Maagdelijk

Terreur

 Wervelend gaat het rond het beloofde

Eeuwige tijden bruiden ongekend

Het hoogste streven meedogenloos ongeremd

Wee hen die niet deel neemt zij vergaren vuur

Het beoogde is het heilige streven

Gezegend verlaten het leven ieder uur

 Verkondigd door verheven geleerden de wijzen

Het geschrevene daar kon men niet omheen

Predikers van het hoogste het gelauwerde grijzen

Het doel is te sterven zo brengt men in gezang

Dan ontvangt men de eeuwige rijkdom

Dan leeft men voort in zaligheid eeuwig lang

Het moment aan gebroken de borst reed uiteen

De bodybag ritst open

Geen opwachtenden of licht wat er verscheen

Gespierde armen tillen plastic de belt zwelt aan

Geronk van motoren grof geweld

Geofferd leven zo zal het altijd blijven gaan

Blindelings en nederig volgde men en onderging

Het streven de zaliging

Nimmer getuigenis van hem die al ontving

En altijd knielt men neder

Ivan Grud

De lunch pauze

Weeïge drank adem was mijn deel
Passie raasde wulps zonder enig gevoel
Tierde met niet aflatend venijn door jou heen
Pijnlijk besmeurd vernederd werd ik alleen

Ongeremd laat je smerige lusten op mij los
Waar pijn jouw geilheid doet vervoeren
Grenzen steeds gewelddadig verlegd
Mijn geest verstijft kil niet te beroeren

Daar vunzige lust ongemeen bont verzadigd
Gekneusd vlees laat angstig verward met vragen
Bedien je mij brood omelet de thermoskan
Presteert het slijmerig steeds weer te behagen
Ivan Grud

Salvador Dali

Venus delen ongevraagd geleend
in vlakten bergen versteend
Zie ik dat haar ogen links onder mij
beginnen te bollen
De vinger dwingend binnen gaat
zoekend rond te tollen
Dan knekels van het zwarte paard
steigerend staat op hollen
Onderga ik wereld van surrealisme
indringend gericht
Zo ik weer verward exit treed
verblind mij zonlicht

Schrijver: Ivan Grud

Gedoemd

vertwijfeld in schaduw zijde
overpeins ik mijn geleden tijd
verafschuw rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer

geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord

nimmer kan en zal ik aanvaarden
die langzaam vervagende horizon
vervagende opkomst mijn verleden
zo wars vergrendel ik nu het heden

Ivan Grud

Nat was het juiste wordt
Droog een gemist gegeven
Lakend waar het ook vermocht
Verkrampt dat is een gegeven

Stamelend verwoording uit niets
Aanstormende leegte met zinnen
Verstikt en pijnlijk krom vermeend
Naar de vierde drukkend alleen beiden

Ping het openende moment daar
Blik van uitgesteld ervaren dromen
Gespreid ontsloten samen uiteen
Verlaat ik mijn droom omhoog

Ivan Grud

Tijd

Spiegelend in toekomst van weleer
Tast ik blind achter mij in duisternis
Wetende geen toekomst meer te vinden
Verbreek ik het spiegelende wachten

Ivan Grud

Een zee van merkloze jeans
Bollend en ritmisch deinend
Waaronder verdronken lichamen
Ademloos de diepte in verdwijnend

Uitzichtloos verdooft gedwongen
Tolgeld bijeen geraapt over zee
Het wrak zou de overtocht wel halen
De dood voer met hen mee

De aangehaakte lichamen wiegen nu statenloos
Aan de snelle boot langszij
Een lint van verdronken hoop in bollende Jeans
Vormen een gruwelijke blauwe rij

En ergens in dat schrale land
Wachtend voor de lemen hut
Zitten zij heimelijk te filosoferen
Nog even en dan bewijst het zijn nut

Schrijver: Ivan Grud

Vereend met deinende golven
Overvalt de liefde ongemoeid
Onder fluisteringen bedolven
Wordt het hart verschroeid

Opkomende passionele driften
Profileren zich in duistere nacht
Satijn glijdt golvend rond de enkels
Maagdelijke rondingen pril en zacht

Drijvend op eeuwig deinende golven
Gewillig verdrinken in erotische vloed
Ongekende hoogten en peilloze diepten
Jagen passionele liefde door het bloed

Ivan Grud

Olga

Olga lachte ondeugend en lonkte naar Serge
Wetende hij was verloren door haar gefleurd
Vele mannen geilden zich op als zij blikte
Dan wel zij sensueel aan haar glas likte

Zij was een vrouw zoals mannen het wilden
Rondborstig slank en hoog in de heupen
Haar billen zichtbaar onder satijnen rokken
Bewoog zij ritmisch om menigeen te lokken

Maar daar was Serge een jong robuust talent
Met blozende kaken driften passie ongeremd
Zij moest hem hebben gooide alles in de strijd
Beestachtig wilde zij beminnen zonder beleid

Dan klemde zij het lam zwoel in haar armen
Ontkleed blozend zwetend gepassioneerd
Onderging de snelle onbesuisde liefkozing
Nog voor de inbreng Serges snelle lozing

En als zij dan wederkeerde in het rokerig lokaal
Met wulpse onbeschaamd zoekende blikken
Dacht zij onbevredigd met smachtende dij partij
Ik zal nu toch maar een echte vent strikken

Ivan Grud

Lubov

Toen Serge zijn wodka op had gelikt
Volgde hij Olga met wulpse blik
Vlamde het verlangen ongewild
Wetende zijn passie wordt gestild

Wassend aan de kuip haar schort open
Waren zijn ogen naar binnen geslopen
En ervaart heimelijk wat niet mocht
Graaide opzwepend achter iedere bocht

En Olga wetende zijn begluurgerij
En toonde Serge tot aan kruis haar dij
Spande haar bilspieren hard omhoog
Terwijl zij nog verder naar voren boog

Onvast en wankelend stond Serge op
Vervloekend zijn lid en dronken kop
Greep Olga haar ronde heupen stevig vast
Zijn roede zoekend geen slip was verrast

En Olga onderging alles verrukkelijk gewoon
Duwde ritmisch borstel want het moest schoon
Door Serge zijn stoten klotsen in de kuip geplas
Slaakte deze een harde kreet en plofte in het gras

En Olga schikte haar schort zoals gewoon
Bekeek haar was dacht soppend lekker schoon
Het hele gedoe was voor haar maar een pretje
Maar de borstel verrukt hield wel van een zetje

Ivan Grud

Shapka Òù 9

Haar rondingen maagdelijk warm ineen
Harde handen strelend haar intens gemeen
Voelt golven van verlangen strak ingesnoerd
Haar ronding onbehaard nog nooit beroerd

Gewillig zou zij zich laten openen door haar
Met lust overgeven laten vullen warm geheel
Trillend golvend onder zachte slanke handen
Zij bloosde zich vermanend wordt haar teveel

Met dwang wordt zij geopend teder opgetild
Ervaart rillend verlangen zo heeft zij gewild
De zachte handen laten haar komen terstond
Op zijden haren golvend van verlangen blond

---------------------------------------------------
Veel vrouwen dragen de Shapka ( bontmuts ) in de Ukraine

Matroushkini zavtraki ÒÙ 5

Waar brood pijnlijk krom ligt te zijn
Ansjovis zijnde en alom ontgraat
Zie ik mijn zorgzaam Ukraine lief
Matroushka stralend serene gelaat

Haar disk zo pover liefdevol gedekt
Met onvervalst geschonden damast
Slanke handen sierend kant en plateel
Vertederen zij zielen smelt tot geheel

Hier geen gekooid vals vermeende liefde
Geen overdaad van opgepoetst vertier
Slechts gemeende liefde is het belangen
Onvoltooid geven zij liefdevol verlangen

-------------------------------------------------
Ontbijt gegeven naar vermogen.
17-02-2005- Feodosia Ukraine (black sea )

Mitridat gebergte - òù 2

Angstig verlaat ik vlakte
Dreigend welkom mij ten deel
Het te nemen wenkt tartend
Waagt het mij te schenden

Spottend tonen zij het dak
Met aflatend grauw wit
Gehard ineen klemmend ijs
Onvermurwbaar in hoogte

Kleuren krachtig schuwend
Trots brakend weerstand
Weigerd schending vreemd
Medogenloos afstraffend

--------------------------------------------
Het Mitridat gebergte Feodosia.
Gezien in wintertijd.

Ukraine,Sudak Krepost 212 n.chr


Terwijl ik uitkijk naar pieken en dal
Voel ik dreiging van eeuwen verval
Zie ik hun zielen zij razen ijl voorbij
Besluipt mij angst wreedaardig ten deel

Onvermeend werd onschuld vermoord
Om nimmer belang van pril te voeden
Slechts wapengekletter de nobele kreet
Altijd wederom blind geloof te behoeden

Dan aanschouw en ervaar ik wenend leed
Kil pijnlijk klam wordt ik mee gedreven
Mijn handen krommen bloedend vermeend
Nutteloos verterend pijn ontnomen levens

Mijn blik angstig dreigen torens hoog
Laten poel van gekwelde liefde beleven
Dwalen schimmen rakend langs mij heen
Ervaart u zelf Sudak Krepost aan u gegeven

-------------------------------------------------------
Na het bezoek aan Sudak Krepost, 212 n chr, Feodosia
provincie Crimea Ukraine

Feodosia Crimea Ukraine òù 10

Anatolia klinkt droef in de wind
De arm gestrekt wijzend geleden
Verhalend van nazies luchtmacht
Verwoesten Feodosia tot op heden

Het edele ras der rijks Germanen
Stuurde overmacht in marine vloot
Vanuit zee bestookte zij Feodosia
Mamoesja’s en kinderen gedood

Oprukkende nazies tanks oost Crimea
Sofjet’s Partizaan bestreden fel immer
Leerden wij het beleg Stalingrad maar
Deze veldslagen hoorden wij nimmer

Gevordert werd bevolking vier jaren
Polen en Duisland werken onbeloond
Grauw grijs als is hier de tijd stilgezet
Zie Anatolia’s zijn vermoeide ogen bet

--------------------------------------------------------------------
Het oosten van de zuidelijkste provincie, Crimea, strategies belanrijk voor nazies, Zwarte Zee, en Bosporus doorgang Midd. Zee.
Hier is vreselijk gevochten, en duizenden Burgers sneuvelden,of werden vermoord. Feodosia Crimea Ukraine 16-03-2005

Mooi Ukraine

Crimea jou schoonheid ongekend
De illustere kleuren ogen verwend
Niet aflatende schakeringen opeen
Ervaart de vreemdeling ongemeen

Gevleid neder langs zwarte zee
Met oudheden van eeuwen weleer
Gespreid vertoond in gepaste trots
Ontmoette ik jou in bergen en rots

Geen schrift kan jou beschrijven
Gevoelde ervaring wat hier past
Wacht met maagdelijke schoonheid
Voor allen welkom en hier te gast

-----------------------------------------------------
Onbetwist de mooiste provincie van de Ukraine

Feodosia Grimia Ukraine òù 6

De waterleiding.

Toen haar waterpijp modderig begaf
Bedwelmde roes mijn hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde

Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat

Zo ik doe blind grof gemis niet wetend
Klauwen zij niet aflatend gestaag voort
En ik wenteld gelaafd vals waarnemend
Verwerp hun klaagzang nimmer gehoord
Ivan Grud

Feodosia,26-02-2005

Ukrain òù 3

Voorwaar hier tijd heeft stil gestaan
Opgedrongen leed zwijgend aanvaard
Verhuld in machteloos tijdloos geheel
Ontzegde met dwang de nieuwe eeuw

Sobere herkenning ingetogen ongewild
Dragen gelaten onbehagen en berusten
Vluchten zij steeds weer in drankgeroes
Schrijd de omkerende tijd lijdzaam voort

Gezag tegenpolend wakend gemis overdaad
Leerden gruwen westers wentelde zij in wraad
Mochten zielen lijdzaam slechts overleven
Het leven lengen sober in zwijgende staat
Ivan Grud