Ivan Grud, geboren in Rotterdam 18-11-1940,
de idealist, humorist, pessimist, atheïst, en niet te vergeten de waarnemer, die voor u waarnam van hetgeen er in de wereld afspeelt, en al waar hij een geheel eigenwijze kijk op heeft,
en dit zeker niet altijd op een fijnzinnige manier vertaald.
Zoals gezegd, geboren rotterdammer, en wel in het jaar 1940
Een jaar waarin hij waarschijnlijk al in de moederschoot tijdens het bombardement op de binnenstad van Rotterdam, besefte dat, wilde hij zijn kop boven water houden,
dit maar meteen waar moest maken, en hij liet zich dan ook in deze roerige tijd geboren laten worden.
Het fijt dat hij reeds op vijftien jarige leeftijd naar zee vertrok
was niet direct het gevolg van trek in avontuur,
als wel om een steentje bij te dragen in deze verschrikkelijk tijd van armoede, die deze na de oorlog mee zich mee bracht.
Ivan Grud heeft eigenlijk nooit echt binding gehad met welke natie dan ook, dan was hij weer in Nederland, of hij vertrok al weer naar elders.
Indonesië is het land waar hij het langs achtereen vertoefde, dat is ook het land, met de cultuur die hem het meest geïnspireerd heeft, en aangezet tot de dichtkunst.
Hij heeft een dichtvorm die soms als verwarrend en filosofisch beschreven wordt, maar dan toch al lezende,
het beoogde bij de lezer weet over te brengen, niet in de laatse plaats door zijn beeldende manier van dichten.
Ivan Grud wens u dan ook veel leesplezier.
Ivan Grud.
Rikus Kiers, de grote dichter wijde het volgende gedicht aan deze Rotterdamse schrijver.
Ivan de realist
Ivan de gevoelige voelspriet
Van grove misdaden
Bevechter van het kwaad
Die niets echt zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt
De man die deugde
Verjaagt het avondrood
Ivan de bewogen realist
Die nooit zijn idealen mist
Heeft werkelijkheid bevroed
En is nog lang niet uitgewoed
Schrijver: Rikus Kiers, 19-10-2006
Berichten van 19 maart 2007 tot 25 maart 2007
Olijftak omrande viermaster oogde verbleekt alsof zij reeds rouwden Anker op de hand verschrompelt eens krachtig kon niets meer houden Stoer…
Olijftak omrande viermaster
oogde verbleekt
alsof zij reeds rouwden
Anker op de hand verschrompelt
eens krachtig
kon niets meer houden
Stoere tatoo
trots teken van weleer
nu een spookschip
de olijftak een veer
De oude zeeman
sleet dagen langs de maas
Vermoeid betraande ogen
turend in de verte getaand gelaat
miste schip en maat
Altijd trekt het water
gekrijs van meeuwen Jan van Gent
gure wind ruisen der golven
dat hij zo goed kent
Zijn leven lang op zee gezworven
avonturen de wilde vaart
zij was zijn grote liefde
geen vrouw die het evenaart
De zee met haar herinneringen
die hij altijd bij zich draagt
graag had hij op haar willen sterven
als zij het had gevraagd
Zijn vrienden nimmer wederkerend
vertrokken met hemelen schip
hij had hen allen weggebracht
om nooit meer aan te meren
uit het duister van de nacht
Vermoeid zet hij zich neder
daar op die verlaten ka
daar hoort hij de zang
der meerminnen in zijn gehoor
zoet zalvend zijn de woorden
velen gingen hem reeds voor
Berustend glijdt hij in het water
omarmt door de nimf die hem kust
boven hem sluiten zich de golven
hij ervaart de serene rust
De stilte is te horen
slechts onderbroken
door een witte schreeuw
de drager van zijn ziel
vertrokken is de meeuw
Schrijver: Ivan Grud
Verwarrende schreden
Vertederend verwoordt
Stamelend zonder reden
Voor het eerst gehoord
Zoekt hij naar woorden
Treft mij een diep verdriet
Nerveus friemelende handjes
Praten wil en kan ik niet
Schrijver: Ivan Grud
Vriendschap duurde vele jaren
Zwijgend overeen kon nooit kapot
Uitwisseling gedachten vergaren
Wederzijdse kennis heimelijk stelen
Vertrouwen nimmer beschamend
Vreugde verdriet samen te delen
Toch daar het vermeende moment
Voor beiden toch nog onverwacht
Sluipend als koorts brengend virus
Overvalt het als een inktzwarte nacht
Om zwijgend de overeen komst te laken
Dat vriendschap nimmer zou verzaken
Voorzichtig probeert men tij te keren
Wrijving echter ongemeend gestaag
Geen woorden van raad aangenomen
Lijdzaam berusten hier de beste raad
Het gevaar van niet te lijmen breuk
Poging tot inzicht lijdt tot wandaad
Staat immers niet geschreven
In de woorden van weleer
Hij onderworpen aan de boezem
Koestert adder aan de borst
Met niet aflatende kwaadaardige giften
Met nooit te stillen hongerige dorst
Nu geen gemeend gegeven
Woorden zijn voor hem venijn
Zij door liefde gegeven
Voor altijd bij haar zijn
Verdwaast laat hij zich lijden
Vriendschap voorop gestaan
Vermoordt te niet gedaan
Schrijver: Ivan Grud
Valse liefde
Verbogen uitzinnige onjuistheden
Verwarrend bijeen gebracht
Verlaten valse lippen
Overtuigende woordenstroom
Waarheid wederom verkracht
Wulps bemint zij in overvloed
Geeft zich gewillig over
Judas in mij maakt gebruik
Gif absorberend wat zij verwoordt
Wetende de ziel vermoord
Daar het keerpunt de steen gegooid
Verminkte slinks met leugens
Vals gedreven volgens plan
Achterlatend mij mat binnenuit gekeerd
Passionele driften hebben niets geleerd.
Schrijver: Ivan Grud
Zeemansgraf