een hoogzomerse hittegolf

Ingrid Lenaerts

Hij draagt  een haas in zijn hoofd
die schichtig zijn lange oren spitst
vlucht bij de minste weerstand
maar rondtolt in die enge ruimte
zodanig dat hij met hoofd en haas
geen blijf weet en bijna wanhoopt
voor de neus en de staart  van het beest
die voortdurend klopt om verlossing.

Hij vraagt hem te helpen
bij het uitlaten van de haas
maar hij is nog altijd onderweg 
om de haas de wijde wereld in te sturen
Laat je dus niet misleiden
de haas vertrekt er toch nooit.

Ingrid Lenaerts

Rood fruit bekoort me
heerlijk sap werkt verfrissend
bij deze hitte

Ingrid Lenaerts

In de schaduw van kerk en graven
incluis het graf van James Ensor
staat een grote spin als wijdpotige griezel
surplus boven het graf van de schilder

Ze heet "Maman" en zou waken
als een moeder over de dood
is zij er neergestreken extravagante
die zich niet associëert met de tijd

Ingrid lenaerts

De tortels zitten in de spar te koeren
Ze vliegen af aan met sprokkerlhout
stro of andere bouwsteen  voor het nest

Hoog in de boom genieten ze van  de zon
een briesje wiegt hen op de takken
als twee filosofen de eenvoud der dagen
analyserend zonder enige pretentie

Hun taal is apart en voor elkaar
waarschijnlijk heel verstaanbaar
een soort liefdescode
 
Ingrid Lenaerts

                                
Ze wou er echt uitbreken
uit de gouden kooi die haar omsloot
een vader die haar stappen telde
een moeder die haar de bel aanbond
allemaal omdat ze zo bekommerd waren