Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Vrijdag 4 augustus 2006

Eleonore

Voor  de zon oranjerood ondergaat
klimt Eleonore tussen de takken
van de oude appelaar in opa's tuin

Daar kijkt de boomhut bovenuit
zoals een een ark boven de wereld
Zij is de de koning te rijk zo hoog
tussen de nachtblauwe hemel
en de lichtend donkere aarde

Ze praat met de rosse maan
uit de eerste hand als een vriendin
de maan luistert naar  Eleonore's wensen
de avondwolken zeilen op de wind
als grote boten door de ruimte 
de vogels krassen hun credo
van de voorbije dag
Eleonore overtuigt  haar wereld te rusten 
voor een weldoende overgave 
aan de  heilige stilte 


Ingrid Lenaerts
 


Geschreven door Ingridstanella om 21:37 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Edith Oeyen5 augustus 2006 om 12:44

de zon

Mooi gedicht, doet je met heimwee denken aan je jeugd, de boomhut, ook de ark, het verhaal uit de bijbel, het geeft je een warm gevoel.

edith
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 4 augustus 2006

spookstad

Eri zwerft met Kaja tussen meters puin
Stof en rookwolken slaan hen in 't gezicht
Ze hebben onschuldig bebloede handen
Roetstrepen over hun gehavende kinderlijfje
ze lijken als pijnlijke houtskool-poppen
Ze wenen en lachen van zwarte miserie

Een hond volgt hun spoor en blaft hen toe
alsof ze indringers zijn in de spookstad
Hij verloor ook zijn baas aan de willekeur
weet niet waar zijn territorium begint

Eri en Kaja zien de soldaten met geweren
eerst zeggen ze samen pang pang
dan maken ze breeduit het V-gebaar
roepen luidkeels om mama en papa
alleen de echo weerkaatst hun wanhoop.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:26 Reageer op dit bericht
Vrijdag 4 augustus 2006

wildwaterbaan

Wildwaterbaan draaiend driftig en dol
spattend meters spetters overboord
waterstraal en  waterslang
door de watermuur als een gordijn

waait de wind door dat geklater
weerspiegelt de zon alle kleuren
van de regenboog boven onze hoofden
wij kirrend en gillend van al dat nat

schuiven door de bochten
als waterrat en oceaan piraten
De zachte landing wacht ons bij het meertje
bij de borrelende fontein met bellen

Wij en de wijde wildwaterbaan
een festijn voor groot en klein.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:02 Reageer op dit bericht
Vrijdag 4 augustus 2006

Op een magisch perzisch tapijt begon de reis
naar het land van duizend en één nacht en veel verder
waar het lag  zouden we zeker en vast wel vinden

daar waar Alladin zijn toverlamp ontvlamde
daar waar Ali Baba zijn rovers drilde
in de grot der schitterende schatten

Het tapijt vloog over bergen en dalen
de rivieren waren als zilverlinten
de maan en de sterren lachten ons toe

Door het water het paardenspan van Neptunus
de zee was ons onze rustige spiegel
die het licht van de dageraad weerkaatste

Op het tapijt van elke dag eindigde de reis
de brandstof van onze dromen sputterde
bij het ontwaken naast het bed.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 14:59 Reageer op dit bericht
Donderdag 3 augustus 2006

Marie

Marie ziet haar kleine wereld veranderen
in een grote lieve aarde die niet zucht niet kreunt
maar die de gave gods is in al haar pracht
de morgenzon in de sneeuw op de bergen
de bossen in hun eeuwige groene jas
de vogels hoog in de verre lucht
laten haar haar dromen over wondere reizen
de oceanen met hun diepgroene rimpelingen
brengen haar bij het schip van haar wervelkapitein
die haar op handen draagtin zoete gedachten
in zachte omhelzingen en tedere gebaren
wanneer zij samen de wereldzeeën bevaren.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:02 Reageer op dit bericht
Woensdag 2 augustus 2006

Zij de zorg

Zij de zorg om zoveel buiten maat
om een stel knullen die haar sarren
die haar barbaars vloeren zoals een hond
die men tot gehoorzamen dwingt
zijn meesters pantoffels aanbrengt
Ouders die haar als assepoes verkopen
ruziënd uithuizig als een troep schorremorrie
Zij weet niet waarheen te ontsnappen
dit ellendig nest ten gronde te vergeten
Waar kan zij dan heen?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:30 Reageer op dit bericht
Woensdag 2 augustus 2006

zij houdt het voor bekeken

Zij heeft zo juist de eerste persoon enkelwoud verlaten
ze ziet zichzelf nu als haar andere ik drukdoend
in de keuken bij het klaarmaken van pannenkoeken
Wat een gefoeter omdat het deeg mislukt.

Ze klopt ego op de schouder die even schrikt
Weet ego dan niet dat ego zo jachtig doet.
Zij lacht tussen de afstand door schaapachtig dik
Wat een mal figuur naast ego de wacht te houden

Zij houdt het voor bekeken in ego's gezelschap
Ze zal zichzelf wellicht opnieuw uitvinden
een rustige fata morgana? Kan dit wel?
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:36 Reageer op dit bericht
Woensdag 2 augustus 2006

opnieuw en opnieuw

Ze lagen op de gezellige zijde van het leven
samen de lijfjes samen de harten in schroom
diep in elkaars ogen zagen ze de zwanen
op het blauwe meer van hun wildste dromen
Ze luisterden naar de roep van de nacht
gleden langs de maan en de sterren
naar een toekomst vol toverakkoorden
opnieuw en opnieuw vulden ze elkaar in.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:08 Reageer op dit bericht
Dinsdag 1 augustus 2006

Villa Levenslust

Van de morgen tot de avond
zorgen om het  lege hoofd
De residenten in Villla Levenslust
zien het niet zo vaak meer in die richting
slapen slecht en zijn  hulpbehoevend
weten niet waar ze vertoeven
ontmoeten vaak de verkeerde persoon
tot hun groot chagrijn

Eten is vaak hun minste zorg
klagen van  koude voeten
verrekken van de pijn
doelloos in bed knikkebollen
tot de maan hen zacht vertelt
dat de nacht vordert
en hun verdriet lichter wordt
naar eeuwig vliegen

Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 17:31 Reageer op dit bericht
Dinsdag 1 augustus 2006

onder de acacia's

Ze zitten er onder de acacia's
mannen van wijze jaren ongestoord
in de schaduw van de late namiddag
het stof stuift op in een lauwe wind
praten honderd uit over de voorbije dag
ze drinken melkwit vocht ter verruiming
van hun geest die over het pleintje daalt
de moskee is niet veraf  de minaret droomt

Even later draagt een ezel zijn vracht
vrouw en kind die huiswaarts keren
alvorens een bloedrode zon
achter de bergen verdwijnt
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:03 Reageer op dit bericht
Maandag 31 juli 2006

Het huis versteende in zijn gedachten
vol vergane glorie en oude weelde
Een eenzame eredame naast grotere adel
die allen onder dezelfde sluier zuchtten
Jaren leegstand of nog één oude bewoner
die opbokste tegen de tijd in de avenue

Eens pronkte het met zijn prachtige tuin
bloemenperken en schaduwrijke terrassen
de kamers waren luchtig en rijk versierd
duurzaamheid stelde geen vragen.
Er werd gelachen gedanst en gefeest
gemind, gevloekt geroddeld geknarsetand
knechten waren de werkers van het laatste uur
met al hun beste krachten omdat het hoorde.

Langzaam op zwarte sokken sloop het verval
langs de ramen vermomd als een leger ratten
die uiteindelijk de scpeter overnamen
en er hun koninklijke burcht bouwden
stelden geen waarom kenden geen daarom
hun antwoord kreeg je vanzelfsprekend

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 16:32 Reageer op dit bericht
Zondag 30 juli 2006

Parfum

Het parfum, dat parfum hangt op zijn huid

Te herinneren dat zij er was in levende lijve

Elke vezel van zijn vingertoppen zindert alsof

herinnering de begeerte schroeit op zijn lippen

Dat hij nauwelijks denkt zoals een waterzoeker

In het hart van de woestijn de oase welwillend laat

Voor de volgeling  hij dronken en bezeten is van

Verlangen haar weer te vinden,  te verdrinken

In slechts dat parfum, het parfum.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:08 1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 30 juli 2006

Albertuspark en vergankelijkheid

Wat nu rest lijkt een ware oorlogsruïne
vroeger was het park een dame vol  mysterie
vriendelijk  in de wandelgang en op de bank
het gras begroetend, de bomen gezond en sterk

Daar ligt nu alles omwoeld zoals een maanlandschap
Bomen  met afgestorven kruin  zijwaarts gekanteld
Wortels in de wind  moegesparteld nu geveld
Bovenop grint en gruis stof en as

Vergankleijkheid sluiert er de wet van leven
Melancholie is een tunnel naar het verdriet
een groot gat als een gapende muil naar de ziel
waar ooit wat onschuldig groen resident was.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 14:58 Reageer op dit bericht
Zondag 30 juli 2006

wat is het?

Het woord is niet van mij
dat verdoemt en verwenst
verzeilt ten kwade de zieke oever
dat rooft naar goed en gave
op de stroom

Het woord is niet van mij
dat verdoemt en verwenst
de zonnedagen op het land
dat delft en dooft
liefde en daad en op de huid

Het woord is niet van mij
dat knaagt en zeurt
de bloei stuivend in zand
dat verscheurt de schors en de stam
belofte en heil in de wens

Ik vel het woord van mij
dat ik koester en bemin
gemeerd in een veilige haven
voor groot hart in gezond lijf
hoog in het vaandel

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 13:12 Reageer op dit bericht
Zondag 30 juli 2006

museum

Buiten grauwt licht niet eens een streep zon
op het riante bloemenperk narcissen
wuivend in de noorderwind

binnenin : het Vlaamse land
om in te verdwijnen
als een moment gelukzaligheid
de schilderijen converteren
alle werkelijkheid
ik kijk, ik loop rond ik zwijg
indrukwekkende verwondering
van de stilte

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 12:38 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten