rietkragen
Zelfs de rietkragen
zuchten droogte in de beek
op hoop van regen
Ingrid Lenaerts
rietkragenZelfs de rietkragen
zuchten droogte in de beek
op hoop van regen
Ingrid Lenaerts
gesmolten chocoladeHij aait lieve zoals de poes die zich uitstrekt
op de sofa ligt te soezen in de middagzon
het dier is een beetje behaagziek krols
Lieve gromt tevreden zoals een bruine beer
Honing steelt zijn buik rond blij beer te zijn
met het amechtige gevoel van zwaar gelukspunt
Hij consumeert een beetje lip likkebaart
en noemt haar ma Belle Helène zijn lieve lijfje
Met de diepblauwe ogen zoals water in een baai
van het land in de zon zijn appeltje tegen de dorst
met de zoete woorden van gesmolten chocolade
waarin zij verzinken naar een romige wereld toe
Voor wie het raden wil
veldweg
schoon schip maken
Het gras is verschroeid
een soort steppe met veel dorst
wacht nu op regen
Ingrid Lenaerts
beekbos in de lente
een boot
van de rivier en de bootVan de rivier verglijden wij
de vraag naar altijd water
In het groen vertragen de dagen
ons boven het hoofd als spiegel
Van de boot gewoonweg het plezier
rechtaan rechtuit te varen
doormidden te splitsen de golven
naar de oever ze laten klotsen
Rondom het grote en het kleine leven
huizen als kasteelheren in rok.
Blote dames verrast in hun privacy
knipperlichten voor de zware zinnen
Wat dan met ons ? Wij kijken overboord
het vrije bestaan van een vakantie
de tijden zonder bijna denken zonder zorg
als een zaligheid van het ogenblik
Ingrid Lenaerts
zij belaagt
albi 2Zuiderse morgen
Stad in roze stilte slaapt
straten verdampen.
Ingrid Lenaerts
Albi 1Avond vol sterren
de kathedraalmuur ontvlamt
na de zon schaduw
Ingrid Lenaerts
Heimwee Noorderkrieken in een boomgaard
alsof de tijd me achterhaalt me dwingt
te blijven staan , te kijken naar de vruchten
uitnodigend rijp klaar om geplukt te worden.
Ik zie mijn oma met een rieten mandje
dat ze vol laadt met die rode vruchten
Ze eet krieken en ik volg haar voorbeeld
we oogsten samen verder
Straks zal ik noorderkrieken proeven
heerlijk gestoofd bij de ijsbolletjes die oma tovert
we zitten allemaal onder de rode kriekenkleur
we smakken en schrapen tot de laatste hap
Weer geland in onze warme zomer die schroeit
wordt ik gebeten door een dikke heimwee
vind mezelf wellicht flauw maar hoe ik weer verlang
naar een verlangen dat voor altijd ging.
Ingrid Lenaerts
bij een schilderij
de hand ...De hand van vader
een land ploegt zijn akkers om
in mijn gedachten
Vruchtbare velden
Tarwe zwelt zienderogen
Wat brengt ons de oogst?
Ingrid Lenaerts
HaikuOp een sparrentop
wiegt een duif de maat op wind
hoe klein haar zorgen
Ingrid Lenaerts
haikuKlimop klampt zich vast
op een monotone muur
wij observeren
Ingrid Lenaerts
vuurwerkSpetterend vuurwerk
de regen sterren schittert
dooft uit over zee
Ingrid Lenaerts
maskersHun brede maskers
grijnslachen met leedvermaak
hun tronie spuwt angst
Ingrid Lenaerts
waterland
op zoek