Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

watkan het anders zijn?

De leeuwenmoed in mij rust onder de doornbomen uit
de moed zinkt me niet meer in de schoenen
het schrale lam ligt gedwee aan mijn voeten 
Ik ben het luisterend oor in dagen
oevers  in het land waar de cactussen prikken
waar de droogte brokstukken maakt
de aarde verzandt en men smacht om water
Liefste van gisteren en voor morgen
laat ons samen sterk  de roofvogels verjagen
die al zoveel buit uit het verleden naar hun nest sleepten
die de toekomst uit onze ogen niet zullen prikken.
Dat een goede wens als kleine prins ons mag begeleiden
als een droom tussen dag en nacht
 
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:22 Reageer op dit bericht

heilige warmte

Heilige warmte wij kunnen je niets vragen
je bent voor ons de grote willekeur
of wij je nu smeken of je verwensen
je bent onze meerdere in grootheid en in graad
je bespeelt ons met je eigenste ik
de ene dag stook je de aarde af
de andere dag dompel je ons onder in water
je blijft dan de grote afwezige
we mogen voor je buigen
we mogen je verwensen
je gaat je eigen gang
dit jaar liet je ons zomaar vallen , heilige warmte
doe een eens inspanning voor onze contreien
je zal heel zeer goed scooren
Doe maar je best  want dat loont.
Un nederige dienaar, een zonneklopper.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:59 Reageer op dit bericht

Pauwenoog

Ik ben het pauwenoog
op al je verlangens
je draagt me op je rug
je zet me te wachten
ik ben de camera
in je hoofd
het registratietoestel
de seismograaf van emoties
Je raakt me niet kwijt
je wil me niet kwijt
ik ben je verwante
in hart en nieren
de appendix van je ego.
Ahooi en amen.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:16 Reageer op dit bericht

boek van tederheid

Er is het boek van de tederheid
in heel veel termen coloriet en emoties
het maakt de wereld van verschil
die soms heel toegankelijk is
vaak bar afstandelijk koel
zoals pioenen in bloei in volle overgave
zoals een ijsbeer drijvend op een ijsschots
het is het manifest tussen jou en mij
dat ons blijvend raakt of kraakt


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:37 Reageer op dit bericht

bij toeval

Je leest me als bij toeval
in het nauw van een woord
waar de tijd zijn halte houdt
de stilstand van jaren hoop
die verpulvert tot poeder
een brief vol loze beloften
dat je ooit zou komen
als een boodschap in een fles
dobberend op zee
Maar niets van dit alles gebeurde
bleef alleen bij dromen die verdorden

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:48 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten