hopeloos verliefd

Starend naar de binnenkant
van zijn lijf dat zeurt  van wroeging
probeert hij zijn ziel te vinden
maar ze ontglipt hem steeds
wanneer hij haar staart wil vatten.

maar de ziel lacht en lacht
ach jongen ik heb geen staart
zelfs op de zoom van mijn baljurk
daar kan je niet op trappen

ik ben stofloos en zonder materie
ik ben je geest en niet die kerel uit de fles
luister naar mijn goede raad
die hoor je als je maar wil
dan moet je niet zoeken
dan zijn we de beste maatjes
en wroeging verdwijnt
op staande voet.
Probeer me jongen  lacht de ziel
en weg is ze weer
op ronde in zijn lijf.


Ingrid Lenaerts

Ik ben geen paashaas
die de eieren verft
die chocolade-eitjes vult
met praliné of marsepein
ik ben gewoon een mama
en een oma die  paashaas speelt
ik koop de lekkernijen
speel voor paasklok of paashaas
al van in de vroege uurtjes
met het verstoppen
van het paashaasbezit
tussen de struiken en bloembakken

maar deze morgen zag ik mijn buurman
verkleed in paashaas
met een mandje eieren aan zijn poot
hij deelde eieren uit
voor de superette in het dorp.
hij gaf mij de vijf
toen ik hem vroeg  hoe hij zich voelde
in zijn paashazengedaante.
hij kneep me stevig in de hand
zo voel ik me zei hij raaselachtig.

Hij liet zich gelden die paashaas
hij liet zich niet beetnemen.


Ingrid Lenaerts

Ik schrijf je duizend brieven
liefste liefde in zachte woorden
Ik wil tot bij je komen
zelfs op mijn vleugels van overmoed 
wanneer het goed fatsoen gaat falen 
wij  vervolgd en verguisd worden 
door een inquisitie van boze tongen
 Er is geen held die me tegenhoudt 
die de waarheid zou verpachten 
ik verbrand alle verlangens die ik achterlaat
alleen dat enig onblusbare vuur
jou te vervoegen



Ingrid Lenaerts

wees welkom lente
blijdschap, we ontvangen je
Zon,verwen ons toch

stralende hemel
azuurblauw voor het lichte licht
jouw wedergeboorte


Ingrid Lenaerts

Een leeuw in een kooi
droomt lui van de savanne
uit betere tijd


het vlees in  het hok
jacht is voor altijd voorbij
een leeuwendeel smart

Ingrid Lenaerts

 Twijgen van heesters
  barsten bijna uit hun knop
  in een lentezon


 Ingrid Lenaerts

Met kaaiewaaien
laat je los in weer en wind
een overgave

Ingrid Lenaerts

De lente in aantocht
wilgenkatjes verstuiven
langs de kanaalweg.

Ingrid Lenaerts

Het eeuwig zwijgen
voor haar innige liefde
haar blijvend verdriet
 
op een kier de deur
die nooit volledig opent
een berg van wanhoop

Ingrid Lenaerts

Bij valavond schijnt
plots een vage winterzon
winterbrandwolken 
 
Ingfrid Lenaerts

Op de bosweg loopt
verschrikt een schichtig konijn
verdwijnt in zandpijp.

Ingrid Lenaerts

Moerassen slapen
wintertijd tussen het riet
één eend zwemt er traag

Ingrid Lenaerts