Archief

Een  mol woelt in grond
maakt driest een heuvellandschap
laat zich niet vangen

Ingrid Lenaerts

 Grillig weer klopt aan
de wind draait de blaren om
   weldra weer regen

Ingrid Lenaerts

Witgrijze morgen
de dauw verdampt bij het ven
de zon omfloerst ons

Ingrid Lenaerts

 een duif vliegt over
 draait met weidse vleugelslag
rust nu op het dak

Ingrid Lenaerts 

De oude amandelboom

fluistert tussen zijn bittere bloesems

je hoort de stilte ze is innig roze

Zijn kale knoestige stam verbijt

de resten van vorige seizoenen

Zijn krachten zijn herboren

zoals een bron die opborrelt

uit de barre grond.

De andere bomen sterven

een toeristendood

op de bouwwerf spaanse villa's

de wind blaastzand weg

de touwen van de tijd

verloederen.

Ingrid Lenaerts

Met de moed der wanhoop
een nieuwe poging
om binnen de perken
de troost te vinden
die zo schaars gezaaid
bijna geen wortel schoot
in haar donkere denken .
Ze ging op weg
over hobbelige paden
en gevaarlijke diepten
tot de horizon waar het licht streepte
quasi onmogelijke opdracht
maar de nieuwe start werd geboren
brak uit het ei
als een nieuwe morgen.

Ingrid Lenaerts

De eerste klaproos
op de staatberm knipoogt er
onopvallend stil.

Ingrid Lenaerts