Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
allround
Allround lief op maat gesneden
wat ben je mijn geluk op engelenvleugels
vierentwintig uren een klok rond
loop ik met jou in mijn hoofd
kijk in je ogen als een kaleidoscoop
voel de kleurrijke warmte van je lijf
als een openbaring in de tuin van Eden
wellicht draag ik een roze bril
maar die moet je me laten
op mijn berg van groene hoop
mijn allround lief van dag en nacht
wil je me koesteren als de schat
uit al je dromen mijn zevende ster
en magisch getal der liefde.
Ingrid Lenaerts
Het bruine ven
Bij het bruine ven
valt klamme stilte op doek
Dan kraken takken
Een schichtig konijn
vlucht snel door hoge grassen
roetst weer zijn pijp in
Ingrid Lenaerts
rond vrede
Je maakt me blij
zoals een kermisvogel
fluitend bij het eendjesvissen
het vrije woord dat in je hoofd groeit
de daden die we willen laten openbloeien
Je maakt me ernstig
met de intensies van het goede doel
terwijl wij de vredespijp roken
rond het kampvuur van onze gedachten
voor een betere wereld
die geen utopie mag blijven
zoals wij elk jaar op 11 november
betrachten
Ingrid Lenaerts
november
Het herfstgetijde
dan novemberrillingen
kraakt vrieskou vooreerst
Ijsbedauwd tuinpad
een vogel scharrelt wat brood
de zon hangt verlaagd
Ingrid Lenaerts
Bossen lijken dood
roerloos de kale bomen
in hun winterslaap
Ingrid Lenaerts
november
Grijsgrauw overspant
de valavond zijn lichaam
dood in november
dood op de vaartdijk
het gras vergeeld in zijn ziel
wacht op wintertijd.
Ingrid Lenaerts
bloemenboeket
Aan het boeket het kaartje "zomaar"
aan huis besteld zonder naamvermelding
een omvangrijke bos rode en witte rozen
Wie zou deze geheimzinnige schenker zijn
tevens de aanbieder van vele vragen
van waar wie wat wanneer waarom
zonder enige aanduiding
Ze voelde zich zienbaar overrompeld
zelfs bloednerveus door deze attentie
nu haar rust verstoord werd.
neen, het was geen pretje
ondanks de hemelse pracht van het boeket
Zoals het kan verkeren
Ingrid Lenaerts
koppig
Oude man aan bed
blootsvoets en bibberend
weigert koppig elke hulp
ontkent afhanklijkheid
zoals een drenkeling
een reddingsboei weigert
Valt als een gevelde boom
op de koude vloer
zijn moordenaar loert
om het hoekje
lacht als een volmaakte overwinnaar
de tanden klapperend
in zijn doodshoofd
Ingrid Lenaerts
afvalberg
Zij betitelde ons als niemendal een wegwerpvolkje
Ingrid Lenaerts
vreemsoortig
Ingrid Lenaerts
stoelendans
Het antwoord blijf ik schuldig
Ik wil mijn zotskap kwijt in deze stoelendans
Ingrid Lenaerts
Passé
Zij heeft alleen zichzelf
Ingrid Lenaerts
milo mijn kleinzoon
Milo mijn kleinzoon lacht voor het eerst
in zijn prille leven zijn gehele mondbreedte
draait zijn hoofdje ter verkenning
van zijn grote wereld op een kussen
Grote mensen bewonderen hem in zijn wiegje
vergelijken zijn gezichtje met familietrekken
leggen de verwantschap uit , de wijsheid
van veel generaties vervlogen tijd
de anekdoktes en verdrietjes van verwanten
maar Milo beslist wanneer hij huilt
wanneer hij gewoon laat horen
dat hij honger heeft
ook de eerste traantjes
over zijn bolle wangen
Ingrid Lenaerts
behoeden
wat de nacht als het hoogste goed
die zich verkopen tegen fatsoen en onwil
De maan betreurt althans de duisternis
Alle liefdes wil de zon sparen
Ingrid Lenaerts
impressie
Soms bekruipt me de schaduw van de klank
alle dissonanten laten me huiveren tot het bot
nu zij hun discordantie op de muren weerkaatsen
en ik de rillingen op mijn huid wil ontkennen
Heeft het iets te maken met het verwerken
emotie die uit de instrumenten opduikt
zoals een storm op zee die losbarst
als heerser over wateren die ontbreidelen
Sla geen acht op mijn bleke verlegenheid te weten
dat het concert me vervoert naar de volksreus
die me wil omarmen maar die ik niet bereiken kan
of zoiets als de onmogelijkheid mezelf te verklaren
Ingrid lenaerts
Ze dansen met lantaarntjes in hun ogen
Ingrid Lenaerts
Hij woont in een kraakpand
waar de goot lek is
het dak scheefgezakt
zonder water licht of vuur
slaapt op een afgedankte matras
eet fastfood uit zakken
cola bier en wijn uit blik
is niet gewassen is ongeschoren
heeft slechts één reistas
heeft geen doel meer
tenzij inslapen
na de zoveelste dronkenlmansronde
Ingrid Lenaerts
sleutelkind
Na schooltijd zit hij op de stoep
te kniezen als een snerende zaag
schreeuwt en slingert zomaar schuttingtaal
naar een willekeurige voorbijganger
Hij weet met zichzelf geen blijf
en rukt zich de kleren van het lijf
als protest tegen de sleutel onder de mat
Hij wordt vreemd bekeken heel even maar
dan is alles weer voorbij
Zijn moeder komt niet opdagen
Ze heeft rendez vous
met haar zoveelste vriend.
Ingrid Lenaerts
herfst bloeit
herfst bloeit in mijn tuin
witte rozen langs de muur
late tederheid
herfst rijpt in bomen
appels en peren goudgeel
met zoete vruchten
herfst wacht op winter
eerste kou over berijmd gras
een dun ijslaagje
Met warme woorden
verjagen wij barre kou
het haardvuur knettert.
Ingrid Lenaerts
1 reactie op dit bericht