Zaterdag 31 mei 2008
bank
Bank onder het raam
geniet volop van warmte
de schaduw nadert
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:03
Reageer op dit bericht
Berichten van 26 mei 2008 tot 1 juni 2008
Zaterdag 31 mei 2008
de avond staart
De avond staart in het vijververdriet,
de hitte van de dag nam het leven
vissen in hun strijd tegen de dood
hapten onverzadigbaar de arme lucht
drijven nu omgekeerd dood op water.
de wind blijft in zijn hemelpaleizen
zelfs zijn kleinste gezant een briesje
blijft uit laat de lege stilte achter
die loodzwaar de waarheid draagt.
De avond staart in het vijververdriet
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:25
Reageer op dit bericht
Woensdag 28 mei 2008
verstrikt
Verstrikt in angst
die loert als een rat
schichtig en hongerig
verliep de nacht
verdween elk lichtpunt
in een zwarte poel
de morgen bracht beslissing
die overgave dwong
ooit nog te ontwaken.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:08
Reageer op dit bericht
Dinsdag 27 mei 2008
blauw
Blauw is de dag
die ik je niet verklaren kan
dat je me verlaat en ik hangen blijf
in het kluwen van mijn verlangens
je te koesteren
zoals dat vierkant van onsterfelijkheid
waar de bloesems niet verwaaien
maar zich herhalen oneindig
Er is geen liefste voor het lijf
voor de lege dagen
die resten als een cliché alleen zijn
Schrijf ik ze in onze verborgen levens
als een aandenken voor de nietigheid
die wij vertegenwoordigen?
Ik wil bloeien als een rozenperk
onder je raam bij nacht
onder het ware verlangen naar tederheid
Ingrid Lenaerts
die ik je niet verklaren kan
dat je me verlaat en ik hangen blijf
in het kluwen van mijn verlangens
je te koesteren
zoals dat vierkant van onsterfelijkheid
waar de bloesems niet verwaaien
maar zich herhalen oneindig
Er is geen liefste voor het lijf
voor de lege dagen
die resten als een cliché alleen zijn
Schrijf ik ze in onze verborgen levens
als een aandenken voor de nietigheid
die wij vertegenwoordigen?
Ik wil bloeien als een rozenperk
onder je raam bij nacht
onder het ware verlangen naar tederheid
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:25
Reageer op dit bericht
Dinsdag 27 mei 2008
konijn in de maneschijn
Een verdwaald jong konijn
vol wanhoop zoekt en zoekt
maar vindt zijn weg niet meer
het huilt dikke hete tranen
het zit vol hels verdriet
want het vindt zijn mama niet
de maan met haar gouden stralen
hoort het bange konijn klagen
toont al haar erbarmen
schijnt uit volle kracht
het licht in de nacht
op de weg naar de konijnenpijp
Het verdwaald konijn wuift
doet een vreugdesprong
en dankt de gouden maan
Zij die waakt over de nacht
sluit het konijn in haar grote hart
dat zijn thuis vond gezond en wel.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:59
Reageer op dit bericht
Dinsdag 27 mei 2008
broodjes
Broodjes van bij de warme bakker
maken de honger in mij wakker
Hij rukt wild aan de ketting
de indringende geur bekoort
de broodjes knisperen hun verhaal
ik kan niet wachten broodjes lief
knipogend in de papieren tas
verlangen welt aan de bron
ik wil je verorberen verslinden
watertandend licht ik het anker
van mijn smaakpapillen
ga zitten en eet broodjes
wat nog meer dan deze heerlijkheid
op zondagmorgen
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:43
Reageer op dit bericht
Maandag 26 mei 2008
Je zoekt hemelsbreed
het beloofde land in mij
ik reik je mijn hand.
je geeft schouderbreed
troost in mijn bange dagen
ik omklem je steun.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:20
Reageer op dit bericht
Maandag 26 mei 2008
Tussen groene velden
zoals een zilverlen lint
glinsterend in de lentezon
dan dwars door het beukenbos
meandert de Koningsbeek
binnenste buiten
van het centrum in de schaduw
naar de lichtende rand
waar de bossaters vergaderen
waar ze als dolle verliefden
de waterjuffers het hof maken
Binnenste buiten loopt de Koningsbeek
als een wispelturigehofdame
doorhet oude land naar de grote stroom
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:06
Reageer op dit bericht
Maandag 26 mei 2008
noch woorden
Noch woorden noch vleugels
zelfs geen korrrel zand rolt tussen ons
eeuwige afwezigheid is mijn leegte
het nulmoment in een leven
wij zijn niet gestorven
en we leven niet
we zitteni n de crypte van deze dualiteit
als een dagelijks ping pongspel
We zwalpen sinds jaren
op een eindeloze zee van verlangen
noch woorden noch vleugels
zelfs geen korrel zand blijft onder ons
dit alles verwaait brandt op
op een dwaalspoor tijd
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00
Reageer op dit bericht