Mol

 Grillig weer klopt aan
de wind draait de blaren om
   weldra weer regen

Ingrid Lenaerts

Witgrijze morgen
de dauw verdampt bij het ven
de zon omfloerst ons

Ingrid Lenaerts

 een duif vliegt over
 draait met weidse vleugelslag
rust nu op het dak

Ingrid Lenaerts 

De oude amandelboom

fluistert tussen zijn bittere bloesems

je hoort de stilte ze is innig roze

Zijn kale knoestige stam verbijt

de resten van vorige seizoenen

Zijn krachten zijn herboren

zoals een bron die opborrelt

uit de barre grond.

De andere bomen sterven

een toeristendood

op de bouwwerf spaanse villa's

de wind blaastzand weg

de touwen van de tijd

verloederen.

Ingrid Lenaerts

Met de moed der wanhoop
een nieuwe poging
om binnen de perken
de troost te vinden
die zo schaars gezaaid
bijna geen wortel schoot
in haar donkere denken .
Ze ging op weg
over hobbelige paden
en gevaarlijke diepten
tot de horizon waar het licht streepte
quasi onmogelijke opdracht
maar de nieuwe start werd geboren
brak uit het ei
als een nieuwe morgen.

Ingrid Lenaerts

De eerste klaproos
op de staatberm knipoogt er
onopvallend stil.

Ingrid Lenaerts

Wonderbare golf
de glijbaan krult in water
tussen  open lucht


Ingrid Lenaerts

Vraag het aan de nacht
die kent duisternis als geen ander
hij zal je alles vertellen
maar ik niet weet ik zeker


ik ben de dag in het zonnelicht
wit en helder hoop en leven
vraag het aan de tijd
hij kent het verschil.

Ingrid Lenaerts

Het licht flitste binnen
het ogenblik baarde een schokeffect
verblinding op de trappen
een openbaring
dan een spook met staart
in witte lakens
ik dacht niet meer
dat ik nog denken zou
ik snakte  naar adem
alleen de stilte bleef hangen
de schaduw wisselde gedaanten.
ik stond er nog
beteuterd alsof ik hier ooit al was
en toch kende ik de traphal niet
vervreemding op sokken
een raar gevoel.

Ingrid Lenaerts

Een bruin doorbakken muur
daarop de helle zon
ik tel elke  steen in de muur
ik verlies me in dagdromen
middenin het groen in bossen
een merel vliegt voorbij
ik zie een staalblauwe lucht
ik zie de westerschaduw
de kerktoren slaapt
in zijn stille loomheid
Ik volg zijn grote voorbeeld
het is veel te warm
om behoorlijk te denken
ik doezel maar ,zomaar.



Ingrid Lenaerts

Een Vlaamse gaai vecht
om een korst brood op de weg
een ekster rooft ze

Ingrid Lenaerts

Op de trappen zit
een meisje met balonnen
 plots verknalt haar droom.

Ingrid Lenaerts

De zomer was zonder einde
het huis op de spookberg gloeide
in het avondrood
we hoorden de nachtvogels fadderen
onze ramen stonden open
de geur van hars bereikte de kamers
de takken kraakten in hun skelet
de maan stond als een oranje bloem
in de nacht brak de stilte in de vijvers 
kikkers kwaakten hun rockconcert
terwijl de heksen hun sabbat vierden

en wij hadden een wereld lief
tussen de lakens
zonder voorwaarden

Ingrid Lenaerts