Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Berichten van 27 februari 2006 tot 5 maart 2006

Carnavalsdag

Een grauwe omnipotente lucht
zwaar van waterzon en sneeuwbuien
alsof bazuinende engelen
het laatste oordeel aankondigen
de velden doornat in hun landschap

her en der hazelaars in de wind
met de eerste genomeerde trossenkatjes
schril contrast tussen beginnend leven
en winterse stilte die vastzit tussen de bomen

Carnavaleske taferelen van rillende boerenmeiden
met grote broden en hespen op de wagens
Prinsen met pluimen op hun hoed
verkopen zich als heersers van één dag
het volk danst op marsmuziek
dat  ons  versleten in de oren klinkt
Achter deze manifestatie rijdt het gezag
van Limburgse steden en gemeenten
want dit jaar worden de stemmen uitgebracht
voor een betere wereld van brood en spelen.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:41 Reageer op dit bericht

gregoriaanse nevels

Als heersend op de troon van het witte zonnelicht
door de hoge ramen schuiven de stralenbundels af
van dikke muren als reuzen van vertrouwen
de stilte zweeft als een mysterie door de kathedraal
krijgt oog en vorm bij de lijdende christusfiguur
glimlacht bij de rustige engel die de kansel draagt
blakert vrede bij het beeld van de wenende madonna

het zomert buiten met hoge warmte
binnen is het woord vroom en heerlijk koel
we voelen ons vreemd aan deze realiteit
terwijl gelovigen prevelen in merkwaardige overgave
het orgel doorbreekt de onzichtbare kristallen van stilte
het koor vertolkt gregoriaanse meesterwereken
de klanken reizen als slingers door onze gedachten
nevelsslierten waarop wij troostend vervreemden
in tijd en ruimte van oneindigheid.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:21 Reageer op dit bericht

opboksen tegen verlies

Gebrand op het noodlot geef ik de fakkel door
wil stoofhout maken van het huis van angst
van elke deur die niet sluit voor de boeman
met zijn masker en dode kikkerogen
voor zijn ijzige adem die een gat blaast
in mijn hoofd dat bibbert in zijn binnenkamers

Van elke kamer die de duisternis verhaalt
die haar sombere schaduwen projecteert op
mijn muren van twijfel die Jan Klaas me opwerpt.
Van elke zoldering waar het dak kraakt
en ik mij verloren waan als op een knekelveld
waar een trein mij ooit als een zwartzak bespuwde

Opboksen tegen elk verlies van die dagen
toen de donkere rivier buiten haar oevers trad
de westenwind zijn staart tegen de Reep sloeg
en de het licht weerkaatste in het grauwe water
toen het dochtertje van de bakker vermoord werd
en ik mijn vriendinnetje voor eeuwsig kwijt was.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:04 Reageer op dit bericht

dwalingen

Laat mijn gedachten lopen zoals een wilde rivier
zoals het kokend water dat overloopt
of kolkt bij hoog verval tijdens het noodweer

En dan de bruine smeurie die zich vastzet
op de oevers van de onstuimige beek
Het regent er loopt geen sterveling te bespeuren
behalve een verdwaalde poedel die tuin in tuin uit trekt
Waarschijnlijk is hij alle sporen bijster van zijn warme thuis
waar nu zijn baasje ongeduldig op hem wacht
Baasje hoort dansmuziek in zijn hoofd
walsen van op de carnavalwagens
die richting stad denderen voor de laatste hand
een spat verf op de troon van de prins
de trappen voor de dansjuffertjes
en heel veel bier want Carnaval zonder bier
dat is alleen voor een ellendige klier
Wat een wemeling van bonte overpeinzingen
terwijl de poedel verdwaald is
Dat hij maar vlug zijn weg terug vindt
naar zijn warme mand bij de haard
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 08:54 Reageer op dit bericht

twee koolmeesjes

Ze zaten er deze morgen
balancerend in de wind
onze koolmeesjes
in de gure noorderwind
als een onafscheidelijke tweeling
te pikken naar hartelust
aan een pindaketting
binnen de broze schutting
van onze kale tuin
Gelukkig was de kater niet daar
hij was momenteel uithuizig
want hij liep hier krols vandaan
februari zat in zijn kop
en zijn lijf liep op vrijersvoeten

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht

Jacky

Jacky mijn liefste beertje
Ik vergeet jou niet een keertje
met je pels zo glanzend wit
zoals je daar toch soms zit
heel alleen aan de grote Pool
en dan nog eens op de dool
zeggen de grote mensen dan
in de vrieskou mijn kleine man
Kom maar in mijn bedje Jacky lief
Jij bent mijn kleine hartedief
Daar houden wij dan samen de wacht
tot het maantje naar ons lacht.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:46 Reageer op dit bericht

In Vlaamse velden bulderde ooit de grote oorlog
in de loopgraven het slijk tot ver boven de knie
bij veel jongens amper uit de kluiten gewassen
wiens moeders prevelden om behoud van leven

hun zonen die nog recht op toekomst hadden
dat hun lichaam gespaard bleef van grananaatscherven
van de dolende waanzin der dode makkers
die ze in hun armen hielden ontroostbaar verdriet

Op de kerkhoven rond Ieper rusten ze voor altijd
anoniem onder de witte kruisen in een vale herfstzon
de hoge populieren ruisen hier in prangende stilte
Wij herdenkener elk jaar hun gestolde wanhoop

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:40 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten